อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

"บ่นก็ต้องฟัง เตรียมก้นไว้ด้วย แม่บอกว่าจะตีเสียให้เข็ดที่หนีออกไปสนามรบ"
แฟงทำหน้ากลัว เฟื่องหัวเราะ แฟงรีบวิ่งไป เฟื่องมองแล้วยิ้มคลายยิ้มลง เปลี่ยนสีหน้าเป็นเศร้าลง
"พี่รู้ดีแฟง รู้มาก่อน รู้แก่ใจตัวเองที่สุดว่า ผู้ชายอย่างพี่ทัพหาที่ไหน ไม่ได้อีกแล้ว"

เฟื่องแววตาเศร้าลงชั่วขณะเมื่อนึกถึงคนรักเก่า

ทัพยืนอยู่กับสังข์ ขาบ สีหน้าทัพเต็มไปด้วยความสงสัย
"ครั้งที่ผ่านมาเราถูกพวกข้าศึกล้อมไว้ถูกทุกด้าน ถ้าไม่มีพวกพ่อแท่นตามไปช่วยตีกระหนาบ เราเห็นจะชนะยากเต็มที" ทัพบอก
"เอ็งสงสัยว่า จะมีหนอนบ่อนไส้" สังข์ว่า


"ใช่ มันวางแผนตั้งรับเราได้ถูกหมด ข้าว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันจงใจ"
"แล้วเอ็งสงสัยใคร" ขาบถาม
"ไอ้ใจ" สังข์บอก
ด้านหลัง ใจลอบฟังอยู่ด้วยสายตาคมปลาบ
"ทำไมเอ็งคิดว่าไอ้ใจ" ทัพถาม
"มันไม่มีหัวนอนปลายตีน มาจากไหนก็ไม่รู้ ถึงมันเคยช่วยสไบกับพวกกระทุ่มด่านไว้หลายครั้ง ข้าก็ไม่วางใจ"
"ข้าจะไม่กล่าวหาใคร ถ้าไม่มีหลักฐาน" ทัพบอก
" ข้าจะช่วยดูอีกแรง ไม่ว่าใครข้าจะไม่ปล่อยให้มันลอบกัดเราอีก" ขาบบอก
ทัพ ขาบ สังข์เดินไปทางลานซ้อมอาวุธ ใจขยับออกมาจากที่ซ่อน แววตาใจกร้าวขึ้นเมื่อรู้ว่ากำลังถูกเพ่งเล็ง

สไบกำลังป้อนข้าวดอกรัก ดอกรักปัดมือ
"ข้าไม่กินของพวกศัตรู"
ข้าวหกกระจายเกลื่อน สไบมองอย่างอดทน ใจเย็น
"กินสักนิดนะ พี่ดอกรัก"
สไบเก็บข้าวที่หกใส่จาน ดอกรักมองจ้อง
"เอ็งมันโง่"
สไบหันมองดอกรักอย่างไม่ถือสา
"ข้าเตือนแล้ว เอ็งจะถูกหลอก สไบ .. เอ็งกำลังถูกหลอก"
"พี่ดอกรัก พี่จำฉันได้แล้วเหรอ"
สไบเข้าไปจับดอกรักที่แววตาสับสน มึนงง วูบหนึ่งที่จำสไบได้
"สไบ"
"พี่ดอกรัก พี่จำฉันได้แล้วใช่มั้ย"
"สไบ ไอ้ใจมันหลอกเรา มันเป็นพวกศัตรู"
ดอกรักบอกสไบด้วยสติที่กลับมาเป็นคนเดิม เจิดก้าวเข้ามา สไบ ดอกรักหันไปมอง พอเห็นเจิดก็พุ่งพรวด
"มึง .. ไอ้พวกอังวะ"
เจิดทำเป็นยืนเฉย ตีสีหน้าไม่รู้เรื่อง ดอกรักพุ่งเข้าหา สไบขวาง
"พี่ดอกรัก อย่า"
ดอกรักไม่ฟังใคร ด้วยความแค้นฝังใจ ผลักสไบพ้นทาง
ดอกรักพุ่งเข้าบีบคอเจิด
"มึง"
สไบล้มไปหัวกระแทกเสา ร้องครางขึ้น
"พี่ดอกรักอย่า"
ดอกรักไม่สนใจ เลือดขึ้นหน้า บีบคอเจิด
"มึง ไอ้พวกอังวะ มึงหลอกกู"
เจิดมองดอกรักที่แววตากลับมาเป็นคนเดิม ก็จับสองมือดอกรักไว้ จ้องด้วยแววตาน่ากลัว
ดอกรักเหวี่ยงเจิดไป เจิดทำเป็นล้มกลิ้งกับพื้น
"กูจะฆ่ามึง"
ดอกรักพุ่งจะเข้าไปเตะซ้ำ สไบเข้ามาดึงดอกรักไว้สุดแรง
"พี่ดอกรัก อย่าทำพี่เจิด"
ดอกรักเหวี่ยงสไบพ้นทางด้วยความโกรธ ร่างสไบปลิวไปกระแทกเสาด้วยแรงของดอกรัก
"โอ๊ย"
ดอกรักได้สติ หันไปมอง สไบเลือดอาบหน้า
"สไบ"
ดอกรักเข้าไปประคองสไบที่หัวแตก ไว้ทันที
"สไบ พี่ขอโทษ"
ด้านหลังเจิดกำลังจะเดินเข้ามาทางดอกรัก
เอิบ ช่วงโผล่พรวดเข้ามา
"มีอะไรกัน ... เสียงเอะอะอะไร"
เจิดต้องหยุด ช่วงมองไป
"เฮ้ย ... ไอ้ดอกรักเอ็งทำอะไรสไบ"
เอิบ ช่วงรีบเข้าไปดูสไบ เจิดจ้องมองไปที่ดอกรักด้วยสายตาไร้ความปรานี

ทัพ สังข์ ขาบมองเฟื่อง แฟงช่วยทำแผลเอาผ้าปิดหัวสไบที่แตก เอิบ ช่วงมองอยู่ใกล้ๆ
"ไอ้ดอกรักนี่มันบ้า ทำร้ายกระทั่งสไบ"
"ไม่ใช่หรอกจ้ะ พี่ดอกรักเริ่มจำฉันได้แล้วต่างหาก"
แฟงถาม
"จำได้ทุกอย่างเลยเหรอ"
"จำได้ แล้วก็พูดเรื่องนั้นอีก .. หาว่าพี่ใจ พี่เจิดเป็นทหารอังวะ"
ทัพนิ่งฟัง สีหน้าข้องใจ

ท่าน้ำหลังค่าย ใจมองเจิดที่พุ่งเข้ามาหา สีหน้าเครียด
"ฆ่าไอ้ดอกรักซะ อองนาย ถ้ามีคนเชื่อมันเราจะตายอยู่ที่นี่" เจิดว่า
ใจสีหน้าอึดอัด เจิดเร่ง
"อย่าใจอ่อน อองนาย ข้าเคยบอกแล้วว่าเราต้องฆ่ามัน แต่แกเห็นแก่สไบ เรื่องมันถึงยุ่งแบบนี้ ถ้าแกไม่ลงมือ ฉันจะฆ่ามันทั้งสองคน"
"พี่ฆ่าสไบไม่ได้ สไบเป็นเมียฉัน"
"เมียคนไทย คิดว่าสยาจะรับได้หรือ อองนาย"
ใจมองเจิดอย่างกดดัน
"แกมาทำหน้าที่อะไรที่นี่ อองนาย อย่าลืมสิว่าเราเป็นศัตรูพวกมัน เราต้องทำให้มันแพ้ เราต้องการเสบียงไปเลี้ยงกองทัพเพื่อตีโยธยาให้ราบ ไม่ใช่มาคอยช่วยพวกมัน"
"ฉันรู้ ไม่ต้องย้ำ ฉันสอดแนมพวกมันจนเราเกือบชนะ"
"เกือบไม่ได้ เราต้องชนะเท่านั้น เราสาบานแล้วว่าจะทำทุกอย่างเพื่อพระเจ้ามังระ ที่นี่ไม่ใช่แผ่นดินของเรา ผู้หญิงไทยไม่ได้มีไว้รัก ไม่ได้มีไว้เป็นเมียที่เราจะยกย่อง"
"แต่ฉันรักสไบ ฉันจะพาเค้ากลับอังวะ อูทินลิน...ฉันขอชีวิตสไบไว้คนเดียว"
ใจมองเจิดขอร้อง เจิดมองตัดสินใจแล้วพยักหน้า
"ฉันให้ได้แค่ชีวิตผู้หญิงคนนั้น แต่แกก็รู้ว่าความรักของแกกับสไบไม่มีวันสมหวัง จะไม่มีใครยอมรับผู้หญิงไทย"
"ฉันไม่สนใจ ถึงตอนนั้น กลับไปด้วยชัยชนะ ฉันจะขออะไรก็ได้"
ใจแววตาแน่วแน่
"ไม่ต้องห่วงอูทินลิน กรุงโยเดียจะต้องแหลกเพราะกองทัพอังวะของเราแน่ และฉันจะฆ่าดอกรักเอง ฉันจะทำให้ค่ายระจันนี้แตกให้เร็วที่สุด"

ใจกับเจิดมองกัน สายตาใจมองคิดอย่างรอบคอบ แต่สายตาเจิดกลับไม่เชื่อว่าใจจะทำได้
ทัพนั่งลงตรงหน้าดอกรักที่ถูกล่ามโซ่ไว้ รีบถามทัพ

"สไบ สไบเจ็บมากหรือเปล่า ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้สไบหัวแตก"
"สไบไม่เป็นไรแล้ว ... ใจเย็นๆ"
ทัพเอาน้ำเย็นเข้าลูบ บอกดอกรักที่สีหน้าร้อนรน
"ค่อยๆนึกสิ ดอกรัก วันนั้น ที่เอ็งถูกทำร้าย เอ็งจำหน้าคนที่ทำได้ใช่มั้ย"
ดอกรักกุมหัว พยายามนึกทบทวน
"ไอ้ใจ"
ทัพนิ่วหน้าทันทีที่ได้ยินชื่อใจ
"เอ็งแน่ใจหรือเปล่า ลองคิดดีดี"
"ฉันสงสัย ฉันตามมันออกไป ฉันเห็นไอ้ใจมันกำลังคุย คุยกับ ..."
ทัพมองลุ้นดอกรักที่พยายามคิด ดอกรักกุมหัว ส่ายหน้า
"ใคร สักคน"
ทัพมองผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังให้กำลังใจดอกรัก
"ไม่เป็นไร เอ็งพักก่อน ... ค่อยๆคิด วันไหนคิดออก บอกข้านะ ดอกรัก"
ดอกรักมองทัพที่บอกอย่าปลอบประโลม
"บอกข้าคนเดียว อย่าพูดกับคนอื่น ไม่อย่างนั้นสไบจะเดือดร้อน"
ดอกรักจับมือทัพอย่างขอร้องด้วยสติที่คิดห่วงแต่สไบ
"ช่วยสไบด้วย อย่าให้สไบถูกพวกมันฆ่า ... ช่วยสไบด้วย"
"ข้าจะช่วยทุกคน ถ้าเราจับได้ว่าใครมันมาสอดแนมส่งข่าวให้พวกอังวะ ค่ายระจันเราจะปลอดภัย"
สายตาทัพมองไปไกล คิดหาทางจัดการเรื่องสายลับ

สไบกำลังตักข้าว เตรียมสำรับให้ดอกรัก แฟง เฟื่องช่วยงานในครัว อีกทางรุ่งกำลังตำน้ำพริก
รุ่งบอก
"ไอ้ดอกรักนี่มันผีเข้าผีออก พวกเราอย่าไปเข้าใกล้มันเชียว เกิดมันบ้าขึ้นมา บีบคอเราตายเลย"
เจิดลอบมาจากด้านข้างกองฟืน แอบราดน้ำมันลงไปที่กองฟืน
"พี่ดอกรักไม่ทำร้ายใครหรอกจ้ะ" สไบบอก
"หัวเอ็งนั่น คงเดินชนเสาเองสินะ"
รุ่งประชด แฟงที่กำลังขูดมะพร้าว กระแทกกะลาแรง ไม่พอใจ รุ่งขยับถอยห่างทันที
"ถ้าพี่ดอกรักเป็นบ้า ถือมีดไล่ฟันปากคนพูดมากนี่ก็คงดีนะ คนเขาว่าอย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ