อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 20 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 20 ม.ค. 58

ลิปดามองพริบพราวกับปราณนต์...แล้วก็พูดแบบเป็นนัยๆ “ไม่พลาดก็ดี..เพราะถ้าพลาดขึ้นมา ไม่ใช่แค่ตัวเองที่จะเดือดร้อน คนอื่นอาจจะเดือดร้อนไปด้วย”
พริบพราวชะงัก มองหน้าลิปดา .. แต่ปราณนต์ตอบใสๆ ไม่รู้เรื่อง “ครับบอส .. งั้นผมรีบไปก่อนนะครับ”

ปราณนต์รีบเดินนำไป พริบพราวกำลังเดินตามไป ลิปดาเรียกไว้ “พราว !”
พริบพราวหยุด ปราณนต์หยุดหันมาทำท่าสงสัยนิดๆ


พริบพราวหันมาและคุยกับลิปดาแบบได้ยินกันสองคน “พราวรู้ว่าพี่ลิปจะพูดอะไร พราวรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่”
“นอกจาก “รู้ตัว” แล้วก็ “ระวังตัว” ด้วย ..อย่าลืม “ความลับไม่มีบนโลก” ..”
พริบพราวสะท้อนใจจุก ! แต่เลือกที่จะไม่สนใจ “ถ้าคนที่รู้ไม่พูด .. มันก็ยังคงเป็นความลับสำหรับ “คนที่ไม่รู้” .. พราวก็หวังว่า..พี่ลิปจะไม่พูดอะไรนะคะ”
ลิปดาชะงัก มองหน้าพริบพราว หญิงสาวมองลิปดาเหมือนจะขอร้องแบบบังคับอยู่ในที .. พริบพราวหันมายิ้มกับปราณนต์เหมือนไม่มีอะไร แล้วก็เดินมั่นใจตามปราณนต์ไป... ลิปดามองตาม เห็นพริบพราวเดินไปกับปราณนต์อย่างมีความสุขแล้วก็คิดถึงตอนพริบพราวมาบอกลิปดาว่า อวัศยาคือ “แอบรัก”
เขาเห็นพริบพราวเดินไปกับปราณนต์สองคนคุยกันกุ๊กกิ๊ก ๆ ดูหวานแหววมาก ลิปดาส่ายหน้านิดๆ ไม่เข้าใจ ... พลันคิดถึงอวัศยาขึ้นมา ลิปดาหยิบโทรศัพท์มือถือมากดส่งข้อความ

โทรศัพท์มือถือแจนมีข้อความเข้า แจนเปิดอ่าน
“งานที่ผมสั่งไปเป็นยังไงบ้าง ?”
แจนหัวเราะ พร้อมกับพิมพ์กลับไป “ใจเย็นค่ะ ใจเย็นๆไว้รอดูผลทีเดียวนะคะ”
แจนยิ้มสนุก .. เสียงอวัศยาดังมาจากข้างหลัง “คุณแจนคะ ... เรียบร้อยแล้วค่ะ?”
แจนหันมา .. เห็นว่าอวัศยาถือถุงเสื้อผ้าที่ซื้อไว้แล้วเดินมาหา
“จะว่าไปลิปรู้จักคุณศยาดีมากเลยนะคะ เกือบทุกชุดที่เลือกให้เข้ากับคุณศยามากๆเลยค่ะ ทรงผมก็เหมาะ มันเป๊ะมาก“
“นั่นสิคะ ถ้าไม่ติดว่า ไม่ชินและรู้สึกว่าไม่เข้ากับบุคลิก บอสเลือกชุดเก่งมากเลยค่ะ”
“แบบนี้แหละค่ะ เค้าเรียกว่า..”ใส่ใจ”..”
“ตามประสา “ผู้ชายเจ้าชู้”.. “ อวัศยาต่อประโยค
แจนหัวเราะ “ลิปน่ะ ทำให้คุณศยาเข้าใจผิดจนได้ ลิปไม่ใช่คนเจ้าชู้นะคะ แจนรู้จักลิปมาตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัย บอกเลยว่าลิปไม่เจ้าชู้ แต่แค่..ยังไม่อยากหยุด ถ้าเค้าเจอใครที่ทำให้เค้าอยากหยุดด้วยรับรองว่า..จอดสนิทค่ะ”
“แล้วอย่างคุณแจน..ไม่ใช่สเปคลิปเหรอคะ ?”
“ไม่ใช่หรอกค่ะ แจนกับลิปเราเป็นเพื่อนรักกันค่ะ ลิปเป็นคนดูแลแจนมาตลอด..เรียกได้ว่าเป็นผู้ช่วยเหลือคนสำคัญที่สุด”
“บอสเนี่ยนะคะ”
“ค่ะ..แค่เพียงกล้าบอกว่าเดือดร้อน ลิปจะกล้าช่วยทุกอย่าง และช่วยอย่างสุดความสามารถโดยไม่หวังอะไรตอบแทน .. นี่หล่ะค่ะ ลิปที่แจนรู้จัก”
อวัศยาฟังแล้วก็คิดตาม ลิปดาช่วยเหลือเธอมาตลอดจริงๆ ทั้งเรื่องช่วยเป็นแฟนหลอกยาย ตอนเธอหน้าทิ่มเค้ก แล้วต้องกลับบ้านแบบเหงาๆ ตอนอุ้มเธอออกมาจากห้องที่ไฟไหม้ และตอนที่เขาเล่นกีตาร์ปลอบใจเธอเมื่อคืน
อวัศยาฟังแล้วก็คิด....เห็นด้วย “ก็จริงนะคะ...บอสช่วยเหลือทุกอย่างจริงๆ จะมากหรือน้อยก็ช่วยไม่เคยปฎิเสธเลย .. จะว่าไปมันก็เป็นข้อดีที่ยาเองก็มองข้ามไปบ่อยๆนะคะ”
“ลิปเป็นคนช่วยแล้วไม่เคยพูดทวงบุญคุณ จนบางทีเราก็หลงลืมไป.. คุณศยาลองค่อยๆมองลิปดูดีๆสิคะ..บางทีอาจจะเห็นในบางอย่างที่มองข้ามมาตลอดก็ได้นะคะ” แจนหยอดแทนลิปดาอย่างสวยงาม..อวัศยาฉุกคิด...เออ..เนอะ !!
“ไปค่ะ”
“จะไปใหนอีกค่ะ”
“แจนไปทำตามใบสั่งค่ะ” แจนยิ้มแล้วลากอวัศยาออกไป

ขณะอวัศยาเดินซื้อชุดในแบบต่างๆ เน้นไปทางเปรี้ยว เก๋ สดใส พริบพราวก็เดินผ่านห้องอวัศยา แล้วก็มองๆ แต่เห็นห้องว่างเปล่า ... พริบพราวสงสัย
อวัศยาอยู่ในร้านแว่น เลือกแบบคอนเทคเลนส์ แล้วถอดแว่นวางไว้
ปราณนต์ก็เดินผ่านห้องอวัศยาแล้วก็มองๆเข้าไปในห้องเห็นแต่ห้องว่างเปล่าเช่นกัน
อวัศยาอยู่ในร้านทำผม... เห็นแจนนั่งมองอยู่ด้วยความตื่นเต้น
รันเดินมาที่ห้องอวัศยา..แต่ไม่มีใคร รันแปลกใจ หันหลังจะเดินกลับเห็นพริบพราวกำลังเดินถือเอกสารมาพอดี พริบพราวแอบๆมองเข้าไปในห้องศยา รันแกล้งกระแอม พริบพราวสะดุ้งนิด ๆ แล้วก็ทำกลบเกลื่อนเหมือนว่าไม่ได้มอง แล้วก็เดินไปอีกทาง มุ่งไปแผนกเอกสารของแสนดี
รันหันมาจะเดินต่อ...เจอเข้ากับปราณนต์มายืนส่องห้องอวัศยาอีก..รันมองปราณนต์ ... งง !! .. ปราณนต์หันมาเจอรันยืนอยู่ก็ชะงักนิดๆแล้วก็ยิ้มแห้งๆ ให้ รีบทำเป็นไม่มองห้องอวัศยาและเดินหน้านิ่งๆ ผ่านไป
รันขมวดคิ้วมองทางที่ปราณนต์เดินไป และ มองมาอีกทางที่พริบพราวเดินไป ...“เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ...บอกเลย !!”

พริบพราวเดินมาที่แผนกเอกสาร และยื่นแฟ้มให้แสนดี “พี่แสนดีคะ พราวฝากทำเอกสารเปิดพอร์ตลูกค้าใหม่ด้วยนะคะ ลูกค้าคนนี้น่ารักมากๆเลยนะคะ เป็นเพื่อนของลุงไกรเจ้าของโฮมสเตย์ แนะนำมาอีกที ป้าแกเป็นเจ้าของ ....”
แสนดีแทรก “เอ่อ..ขอโทษนะคะ พี่เป็นแค่แบคออฟฟิศ ทำเอกสารตามสั่ง ไม่ได้อยากรู้นิสัยใจคอลูกค้า น้องพราวไม่ต้องเล่าให้พี่ฟังก็ได้ค่ะ เพราะพี่ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่น้องพราวพูดมา... “มันเชื่อได้กี่เปอร์เซนต์”..”
แสนดีทิ้งระเบิดใส่ หยิบแฟ้ม แล้วสะบัดหน้าหันหลังเดินกลับไปทำงาน พริบพราวยืนอึ้ง หน้าชา

ปราณนต์ปลอบใจ “พี่แสนดีคงจะงอนน่ะ อย่าคิดมากเลยนะ วันนี้ไปคาราโอเกะด้วยกัน เดี๋ยวก็หาย”
“แน่ใจเหรอว่า..แผนคาราโอเกะมันจะได้ผล”
“เอาน่า...อาจจะเหมือนตอนที่พี่ๆพาเราไปรับน้องที่ร้านอาหาร แล้วเราว่ายน้ำแข่งกันไง..เค้าก็ใช้ความบันเทิงเชื่อมสัมพันธไมตรี เราก็ใช้ดนตรีประสานรอยร้าว มันอาจจะเวิร์กก็ได้”
พริบพราวยิ้มออก “โอเค..ลองดู.. เออ..แล้วณนต์ได้ชวน..พี่ศยาหรือเปล่า ?”
“ก็คิดว่าจะชวนนะ” พริบพราวหน้าเสียนิดๆ “แต่...พี่ศยาไม่มาทำงาน “
“พี่ศยาเนี่ยนะไม่มาทำงาน ?”
ปราณนต์พยักหน้าแทนคำตอบ พริบพราวคิดๆ แล้วก็บ่นเบาๆ “หรือว่ายังทำใจไม่ได้”
พริบพราวแปลกใจ...ลึกๆแอบรู้สึกผิด

หน้าตึกนารากร...เห็นอวัศยาเดินเข้ามาทุกอย่างสวยเป๊ะ หญิงสาวมองตึกสูงแล้วก็สูดลมหายใจ ลุย!
เธอหยิบแว่นดำมาสวมในท่าสุดเท่ แล้วก็เดินอย่างมาดมั่น เสื้อผ้า หน้า ผม เป๊ะมากกกกกกกกก...
หุ้นขึ้นเงยหน้ามามองด้วยความตะลึง อึ้ง ค้าง “คุ....คุณศยา”
อวัศยาหันมา และยิ้มให้อย่างสง่างาม “สวัสดีหุ้นขึ้น” แล้วเธอก็เดินมั่นใจเข้าบริษัทไป
หุ้นขึ้นมองตาค้าง “ไม่อยากจะเชื่อเลย !!! โอ้วววววววว !!!!” หุ้นขึ้นถึงกับอุทานออกมาด้วยความตะลึง ตึ่ง ๆๆๆๆ
ในออฟฟิศทุกคนกำลังวุ่นวายกับการรับสาย คุยโทรศัพท์กับลูกค้า รันกำลังยืนอ่านเอกสารอยู่ที่มุมหนึ่ง แสนดีกำลังเดินแจกเอกสารให้พนักงาน บรรยากาศคึกคักสุดๆ
ประตูออฟฟิศเปิดเข้ามา...ทันใดนั้นเกือบทุกคนก็ชะงักกึก หันมาที่ประตู......
รุจน์อึ้งเหวอ แล้วก็ระล่ำระลัก “พ..พี่ศยา !!”
รันเงยหน้าขึ้นแล้วก็อึ้ง “ว้ายยยยยยย ขุ่นพระช่วย !!”
แสนดีเดินแจกเอกสาร จนเกือบมาชนอวัศยา แต่โชคดีหยุดทัน แสนดีเบรกเอี๊ยดดด ส่งเสียงตกใจ“วะว้ายยยๆๆๆๆ !!!” แสนดีเงยหน้าเห็นศยาแล้วช็อค “โอ้วววว มายกอซ !!”
ปราณนต์เงยหน้าขึ้นมองตามรุจน์ แล้วก็อึ้ง เฮ้ยยยย !! พริบพราวหันตามมาอึ้งพอกัน... “ห๊ะ?”.. พริบพราวหันขวับมาทางปราณนต์ พอเห็นว่าณนต์มองอยู่ก็จี๊ดเบาๆ
อวัศยาเดินเข้ามา ปรายตามาเห็นว่าปราณนต์และพริบพราวมองอยู่ก็ยิ้มนิดๆ เบาๆ หญิงสาวกำลังเดินผ่านทุกคนไป แต่แล้วก็มีความคิดแว่บเข้ามา..อวัศยาหันกลับมา...ทุกคนผงะนิดๆ
อวัศยาเดินตรงเข้ามาหาปราณนต์ แล้วก็พูดว่า “ฉันมีเรื่อง “สำคัญ”จะคุยกับเธอ!”
พริบพราวหน้าซีดกลัวมากว่าอวัศยาจะพูดอะไร
อวัศยาหันไปมองพริบพราว ยิ้มมุมปากเหนือกว่าใส่เบาๆ แล้วพูดต่อ “แล้วก็เอาเอกสารลูกค้าทั้งหมดที่มาจากการแนะนำของลุงไกรที่โฮมสเตย์ เดี๋ยวเธอเอาเอกสารมาสรุปให้ฉันฟังด้วย”
“ครับ”
“พราวก็ทำลูกค้ารายนี้ เดี๋ยวพราวเข้าไปด้วยนะคะ”
อวัศยาหันขวับมา จิกตาเยือกเย็น “ไม่ต้อง ทำงานของเธอไป ให้ปราณนต์มารายงานคนเดียวก็พอ” อวัศยาสั่งงานทิ้งท้าย แล้วก็หันหลังเดินต่อไปที่ห้องทำงาน
พริบพราวอึ้ง ลิลลี่ แสนดี ห่อปากเหมือนเจ็บแทนพริบพราว “อู้ววววว”
รันมองตามเพื่อน....หรี่ตา “เอ๊ะยังไงของหล่อนนะ”

อวัศยาเดินมั่นเข้ามาในห้อง แต่พอหลุดเข้าห้องปิดประตูทันที แล้วก็ทรุด ตื่นเต้นโคตรๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก๊อกๆๆๆ
“เข้ามา”
ประตูเปิดเข้ามาเป็นลิปดา!! “ไหนดูสิ...” ลิปดามองศยาหัวจรดเท้าแล้วก็อุทานขึ้นมา “ว้าววววววว !! เหมือนที่ผมคิดไว้เป๊ะ !!!!.. “ เขาชูนิ้วโป้งให้..อวัศยานิ่ง..ลิปดาอ้อน “จะไม่ขอบคุณผมซักคำเหรอ”
อวัศยารู้ทัน “จ้า..ขอบคุณก็ได้...ขอบคุณมากๆนะคะบอสสสสสส !!”
“ขอบคุณเสียงแข็งๆ ไม่จริงใจ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย” ลิปดายิ้ม
ขณะลิปดายิ้มมีความสุข เสียงเคาะประตูดังขึ้น อวัศยาสะดุ้งนิดๆ รีบเก๊กท่าทำงาน “บอสๆ เดี๋ยวฉันขอคุยงานก่อนนะ บอสออกไปก่อนได้มั้ย”
“ไม่ได้ !! ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องทำงาน แล้ววันนี้เข้ามาทำไม ?”
อวัศยารีบเข้าประจำท่าเดิม “เอาน่า ฉันอยากทำงานก็แล้วกันถ้าไม่ออกไป บอสก็อยู่เฉยๆนะ เข้ามา !!!!”
ประตูเปิดผัวะเข้ามา..เป็นรัน “องค์ดีไซเนอร์ชาติไหนเข้าสิงห๊ะ ? ถึงได้จัดเต็มยังกะหลุดออกมาจากรันเวย์ หล่อนเป็นอะไรของหล่อนบอกมาเดี๋ยวนี้นะ !!!”
รันหันไปเห็นลิปดา แล้วก็รีบแอ๊บเสียงใหญ่ขึ้นมาทันที “อุ่ย บอส !! ถ้าคุยงานกันอยู่ผมออกไปก่อนก็ได้นะครับ”
อวัศยาสะบัดมือไล่ๆ เหมือนจะบอกว่า “กลับไปก่อนไป” รันกำลังจะหันกลับไป อวัศยานั่งลงหมดสภาพ
ลิปดามองแปลกใจ เป็นอะไร?
อวัศยาเซ็ง “เฮ่อออออ”
รันเปิดประตูออกไป ในจังหวะที่ปราณนต์เดินสวนเข้ามาทันที “ขอโทษที่มาช้าครับ พอดีมีแฟ้มลูกค้าหลายคน เลยใช้เวลานานไปหน่อยครับ”
อวัศยาสะดุ้ง เสียงปราณนต์ เธอรีบลุกพรวดและยืนเก๊กท่า ฟึ่บ ลิปดาหันขวับมามองอวัศยา รันมองอวัศยา
แล้วก็มองลิปดา โอ๊ะ ปราณนต์มองรอบๆ แล้วก็พูดขึ้น แบบไม่รู้เรื่อง “พี่ศยา พี่รัน บอส กำลังคุยงานกันอยู่หรือเปล่าครับ จะให้ผมออกไปก่อนมั้ยครับ”
อวัศยา ลิปดา รันพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “ไม่ต้อง !!!”
ปราณนต์หันมามองสามคน ลิปดามองอวัศยา รันมองลิปดากับอวัศยา ศยามองรันกับลิปดา ...
เอ๊ะ ? อะไรไหน ? ยังไงกันเนี่ย ? บรรยากาศในห้องอวัศยาแลดูมึนๆ งงๆ พันพัว พัวพันแปลกๆ

พริบพราวทำงานไป..มองไปที่ห้องอวัศยาไป แอบร้อนใจ ลิลลี่ รุจน์ แสนดี พีระ ทำงานไป เม้าไป เม้าแบบไม่เปิดปาก
แสนดีเปิดฉาก “ทำไมอยู่ๆ มิสคานทองถึงได้ลุกมาอัพสวย พวกเธอว่ามันแปลกๆป่ะ ?”
“มากกกกก !!” ลิลลี่ตอบ
“แต่ผมว่าไม่เห็นแปลกเลย ใครๆก็อยากสวย อยากดูดี พอดีวันนี้คุณศยาคงว่างเลยแต่งตัวจัดเป็นพิเศษ”
ลิลลี่กับแสนดีผงะ ใส่พีระ
“โลกสวยไปป่ะคุณพี จัดเต็มขนาดนี้ มันไม่ใช่แค่ว่างแล้วมั้งคะ”
“อ้าวเหรอ”
“แต่ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไร...ผมว่าพี่ศยาเค้าก็สวยจริงๆนะ เดินเข้ามาเมื่อกี๊ยังกะนางพญา เปิดตัวแกรนด์สุดๆ ที่จริงถ้าแกแต่งแบบนี้ซะตั้งแต่เป็นสาวๆ ป่านนี้คงลงจากคานไปนานแล้ว” รุจน์บอก

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 20 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ