อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

ใจสวมกอดสไบแน่น จูบลงที่แก้มอีกข้าง
"พี่อยากอยู่กับสไบ อยากกอดสไบ อยากให้สไบรู้ว่าพี่รักสไบแค่ไหน"
"ฉันก็อยากอยู่กับพี่"

ใจกอดสไบแน่น สไบอิงหัวลงในอกกว้างของใจ
"พี่อยากพาสไบกลับบ้าน"


"บ้านพี่ใจอยู่ที่ไหนจ้ะ"
สไบขยับมองใจ ใจมองสไบแล้วยิ้ม
"บ้านพี่อยู่ไกลจากวิเศษไชยชาญ จากที่นี่...บางระจัน"
"ที่บ้านพี่เป็นยังไงจ๊ะ เล่าให้สไบฟังหน่อย"
ใจยิ้มให้สไบ แล้วถอนสายตามองไปไกลนึกถึงความจริงในชีวิต
"พ่อเป็นคนใจดี มีเมตตา พ่อสอนพี่ทุกอย่าง"

ในอดีต ใจ หรืออองนาย เจิดหรืออูทินลิน และศิษย์คนอื่นๆวัย 10-12 ปี กำลังเรียนเขียนอ่าน
จาด หรือจอกยีโบ ผู้เป็นครูที่เข้มงวด ใจส่งกระดานชนวนให้ตรวจ ยิ้มมั่นใจว่าทำถูก จอกยีโบมองปราดเดียวก็เอาไม้เรียวหวดลงที่มือ กระดานชนวนหลุดมือ ศิษย์คนอื่นๆนั่งนิ่งเงียบกริบ
ใจก้มหน้า กัดฟันไม่ยอมร้องไห้ จอกยีโบเดินดูคนอื่นๆ ใจมองสบตาเจิดที่มองด้วยสายตาสงสาร
ใจกอดสไบไว้ รอยยิ้มยังเต็มใบหน้า แต่แววตาไม่ยิ้มไปด้วยขณะที่กำลังนึกถึงความหลัง สไบที่อิงซบในอก ไม่ได้เห็นแววตาเศร้าของใจ
" พ่อรักพี่ ชมว่าพี่เป็นคนเก่งที่สุด"

ใจกับเจิดกำลังลงไปในอ่างที่ขุดด้วยไม้ขนาดใหญ่ มีน้ำเต็ม บริเวณรอบๆมีเทียนจุดเต็มไปหมดๆ
จาดมองทั้งคู่นิ่ง แล้วบอก
"ดำลงไป...ใครโผล่ขึ้นมาก่อนจะโดนข้าโบย 30 ที"
ใจกับเจิดนอนลงไปในอ่างอย่างกลัวๆ จาดเอาไม้เรียวตี จนทุกคนสะดุ้ง ใจค่อยๆนอนลงไปจนน้ำมิดจมูก จนสำลัก โผล่พรวดขึ้นมาโดนจาดตีจนต้องดำลงไป เจิดนอนนิ่ง..นาน
จาดมองใจนิ่ง อย่างพิจารณา ใจนอนนิ่ง พยายามกลั้นหายใจ นิ่งนาน

ผ่านเวลา ในอดีต ณ ลานฝึกการต่อสู้ สำนักดาบจอกยีโบ กรุงอังวะ สุกี้วัย 18 ปีสู้กับศิษย์เอกคนหนึ่งอยู่กลางลาน เจิดกับใจในวัย 18 และ 17 ปี และศิษย์คนอื่นๆอายุรุ่นเดียวกัน นั่งดูอยู่รอบๆ จาดนั่งประจำที่เป็นประธาน
สุกี้สู้อย่างดุเดือด รุกรบอย่างไม่ปรานี ท่วงท่าเด็ดขาดจนดูเป็นจริงไม่เหมือนซ้อม จาดยิ้มพอใจ
สุดท้ายสุกี้ก็ล้มศิษย์เอกลงอย่างทารุณ
จาดให้คู่เจิดกับใจออกมาต่อสู้ เป็นคู่ต่อไป เจิดกับใจสู้กันดุเดือดไม่แพ้คู่ของสุกี้ ใจดูจะมีฝีมือเหนือกว่า แต่ไม่กล้าทำรุนแรงกับเจิด จาดไม่พอใจตะโกนดุ
"จะฆ่าคน ห้ามสงสาร ความปรานีมิใช่สันดานอุปนิกขิต"
ใจพยายามรุกมากขึ้น แต่ก็ยังดูไม่ถูกใจจาดอยู่ดี
บริเวณหน้าสำนัก ฉับกุงโบขี่ม้ามากับนายทหาร 2 คน ตรงมาที่จาด
จาดสีหน้าเปลี่ยนไป ลุกขึ้นรับ ฉับกุงโบมองไปที่ใจกับเจิดสู้กันอยู่ แล้วหันไปมองสุกี้ที่ยืนมองการต่อสู้ของใจกับเจิดอย่างทระนง
"เรียกเขามาซิ"
จาดเข้าใจที่ฉับกุโบพูด จึงหันไปพยักหน้าให้สุกี้มาหา สุกี้เดินเข้ามาไหว้ฉับกุงโบ
"ถึงเวลาต้องไปอยู่โยเดียแล้ว"
"ท่านจะให้ข้าพเจ้าเดินทางเมื่อไหร่" สุกี้ถาม
"เดี๋ยวนี้"
"ข้าพเจ้าพร้อม"
ฉับกุงโบเดินออกไป สุกี้เดินตามไปอย่างเด็ดเดี่ยว
"ข้ามั่นใจเหลือเกินว่าข้าคัดเลือกเจ้ามาไม่ผิด"
ใจมองตามสุกี้ที่เดินตามไปขึ้นม้ากับฉับกุงโบอย่างอาลัย เจิดถือโอกาสเตะใจกระเด็นไป

เวลาต่อมา จอกยีโบนั่งบริกรรมอยู่ที่แท่นพิธี อูทินลิน, อองนาย, ศิษย์เอกอีกผู้หนึ่งในชุดเสื้อคลุม เดินเข้ามาที่อ่างแช่ว่าน ที่ตั้งอยู่ ๓ อ่างในประรำผ้าขาว มีศิษย์รุ่นน้องคอยต้มว่านเทใส่อ่างทั้ง ๓ อยู่
บรรยากาศรอบๆโรงแช่ว่านเต็มไปด้วยไอน้ำระเหยเป็นควันคลุ้งไปทั้งโรง
ศิษย์รุ่นน้องสามคนมารับเสื้อคลุมที่อูทินลิน อองนาย และศิษย์เอกถอดส่งให้ ก่อนจะกว้าลงไปแช่ในอ่าง
อูทินลินหันมามองอองนายที่แช่น้ำว่านนิ่งอยู่
"พวกเราถูกคัดเลือกให้ธำรงความยิ่งใหญ่ให้กับแผ่นดิน เราต้องกล้าสังหารทุกคนที่ขัดขวางงานของเรา อย่าใจอ่อนเด็ดขาด"
อองนาย นิ่ง แต่แววตานั้นอ่อนไหว หนักใจ
"แต่มนุษย์จะหมดความเมตตาได้อย่างไร"
"นั่นไม่ใช่วิถีของเรา....อย่าใจอ่อน อองนาย"
พูดจบอูทินลินก็เลื่อนตัวจมลงไป อองนายยังสงสัยในคำกล่าวของอูทินลิน มองจอกยีโบอย่างไม่แน่ใจ

จอกยีโบยังคงนั่งบริกรรมต่อไปเรื่อยๆ อองนายค่อยๆเลื่อนตัวจมน้ำหว่านไป....จนมิด
ใจนิ่งเงียบ สไบขยับตัวมอง ถามด้วยเสียงสดใส

"สัญญานะ พี่ต้องพาฉันไปที่บ้านพี่"
"พี่อยากพาสไบไปซะตั้งแต่ตอนนี้"
สไบยิ้มกว้าง
" รอข้าศึกมันถอยกลับอังวะไปหมดแล้ว เราค่อยไปกันนะจ๊ะ"
ใจฟังแล้วกอดสไบแน่น
"ข้าศึกมีเป็นหมื่นเป็นแสนนะ สไบ ถ้าไม่ได้กรุงศรี เขาจะไม่มีวันถอยกลับอังวะ"
"ฉันไม่ยอมดอก ฉันจะสู้ เราจะช่วยกันขับไล่พวกอังวะออกไปจากแผ่นดินของเรา พวกมันต้องแพ้"
ใจตอบไม่ออก มองสไบแล้วดึงมาแนบอก หลบซ่อนสายตากดดัน
"อีกไม่นาน ทุกอย่างมันต้องจบสิ้น ถึงวันนั้น จะมีแค่เรา สไบกับพี่ พี่จะพาสไบไปอยู่ที่บ้าน .... บ้านของเรา มีลูกเล็กๆวิ่งกันสี่ห้าคน พี่จะดูแลสไบให้สมกับที่พี่รักสไบตั้งแต่แรกเห็น"
สไบยิ้มในอกใจที่วาดหวังด้วยสายตามีความสุข

บรรยากาศเช้ามืด แสงทองจับขอบฟ้า เม็ดฝนเกาะใบไม้เขียวชุ่มชื่นไปทั่ว อ้ายเลาเดินเหยาะย่างมา ทัพมีแฟง นั่งอยู่ในอก สองคนมองอาทิตย์จับขอบฟ้าด้วยสายตามีความสุข

ขาบ / เคลิ้ม / เอิบ / ช่วง / ชาวค่ายกำลังซ้อมดาบ เฟื่องและพวกผู้หญิงหาน้ำให้กิน ยามหอค่ายตะโกนด้วยความดีใจ
"พ่อทัพกับแม่แฟงกลับมาแล้ว พ่อทัพกับม่แฟงกลับมาแล้ว...เปิดประตูเร็ว"
เฟื่อง / ขาบ / เคลิ้ม / เอิบ / ช่วง / ชาวบ้านหยุดทำงานขยับมาดู
ประตูค่ายเปิดออก ทัพกับแฟงที่เข้ามาในค่าย ชาวค่ายต่างเข้ามาแสดงความดีใจ ทัพอุ้มแฟงลงจากอ้ายเลา เฟื่องกับขาบวิ่งมาหา ทัพกับแฟงหันมามองเฟื่องกับขาบที่ยืนเคียงกัน
"พี่เฟื่อง"
เฟื่องกับขาบเดินมาหาทัพกับแฟงด้วยรอยยิ้ม แฟงไม่กล้าเข้าใกล้เฟื่อง
"เป็นยังไงบ้างแฟง"
"เราโดนพวกอังวะไล่จนหนีลึกเข้าไปในป่า" ทัพบอก
"ฝนตกหนักทั้งคืนด้วย" ขาบบอก
"ดีแล้วที่ไม่มีใครออกไปตามข้ากับแฟง"
ทัพแววตายิ้ม เฟื่องกับขาบมอง แฟงหน้าแดงอาย
"ฉันไปหาแม่ก่อนนะ"
แฟงวิ่งไปด้วยความอาย เฟื่องอมยิ้ม เดินตามไป
"ฉันไปคุยกับแฟงก่อนนะ"
เฟื่องเดินตามแฟง ขาบหันมามองทัพทันที
"ไอ้ทัพ ... เอ็งกับแฟง"
"ไอ้บ้าขาบ... เอ็งไม่ต้องมองข้าด้วยสายตาอย่างนั้น ข้าไม่ได้ทำอะไรแฟงให้เสียหายเด็ดขาด ฝนตก ข้าก็ติดฝน แล้วแฟงก็หลับไปจนเช้า"
"นี่เป็นเอ็งนะ ข้าถึงเชื่อว่าเอ็งพูดจริง" ขาบว่า
"เชื่อเถอะ ถ้าข้าจะรักหญิงคนไหน ข้าจะให้แต่ความยกย่อง เทิดทูน"
ทัพมองตามแฟงไปด้วยรอยยิ้มสุขใจ แล้วหันมาบอกเอิบกับช่วง
"ข้าถูกพวกอังวะมันไล่ยิงเกือบตาย....ดีว่าแฟงช่วยทำแผลให้"
เอิบช่วงเข้ามากอดทัพ อุ้มโยน
เอิบบอก
"โธ่..ข้าหลงเป็นห่วงทั้งคืน"
"ดีใจจริงๆที่พี่กลับมาปลอดภัย.....เฮ" ช่วงบอก
ชายฉกรรจ์เข้ามาแบกทัพโยนอย่างดีใจ ไชโยโห่ร้องกันยกใหญ่

แฟงเดินเร็วมาด้วยความอาย เฟื่องเดินมาดึงมือแฟงไว้ มองด้วยสายตาอยากรู้
"พี่เฟื่อง มันไม่ใช่อย่างที่พี่กำลังคิด"
เฟื่องอมยิ้ม
"รู้รึ พี่คิดอะไร"
"ฉันกับพี่ทัพติดฝนเท่านั้นจริงๆ พี่ทัพโดนไล่ยิงจากพวกทหารอังวะ อ้ายเลามันเตลิดเข้าไปในป่า แต่พวกข้าศึกก็ถูกพี่ทัพฟันจนละเอียด"
"พอแล้ว แฟง"
เฟื่องจับมือแฟงกระตุกห้ามเบาๆ พร้อมอมยิ้ม
"พี่เชื่อ ผู้ชายอย่างพี่ทัพหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว"
แฟงยิ้มโล่งใจ
"แม่คงจะบ่นฉันสามกระบุงโกย"
"บ่นก็ต้องฟัง เตรียมก้นไว้ด้วย แม่บอกว่าจะตีเสียให้เข็ดที่หนีออกไปสนามรบ"
แฟงทำหน้ากลัว เฟื่องหัวเราะ แฟงรีบวิ่งไป เฟื่องมองแล้วยิ้มคลายยิ้มลง เปลี่ยนสีหน้าเป็นเศร้าลง

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ