อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 21 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 21 ม.ค. 58

อวัศยาหุบยิ้มเลย...ปราณนต์พูดต่อ “ผมกับพราวมีหลายอย่างที่เหมือนกัน ถ้าไม่เหมือนเราก็พร้อมจะปรับตัว และเรียนรู้ในความต่าง ผมเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ มันเป็นความรู้สึกสบายๆ ไม่เหนื่อย“
อวัศยาอึ้งกับรอยยิ้มของปราณนต์ที่เปี่ยมไปด้วยความสุข .. หญิงสาวใจหายวาบบบบ!
ปราณนต์นึกขึ้นได้ “เดี๋ยวผมขอไปหยิบแฟ้มมาเพิ่มนะครับ”

อวัศยาพยักหน้ารับแล้วรีบปรับอารมณ์เข้าโหมดงาน
ทันใดนั้นประตูเปิดผัวะเข้ามา เป็นพริบพราว เธอทั้งหวั่นใจ ข้องใจ และไม่เข้าใจ“พี่ศยาต้องการอะไรบอกมาเลยดีกว่าค่ะ!!”
อวัศยายืนขึ้นตกใจ!! “เธอมาทำไม!??”


”ก็มาดูให้เห็นกับตาว่ามาพี่ศยาคิดจะทำอะไร!”
ปราณนต์เดินกลับเข้ามาตกใจ “พราว !! .. พราวมาได้ไง?”
อวัศยาตัดสินใจ “เธอมาก็ดีแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธออยู่พอดี”
ปราณนต์พยายามเคลียร์ “พี่ศยาครับ..!!”
อวัศยาตัดบท “เรื่องงาน!! ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว”
“ถ้าเป็นเรื่องงานผมขอทำแทนได้มั้ยครับ? วันนี้วันหยุดบอสเป็นคนสั่งให้ผมมา ไม่เกี่ยวกับพราว”
อวัศยาจี๊ดนิดๆ ที่เห็นปราณนต์แคร์พราวมาก แต่ทำใจแข็ง “ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วง “แฟน”” พริบพราวชะงักมองหน้าอวัศยา..ไม่รู้ว่าเธอจะมามุกไหน ทำไมยอมรับง่ายๆ อวัศยาพูดต่อ “ฉันไม่ทำอะไรเค้าหรอก แค่สั่งงานนิดหน่อย เธอออกไปชงกาแฟให้ฉันก็แล้วกัน!!”
ปราณนต์งง พริบพราวขมวดคิ้ว อวัศยาพูดต่อเสียงเข้ม “กาแฟ ๑ ช้อน น้ำตาลครึ่งช้อน แล้วก็ “ใส่ครีม” ๒ ช้อน ไปสิ”
“เอ่อ..” ปราณนต์งง
“ถ้าไม่อยากไปตามคำสั่ง ก็ถือว่าเป็นคำขอร้องจากฉันก็แล้วกัน .. กรุณาชงกาแฟให้ฉันสักแก้วจะถือเป็นพระคุณ”
“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปชงให้” ปราณนต์เดินออกไปเพื่อตัดปัญหา ก่อนไปมองหน้าพริบพราวด้วยความเป็นห่วง สองคนสบตากัน พยักหน้าเหมือนรู้กันว่าคิดอะไร อวัศยาเดินตามมาปิดประตู
พริบพราวใส่เลย “พี่ศยาคิดอะไรอยู่ค่ะ! ลงทุนวางแผนหลอกณนต์มาหาในวันหยุด พี่ศยาทำแบบนี้ทำไม?”
“ถ้าไม่อยากโดนแฉว่าเธอสวมรอยเป็นฉันก็หุบปาก และ ฟังอย่างเดียว” อวัศยาสั่งเสียงดุ
พริบพราวสะอึกเมื่อเห็นอวัศยาเอาจริง

ปราณนต์อยู่ในห้องแคนทีน กำลังรอน้ำเดือด ปราณนต์ร้อนใจกับสถานการณ์สองสาวรีบตักกาแฟ น้ำตาล และ กำลังจะตักครีม ปราณนต์ชะงักนิดๆ ในใจแว่บนั้นคือ “พี่ศยากินกาแฟใส่ครีม ??”

อวัศยารุกพริบพราว “ตั้งใจฟังให้ดี .... แอบรักชอบกาแฟดำ , ชอบดูหนังตลกในวันหยุดถ้าเป็นวันธรรมดาชอบดูหนังแอคชั่นหรือหนังผี , ชอบอ่านหนังสือสืบสวนสอบสวน , ชอบดอกไม้ ไม่ชอบทำกับข้าว และไม่เคยคิดจะเรียนรู้ , ชอบออกกำลังกายตอนเช้ามากกว่าตอนกลางคืน, ไม่กินแป้งหลังหกโมงเย็น และกินผลไม้ก่อนอาหารไม่ใช่หลังอาหาร !!!”
พริบพราวงง .. มองหน้าอวัศยา ”บอกทำไม ?”
“เพราะฉันไม่อยากให้เธอพลาด จนปราณนต์จับได้ว่าเธอไม่ใช่แอบรัก”
พริบพราวอึ้งซ้ำสอง .. เธอมองหน้าอวัศยาค้าง อึ้ง “ล้อเล่นหรือเปล่า ? เป็นแผนอะไรอีกหรือเปล่า ?”
อวัศยากลอกตาเซ็งๆ “ไม่ใช่แผนอะไรทั้งนั้น ฉันไม่เคยวางแผน รวมทั้งวันนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่าปราณนต์จะมาออฟฟิศ เพราะฉันกับปราณนต์มาที่นี่ตามคำสั่งบอส ถ้าเธอไม่เชื่อก็ไปถามบอสเอาเอง”
พริบพราวชะงัก ฉุกคิด อวัศยาพูดจบหันไปเก็บคอมพ์ของปราณนต์ใส่กระเป๋าปราณนต์
พริบพราวมองอวัศยาแววตาครุ่นคิด มีสติ และอ่อนลง อวัศยายัดกระเป๋าของปราณนต์ไปให้พราวถือ “เธอพาปราณนต์กลับไปได้แล้ว!”
ลิปดาพูดยังไม่จบอวัศยาก็เสียงเข้มมากสวนขึ้นมาเลย “สนุกมากมั้ย ?”
ลิปดาทำมึน “ซ่อมตู้? ก็สนุกดีนะ”
“แกล้งฉันน่ะ สนุกมากมั้ย ?” ลิปดาชะงัก เห็นอวัศยาดุ เครียด เข้ม ลิปดาเริ่มตั้งรับ ไม่กวนแหละ บรรยากาศไม่ดี อวัศยาใส่ต่อ “แกล้งให้ฉันไปทำงานอยู่คนเดียว แล้วส่งปราณนต์ตามมา คุณเซ็ทฉากเพื่อให้ฉันอยู่กับปราณนต์สองต่อสอง แผนคุณมันบ้าเกินไปแล้ว”
ลิปดาเดินเข้ามาพยายามอธิบาย “ที่ผมทำ เพราะผมอยากให้คุณสองคนปรับความเข้าใจกัน ผมไม่อยากให้คุณหนีทั้งที่ยังไม่เข้าใจ”
อวัศยาถอย “ปรับความเข้าใจเหรอ ? รู้มั้ยว่าความหวังดีที่ไม่มีใครขอร้องของคุณมันทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงหน้าด้านที่จ้องจับแฟนคนอื่น”
“อย่าบอกนะว่า..วันนี้พราวไปด้วย”
“ใช่น่ะสิ นี่ ไม่ต้องมาทำตีหน้าซื่อ คุณตั้งใจนัดพริบพราวให้มาเห็นตอนฉันอยู่กับปราณนต์อยากให้โป๊ะแตก ตบตี กันใช่มั้ย?” ลิปดาเหวอ “นี่ดีนะ ที่ฉันมี EQ ไม่เอาตัวเข้าไปในเกม”
“เดี๋ยวๆ คุณคิดว่าผมเป็นพวกเจ้าแผนการขนาดนั้นเลยเหรอ ?”
“ก็ที่ผ่านมาคุณวางแผนทุกอย่าง ทั้งตอนไปสัมนากันสี่คน แล้วก็คราวนี้ คุณลิปดา ฉันไม่เข้าใจเลยว่าคุณทำแบบนี้เพื่ออะไร? ถ้าทำไปเพราะความสนุก สะใจ ตอนนี้คุณก็สมใจแล้ว!” อวัศยาหันหลังใส่เดินพุ่งไปที่ห้องด้วยความหงุดหงิด
ลิปดารีบวิ่งมาดักไว้ “อวัศยา !!”
อวัศยาชะงักเท้า “ไม่ต้องมาเรียกชื่อเต็มฉัน !!” เธอผลักลิปดาออก
“ผมเรียกเพื่อเตือนสติ ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าคุณมองผมยังไง ผมยอมรับว่าผมคิดน้อยเกินไป แต่ทุกอย่างที่ผมทำเพราะหวังดี”
“ถ้าความหวังดีของคุณทำให้ฉันต้องซวยขนาดนี้ ฉันว่าคุณอยู่เฉยๆจะดีกว่า แล้วชาตินี้ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก !!”
อวัศยาพูดจบ สะบัดหน้าใส่และเปิดประตูห้องนอนเดินเข้าไปเลย ลิปดาเดินตาม เธอปิดประตูใส่หน้าเขา

อวัศยายืนอยู่ในห้องนอน ทั้งหงุดหงิด ทั้งแค้น ทั้งเซ็งสุดๆ
ลิปดาเคาะประตู “อวัศยา!! เปิดประตูมาคุยกันก่อน”
ในห้องอวัศยาตะโกนออกไป “หยุดเคาะ หยุดพูด ถ้าไม่หยุด ฉันจะขนของออกไปจากห้องคุณเดี๋ยวนี้ !!”
ลิปดาชะงัก .. ยกมือขึ้น “โอเค ผมยอมแพ้ !! ผมจะหยุดตามที่คุณต้องการ” ลิปดาจะเดินไป แล้วก็หยุด หันมาทิ้งท้าย “.. ศยา.. ผมขอโทษ ... ผมยอมรับผิดทุกอย่าง .. จะลงโทษผมยังไงก็ได้ แต่ห้ามผมยุ่งกับคุณ..ผมทำไม่ได้ ผมอยากบอกแค่นี้” ลิปดาพูดด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ ชายหนุ่มค่อยๆหันหลังกลับไปที่ของตัวเอง
อวัศยาอยู่ในห้อง .. เสียงลิปดาหายไปแล้ว เธอค่อยๆทรุดตัวลงนั่งหมดแรงด้วยความเซ็ง เศร้า หลายสิ่งสับสน
ลิปดาเดินมาที่ตู้ที่ซ่อมค้างไว้ ลิปดาเครียดคว้าฆ้อนมาตอกตะปูอัด โป๊กๆๆๆๆๆ แล้วก็ตีโดนนิ้วของตัวเองอย่างแรง
“โอ้ยยยยยยย !!!” ลิปดาสะดุ้งสุดแรง
ในห้องนอนอวัศยาสะดุ้งนิดๆ ลึกๆ ยังเป็นห่วง “บอส !” เธอชะงัก.. “ไม่” ต้องไม่แคร์ อวัศยาดึงความสนใจกลับมา .... พยายามใจแข็งไม่สนใจ
ลิปดาโยนฆ้อนทิ้งตุ๊บ ! แผลแตกเลือดหยดติ๋งๆ ลิปดารีบหยิบกระดาษทิชชูมาซับเลือดด้วยความเจ็บและเซ็งสุดๆ
เขาชะโงกมองไปที่หน้าห้องนอน..อวัศยาไม่ยอมเปิดประตูออกมาสักนิด ลิปดาเศร้า....เฮ่อ

แผลของลิปดามีผ้าพันแผลปิดไว้อย่างดี แจนกำลังเก็บอุปกรณ์ทำแผล ด้านหลังเห็นเจมส์กำลังนั่งเล่นของเล่น
“คุณศยายังใจดีที่แค่ต่อว่า ถ้าเป็นแจน..จะเอาฆ้อนทุบที่หัวเลย” แจนบอก
“อ้าววว...นี่ผมมาให้แจนทำแผล และปลอบใจนะ ไม่ได้ให้มาซ้ำ”
“จริงนี่ ทีหลังอย่าเจ้ากี้เจ้าการแบบนี้อีก มันเหมือนลิปไม่แคร์คุณศยา เค้าประกาศว่าไม่อยากเจอ ดันนัดให้เค้ามาเจอกัน นอกจากจะทำให้เค้าเข้าใจผิด ลิปเองก็ไม่มีความสุข .. ใช่มั้ยหล่ะ?” ลิปดาสะอึก แล้วก็พยักหน้า “เพราะฉะนั้น คราวหน้าอย่าพยายามเป็นฮีโร่โง่ๆ แบบนี้อีก”
ลิปดาผงะ “แรง !”
แจนย้ำ “ก็มันจริงนี่ ..สิ่งที่ควรทำ ดันไม่ทำ ... จะบอกให้นะ สิ่งที่ลิปควรทำที่สุดตอนนี้คือ บอกความรู้สึกที่แท้จริงกับคุณศยา ไม่ใช่เที่ยวไปจัดฉากให้เค้าไปเจอกับผู้ชายคนอื่น”
“นี่ผมพลาดไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย ?”
“ใช่ แต่ยังกลับตัวทัน..รีบบอกความรู้สึกที่แท้จริงกับคุณศยา ก่อนที่โอกาสนี้จะหลุดมือไป .. อย่าทำตัวเป็นเหมือนพ่อน้องเจมส์”
หือ? ลิปดางง “พ่อน้องเจมส์ ? สามีแจนเนี่ยนะ เกี่ยวไรด้วย”
“สามี “เก่า” ไม่ใช่ “สามีเฉยๆ” ไม่รู้อยู่ๆ เกิดไปบรรลุธรรมอะไรมา ส่งของขวัญถุงเบ้อเร่อมาให้แจน” เธอพยักหน้าไปทางถุงของแบรนด์เนมถุงใหญ่มากที่วางอยู่บนพื้นอย่างไม่ไยดี “แล้วก็ส่งของขวัญมาให้ลูก ต่อมความเป็นพ่อคงเริ่มทำงาน เลยเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีลูก !!”
ลิปดามองถุงของแจน และ เจมส์ แล้วหันมาถามแจน “แล้วถ้าต่อมความเป็นพ่อของเค้าทำงานรุนแรงมาก จนอยากขอเจมส์ไปเลี้ยง แจนจะว่ายังไง”
“ไม่มีทางค่ะ พ่อของเจมส์คือ ลิป ... “ลิป...เป็นพ่อของเจมส์” คนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่เกี่ยว” แจนพูดด้วยแววตาเข้มเครียดหนักแน่น .. ลิปดามองแล้วคิด ลิปดาค่อยๆหันไปทางเจมส์ที่ยังเล่นของเล่นอย่างสนุกสนาน

ลิปดาขี่มอเตอร์ไซด์ฝ่าความมืดของกรุงเทพยามราตรี .. ใจก็หมกหมุ่นกับเรื่องของอวัศยา
เขานึกถึงตอนที่คุยกับรันและรันย้ำให้บอกความรู้สึกออกไป
“ใช่ !! ผมรักศยา !!”
“บอสเคยบอกศยาหรือเปล่า” ลิปดาส่ายหน้า “ทำไม?”
ลิปดาเครียด “ถ้าบอกแล้ว ผมอาจจะเสียศยาไป”
รันกลอกตาเซ็ง...มุกนี้ “แต่ถ้าไม่บอก...บอสก็อาจจะต้องเสียศยาไปเหมือนกัน”
ลิปดานึกถึงตอนที่คุยกับแจนอีก
“ก็มันจริงนี่ ..สิ่งที่ควรทำ ดันไม่ทำ ... จะบอกให้นะ สิ่งที่ลิปควรทำที่สุดตอนนี้คือ บอกความรู้สึกที่แท้จริงกับคุณศยา ไม่ใช่เที่ยวไปจัดฉากให้เค้าไปเจอกับผู้ชายคนอื่น .... รีบบอกความรู้สึกที่แท้จริงกับคุณศยา ก่อนที่โอกาสนี้จะหลุดมือไป ..”
ลิปดาคิด และตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

เช้าวันต่อมา พริบพราวกำลังขับรถพร้อมกับมองหาป้ายบอกทางไปด้วยปราณนต์กำลังช่วยดูทางเช่นกัน
พริบพราวมองทาง “แล้วป้ายบอกทางรีสอร์ทอยู่ไหนเนี่ย”
“แล้วเมื่อกี้ตอนพราวโทรถามทางพ่อท่านบอกว่าไงบ้าง”
“คุณพ่อบอกว่าพอเลี้ยวซ้ายออกจากถนนหลัก ..ก็ขับตรงมาพอเจอทางแยกให้เลี้ยวขวา..จากนั้นเลี้ยวขวาอีกครั้งจากนั้นก็เลี้ยวซ้ายอีกที.. จากนั้นแล้วเลี้ยวขวาก็จะเจอรีสอร์ท”
ปราณนต์พูดแทรกขึ้น “เลี้ยวสุดท้ายต้องเลี้ยวซ้ายไม่ใช่เหรอผมจำได้ตอนพราวพูดทวนก่อนวางสายน่ะ”
พริบพราวคิดนิดนึง “เลี้ยวขวา ! พราวจำได้”
“แต่ผมฟังคุณพูดแล้วก็นับไปว่าเลี้ยวขวาสองครั้งเลี้ยวซ้ายสองครั้ง”
“ก็เลี้ยวซ้ายครั้งนึงตอนออกจากถนนหลักไงแล้วก็เลี้ยวซ้ายแยกเมื่อกี้เพราะฉะนั้นแยกนี้ต้องเลี้ยวขวา”
“เลี้ยวซ้าย”
“ขวา”
“ซ้าย”
พริบพราวพูดเสียงดังอย่างมั่นใจ “ขวาาาาาาาาาา”
ปราณนต์ไม่เถียงต่อ ยอมให้พริบพราวเลี้ยวขวาเพื่อพิสูจน์ ”โอเคๆขวาก็ขวา”
พริบพราวยิ้ม พร้อมกับเอื้อมมาไปหยิกแก้มปราณนต์ “ต้องเชื่อฟังแฟนอย่างนี้สิ ..รับรองเจริญทุกคนไว้ใจพราวเถอะ..ถ้าเรื่องทางพราวไม่เคยพลาด”

กระเป๋าเดินทาง และสัมภาระอวัศยาวางอยู่ .. ลิปดามองด้วยความงง “คุณจะไปไหน ?”
“ฉันจะออกจากที่นี่ ไปอยู่ที่อื่น”
ลิปดาอ้อน “ศยา...คุณอย่าทำตัวเป็นเด็กๆน่า ผมบอกแล้วว่าผมรับผิด ผมขอโทษ”
อวัศยาสวน “ขอโทษเหรอ ? คุณมันเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการจนฉันไม่รู้แล้วว่าคุณจริงใจหรือเปล่า ? คุณคิดอะไร ฉันก็ไม่รู้ แต่ละอย่างที่คุณทำ ฉันไม่รู้เลยว่าคุณทำเพราะอะไร ? แล้วคุณคิดอะไรกันแน่”
อวัศยาระบายอย่างอัดอั้น ลิปดาโดนอัด จนหลุดออกมา “โอเค ถ้าคุณอยากได้ความจริงผมก็จะพูดความรู้สึกจริงๆ!!”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 21 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ