อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/2 วันที่ 23 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/2 วันที่ 23 ม.ค. 58

พริบพราวกลืนน้ำลายเอื้อก...คิดจะตอบว่ายังไงดี แล้วก็ตัดสินใจยิ้มและตอบว่า “สนุกมากๆเลย ทุกคนน่ารักมาก ทั้งคุณแม่ ป้าเปรี้ยว พี่ปุ้ม พราวรู้สึกเหมือนเป็นคนในครอบครัวในเวลาอันรวดเร็ว”
ปราณนต์ยิ้มมีความสุข “คิดเหมือนกันเลย เนียนมาก ฮ่าๆ”

พริบพราวยิ้มรับ แล้วก็ค่อยๆหุบยิ้ม “ณนต์ ... พราว..มีเรื่องอยากจะบอก ..” ปราณนต์ตั้งใจฟัง “พราว .. พราว”
ปราณนต์มองหน้าพราวแล้วในแว่บนั้นอะไรบางอย่างในใจก็ผลักให้ยื่นหน้าเข้าไปหาพริบพราว และจุมพิตที่ริมฝีปากในทันที !! พริบพราวตะลึงอึ้งค้าง !! ปราณนต์จูบพริบพราวด้วยความรักและอบอุ่น ก่อนจะถอนริมฝีปากออกมา..พริบพราวอึ้งตะลึงอยู่


“นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะบอกคุณ....ผมรักคุณพราว”
พริบพราวน้ำตาร่วง..ความสับสนปะทะเข้ามาพร้อมกัน .. ความดีใจความรู้สึกผิดความอึดอัดสุมอยู่ในความคิดและจิตใจ
ปราณนต์ตกใจ “พราวร้องไห้ทำไม ? ผม...ทำอะไรผิด พูดอะไรผิดหรือเปล่า ?”
พริบพราวส่ายหน้า “เปล่า...ณนต์ไม่ผิด...ณนต์ไม่ผิด” เธอได้แต่พร่ำบ่นในใจ “พราวผิดเอง..พราวขอโทษ .. “
พริบพราวร้องไห้ไม่หยุด..ปราณนต์ไม่รู้จะทำยังไง..ดึงมากอดและลูบหัวปลอบใจ “ไม่ต้องเสียใจนะ สิ่งที่ผมทำลงไป ผมรับผิดชอบทุกอย่าง...ตามข้อมูลทางวิทยาศาสตร์แค่จูบกันไม่ทำให้ท้อง แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาดผมยินดีรับเป็นพ่อเด็ก”
พริบพราวขำออกมาเลย ฮ่าๆๆๆๆ “บ้า !!”
ปราณนต์หัวเราะดีใจที่ทำให้หญิงสาวหัวเราะได้ ..เขายิ้มกอดเธอไว้อย่างมีความสุข พริบพราวถอนหายใจเบาๆ..พูดไม่ออก!

อวัศยาเตรียมชุดไปทำงานให้ลิปดา เปิดประตูห้องออกมา เห็นลิปดายืนใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวรออยู่ อวัศยาร้องกรี๊ด ตกใจ รีบส่งให้และปิดประตูใส่หน้า ลิปดาขำ
ในขณะเดียวกัน ปราณนต์กับพริบพราวกำลังขี่จักรยานในสวนสาธารณะ เห็นคนวิ่งเดิน สองคนปั่นไปด้วยกันอย่างมีความสุข
อวัศยากับลิปดาไปซุปเปอร์ ซื้อของเข้าบ้าน เหมือนคู่สามีภรรยาทั่วไป เธอมองไปรอบๆ เห็นแต่หญิง ชาย และ เด็ก มากันเป็นครอบครัว อวัศยาแอบอมยิ้มนิดๆ
พริบพราวกับปราณนต์คุยกับลูกค้า..มีการรับส่งเอกสารและโยนคิวพรีเซนต์ด้วยคอมพิวเตอร์อย่างเข้าขา สุดท้ายลูกค้ายอมเปิดพอร์ต สองคนมองตากัน Yes!
ลิปดาเคลียร์งานในออฟฟิศ ดูเวลาใกล้เที่ยง รีบเดินออกมาจากห้องทำงานสวนกับนิดาที่ถือถาดอาหารมาให้ ลิปดาโบกมือว่าไม่กิน นิดาเหวอๆ อ้าววววว
อวัศยากางตำราทำอาหาร เพื่อทำข้าวห่อสาหร่าย แต่ดูเละเทะมากๆ ลิปดาเดินเข้ามา แล้วก็อึ้ง .. เมื่อเห็นข้าวห่อหน้าตาประหลาดล้ำ อวัศยายิ้มแหยๆ
ลิปดากินจนหมดและชูนิ้วให้กำลังใจ ทั้งที่แอบทำหน้าพะอืดพะอมสุดๆ อวัศยายิ้มเจื่อนๆ แหะ
ปราณนต์ทำอาหารให้ครอบครัวพริบพราวกิน พ่อกับภูมิอาการหายเป็นปกติแล้ว บรรยากาศสนุกสนาน
อวัศยารอกินข้าวเย็น...สามทุ่มก็ยังไม่มา กำลังจะเซ็งลิปดาก็กระหืดกระหอบมา พร้อมกับดอกไม้ หญิงสาวใจอ่อนยิ้มได้
อวัศยาจัดชุดให้ลิปดา แมทซ์สี แมทช์เนคไทด์ เปิดมาเห็นยืนเปลือยครึ่งท่อน คราวนี้ไม่กรี๊ดแล้ว นิ่งเฉย
อวัศยาทำอาหารคล่องขึ้น สวยงาม และน่ากิน ลิปดาดูข้าวห่อสาหร่ายที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วก็ชูนิ้ว
ชื่นชม เธอยิ้มรับ
ปราณนต์พรีเซ็นต์โครงการเกี่ยวกับการกุศล มีรูปเด็กอดอยาก และเด็กในโรงเรียน พูดจนพ่อพริบพราวพยักหน้าเห็นด้วย และยอมเซ็นเปิดพอร์ตกับปราณนต์ พริบพราวกับปราณนต์ดีใจ
อวัศยารอกินข้าวเย็นอีก..จะสี่ทุ่ม หญิงสาวเริ่มเครียด ทันใดนั้นลิปดาก็มา..อวัศยาหน้าบึ้ง..ลิปดาชูแผ่นหนัง
ขึ้นมาเป็นหนังผี “วันนี้วันธรรมดา ผมหาหนังผีมาให้คุณดูนะ หาตั้งนานกว่าจะเจอ เรื่องนี้คลาสสิคสุดๆ คุณต้องชอบ” อวัศยามองแผ่นหนัง แล้วก็ใจอ่อนอีกจนได้
อวัศยากับลิปดานอนดูหนังกันในห้อง ทำเหมือนอยู่โรงหนัง ลิปดาทำเนียนแกล้งหลับพิงหญิงสาว เธอจะเขยิบหนี แต่ก็เปลี่ยนใจ..ไม่หนียอมให้หนุนไหล่ต่อไป ลิปดายิ้มมีความสุข ^^
พริบพราวตั้งใจจะพิมพ์ข้อความบอกปราณนต์ ที่หน้าจอ “...พราวมีเรื่องจะสารภาพ...พราวไม่ใช่แอบ
รัก...พราวไม่ใช่แอบรัก .. พราวไม่ใช่แอบรัก...” ปราณนต์เดินมา พริบพราวรีบปิดมือถือ
“กาแฟดำของคุณ”
พริบพราวมองแล้วก็เซ็ง “ขอบใจมาก” แล้วก็ฝืนกินด้วยความเซ็ง หญิงสาวมองปราณนต์แล้วก็อึดอัด อยากบอกๆๆๆๆๆ
อวัศยาซักผ้า รีดผ้า จัดห้อง ทำทุกอย่างให้ลิปดาราวกับเป็นภรรยา เธอทำอย่างมีความสุข แต่พลันสายตาเหลือบไปเห็นคอมพิวเตอร์ก็แอบคิด
อวัศยาอยู่ที่หน้าคอม เข้าไปเปิดเมลของ “แอบรัก” Love in The mist …. แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ไม่มีเมล์ใดๆของใครทั้งสิ้น อวัศยาแอบใจหายเบาๆ แต่ก็ปิดเมล์และเงยหน้า มองรอบๆห้องที่สดใส แล้วก็ยิ้มกับตัวเอง “ทุกคนลืมแอบรักไปหมดแล้ว เธอจะไปสนใจอีกทำไม .. ศยา ต่อจากนี้ไป จะไม่มีแอบรักอีกแล้ว จำไว้ !!!”
อวัศยาพยายามจะตัดใจ และไม่สนใจอดีตอีกต่อไป ... หารู้ไม่ว่าหนีอย่างไรก็หนีไม่พ้น

แสนดีกำลังถ่ายเอกสารอย่างระมัดระวัง
พริบพราวเดินเข้ามา “พี่แสนดีคะ”
“คะ ๆๆๆ มีอะไรคะ ?” แสนดีตกใจรีบเก็บเอกสารดูมีพิรุธ
“เอ่อคือ..” พริบพราวสงสัย “มีเอกสารเปิดพอร์ตลูกค้าใหม่ค่ะ พี่แสนดีถ่ายเอกสารอะไรอยู่คะ มีอะไรให้พราวช่วยหรือเปล่า”
“มะไม่มี...ไม่มีค่ะ พี่ทำเองได้ น้องพราววางเอกสารไว้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”
พริบพราววางเอกสารไว้ แล้วก็เดินกลับไป แต่แอบสงสัยค้างคาใจ

เคสคอมพิวเตอร์ทำเป็นรูปดอก Love in a mist สวยงามเก๋ไก๋ ผลงานของปุ้มที่ภาคภูมิใจ “แต้แน๊ !!! เสร็จแล้วค่า....เคสรูปดอก เลิฟ อิน อะ มิสต์ อันสวยงาม แต่แฝงไว้ด้วยความลึกลับน่าค้นหา”
ปราณนต์มองด้วยความชื่นชม “สวยมากพี่ปุ้ม ขอบคุณครับ พราวต้องชอบแน่ๆ”
“นี่ถามหน่อย ทำไมต้องเป็นรูปไอ้ดอก ชื่อ ยากๆนี่ด้วย มีอะไรฝังใจกันเหรอ”
“อ๋ออออ...พราวเค้าชอบน่ะครับ...เค้าใช้มันเป็นชื่ออีเมลของคุณแอบรักตอนที่เราคุยกัน .... “เลิฟ อิน อะ มิสต์” ..”
“อ๋อออ มันเป็นแบบนี้นี่เอง อ้อนี่..แล้วจะเอาไปให้คืนนี้เลยหรือเปล่า ?”
“ครับ ผมจะพาเค้าไปกินข้าวแล้วก็ให้เป็นของขวัญกะจะเซอร์ไพรซ์น่ะครับ”
“แหมๆ หวีตอ่ะ อิจฉา !!”
ปราณนต์ยิ้มรับเขินๆ เขามองดูรูปดอกไม้ที่อยู่บนเคสแล้วก็ยิ้ม...คำพูดตอนคุยกับแอบรัก ตัวหนังสือในอดีตลอยกลับเข้ามาในความทรงจำ
“ผมเพิ่งรู้จากกูเกิ้ลว่า Love in a mist หรือรักในสายหมอกนั้นเป็นชื่อของดอกไม้..ผมเห็นหน้าตาของเจ้าดอกไม้ดอกเล็กๆนั่นแล้วสิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจก็คือ...ผมพบว่าดอกLove in a mist ที่แสนจะโรแมนติกกลับมีชื่อเรียกอีกชื่อที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วว่าDevil in a bush หรือ...ปีศาจในพุ่มไม้ คุณแอบรักครับ...บอกผมได้ไหมว่าคุณคือ ‘รักในสายหมอก’ หรือว่า ‘ปีศาจในพุ่มไม้’ กันแน่...”
ปราณนต์ยิ้มๆ .. มีหวังว่าพริบพราวจะต้องชอบแน่ๆ

ที่หม้อซุป ผักสลัด น้ำสลัด เส้นพาสต้า และ น้ำซอส วางเรียงอยู่ที่เตา รออุ่นอีกรอบและกิน แต่โต๊ะอาหาร
ว่างเปล่า...อวัศยายืนมองแล้วก็เซ็งๆ ..หันไปหยิบกระดาษโน้ตลายมือลิปดามาอ่าน

เมื่อตอนช่วงเย็น พนักงานส่งของ เอาของมาส่งให้พร้อมกระดาษโน้ต
อวัศยาถามงงๆ “คุณลิปให้เอาของพวกนี้มาส่ง”
“ครับ..นี่เป็นข้อความจากคุณลิปดาครับ”
อวัศยารับมาอ่าน
“ผมจะรีบกลับมาหม่ำ ค่ำนี้เจอกัน ^^” อวัศยาขยำทิ้ง “ไม่ต้องมายิ้ม “รีบกลับ เนี่ยนะ” เธอมองดูนาฬิกาเกือบสามทุ่ม “รีบยังไง ?” หญิงสาวส่ายหน้า “จะให้โอกาสอีก 15 นาที ถ้าไม่มาจะกินแล้วนะ!!” เธอประกาศก้อง

พริบพราวพูดโพล่งออกมา “พราวไม่ใช่แอบรัก พราวขอโทษ...พราวทำไปด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ทำไปเพราะอารมณ์” หญิงสาวน้ำตาคลอ “เพราะเข้าใจพี่ศยาผิด คิดว่าจะเค้าจะมาหลอกณนต์ พราวไม่อยากให้ณนต์ต้องเสียใจถ้ารู้ว่าพี่ศยาไม่จริงใจ พราวเลยสวมรอยเป็นแอบรักแทนเค้า พราวขอโทษนะณนต์ .. พราวขอโทษ พราวผิดไปแล้ว ณนต์ยกโทษให้พราวนะ”
ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น !!! พริบพราวสะดุ้ง ที่แท้เธอยืนพูดกับกระจกในห้องน้ำนี่เอง
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ ?” เสียงร้องถามดังมาจากข้างนอก
“เอ่อ ไม่มีค่ะ ไม่มี..จะเสร็จแล้วค่ะ” พริบพราวรีบเช็ดน้ำตา และทำตัวให้เป็นปกติ...“ ถึงเวลาที่ต้องสู้กับความจริงแล้ว พริบพราว !!” เธอให้กำลังใจตัวเองสุดๆ ....

พริบพราวและปราณนต์นั่งอยู่ในร้านอาหารบรรยากาศชิลล์ๆ
พริบพราวมองเคสดอก LITM ในมือตาวาว “สวยมากกกกกกกกก สวยมากๆเลยณนต์” เธอหอมแก้มเขา “ขอบคุณมากๆเลยนะ พราวชอบมาก ฝากบอกพี่ปุ้มด้วย เดี๋ยวพราวจะเปลี่ยนใช้คืนนี้เลย”
ปราณนต์ยิ้มรับดีใจ มีความสุขสุดๆ “ผมดีใจที่คุณชอบ...รู้มั้ยว่ากว่าจะหารูปดอกเลิฟ อิน เดอะ มิสต์ ที่ถูกใจได้ ไม่ง่ายเลยนะ เพราะบางรูปก็ดูน่ากลัวเกินไป บางรูปก็ยากไป จนมาเจอรูปนี้ที่ลงตัวสื่อได้ทั้งสองความหมาย”
พริบพราวพยักหน้าฟังด้วยความสนใจ “เหรอๆ..เออ แล้วสองความหมาย คือ อะไรเหรอ ?”
“ก็ความหมายของดอกไม้ไง ? มันเป็นไปได้ทั้ง “รักในสายหมอก” และ “ปีศาจในพุ่มไม้” รูปนี้ลงตัวสุด”
“อ๋อเหรอออออ..เออเก๋นะ....แล้วดอกนี้ ชื่ออะไร เมื่อกี๊พราวฟังไม่ทัน”
ปราณนต์ตอบสวนลืมคิด “ดอกเลิฟ !!!” แล้วก็ชะงักกึก ต่อมเอ๊ะเริ่มทำงาน
พริบพราวรอฟัง “เลิฟ ? .... แค่นี้เหรอ ? ดอกเลิฟ ?”
“พราว...ไม่รู้จัก...ดอกไม้นี้เหรอ ?”
พริบพราวดูรูปอีกที “อืมมม์ .... คุ้นๆ แต่คิดว่าไม่ .. ตกลง “เลิฟ” อะไร ?”
ปราณนต์อึ้งๆ ชอคๆ “เลิฟ อิน เดอะ มิสต์”
“เลิฟ อิน เดอะ มิสต์ อุ๋ย...เก๋นะ พราวเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก มีดอกไม้ชื่อนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย ? เท่มากเลยอ่ะ”
ห๊ะ ? ปราณนต์รู้สึกเหมือนหูฝาด เหมือนเสียงพริบพราวล่องลอย เหมือนมันไม่ใช่ความจริง เหมือนอึ้งๆ ช็อคๆ
ปราณนต์มองหน้าพริบพราว ช็อค “เพิ่งเคยได้ยินครั้งแรก ?”
“ใช่ ทำไม ? มันแปลกมากเหรอ ?”
“แต่คุณใช้มัน ...” แล้วคนพูดก็ชะงัก
“ใช้มัน...อะไร ? พราวใช้มันทำอะไร ?”
ปราณนต์ตัดสินใจไม่พูด “เปล่า...ไม่มีอะไร...ผมคงจำผิด”
พริบพราวเริ่มร้อนตัว “ณนต์..มีอะไรที่พราวควรจะรู้หรือเปล่า ?”
ปราณนต์มองหน้าพริบพราว แววตาสับสนสุดๆ “... มะ...ไม่มี .... ผม ...ผมต้องกลับก่อน ขอโทษด้วย”
พริบพราวตกใจ รีบจับมือไว้ “ณนต์...อยู่ก่อนได้มั้ย..พราวมีเรื่องอยากจะคุยด้วย”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/2 วันที่ 23 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ