อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 27 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 27 ม.ค. 58

บริเวณคลองสะตือ ฝั่งเหนือทุ่งห้วยไผ่ ทัพกำลังประคองพ่อแท่นขึ้น ใจวิ่งเข้ามาถึงตัวทัพ เงื้อหอกขึ้น ท่ามกลางตัวเปียกหมาดๆ ทัพหันมามองใจ สองสายตาประสานกัน ใจเงื้อหอกสูง ทัพมองวัดกับใจ
ใจพุ่งหอกออกไป ทัพชะงัก เห็นหอกใจพุ่งปักทหารอังวะที่วิ่งเข้ามาอีกด้านหมายจะฟันทัพ
ทหารอังวะโดนหอกล้มลงตรงหน้าทัพ ใจตะโกน

" ทัพ ระวัง"
ทัพเอี้ยวไปเห็นทหารที่พุ่งเข้ามา จึงยกดาบขึ้นปะทะ สังข์ ขาบพุ่งม้าตามเข้ามา ทัพตะโกนสั่ง
"พาพ่อแท่นออกไป"


ขาบ เอิบ ช่วง รีบควบม้าฟันปะทะพวกอังวะที่ดาหน้าเข้ามา ทัพประคองแท่นส่งให้ สังข์ดึงแท่นขึ้นม้า ทุกคนฟันปะทะเปิดทางให้สังข์พาร่างแท่นฝ่าวงล้อมทหารอังวะออกไป
ทหารอังวะดาหน้าเข้ามา ทหารองครักษ์อุ้มร่างไร้หัวของสุรินจอข่องออกไป อีกคนเก็บหัววิ่งตาม
ทหารอังวะโถมเข้ามาเป็นจำนวนมาก กันไม่ให้ใครตาม
"บางระจัน รบ"
ทัพวิ่งนำนักรบบ้านระจันตามไล่ฟัน กองทหารอังวะดาหน้าฟันเข้ามาเรื่อยๆ ใจยืนตลึง ทำอะไรไม่ถูก มองตามศพสุรินทจอข่องที่ไร้หัวด้วยสายตาสลด

จอกยีโบหันขวับมามองทหารม้าที่นำร่างสุรินทจอข่องมารายงาน
"สุรินทจอข่องเสียหัวให้กับชาวบ้านระจันกลางทัพ เพลานี้พวกมันกำลังต้อนไล่พวกเราอยู่ที่คลองสะตือ"
จอกยีโบสีหน้าเครียด
"บอกพวกเราดำเนินการแผนที่สอง หลอกพวกมันให้ลงไปติดอยู่กลางคลอง W
ทหารม้าเร็วรับคำสั่งแล้วหันกลับไป จอกยีโบหันไปสั่งทหาร
"ทหาร....เคลื่อนกำลังไปที่คลองสะตือ ตีกระหนาบฆ่ามันให้หมด"
จอกยีโบควบนำทหารตามออกไป

ลานโล่งริมคลองสะตือ สมรภูมิรบ ฝั่งเหนือคลองสะตือ พวกพ่อค่าย และนักรบระจัน ไล่ตีฟันกองทหารอังวะลงไปในคลอง ทัพ ตะลุยไล่ฆ่าทหารอังวะลงไปในน้ำโดยไม่ทันคิดอะไร
ขาบ และพวกทหารม้าโดดลงจากหลังม้าไล่ตลุยลงไปไล่ฆ่าพวกอังวะในคลองสะตือด้วย
พ่อค่าย นักรบทุกคนกำลังไล่ฟันทหารอังวะที่ล่าถอยอยู่ในคลองอย่างลืมตัว

สังข์ควบม้าเร็วพาแท่นมุ่งหน้ากลับค่าย

บนตลิ่งฝั่งเหนือ ทัพกับพ่อค่ายวิ่งไล่ต้อนทหารอังวะมาจนถึงกลางคลอง
ฝั่งริมคลองสะตือฟากฝั่งใต้ ทหารอังวะทำเป็นถอยร่นวิ่งข้ามคลองไปอีกด้าน เข้าไปหลังแนวพุ่มไม้ใหญ่
กลางคลองสะตือ พ่อค่ายและนักรบ ยืนไชโยโห่ร้องด้วยความดีใจกันอยู่กลางแม่น้ำ นึกว่าพวกอังวะวิ่งหนี
ทองเหม็นยังหึกเหิมอยู่
"เอาชัยชนะให้ขาด ตามมันไป"
ทัพ ขาบ กับทองแสงใหญ่ มองหน้ากัน นึกสังหรณ์ใจ
"อย่าเพิ่งตาม" ทองแสงใหญ่สั่ง
ทุกคนชะงักหันมามองพ่อทองแสงใหญ่ กับพวกทัพ ขาบ ทองแสงใหญ่มองบรรยากาศรอบๆที่ทหารอังวะหายเข้าไปในแนวพุ่มไม้เงียบกริบ ทุกคนมองไปรอบๆระแวดระวัง

"พวกเราเสียรู้มัน" ขาบบอก
ลานดินทุ่งกว้าง บนตลิ่งฝั่งเหนือ เสียงฝีเท้าม้าควบดังขึ้น เห็นฝูงนกบินกระจาย แตกตื่น

กลางคลอง ทัพ ขาบ พ่อค่ายกับทุกคนหันมองไปรอบๆ
บนตลิ่งฝั่งเหนือ - กลางคลอง จอกยีโบควบม้านำกองทหารมาหยุดล้อมเต็มพรืดตลอดแนวฝั่งคลอง
กลางคลอง พวกทัพยืนมองเลิ่กลั่ก
บนตลิ่งฝั่งใต้ - กลางคลอง ทหารอังวะที่วิ่งหนีเข้าป่าวิ่งกลับออกมาจากทุกทิศทุกทาง
ทั้งสองฝั่ง ทหารอังวะล้อมรอบกลุ่มนักรบบ้านระจันที่อยู่กลางคลอง สายตาทัพ เห็นทหารอังวะหลายร้อยล้อมรอบไว้ทั้งหมด
บริเวณ กลางคลอง
ทัพบอก
"พวกมันล่อเรามาจนมุมที่นี่"

สังข์ที่ควบม้ามา มีร่างแท่นพาดอยู่ ยามบนหอค่ายสั่ง
"เปิดประตูค่าย มีคนเจ็บมา"

สังข์ที่ควบม้าพาร่างแท่นพุ่งผ่านเข้าประตูที่เปิดออก เข้าไปในค่ายอย่างเร็ว
พันเรือง / ขุนสรรค์ / จันหนวดเขี้ยว / ดอกไม้ / ทองแก้ว พ่อค่ายที่เหลือกำลังรอทัพนักรบ
พอเห็นสังข์ควบม้ามาหยุด ก็มองแปลกใจ
"พ่อแท่นถูกยิง "
จันรีบเข้าไปอุ้มร่างแท่นลงมาวาง ทุกคนมองเห็นนายแท่นหน้าซีดขาว เพราะเสียเลือดมาก
ที่เข่าขวาแผลเปิดเพราะรอยกระสุนทะลุ เลือดทะลักไม่หยุด
พันเรืองสั่งขึ้นทันที
"พาพ่อแท่นไปให้หลวงพ่อธรรมโชติดู เร็ว"
นักรบ 4 คน รีบอุ้มร่างพ่อแท่นออกไปทันที
สังข์รีบรายงานพ่อค่ายทุกคน
"พวกเรากำลังปะทะอยู่ที่คลองสะตือ คราวนี้มันยกกำลังมามากกว่าที่เราคิดนัก"

สีหน้าพ่อค่ายทุกคนเครียด กังวล
กลางคลองสะตือ ทัพ ขาบ พ่อค่าย และนักรบทุกคนมองไปรอบๆทหารอังวะกำลังล้อมรอบ

บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ ทัพอังวะ จอกยีโบอยู่ด้านหลังกับเหล่าทหารระดับนายกองที่ตามมาสมทบ
กลางคลองสะตือ ทัพกำดาบ ทุกคนกำดาบในมือเตรียมพร้อม
บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ จอกยีโบมองนักรบบางระจันที่อยู่ในคลองอย่างเกลียดชัง ตะโกนสั่ง
"ฆ่ามันให้หมด"
เสียงกลองศึกอังวะตีดังรัวเป็นสัญญาณ ทหารอังวะวิ่งกรูลงคลองเข้าหากลุ่มนักรบระจัน
กลางคลองสะตือ ทัพและนักรบทุกคนชูดาบ
โชติบอก
"ชาวบ้านระจันรบเพื่อพ่อแม่ลูกเมียเถิด"
"นักรบระจันมาตายเพื่อแผ่นดินกัน " อินว่า
ทัพ ขาบ นักรบทุกคนพุ่งเข้าหา ฟันกับทหารอังวะอย่างไม่กลัวตาย
บนตลิ่งอีกด้าน คลองสะตือฝั่งเหนือ ใจวิ่งเข้ามา
บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ จอกยีโบมองไปเห็นใจ หันไปสั่งทหาร
"ไปเอาตัวอองนายมันมาให้ข้า"
ทหาร 4 คนรีบพุ่งออกไป
บนตลิ่งอีกด้าน คลองสะตือฝั่งเหนือ ใจกำดาบแน่น มองสมรภูมิการรบที่ดุเดือด ทหารอังวะล้อมฟันนักรบระจัน ล้มตายลงเป็นใบไม้ร่วง ใจมองไปเห็นจอกยีโบไกลๆ
บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ จอกยีโบมองใจ เห็นทหารอังวะหลายคนบนหลังม้าประทับปืน แล้วเล็งยิงไปที่แม่น้ำ
กลางคลองสะตือฝั่งใต้ กระสุนเจาะร่างนักรบบ้านระจันและทหารอังวะไม่เลือก หลายคนล้มตาย
ทัพกับพวกยังฟันทหารอังวะท่ามกลางห่ากระสุน น้ำกระเซ็นปนกับเลือดเลอะไปทั้งร่าง
บนตลิ่งอีกด้าน คลองสะตือฝั่งเหนือ ทหารอังวะ 4 คน เข้ามาพุ่งจับแขนใจ
"จอกยีโบให้มานำตัวท่านออกไป"
ใจถูกลากออกไป แต่สายตาใจยังมองเห็นทัพกับพวกที่รบกัน ใจสีหน้ากดดัน ทหารกำลังลากไป ใจตัดสินใจถีบทหาร แล้ววิ่งลงคลองไปทางชาวระจันที่สู้กับอังวะ
กลางคลองสะตือฝั่งเหนือ ใจวิ่งเข้าไปทางทัพกับชาวบ้านระจันที่กำลังรบอยู่
บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ จอกยีโบมองไม่พอใจ ตาลุกวาว
"อองนาย มึงทรยศกู มึงเห็นแก่พวกโยเดีย"
กลางคลองสะตือฝั่งเหนือ ทัพฟันทหารอังวะล้มลง เห็นใจกำลังเข้ามาร่วม ทหารอังวะฟันใจ แต่ใจหลบว่องไว ถีบเตะทหารอังวะล้มลง ใจมาถึงตัวทัพ กับขาบ
"อย่ามัวปะทะ ตีฝ่าออกไปให้ได้"
ทัพมองใจด้วยสายตาเชื่อใจเมื่อเห็นใจตะลุยเข้ามา
บนตลิ่งคลองสะตือฝั่งเหนือ จอกยีโบโมโห ดึงปืนจากมือทหารที่อยู่ใกล้ ยกขึ้นเล็งไปที่ใจ
ทัพหันหลังชนกับใจ สู้ทหารอังวะที่กำลังเข้ามา ทัพฟัน แต่ใจถีบทหารกลิ้ง จอกยีโบเหนี่ยวไก กระสุนพุ่งออกไป พุ่งเฉียดหน้าใจ มองไกลเห็นจอกยีโบที่ถือปืน ใจแววตาสลด
จอกยีโบคว้าปืนอีกกระบอกจากทหารข้างๆ เล็งปืน ยิงซ้ำ ทัพผลักใจกระเด็น ไหล่สะบัดเพราะโดนกระสุนเอง
"พี่ทัพ"
ใจหันกลับมา
จอกยีโบเหนี่ยวอีกนัด กระสุนเจาะเข้ากลางอกใจ ทัพหันมามอง
"ไอ้ใจ"
ร่างใจกระดอนล้มลง หัวกระแทกลงที่แง่งหิน
ทัพวิ่งเข้ามาประคองร่างใจขึ้น เห็นเลือดทะลักออกจากอกและหน้าผากใจ

"ใจ ... ไอ้ใจ"
ฝ่ายนายแท่นนอนหน้าซีด หลวงพ่อธรรมโชติท่องคาถาแล้วโปะสมุนไพรบดละเอียดลงบนแผลกว้างตรงเข่าขวา

แท่นสะดุ้งเฮือก พึมพำ ครางไม่ได้ศัพท์ ขุนสรรค์มองด้วยความหนักใจ
"ไม่มีพ่อแท่นเป็นผู้นำสั่งการเสียคน ทัพบ้านระจันเราจะเป็นอย่างไรบ้าง"
พ่อค่ายและชาวบ้าน กลุ่มผู้หญิงพากันมองด้วยความวิตก

กลางคลองสะตือฝั่งใต้ ทัพช้อนหัวใจขึ้นมา ใจเริ่มไม่ได้สติ
"แข็งใจไว้ไอ้ใจ เอ็งโดนกระสุนเพราะช่วยข้า"
ใจอ่อนแรง แววตาเลื่อนลอย
จอกยีโบมองด้วยแววตาโมโห ทัพมองเห็นทหารอังวะยังดาหน้าเข้ามาทั้งเหนือ-ใต้ นักรบยังยันไว้สุดแรง

แท่นเริ่มจับไข้ หลวงพ่อพนมมือ ท่องคาถา แล้วกดผ้ายันต์ลงเหนือยาสมุนไพร พันเรืองกับพ่อค่ายทุกคนสีหน้าไม่ดี ขุนสรรค์กรมการหันไปมองทางหน้าต่างโบสถ์ก่อนพูดขึ้น
"พันเรือง ให้ฉันออกไปช่วยพวกเราเถอะ นี่มันก็บ่ายคล้อย ตะวันเลยหัวแล้ว พวกเรายังไม่กลับกันมา เห็นทีศึกนี้พวกเราจะหนักอยู่"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 27 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ