อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/4 วันที่ 21 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/4 วันที่ 21 ม.ค. 58

อวัศยาระบายอย่างอัดอั้น ลิปดาโดนอัด จนหลุดออกมา “โอเค ถ้าคุณอยากได้ความจริงผมก็จะพูดความรู้สึกจริงๆ!!”
“ดี พูดออกมาสิ พูดมาเลย บอสทำแบบนี้ทำไม บอสจัดฉากให้ฉันเจอกับปราณนต์ทำไม”
“ผมไม่ได้อยากทำ!!!”

“แต่บอสก็ทำ!!!”
“ผมฝืนใจทำ !!! จริงๆ ผมไม่ได้อยากให้คุณกับปราณนต์เข้าใจกัน ผมอยากเห็นคุณสองคนต่างคนต่างอยู่แบบเพื่อนร่วมงาน แบบหัวหน้ากับลูกน้องอย่างนี้ตลอดไป ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแฟนกับเค้าสักนิด ให้ตายสิ !!!” ลิปดาจัดชุดใหญ่


อวัศยาอึ้ง ... มึน อยู่ๆก็ใจเต้นแรง กับคำพูดและแววตาที่แฝงไว้ด้วยความหมายบางอย่างของลิปดา
ลิปดาสูดลมหายใจ แล้วพูดช้าลง “แต่ที่ผมทำไปทุกอย่าง เพราะคิดว่าถ้าทำแล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้น แต่ถ้าคุณไม่อยากให้ผมช่วยอีก ผมก็จะไม่ยุ่ง ดีซะอีก ผมจะได้ไม่ต้องทำสิ่งที่ผมไม่อยากทำ !!”
อวัศยาอึ้ง...ใจเต้นแรงผิดปกติ ... ลิปดามองหญิงสาวแววตานิ่ง มีพลัง เหมือนตัดสินใจแล้ว “ศยา นี่คือความจริงที่ผมอยากบอกคุณ .. และมันยังไม่จบแค่นี้ ยังมีความจริงอีกเรื่องที่ผมอยากบอก...ผม...”
อวัศยายกมือขึ้น “พอ !! หยุดพูดได้แล้ว .... หนวกหู”
อ้าวววว..ลิปดาชะงักกึก .. เงียบ แต่มองตาอวัศยาไม่กระพริบ เหมือนอยากจะส่งสัญญาณบางอย่างเข้าไปในสมองโดยผ่านดวงตา จนเธอต้องหันหน้าหนี แล้วก็พูดแก้เก้อ “ฉันจะไปเก็บของต่อ !!”
อวัศยาพูดจบก็เดินพุ่งพรวดเข้าห้องนอนไปเลย ลิปดากลอกตา....เฮ้ยยยยย !! ทำไงดี ?

อวัศยายืนงงอยู่ในห้องนอน .. คำพูดของลิปดาก้องในหัว
“จริงๆ ผมไม่ได้อยากให้คุณกับปราณนต์เข้าใจกัน ผมอยากเห็นคุณสองคนต่างคนต่างอยู่แบบเพื่อนร่วมงาน แบบหัวหน้ากับลูกน้องอย่างนี้ตลอดไป ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแฟนกับเค้าสักนิด ให้ตายสิ !!!”
อวัศยาคิด...อึ้ง
“ยังมีความจริงอีกเรื่องที่ผมอยากบอก...ผม...”
อวัศยาส่ายหน้า “ไม่จริงๆ !! เป็นไปไม่ได้ ไม่ใช่ !! อย่าไว้ใจผู้ชายอย่างบอส เราต้องเก็บของ .. เก็บของและไปจากที่นี่”
อวัศยาหันซ้ายหันขวา และพยายามจะเก็บของต่ออย่างงุนๆงงๆ สติเหลือแค่ครึ่งเดียว ทันใดนั้นเสียงไลน์ก็ดังขึ้นตรึ่งงงง !! เธอหันขวับไป ที่หน้าจอขึ้นว่ามีข้อความเข้า หญิงสาวคิดแล้วหยิบมากดดู
หน้าจอเป็นลิปดาส่งมาว่า “ผมบอกความจริงกับคุณแล้ว.. ถึงแม้ว่ายังไม่หมด แต่คุณจะไม่ไปแล้วใช่มั้ย ?”
อวัศยาเงยหน้าแล้วก็คิด เอาไงดี ... ไปไม่ไป
หญิงสาวมองไปรอบๆห้องแล้วก็คิด .. เธอเห็นกระดาษที่ลิปดาเคยเขียนให้กำลังใจ เธอนึกถึงตอนที่ลิปดาเล่นกีตาร์ให้ฟัง
อวัศยามองดูห้องรอบๆ เธอนึกถึงตอนไฟไหม้และลิปดาเข้าไปช่วย
อวัศยาคิด...คิด...คิด นึกถึงตอนลิปดาดีกับเธอในสถานการณ์ต่างๆ ไล่ เรียง กันมามากมาย
เสียงข้อความไลน์ดังเข้ามาตรึ่งงงงง !! หน้าจอเป็นลิปดาส่งมาว่า “อารมณ์ดีขึ้นหรือยัง ? “
ศยาคิด..คิด..คิดจะตอบยังไงดี ?

ลิปดารอคำตอบ..ร้อนใจ แล้วเสียงข้อความเข้าดังขึ้น ตรึ่ง!! ลิปดารีบหยิบมาอ่าน
“เรียกว่าอารมณ์ดีขึ้นคงไม่ได้..เรียกว่าฉันทำใจเย็นกับคุณได้แล้วดีกว่า .. “
ลิปดาขมวดคิ้ว รีบกดพิมพ์ส่งไป
“ใจเย็นแปลว่า..ตอนนี้คุณมีสติ ไม่ใช้อารมณ์และจะไม่ย้ายออกแล้วใช่มั้ย ?”
อวัศยากดอ่านข้อความลิปดา แล้วก็พิมพ์กลับไป
“ฉันจะไม่ย้ายออก ถ้าคุณ.. ยกโทษให้ฉันที่ตะโกนใส่หน้าคุณเมื่อกี๊”
ลิปดายิ้มแฉ่ง รีบตะโกนออกไปเลย “ผมยกโทษให้คุณ !!!!จริงๆแล้วผมไม่ได้โกรธคุณเลยแม้แต่นิดเดียว”
อวัศยาหันไปที่ประตู เสียงลิปดายังดังเข้ามา “ได้ยินมั้ยศยา?”
อวัศยาอมยิ้มนิดๆกับคำตอบของลิปดา แต่เหมือนยิ้มไม่สุด ..ยังมีฟอร์มนิดๆ และงงๆ สับสนกับความรู้สึกที่เพิ่งเกิดขึ้น
“ได้ยินแล้ว ไม่ต้องตะโกนดังขนาดนี้ก็ได้ อายคนข้างห้อง” อวัศยากดส่งข้อความไป .. แล้วก็คิด

ลิปดาอ่านข้อความและหัวเราะ บรรยากาศเริ่มดีขึ้น ลิปดาคิด แล้วก็พิมพ์กลับไป
“ผมไม่อายใครทั้งนั้น ถ้ามันทำให้คุณอยู่ต่อ ยิ่งกว่านี้ผมก็ทำ” ลิปดากดส่ง ...
เสียงข้อความเข้าดังขึ้นด้านหลัง ตรึ่ง!พร้อมกับเสียงของอวัศยา “ทำไมบอสถึงอยากให้ฉันอยู่ต่อ ?”
ลิปดาสะดุ้งตกใจ หันไป อวัศยายืนรอคำตอบ ลิปดาชะงักงัน..อึกอักหนึ่งอึดใจ แล้วก็ตอบ “เพราะผม..ถือว่าการที่คุณอยู่ต่อ คือการไถ่โทษในความเจ้ากี้เจ้าการของผม ถ้าคุณไปทั้งๆที่เพิ่งเกิดเหตุการณ์แย่ๆแบบเมื่อวาน ผมคงรู้สึกไม่ดี .. แต่ถ้าคุณอยู่ต่อ ก็แสดงว่าเราปรับความเข้าใจกันได้แล้ว” ชายหนุ่มแถ
อวัศยาหรีตาฟังแล้วคิด...ลิปดาลุ้น “ตกลง..จะอยู่ต่อหรือเปล่า ?”
อวัศยากอดอกและตอบเสียงนิ่งๆ “จะต่อหรือไม่ต่อ...ขึ้นอยู่ว่า เราจะทำข้อตกลงกันได้หรือเปล่า ?”
“ตกลงเรื่องอะไร?”
ลิปดาอยากรู้ อวัศยาเชิดหน้านิดๆ ยังไม่บอก !!

ในป่าลึก ปราณนต์พริบพราวเปิดประตูรถลงมา พลางมองสองข้างทางที่ดูเหมือนจะเป็นป่าเข้าไปเรื่อยๆ
“เราขับเข้ามาลึกมากแล้ว ผมว่าถนนเส้นนี้ ไม่น่าจะไปเขื่อนนะ”
“ถ้าไม่ไปเขื่อนแล้วจะไปไหนล่ะ”
“มันเหมือนจะเป็นป่าเลย ผมว่าคุณโทรถามแม่คุณดีกว่า ว่าเรามาถูกทางไหมผมว่าเรากลับไปทางเดิมดีกว่า”
พริบพราวพยายามโทรหาแววแต่ไม่มีสัญญาน ปราณนต์หันหัวรถจะกลับไปทางที่มา ทันใดนั้นปราณนต์เห็นลุงคนหนึ่งเดินกลับมาจากเก็บเห็ดเข้ามาพอดี “โทษนะครับคุณลุง เขื่อนสุวรรณธาราอยู่ข้างหน้านี้รึเปล่าครับ”
“ไม่ใช่หรอกคุณ ข้างหน้าน่ะเป็นป่า ถ้าจะไปเขื่อน พวกคุณต้องเลี้ยวขวาที่ทางแยกก่อนหน้านี้”
พริบพราวหน้าแหย
“ขอบคุณนะครับคุณลุง” ปราณนต์บอกลุงแล้วจะเลี้ยวรถ
ลุงรีบบอก “เดี๋ยวๆคุณ!! คุณจะกลับลงไปเหรอ ไปไม่ได้แล้วครับ เมื่อซักครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้มีโคลนถล่มลงมาปิดถนนทางที่คุณจะกลับลงไป เพราะที่นี่ฝนหนักตกติดต่อกันมาหลายวัน ดินโคลนจากภูเขาเลยถล่มลงมาปิดเส้นทางที่คุณจะไปไว้หมดเลย ต้องรอเจ้าหน้าที่มามาเปิดเส้นทางให้ ผมว่าอย่างเร็วสุดก็เป็นพรุ่งนี้เช้ากว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย”
พริบพราวและปราณนต์ตกใจ “อะไรนะ !!!” ทั้งคู่มองหน้ากันเครียดๆ

ลุงพาปราณนต์และพริบพราวเข้ามาหน้าบ้านพักกลางป่า พริบพราวพยายามโทรศัพท์ติดต่อแววผู้เป็นแม่
“ผมไม่มีทางลงทางอื่นเลยเหรอครับลุง”
“มี! แต่… ต้องเดินเท้าลงไป แต่นี่ก็จะมืดแล้วลงไปก็อันตราย ลำบากเปล่าๆดินที่นี่มันก็ถล่มลงมาบ่อยๆ พรุ่งนี้ค่อยเอารถลงไปแล้วกัน รอเจ้าหน้าที่มาเปิดทางให้ คุณพักที่นี่กันก่อนแล้วกัน นี่เป็นบ้านพักของเจ้านายลุงเองลุงดูแลให้อยู่ ก็แค่คืนเดียวไม่ต้องเกรงใจ”
“ขอบคุณลุงมากนะครับ”
“ไม่เป็นไรครับ”
“เป็นไงบ้างคุณมือถือใช้ได้มั้ย” เขาหันมาถามพริบพราว
“ไม่มีสัญญานทั้งของพราวและของณนต์เลยค่ะ”
ปราณนต์ชี้ไปที่บ้าน “พอจะอยู่ได้ไหมคุณ”
“ได้ไม่ได้ ก็ต้องอยู่แหละ จะทำยังไงได้ล่ะคะ”
“ตกลงเราสองคนคงต้องรบกวนค้างที่นี่แล้วหละครับคุณลุง”
“ไม่เป็นไร ..หาของกิน ที่หลับที่นอนกันตามสบายเลยนะ เอ่อนี่” ลุงยื่นถุงให้ “ลุงก็เพิ่งไปซื้ออาหารมา เก็บไว้ แบ่งกันเอาไปกินก่อนแล้วกัน คิดซะว่ามาฮันนีมูนปั้มลูกกัน”
พริบพราวกับปราณนต์หน้าเก้อ ที่ลุงชาวบ้านเข้าใจว่าสองคนเป็นผัวเมียกัน
ปราณนต์จะอธิบาย “คือเราสองคนยังไม่ได้...”
ลุงชาวบ้านมองท้องฟ้าอย่างห่วงว่าฝนจะตก “..ลุงไปก่อนนะ”
พริบพราวกับปราณนต์ต่างมองหน้ากันเก้อๆ เขินๆ ไปไม่ถูก

ที่บ้านพักตากอาอากาศ แวว พจน์และภูมิคุยกันอย่างไม่สบายใจ เป็นห่วงพริบพราว
แววบ่น “เย็นขนาดนี้แล้ว ทำไมยัยพราวไม่ถึงสักทีนะ”
“นั่นสิ.. ผมว่ามันผิดปกติแล้วนะคุณ” พจน์เสริม
ภูมิกังวล “หรือว่านายปราณนต์อะไรนั่นน่ะ จะพายัยพราวแวะที่อื่น”
แววยิ่งห่วงพริบพราว “แวะที่อื่นเหรอ”
“ผมว่าคุณรีบติดต่อลูกให้ได้ดีกว่า”
แววควักมือถือมาโทรหาพราวอีก แต่ก็โทรไม่ติดอีก “ไม่ติดอีกแล้ว”
พจน์คาด “หรือว่ายัยพราวจะเกิดอุบัติเหตุ”
“งั้นให้ตำรวจหายัยพราวดีกว่า” ภูมิออกความเห็น
“มาคุณ..ผมจะคุยกับตำรวจเอง” พจน์คว้ามือถือจากแววมาโทร

พริบพราวกับปราณนต์ยืนมองเตียงที่มีอยู่เตียงเดียวอย่างชะงัก แล้วเสียงคำพูดของลุงชาวบ้านก็ก้องในหูของทั้งสองคน “คิดซะว่ามาฮันนีมูนปั้มลูกกัน”
พริบพราวกับปราณนต์ต่างหันสบตากันอย่างไม่ตั้งใจ แล้วต่างรีบหลบตา หันไปมองทางอื่น
ปราณนต์หันไปเห็นเต็นท์ “เอ่อ..เดี๋ยวผมปูเต๊นท์นอนข้างนอกดีกว่า”
ทันใดนั้นได้ยินเสียงฟ้าร้อง ครืนนนน !!
“เอ่อ ..ฝนจะตกแบบนี้ จะนอนข้างนอกได้เหรอ”
“ผมนอนได้ ..อย่างน้อยถ้าพ่อแม่พราวรู้ ท่านจะได้สบายใจที่ไม่มีใครนินทาพราวได้ว่าค้างห้องเดียวกับผม”
พริบพราวยิ้มปลื้มใจที่ปราณนต์คิดถึงเกียรติของตัวเอง
“พราวไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน เดี๋ยวผมหาอะไรทำให้กิน”
พริบพราวมองไปทางตะกร้าใส่เสื้อผ้า แล้วสำรวจว่าพอจะมีเสื้อผ้าอะไรให้เปลี่ยนได้บ้าง “ณนต์ ...จำตอนที่เราไปค้างที่โฮมสเตย์ของลูกค้ากันได้ไหม” พริบพราวหยิบผ้าขาวม้าและผ้าถุงมาโชว์ “บรรยากาศนั้นจะกลับมาอีกแล้วล่ะ”
ปราณนต์มองขำๆ “ไม่ใช่แค่ผ้าขาวม้ากับผ้าถุงนะที่เหมือน ตอนนั้นเราต้องอาบน้ำริมน้ำอย่าง ตอนนั้นด้วย”
พริบพราวมองออกไปทางหน้าต่างด้วยสีหน้า..เอาอีกแล้วเหรอ

พริบพราวนุ่งผ้าถุงมีผ้าขนหนูคลุมไหล่อีกทีเดินมากับปราณนต์ที่นุ่งผ้าขาวม้าและเสื้อยืดมาที่ท่าน้ำ
ปราณนต์สำรวจพื้นที่ให้พริบพราวอาบน้ำสะดวกๆ “พราวยืนรอตรงนั้นนะ เดี๋ยวผม หาใบไม้มาปูแล้วตักน้ำใส่ถังให้อาบตรงนี้ มันสะดวกกว่า”
ปราณนต์พูดจบ ก็หันมองหาถังน้ำ
พริบพราวมองปราณนต์ที่ดูแลตัวเองอย่างดีด้วยสายตาที่มีความสุข “ไม่เป็นไรหรอกณนต์ ..พราวอาบที่ท่าน้ำได้”
ปราณนต์มองพริบพราวอย่างไม่แน่ใจ “แน่ใจเหรอ ? ..ตรงท่าน้ำมันลื่นนะ”
“พราวไม่ใช่คนซุ่มซ่ามสักหน่อย พื้นแค่นี้..ทำอะไร พราวไม่ได้หรอก”
พริบพราวเดินลงไปที่ท่าน้ำ ไม่ทันที่พริบพราวจะเอื้อมมือหยิบขันอาบน้ำ เธอก็ลื่นตกน้ำ ตูม!
ปราณนต์ตกใจร้องลั่น “พราว !!!!”
พริบพราวทะลึ่งโผล่พ้นน้ำมาแล้วรีบชูมือพร้อมกับร้องเรียกปราณนต์ “ณนต์ช่วยด้วย !! พราว...” พริบพราวพูดไม่ทันจบ ก็จมน้ำลงไปแล้วไม่โผล่พ้นขึ้นมาอีก

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 16/4 วันที่ 21 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ