อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 21 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 21 ม.ค. 58

“ทั้งสามเหตุผล..สรุปว่าคุณไม่ควรทำแบบนี้อีกและในเมื่อคุณไม่ป่วย...งั้นผมกลับ” ปราณนต์หันหลังมาจับมือพริบพราวแล้วก็เดินกลับไปเลย
“ณนต์เดี๋ยวก่อน..ณนต์!!ณนต์ไม่ห่วงรุ้งเลยเหรอ ทำไมณนต์ทำแบบนี้ ณนต์กลับมาก่อน !!! ณนต์ !!!~” ปราณนต์ไม่กลับมา รุ้งลดายืนแค้นอยู่ที่เดิม “กรี๊ดดดด !! บ้า ณนต์บ้าที่สุด !!”

หน้าคอนโดรุ้งลดา พริบพราวกับปราณนต์เดินจับมือกันออกมา...พอพ้นตึก พริบพราวเริ่มมีสติ เธอชูมือตัวเองที่มีมือณนต์ติดมาด้วย “เนียนนะ”
“ก็เมื่อกี๊คุณยังเนียนประกาศว่าเราเป็น “แฟน” กัน ต่อหน้ารุ้งเลย ผมก็แค่เนียนต่อเนื่อง”


พริบพราวหัวเราะ ปราณนต์หัวเราะตาม...สองคนมองหน้ากันแววตาเป็นสุข .. แต่ความหวาดหวั่นที่ซ่อนอยู่ในแวว
ตาของพริบพราวก็ฉายออกมาบางๆ “ที่เมื่อกี๊บอกว่า...ไม่ชอบคนโกหก...ไม่ชอบจริงๆเหรอ”
“ถามแปลก มีใครชอบบ้าง ... ไม่มีใครเค้าชอบหรอก .. หรือว่าคุณชอบ” พริบพราวส่ายหน้า...“เห็นมั้ย...คุณก็ไม่ชอบ ผมรู้ ผมถึงไม่เคยโกหกคุณ..ตอนนี้คุณรู้..ก็อย่าโกหกผม มีอะไรก็คุยกันตรงๆ แค่นั้นเอง“
“จริง แค่นั้นเอง ....” พริบพราวยิ้มแห้งๆ แล้วก็ได้แต่เก็บความอึดอัดใจไว้คนเดียว ... “ทำไงดี ?”

บรรยากาศกรุงเทพตอนกลางคืน ไนท์ไลฟ์แสงสี ผู้คนสนุกสนาน
ลิปดานั่งกับรันในบาร์เก๋ มองไปรอบๆเห็นผู้ชายนั่งเป็นคู่ๆ ก็แอบอึดอัดนิดๆ “คุณรันมาที่นี่บ่อยเหรอครับ ? เค้าตกแต่งได้..หวือหวาดีนะครับ”
“ใช่ครับ..ผมเลือกที่นี่เพราะมันบ่งบอกความเป็นผมได้อย่างชัดเจน”
หือ?? ลิปดาชะงักกึก .. เอิ่ม .. รันเริ่มเข้าเรื่อง หน้าตาจริงจังมาก ในขณะที่ลิปดาระแวง “ที่ผมเชิญบอสมาคุยกันในวันนี้ เพราะผมต้องการที่จะเปิดอก !! ผมจะบอกความลับของตัวเองให้บอสทราบ และผมก็ต้องการให้บอสบอกความลับของบอสให้ผมทราบด้วยเช่นกัน” ลิปดางงๆ แล้วรันก็รีบโพล่งออกมาเลย “ผมเป็นเกย์ !!”
ลิปดาชะงักกึก เหวอ คนโต๊ะข้างๆ แอบหันมามองยิ้มๆ ..
รันพูดต่อ “ผมไม่เคยบอกใครในออฟฟิศนอกจากศยาที่รู้มานานแล้ว .. และนี่คือเพศสภาพของผม ที่อยากจะเปิดเผยให้บอสได้รู้ว่า ... ผมเป็นเกย์ คราวนี้ถึงตาบอสต้องเปิดเผยบ้างแล้ว”
ลิปดาผงะ รีบบอก “ผมไม่ได้เป็นเกย์ !!!!!”
รันกลอกตา “ผมรู้ !! เปิดเผยความลับเรื่องอื่น ไม่ใช่เรื่องเพศ”
“ความลับ...เรื่องอะไร ?” ลิปดาถามซื่อๆ
รันยื่นหน้าบอก “เรื่องศยา !!ผมอยากรู้ว่า...บอสคิดยังไงกับศยา!”
ลิปดาผงะ แต่คราวนี้หน้านิ่ง .. เครียดขึ้นมาเล็กน้อย .. ตอบยังไงดี ?

อวัศยานั่งอยู่ในคอนโดกำลังดูรูปสวีตของพราวกับปราณนต์ในคาราโอเกะ แล้วก็เศร้า เซ็ง เธอตัดสินใจบางอย่าง

ลิปดายังอึ้งๆ จะตอบยังไงดี ?
รันถามย้ำ “ผมรู้ว่าบอสไม่ได้คิดกับศยาแค่เจ้านายลูกน้อง.. บอสรักศยาใช่ หรือ ไม่ ????” รันถามเหมือนรายการเกมโชว์ ... ลิปดาคิด .. คิด รันเร่งเร้า “ผมจะนับหนึ่ง ถึง สาม .. ถ้าบอสไม่ตอบผมจะถือว่า “ใช่” !!! หน...”
ยังไม่ทันจะครบคำอีกฝ่ายก็สวน “ใช่ !! ผมรักศยา !!”
รันชะงักกึก โห ตอบเร็วมาก แล้วก็ถามสวน “ตั้งแต่เมื่อไหร่”
“ตั้งแต่เค้ามาช่วยผมก่อตั้งบริษัท และยิ่งผมรู้จัก ผมยิ่งรักเค้า..”
รันสัมผัสความจริงใจของลิปดาได้เป็นอย่างดี “บอสเคยบอกศยาหรือเปล่า” ลิปดาส่ายหน้า “ทำไม ?”
ลิปดาเครียด “ถ้าบอกแล้ว ผมอาจจะเสียศยาไป”
รันกลอกตาเซ็ง...มุกนี้ “แต่ถ้าไม่บอก...บอสก็อาจจะต้องเสียศยาไปเหมือนกัน” ลิปดาพูดไม่ออก .. รันนึกได้ “เดี๋ยว! ศยาบอกว่าเคยส่งเมล์ผิดให้บอส..เป็นเมล์ของแอบรัก..แสดงว่า...”
“ผมรู้ว่าศยาคือแอบรัก และ รู้ว่าเค้าแอบรักปราณนต์” ลิปดายอมรับ
“แล้วบอสก็แอบรักศยาอีกที” ลิปดาพยักหน้า “นี่มันแอบรักซ้ำซ้อนซ่อนสองชั้นเลยนะเนี่ย ความหนักแน่นของบอสได้ใจผมไปเต็มๆ..ถ้าบอสมีอะไรให้ผมช่วย บอกมาได้เลย ผมเชียร์เต็มที่ !ถ้าศยามันจะต้องมีผัว ..เอ่อ..คือ มีความรัก คนอย่างบอสนี่แหละ เหมาะสมที่สุด !!!”

คนฟังยิ้ม ซ่อนเศร้านิดๆ “ขอบคุณมาก ... แต่ศยาเป็นคนใจแข็ง ถ้าเค้ารักใครแล้ว ยากที่จะเปลี่ยนใจ .. ลึกๆผมอาจจะแอบหวังให้เค้ามารักผม แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ ... ขอแค่เค้ามีความสุขกับคนที่เค้ารัก...ผมก็พอใจแล้ว”
ลิปดาพูดด้วยความเข้าใจ...เสียสละ และโคตรพระเอก รันมองด้วยความซึ้งใจ ... แมนสุดๆ !!
เช้าวันต่อมา ทีบ้านพริบพราว เธอถามด้วยความดีใจ ”คุณแม่ชวนณนต์ไปตกปลาวันพรุ่งนี้เหรอคะ ?”
พริบพราวคุยกับแม่อยู่ในห้องนั่งเล่น ... แววพูดเสียงขรึมๆ “ใช่ .. พ่อ แม่ พี่ภูมิจะออกไปตั้งแต่ตอนเช้า พราวก็พาเค้าตามไปเจอกันที่โน่น”
”ได้เลยค่ะ”
“แล้วก็จำไว้ด้วย..ถ้าผู้ชายคนนี้คุณสมบัติไม่ผ่านมาตรฐาน เราต้องเลิกทันที” แม่พูดจบแล้วก็เดินออกไป พริบพราวอึ้ง !ลุ้น!!

อวัศยาพูดด้วยความหนักแน่น “ฉันจะตัดใจจากปราณนต์ !!”
อ้าวววววววว !! หือ ? ลิปดากำลังรินน้ำอยู่ เงยหน้ามองอวัศยาที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความแปลกใจ “คุณแน่ใจ ?”
อวัศยาทำแววตาแข็ง แต่แล้วก็อ่อน “ไม่แน่ใจ”
“อ้าวววว ตกลงยังไง .. จะตัดหรือไม่ตัด ?”
“ก็ฉันอยากตัด แต่ฉันไม่แน่ใจว่าตัดได้หรือเปล่า? ฉันแค่ไม่อยากยุ่ง ไม่อยากคุย ไม่อยากสนใจเค้าอีกแล้ว”
“ถามหน่อย ตั้งแต่พริบพราวสวมรอยเป็นแอบรัก คุณเคยคุยกับปราณนต์เรื่องนี้บ้างหรือยัง ?” คนถูกถามส่ายหน้า “ทำไมไม่คุย ไม่อยากรู้หรือไงว่าเค้าคิดอะไรอยู่”
อวัศยาลังเลๆ .. ลิปดามองเห็น ศยาโกหก “ไม่อยากรู้ .. เค้าจะเป็นยังไง จะคิดอะไร ก็เรื่องของเค้า ฉันจะไม่ยุ่ง ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น !! ฉัน....ขอตัวไปดูช่างรื้อห้องก่อนนะ ไม่รู้ทำไปถึงไหนแล้ว” อวัศยาพูดจบก็หันหลังให้ลิปดา จะเดินออกไป
ลิปดาคิด ๆๆๆๆ แล้วก็โพล่งออกมา “คุณไปไม่ได้!!” อวัศยาหันมางงๆ “เพราะผมมีงานด่วนและสำคัญมากให้คุณทำ”
“งานด่วน ?? แต่วันนี้วันหยุดนะคะ ที่ออฟฟิศก็ไม่มีใครมาทำงาน”
“ผมรู้ .. ผมถึงต้องขอให้คุณช่วย ผมต้องการให้คุณไปรวบรวมรายงานคอมพานีวิซิททั้งปีนี้ทำเป็นรีพอร์ต ผมขอเร็วที่สุด !”
“หะ ? เร็วที่สุด ??” อวัศยาอึ้ง!!

ห้องทำงานอวัศยาเงียบกริบ ไฟมืด ทันใดนั้นก็มีไฟถูกเปิดพรึ่บ! หญิงสาวยืนอยู่คนเดียวตรงสวิตซ์เปิดปิดไฟ “บอส นะ บอส อยู่ๆก็มาใช้ทำงานวันหยุด คิดอะไรของเค้าเนี่ย ช่วงนี้ยิ่งมีข่าวโจรแอบงัดเข้าออฟฟิศอยู่”
เธอบ่นๆ แล้วก็เดินมาเปิดคอมพ์..เริ่มต้นหาข้อมูล ทันใดนั้นก็มีเสียงกุกกัก ๆๆ เหมือนคนเปิดประตู และเสียงคนเดิน
“เสียงคนเดิน .. เป็นไปไม่ได้ จะมีใครมาได้ยังไง หรือว่า ...” อวัศยาระแวง หันซ้ายหันขวา คว้าแฟ้มหนาปึ้กมาถือไว้และย่องๆไปหลบหลังประตู ทันใดนั้นประตูก็เปิดอวัศยาฟาดแฟ้มลงที่หัวผู้มาใหม่อย่างแรง พลั่ก !!
เสียงปราณนต์ร้อง “โอ้ยยยยย !!! พี่ศยา!! ผมเองครับปราณนต์ !!”
“ปราณนต์ !!!” ศยาหน้าเสีย อึ้ง ตกใจที่เห็นหน้าปราณนต์...ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ
ปราณนต์คลำๆหัวด้วยความเจ็บ “ผมขอโทษที่ลืมเคาะประตู”
อวัศยายังยืนอึ้งๆ อยู่ .. ปราณนต์เงยหน้ามองหญิงสาวที่ยืนอึ้งแล้วก็อึ้งไปด้วย
“ธ...เธอมาได้ยังไง ?” อวัศยาถามแบบอึ้งๆ
“บอสเป็นคนโทร.สั่งให้ผมมา”
อวัศยาอึ้งกว่าเดิม “บอสเนี่ยนะ !!”
“ครับ” ปราณนต์ตอบงงๆ กับความตกใจของศยา

ในตอนเช้า ปราณนต์คุยโทรศัพท์ เสียงแข็งขันกับลิปดา “ได้เลยครับบอส ไม่มีปัญหาครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ สวัสดีครับ” ปราณนต์วางสาย แล้วก็รีบหันไปหยิบกระเป๋า รีบออกไปจากบ้านทันที

ปราณนต์อธิบายต่อ “บอสบอกว่ามีงานด่วน แล้วพี่ศยาต้องทำที่ออฟฟิศคนเดียว ให้ผมเข้ามาช่วย..”
อวัศยาอึ้ง ปราณนต์อึ้ง .. ต่างคนต่างอึ้ง ทำตัวไม่ถูก .. จนปราณนต์อึดอัดนิดๆ ...“พี่ศยา..โอเคมั้ยครับ ?”
หญิงสาวสะดุ้งนิดๆ งงๆ สติเริ่มมา “โอเคเรื่องอะไร ?”
“ก็...ทุกเรื่องครับ ? มีอะไรไม่โอเคหรือเปล่า ดูพี่ศยาเหมือนเครียดๆ”
“เปล๊า!! ฉันไม่ได้เครียด ไม่ได้คิดอะไรเล๊ยยย!! โอเค๊!!!!”
ปราณนต์ทวน “โอเค” ชายหนุ่มคิด แต่เหมือนไม่โอเคนะ “ครับ งั้นเรา..เริ่มทำงานกันเลยมั้ยครับ” ปราณนต์พยายามจะโอเคด้วย ..
อวัศยาเสียงสูง “โอเค๊ !! สบายมาก ฉันสบายมากอยู่แล้ว”
ปราณนต์พยายามจะเชื่อ “พี่ศยาจะให้ผมช่วยทำอะไรสั่งมาได้เลยนะครับ” ปราณนต์รอคำตอบ อวัศยาหันมามองหน้าปราณนต์แล้วแอบใจสั่นเหมือนเดิม ... เฮ่อ “พี่ศยาครับ..”
อวัศยา “หือ? งาน !! ทำงานใช่มั้ย เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำ !!”
ปราณนต์เริ่มจะขำกับความเหวอๆ ของอวัศยา “คือ ผมยังไม่รู้เลยว่าพี่ศยาทำอะไรอยู่ ? ผมอยากช่วยก็ช่วยไม่ถูก” ปราณนต์หัวเราะสดใส
อวัศยารู้ตัว ... เออ นั่นสิ ... อยากจะขำ แต่เก๊กๆ แอ๊บขรึมไว้
“ก็...บอสอยากได้ รีพอร์ตของคอมพานีวิซีทปีนี้ทั้งปี ให้รวบรวมทำรายงานภายในวันนี้”
“โห..ไม่ใช่น้อยนะครับ เอางี้..พี่ศยาทำครึ่งปีแรก เดี๋ยวผมทำครึ่งปีหลังนะครับ”
ปราณนต์ยิ้มสดใส อวัศยาพยักหน้ารับแบบเก๊กๆ.. ปราณนต์ยิ้มรับคำสั่ง เขาหยิบคอมพิวเตอร์ออกมาวางบนโต๊ะอวัศยา พร้อมทำงาน ทั้งสองคนหันหน้าเข้าหากัน มีคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่ข้างหน้าคนละตัว
ปราณนต์เริ่มทำงาน..อวัศยาทำงานไม่ได้ ไม่มีสมาธิแม้แต่น้อย .. อวัศยามองหน้าปราณนต์
คำพูดลิปดาแว่บเข้ามา “ตั้งแต่พริบพราวสวมรอยเป็นแอบรัก คุณเคยคุยกับปราณนต์เรื่องนี้บ้างหรือยัง ?.. ทำไมไม่คุย ไม่อยากรู้หรือไงว่าเค้าคิดอะไรอยู่ ?”
อวัศยาคิดๆๆๆ แล้วก็ตัดสินใจถามออกมา “เธอเชื่อว่า “แอบรัก” คือ “พริบพราว” จริงๆเหรอ !?!?!?” คำถามศยาหยุดโลกปราณนต์ทันที ปราณนต์ชะงัก เงยหน้ามองอวัศยา .. สองคนมองหน้ากัน

เวลาเดียวกัน พริบพราวขับรถหน้าเครียดนึกถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
เมื่อตอนเช้า เธอโทรหาปราณนต์เพื่อบอกเรื่องไปตกปลา
“พรุ่งนี้ไปรับณนต์มารับพราวที่บ้าน แล้วเราตามไปเจอคุณพ่อ คุณแม่ พี่ภูมิ กันนะ”
“ได้เลยครับ ไม่มีปัญหา ... เออ แต่ผมตกปลาไม่เป็นนะครับ”
“ ไม่เป็นไรค่ะ พราวก็ตกไม่เป็นเหมือนกัน”
“โอเคครับ” ปราณนต์เอ่ยอย่างโล่งอก แล้วก็รีบบอก “พราวครับ ผมต้องวางสายก่อนนะ พอดีมีงานด่วนต้องเข้าไปช่วยพี่ศยาที่ออฟฟิศ” พริบพราวชะงักกึก หน้าเครียดทันที “เอาไว้เสร็จงานแล้ว ผมโทร.หานะ”
พริบพราวรีบถาม “เดี๋ยว!! เมื่อกี๊บอกว่ามีงานด่วนต้องไปช่วยพี่ศยาที่ออฟฟิศเหรอ ???” พริบพราวใจหายวาบบบบบ ตามประสาวัวสันหลังหวะ ....
พริบพราวขับรถไปด้วยความหวาดหวั่นใจ ... คิด ไปสารพัด ใจเดือดปุด ๆๆๆๆ

อวัศยามองหน้าปราณนต์รอคำตอบ
“ทำไมผมต้องคิดว่า “พราวไม่ใช่แอบรัก” ด้วยครับ ?”
“ก็บางที เค้าอาจจะมีอะไรบางอย่างที่มันแปลกๆ หรือ ไม่ตรงกับที่เธอแชตก็ได้ มีหรือเปล่า ?”
“ก็มีบ้าง.. “ อวัศยาแอบอื่นเต้น “เช่น แอบรักจะดื่มกาแฟดำ แต่พราวดูเหมือนจะชอบกาแฟใส่นมหรืออย่างน้อยก็ใส่น้ำตาล หรือน้ำผึ้ง” อวัศยาแอบอมยิ้มนิดๆ สะใจเบาๆ ที่พราวหลุด ... “แต่ผมไม่คิดมากหรอกครับ เพราะมันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ บางทีตอนแชตผมก็แกล้งสร้างภาพ หรือให้ข้อมูลไม่จริงบ้างก็มี แต่โดยรวมๆแล้วความรู้สึกตอนที่ผมอยู่กับพริบพราว ผมมีความสุขไม่ต่างจากตอนที่ผมแชตกับแอบรัก”
อวัศยาหุบยิ้มเลย...ปราณนต์พูดต่อ “ผมกับพราวมีหลายอย่างที่เหมือนกัน ถ้าไม่เหมือนเราก็พร้อมจะปรับตัว และเรียนรู้ในความต่าง ผมเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ มันเป็นความรู้สึกสบายๆ ไม่เหนื่อย“

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 21 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ