อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

“งั้นยุ่งเรื่องอื่นก็ได้..ที่คุณเคยบอกว่าชอบปราณนต์เพราะเค้าเสี่ยงชีวิตเพื่อคุณ คุณถึงรักเค้า ผมว่ามันไม่ยุติธรรม เพราะอาจจะมีใครบางคนที่รักคุณ แต่ไม่มีโอกาสจะเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคุณ .. เค้าก็จะไม่มีวันได้ความรักจากคุณ .. มันไม่ยุติธรรมจริง”

อวัศยาค่อยๆหันมามองลิปดา..ลิปดามองตอบ สองคนจ้องตากัน..เหมือนมีกระแสความคิด ความรู้สึกอะไรบางอย่างแผ่ออกมา อยู่ๆ อวัศยาก็ใจเต้นแรง แล้วก็เฉไฉ “แล้วบอสคิดว่าฉันสวยขนาดที่จะมีผู้ชายมาเข้าคิวขอเสี่ยงชีวิตเพื่อฉันสักกี่คน”
“อย่างน้อยก็สองคน ปราณนต์ และก็ผม .. ถ้าคุณรักปราณนต์คุณก็น่าที่จะรัก..”


อวัศยาเอาห่อสำลีที่อยู่ในมือ ยัดปากลิปดาเลย “หยุดเพ้อได้แล้ว !! ไม่ต้องมาขายทองหยอด ฉันไม่เคลิ้ม!!ฉันไม่ใช่สาวๆของบอสและฉันก็ไม่ใช่ของเล่นของบอสด้วย .. จบนะ!!”
ลิปดาอึ้ง..ตอบโต้ไม่ทัน อวัศยาลุกพรวดแล้วก็เดินไปเลย ลิปดารีบลุกและพ่นถุงสำลีทิ้ง “ศยาเดี๋ยวก่อน !!”
อวัศยาเข้าห้องไปแล้ว ปิดประตูใส่ ปัง ! ลิปดาหมดแรง “เฮ่ออออออ !! สงสัยต้องจริงจังกว่านี้ จะได้รู้ว่า..ไม่ใช่ของเล่น!!” ลิปดาเริ่มคิด..ทำไงดีวะ?

หน้าโรงพยาบาลต่างจังหวัดเวลากลางคืน..
ในห้องพัก..แววกำลังขยับปรับสายน้ำเกลือให้พจน์ที่หลับอยู่บนเตียง ข้างๆ เห็นภูมิหลับอยู่อีกเตียง พริบพราวยืนอยู่ไม่ไกล ส่วนปราณนต์ยืนถัดห่างออกไปเล็กน้อย แววหันมาทางพริบพราว
“คุณพ่อกับพี่ภูมิรู้สึกตัวเมื่อกี๊นี้เอง พอให้น้ำเกลือและอาหารเหลวแล้วอาการดีขึ้น ดีที่ตอนเกิดอุบัติเหตุไม่มีแผลลึกเลยเสียเลือดไม่มาก แต่ถ้าทิ้งไว้ช้ากว่านี้อีกหน่อยก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นยังไง” แววหันมาทางปราณนต์ “ฉันขอบใจเธออีกครั้งนะ ... ปราณนต์!!”
พริบพราวกับปราณนต์มองหน้ากัน ดีใจที่แววจำชื่อได้ และพูดด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร พริบพราวยิ้มกว้าง
ปราณนต์รีบตอบอย่างถ่อมตัว “ไม่เป็นไรเลยครับ ผมยินดีมากๆที่ได้ช่วยคุณหมอ”
แววถามขึ้นมา “แม่เธออายุเท่าไหร่ ?”
ปราณนต์งง “เอ่อ...48 ครับ”
“เป็นน้องฉัน..ต่อจากนี้ไปเธอเรียกฉันว่า “คุณป้า” ก็แล้วกัน จะคุณป้าเฉยๆ หรือคุณป้าหมอ ก็ได้”
ปราณนต์ตาโต อึ้งๆ ทั้งดีใจ ทั้งตื่นเต้น
พริบพราวยิ้มกว้างดีใจสุดๆ “ยังไม่ได้เรียกแม่..แค่ป้าก็ยังดีเนอะ อย่างน้อยก็ยอมนับญาติ”
ปราณนต์พยักหน้ายิ้ม แล้วก็รีบเรียก “ขอบคุณมากครับ..คุณป้า”
แววพยักหน้ารับ ยังไม่ยิ้มแล้วก็พูดเสียงนิ่งๆ “คืนนี้แม่อยู่เฝ้าคุณพ่อกับพี่ภูมิ เราพาณนต์กลับไปพักที่บ้าน พอสองคนนี้ตื่นแม่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พวกเค้าฟัง เค้าจะได้รู้ว่ารอดมาได้เพราะมี “แฟน” พราวมาช่วย”
พริบพราว และ ปราณนต์อึ้ง..ดีใจ..พริบพราวรู้สึกจุกเหมือนมีลมมาอัดที่หน้าอก
“เธอทำให้ฉันเห็นความตั้งใจในการคบกับลูกสาวฉัน เห็นความเป็นผู้นำในภาวะคับขัน เห็นความเป็นห่วงพริบพราวตลอดเวลา และเห็นน้ำใจ ความเสียสละ ที่สำคัญเธอทำให้ฉันเห็นว่าพราวไม่ใช่เด็กงอแง และใช้แต่อารมณ์เหมือนที่ผ่านมา” ปราณนต์อึ้ง..ใจเต้นใจสั่นด้วยความดีใจ แววปิดท้าย “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถือว่าเธอสอบผ่าน ฉันยอมให้เธอคบกับลูกสาวของฉัน”
ปราณนต์ดีใจสุดๆ รีบยกมือไหว้ “ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ”
พริบพราวถึงกับน้ำตาคลอ...โผกอดแม่ “ขอบคุณค่ะแม่..ขอบคุณมาก”
แววกอดรับพริบพราว..แล้วก็ยิ้ม...เป็นยิ้มโล่งอก ยิ้มมีความสุข เป็นยิ้มที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ปราณนต์มองพริบพราวกอดกับแม่แล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุข

พริบพราวเดินออกมาที่สวนของโรงพยาบาลพร้อมกับปราณนต์ ทั้งสองคนโล่งอกเหมือนยกภูเขาออกจากอก
พริบพราวมองหน้าปราณนต์ “ไม่เคยมีใครทำให้คุณแม่ยอมรับได้ในเวลารวดเร็วแบบนี้มาก่อน ณนต์ทำได้ไง?”
“ผมเชื่อว่าถ้าเราจริงใจกับใคร เราจะได้ความจริงใจกลับมา ... ผมก็แค่ทำทุกอย่างด้วยความจริงใจ ตรงไปตรงมา คุณแม่คุณคงเห็น และรับรู้ว่าผมจริงใจกับคุณ ท่านก็เลยสบายใจที่จะให้เราคบกัน”
พริบพราวมองณนต์ แล้วแววตาก็ค่อยๆเศร้าลง ความหวั่นใจลึกๆยังมีอยู่ “แล้วถ้า...” เธอชะงักไว้ไม่ได้พูด แต่คิดในใจ ณนต์รู้ว่าพราวไม่จริงใจกับณนต์...ณนต์จะเลิกคบกับพราวหรือเปล่า?”
ปราณนต์งง ถามทำลายเสียงในใจของพริบพราว “ถ้าอะไร ?”
พริบพราวสะดุ้ง “เปล่า ไม่มีอะไร .. เรารีบกลับไปที่บ้านดีกว่าเนอะ เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว ..ไป”
ปราณนต์ยิ้มรับใสๆ เขาจับมือพริบพราวอย่างอบอุ่น หญิงสาวมองแล้วสะท้อนใจ..ปราณนต์จูงพริบพราวเดินไป..เธอเดินช้าๆ ความหวาดหวั่นในใจเติบโต น้ำตาพาลจะไหล กับความลับที่อัดแน่นอยู่ในหัวใจ

รันนั่งคุยกับอวัศยาในร้านกาแฟเก๋ๆ บรรยากาศสบายๆ
รันโวยวายใส่อวัศยา “แกไปพูดแบบนั้นใส่บอสได้ยังไงหะ ? เค้าไม่ได้เห็นแกเป็นของเล่นสักหน่อย อีกอย่าง.. อย่างแกไม่เห็นจะน่า “เล่น” ตรงไหนเลย” รันมองตั้งแต่หัวจรดเท้า
อวัศยามองรันหมั่นไส้ เอาหลอดกาแฟมาดีดน้ำใส่ด้วยความแค้นปิ๊ด!
รันกรีดร้องราวกับโดนน้ำมนต์ “อ๊ายยยย! นี่อย่าเล่นสกปรก” รันเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำที่หน้า “ฉันพูดจริง แกทำร้ายจิตใจบอสมากเกินไป ถึงก่อนหน้านี้เค้าจะเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม แต่ที่เค้าเป็นแบบนั้น เพราะเค้ายังไม่เจอตัวจริง”
“พูดเหมือนคุณแจนเป๊ะเลย !”
“นั่นไง ! คนใกล้ชิดบอสพูดแบบนี้ถึงสองคน แกต้องเชื่อ แกอาจจะมองบอสผิดไปก็ได้..บางทีเค้าอาจจะเป็นคนรักเดียวใจเดียว แต่บังเอิญคนที่บอสรักดันตาถั่ว มองไม่เห็นความรักที่อยู่รอบๆตัว บอสก็เลยแห้ว หันไปควงเด็กๆแก้เซ็งรอให้คนคนนั้นมองเห็นสักที”
“แกต้องการจะสื่ออะไรกับฉันหรือเปล่า ?” อวัศยาเริ่มเอะใจ
“ใช่! แต่ฉันรู้ว่าแกเป็นคนดื้อถ้าฉันพูดซ้าย แกก็จะไปขวา ฉันบอกให้แกเดินหน้า แกก็ถอยหลัง เพราะฉะนั้นฉันจะไม่พูดอะไรมาก..นอกจากเห็นด้วยที่แกจะตัดใจจากปราณนต์ แต่ฉันไม่เห็นด้วยที่แกคิดว่าบอสเป็นคนเจ้าชู้ และขายทองหยอดแกเล่นๆไปวันๆ”
อวัศยาชะงัก..หือ ?? เริ่มระแวง
“แกเป็นคนฉลาดในการคิดวิเคราะห์ และช่างสังเกต ลองเอานิสัยสองข้อนี้มาใช้กับบอสสังเกตสิ่งที่เค้าทำแล้วเอามาวิเคราะห์เอาเอง .. แล้วแกก็จะรู้ว่าเค้าเป็นคนยังไง และเค้าคิดยังไงกับแก !!”
รันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่ใช่ขำๆ เล่นๆ .. อวัศยาอึ้งเริ่มจะคิดหนัก “ยังไงล่ะเนี่ย ?”

ลิปดายกแบบห้องใหม่ของอวัศยาทำเป็นโมเดลเก๋ๆ น่ารักๆ มาวางไว้ที่โต๊ะกลางห้อง อวัศยายืนอยู่อีกด้านของโต๊ะ
“นี่เป็นแบบห้องใหม่ของคุณ ผมให้เพื่อนช่วยออกแบบให้เร่งด่วนเป็นกรณีพิเศษ ถ้าคุณชอบหลังจากรื้อของเก่าออกแล้ว ผมจะให้ช่างเข้าไปทำทันที วันนี้ผมเตรียมแบบวอลเปเปอร์ ม่าน แล้วก็ปาร์เก้มาให้คุณเลือกด้วยนะ” ลิปดายกแฟ้มมากมายมาวาง อวัศยามองแบบห้อง และมองหน้าลิปดาที่มุ่งมั่นตั้งใจ
“ผมออกแบบห้องนี้จากนิสัยคุณเลยนะ..ดู.. ผมทำห้องทำงานใหญ่ขึ้น เพิ่มชั้นหนังสือ เพิ่มจุดติดตั้งจอคอมอีก 2 จุด คุณจะได้เชคข่าวจากจอคอมไม่ต้องเพ่งจอแท็ปแล็ต ผมสั่งอ่างจากุซซี่อย่างดีเพราะคุณชอบแช่น้ำร้อนก่อนนอน ห้องครัวปรับขนาดให้เล็กลงมาหน่อย เพราะคุณไม่ทำอาหาร เปลี่ยนเป็นพื้นที่วางอุปกรณ์ออกกำลังกาย และเล่นโยคะแทน .. แล้วนี่ก็ตู้เสื้อผ้าแบบวอล์คอินโคสเซ็ท เชื่อมต่อกับห้องน้ำเพราะคุณไม่ชอบแต่งตัวในห้องน้ำ ส่วนนี่ก็..”
“บอสรู้จักฉันดีขนาดนี้เลยเหรอ ?”
ลิปดาชะงัก หันมามองศยา “เรารู้จักกันมากี่ปี ?”
“8 ปี”
“8 ปี 7 เดือน นับตั้งแต่วันแรกที่คุณมาสมัครงาน” อวัศยาชะงัก เป๊ะอ่ะ “คุณจำได้หรือเปล่าว่าคุณใส่ชุดอะไรมาสมัครงาน”
“เอ่อ..” เธอพยายามคิดๆๆๆ
“เสื้อเชิ้ตป้าๆสีขาว กระโปรงเด็กเนิร์ดสีดำ ผมบ๊อบ แว่นหนา มาแบบงงๆ”
อวัศยาอึ้ง “บอสจำได้ไง ?”
“คุณเป็นผู้หญิงที่น่าจดจำตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเจอ และคุณก็มีรายละเอียดประหลาดๆที่ทำให้ผมสนใจ อยากจะจดจำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ”
อวัศยาตัดสินใจถามเลย “ทำไมบอสต้องมาสนใจฉัน ? ทำไมต้องมาใส่ใจแล้วก็จำมันด้วย ? ทำไม?” หญิงสาวทำเป็นปากดีถามตรงๆ ทั้งที่แอบหวั่นกับคำตอบอยู่ลึกๆ
ลิปดามองหน้าอวัศยาแล้วก็ตัดสินใจ เอาวะ !! “ที่ผมใส่ใจ เพราะผม...ผม...”
ทันใดนั้นเสียงออดดังรัวอย่างบ้าคลั่ง ปิ๊งป่อง ๆๆๆๆๆ ลิปดาแค้นใจทุบโต๊ะดังปัง !!! “ใครวะ???” ศยาสะดุ้ง

ประตูห้องเปิดผัวะออกมา เป็นนางแบบสาวเอ็กซ์มาก ยืนหน้าเหวี่ยงเตรียมวีนสุดฤทธิ์
“ลิปหายไปไหนมา พายโทร.หาเป็นอาทิตย์แล้วก็ไม่รับ ไลน์ไปอ่านแล้วก็ไม่ตอบ ทำแบบนี้หมายความว่ายังไง ?” พายเอ่ยถาม
ลิปดางง “คุณมาที่นี่ได้ยังไง ? ผมเคยบอกแล้วใช่มั้ย ว่าไม่ให้เข้ามายุ่งวุ่นวายที่นี่”
อวัศยาอยู่ในห้องงงๆ เริ่มรู้สึกว่าไม่ดีแน่
หน้าห้องยังโวยวายต่อ “ใช่ลิปเคยบอก แต่พายไม่เชื่อ ! ที่หลบหน้า ไม่ยอมให้พายมาหา เพราะซ่อนใครไว้ในห้องใช่มั้ย ? หลบไปเดี๋ยวนี้เลยนะ พายจะเข้าไปข้างใน”
ลิปดายื้อ “ผมไม่ให้เข้า !”
“พายจะเข้า ทำไมพายจะเข้าไม่ได้ ข้างในมันมีอะไร มันมีใครห๊ะ?”
ทันใดนั้นอวัศยาก็โผล่ออกมา “ปล่อยให้เค้าเข้ามาเถอะค่ะ...จะได้รู้ว่าที่นี่..มี “ฉัน”อยู่”
พายชะงักกึก...มองหน้าอวัศยาที่ยืนป้าแว่นอยู่ในห้อง “ห๊ะ ? ลิป!!ยัยป้าวัยใกล้หมดประจำเดือนนี่เป็นใคร ?? มายืนวัยทองอะไรอยู่ในห้องลิปห๊ะ ? บอกมาเดี๋ยวนี้นะ อย่าบอกว่าลิปหนีหน้าพาย ไม่ยอมให้มาคอนโด เพราะอายที่มีเมียแก่!!”
“พาย หยุดพูด กลับไป แล้วอย่ามาที่นี่อีก...” ลิปดายื่นคำขาด

“ห้ามไม่ให้พายมา แล้วทำไมยัยป้าแว่นมันถึงมาได้”
“เพราะเค้าคือ “คนสำคัญ” ของผม !!” ลิปดาโพล่งออกไปเลย อวัศยาอึ้งมองหน้าลิปดา พายช็อค “และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมยอมให้เข้ามาในห้อง” ลิปดาพูดตรงๆ โต้งๆ และหันมามองหน้าอวัศยาเป็นการย้ำ ตามคำพูด หญิงสาวช็อคมองหน้าลิปดา
พายก็อึ้ง...พูดไม่ออก “มะ...ไม่จริง”
ลิปดาหันมาทางพาย “จริง... เชิญกลับไปได้แล้ว !!” ลิปดาพูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าพายเลย
พายกรีดร้อง “ไม่จริงงงงงง!!!”

ในห้อง...เงียบกริบ...อวัศยากับลิปดายืนอึนกันอยู่หนึ่งอึดใจ
ลิปดาตัดสินใจทำลายความเงียบขึ้น “ศยา..ฟังผมอธิบายก่อน..คือพายเค้าเป็น..”
หญิงสาวยกมือให้หยุด “พอเถอะค่ะ...ฉันยังไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น”
อวัศยาพูดจบก็หันหลังให้ลิปดา แล้วเดินกลับไปที่ห้องเลย
ลิปดารีบเดินตาม “ศยา....”
“หยุด!” เธอหันมาดุ ลิปดาหยุดชะงัก “อย่าเข้ามา ฉันอยากอยู่คนเดียว” อวัศยาค่อยๆหันหลัง แล้วก็เดินอึ้งๆ อึนๆ สับสนๆ เข้าไปในห้อง
หญิงสาวปิดประตู ลิปดาถอนใจ “เฮ่อออออออ!!! ทำไมจังหวะนรกขนาดนี้วะเนี่ย”
ลิปดายืนท้าวเอว อยู่กลางห้องด้วยความเซ็ง..มองโมเดลห้องและของที่ตัวเองเตรียมมาแสดงความจริงจังแล้วก็เซ็ง

อวัศยายืนอยู่ในห้องเริ่มทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น คำพูดของรันแว่บเข้ามา
“ฉันไม่เห็นด้วยที่แกคิดว่าบอสเป็นคนเจ้าชู้ และขายทองหยอดแกเล่นๆไปวันๆ แกเป็นคนฉลาดในการคิดวิเคราะห์ และช่างสังเกต ลองเอานิสัยสองข้อนี้มาใช้กับบอสสังเกตสิ่งที่เค้าทำแล้วเอามาวิเคราะห์เอาเอง .. แล้วแกก็จะรู้ว่าเค้าเป็นคนยังไง และเค้าคิดยังไงกับแก !!”
อวัศยาประมวลความทรงจำต่างๆที่ลิปดาเคยทำให้เธอ ทั้งดูแล ใส่ใจ ห่วงใย ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ยายมา ตอนที่ห้องเธอถูกไฟไหม้ ตอนที่มาอยู่ด้วยกัน
ตอนลิปดาหลุดจะพูดความในใจออกมา
“จริงๆ ผมไม่ได้อยากให้คุณกับปราณนต์เข้าใจกัน ผมอยากเห็นคุณสองคนต่างคนต่างอยู่แบบเพื่อนร่วมงาน แบบหัวหน้ากับลูกน้องอย่างนี้ตลอดไป ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแฟนกับเค้าสักนิด ให้ตายสิ !!!”
และเหตุการณ์เมื่อกี้
“ห้ามไม่ได้พายมา แล้วทำไมยัยป้าแว่นมันถึงมาได้”
“เพราะเค้าคือ “คนสำคัญ” ของผม !! และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมยอมให้เข้ามาในห้อง”
แล้วยังคำพูดที่ลิปดาพูดก่อนหน้านี้ “ที่คุณเคยบอกว่าชอบปราณนต์เพราะเค้าเสี่ยงชีวิตเพื่อคุณ คุณถึงรักเค้า ผมว่ามันไม่ยุติธรรม เพราะอาจจะมีใครบางคนที่รักคุณ แต่ไม่มีโอกาสจะเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคุณ .. เค้าก็จะไม่มีวันได้ความรักจากคุณ .. มันไม่ยุติธรรมจริง”
“แล้วบอสคิดว่าฉันสวยขนาดที่จะมีผู้ชายมาเข้าคิวขอเสี่ยงชีวิตเพื่อฉันสักกี่คน
ลิปดาสวน “อย่างน้อยก็สองคน ปราณนต์ และก็ผม .. ถ้าคุณรักปราณนต์คุณก็น่าที่จะรัก..”
สุดท้ายก่อนที่พายจะมาเคาะประตู
“คุณเป็นผู้หญิงที่น่าจดจำตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเจอ และคุณก็มีรายละเอียดประหลาดๆที่ทำให้ผมสนใจ อยากจะจดจำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ”
“ทำไมบอสต้องมาสนใจฉัน ? ทำไมต้องมาใส่ใจแล้วก็จำมันด้วย ? ทำไม?”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 22 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ