อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

ปราณนต์มองหน้าพริบพราว แววตาสับสนสุดๆ “... มะ...ไม่มี .... ผม ...ผมต้องกลับก่อน ขอโทษด้วย”
พริบพราวตกใจ รีบจับมือไว้ “ณนต์...อยู่ก่อนได้มั้ย..พราวมีเรื่องอยากจะคุยด้วย”
ปราณนต์สติแตกไปแล้ว รับไม่ได้ ปราณนต์หันมา.... “เอาไว้คุยกันวันหลัง...วันนี้ผมยังไม่อยากคุยอะไรทั้งนั้น” ....ปราณนต์ค่อยๆแกะมือพริบพราวออก และเดินจากไปด้วยความสับสน

พริบพราวอึ้งงง....นี่มันเกิดอะไรขึ้น ....เธอสับสนสุดๆ มองดูเคสที่อยู่ตรงหน้าแล้วยิ่งงุนงง มันต้องมีอะไรแน่ๆ



ปราณนต์เดินออกมาที่หน้าร้านอาหารด้วยความสับสน .. ภาพตัวหนังสือของชื่อเมล์และอีเมล์ตอนที่ส่งหา
แอบรักไหลตามมาเป็นทาง ปราณนต์ชะงักเท้า ลังเลว่าจะกลับเข้าไปถามดีมั้ย ? หรือยังไงดี ? ปราณนต์
ตัดใจไม่ไป .. หันหลังเดินกลับบ้านด้วยความสับสน

เวลาตีหนึ่ง ..อวัศยาหลับอยู่ที่โซฟา ลิปดายืนมองอาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ แล้วก็รู้สึกผิด ลิปดาเดินมาหาอวัศยา
แล้วพูดเบาๆ “ผมขอโทษ ...”
อวัศยานอนหลับสนิท ไม่กระดุกกระดิก หืออือใดๆ ทั้งสิ้น
ลิปดาถอนใจเบาๆ รู้สึกผิด และค่อยๆ อุ้มหญิงสาวไปที่ห้องนอน

ปราณนต์นอนไม่หลับ .. ภาพตอนพริบพราวบอกว่าไม่รู้จักดอกไม้แว่บเข้ามา ปราณนต์สับสน นอนเอามือ
ก่ายหน้าผาก .. เครียดดดด
โทรศัพท์มีสายเข้าชื่อ “คุณหนูพราว” ... ปราณนต์ปรายตาไปดูเห็นชื่อแต่ตัดใจไม่รับ

พริบพราวกดวางสาย “ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ณนต์เป็นอะไร ไลน์ไปก็ไม่อ่าน โทร.ไปก็ไม่รับ”
พริบพราวเหลือบไปเห็นเคสที่วางอยู่ พริบพราวหยิบมาดูแล้วก็เครียด “มันเกี่ยวอะไรกับไอ้ดอกไม้นี่หรือเปล่านะ”
พริบพราวเครียด..และงง

อวัศยาสะลึมสะลือ แล้วก็ตกใจสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียง “เฮ้ยยยย มานอนอยู่นี่ได้ไง ? บอส !!” เธอรีบกระโดดลงจากเตียง

อวัศยาวิ่งออกมาจากห้องนอนแล้วก็ชะงัก ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยดอกไม้ และกระดาษที่เขียนว่า
“ขอโทษ” Sorry / d?sol? / และคำขอโทษเป็นภาษาต่างๆมากมาย
อวัศยาเดินอ่านมาเรื่อยๆ แล้วก็ค่อยยิ้มออก “จะขอโทษกี่ภาษาเนี่ย ?”
เธอเดินมาถึงโต๊ะกินข้าว มีกระดาษเขียนวางไว้ “ผมรู้ว่าทำผิดกับคุณ ผมขอโทษทุกภาษาเท่าที่ผมจะหาได้ ให้อภัยผมนะ ผมเตรียมอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ และ อาหารกลางวันไว้ในเตา”
อวัศยาหันไปมองที่อาหารบนโต๊ะ และ อาหารที่วางไว้ที่เตา ดูสวยงาม
หญิงสาวอมยิ้มเหยียดๆ เชอะ คิดว่าจะยอมเหรอ .. แต่ยิ้ม และหันมาอ่านต่อ “ส่วนอาหารเย็นผมจะกลับมาทำให้ทานเอง ไม่ช้า ไม่ดึก ไม่ต้องรอนาน .. สัญญาครับ ^^”
อวัศยาวางกระดาษแล้วก็ทำเชอะๆ “จะคอยดูว่ารักษาสัญญาได้หรือเปล่า”
หญิงสาวหันมามองอาหารบนโต๊ะ แล้วก็นั่งลงกินคำแรกแบบมีฟอร์ม แต่ด้วยความอร่อย เธอต้องกินต่อแบบ
หยุดไม่ได้ กินไปยิ้มไป มีความสุข

ในออฟฟิศนารากรที่วุ่นวายและยุ่งเหยิง
ปราณนต์นิ่งเฉย อึนๆ พริบพราวยิ่งกังวลและสงสัย
ปราณนต์คุยโทรศัพท์วุ่นวายตลอดเวลา พริบพราวทำงานไปมองปราณนต์ไปเป็นระยะๆ แต่ปราณนต์ไม่
สบตา
พอเที่ยงพราวหันมาจะชวนปราณนต์ไปกินข้าว “ณนต์ไปกินข้าวกัน”
ปราณนต์หายไปแล้ว พราวมองหาเห็นปราณนต์เดินออกไปกับรุจน์ .. ปราณนต์ไม่สบตา หลบตาตลอด
พริบพราวยิ่งงง
พอตอนบ่าย หญิงสาววางกาแฟ และขนมสองสามถุงไว้บนโต๊ะทำงาน ปราณนต์เงยหน้าขึ้นมอง พริบพราวยิ้ม
สดใส ปราณนต์ตอบขรึมๆ ไม่สบตา “ขอบคุณมาก แต่ผมอิ่มแล้ว คุณเก็บทานเองเถอะ” ชายหนุ่มหันไปทำงานต่อ พริบพราวงงหนักกว่าเดิม จะหันมาถาม ปราณนต์ก็คุยโทรศัพท์กับลูกค้าทันที เธอชะงักกึก..อึกอักๆ ทำตัวไม่ถูกก่อนจะหยิบกาแฟ และ ขนมกลับไปที่โต๊ะตัวเอง
ตกเย็น พริบพราวหันมา “ณนต์เย็นนี้ไปดูหนังกันนะ” ปราณนต์หายไปแล้ว .. พริบพราวรีบมองหา เห็นปราณนต์ถือกระเป๋าเดินออกไปแล้ว ไม่สนใจหันมามองสักนิด หญิงสาวเครียด .... งง

ปราณนต์อยู่หน้าคอม..หน้าเครียด สับสน คิดหนัก ไล่ดูอีเมล์ที่เคยคุยกับแอบรัก
ตัวหนังสือข้อความเก่าๆ ไหลขึ้นมา “เรื่องกลัวน้ำทะเล” “เรื่องกลัวฟ้าร้อง ฟ้าผ่า” .. “ เรื่องชื่อเมล์”
ปราณนต์ยิ่งอ่านยิ่งสับสน

นาฬิกาประมาณ หนึ่งทุ่ม...
อวัศยานั่งรออย่างมีหวัง..ระหว่างรอก็จัดห้องไปด้วย
นาฬิกาผ่านไปเป็นสามทุ่ม ..
อวัศยานั่งหน้าบูดบึ้ง เธอกำลังเก็บห้องแก้เครียด “อีกครึ่งชั่วโมงถ้ายังไม่กลับมา ขอโทษเป็นภาษาอะไรก็ไม่ยกโทษให้!!”
อวัศยากระฟัดกระเฟียดเดินไปเก็บหนังสือ เก็บห้องต่อ เธอยกหนังสือเข้าไปเก็บในห้องเก็บของ

ที่ห้องเก็บของ อวัศยาเปิดประตูเดินเข้ามา และ จัดของเข้าที่ แต่ชั้นวางเต็ม อวัศยามองหาพื้นที่ว่างเห็นกล่อง
หนึ่งวางไว้บนสุด เธอวางหนังสือ และเขย่งจะหยิบกล่องลงมาเพื่อเอาหนังสือไปวางแทน แต่ด้วยความสูง
ทำให้หยิบไม่เต็มมือ กล่องร่วงลงมาที่พื้น ตุ๊บ ของในกล่องหล่นกระจาย ส่วนใหญ่เป็นรูปถ่าย “ว้ายยยยย !”
รูปถ่ายหล่นเกลื่อนพื้น...หญิงสาวก้มลงจะเก็บ แล้วก็ต้องชะงักกึก !!!
มันเป็นรูปถ่ายของแจนกับลิปดาสมัยเรียนมหาวิทยาลัยสวีตหวานแหววกันมากมาย มีทั้งหอมแก้ม กอดกัน อุ้มกัน และให้การ์ดเขียนว่า “เลิฟยู” ดูรักกันมากกกกกกกก
อวัศยาตัวชา นึกถึงคำพูดของแจน ตอนแจนพูดว่าเป็นเพื่อนกัน และเป็นได้แค่เพื่อน
เธออึ้ง....รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าชา
อวัศยารื้อๆเอกสารที่ร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น แล้วก็ชะงักกับกระดาษที่อยู่ในแฟ้มอย่างดี .. หญิงสาวหยิบมาอ่าน“ทะเบียนรับรองบุตร”
ชื่อของลิปดารับรองความเป็นพ่อให้กับ ดช. จิรายุ ออร์มสตรอง
“ลิปดา...เป็นพ่อของลูกคุณแจน” อวัศยาช็อค..อึ้งรอบสอง...ใจสั่น มือสั่น ทำอะไรไม่ถูก
ภาพลิปดาหัวเราะสนุกสนาน แสนดี ใสๆ แว่บเข้ามาในสมอง
อวัศยาเริ่มสับสน...ลิปดาเป็นคนยังไงกันแน่ ....หญิงสาวนั่งหมดแรงอยู่ท่ามกลางรูปถ่ายและเอกสารของลิปดา ความลับที่ถูกเปิดเผย

ปราณนต์นั่งเครียดอยู่ที่หน้าคอมพ์
พี่ปุ้มเดินเข้ามา “ณนต์..พี่รบกวนหน่อยสิ”
ปราณนต์ปิดคอมหันมา “ครับ ?”
พี่ปุ้มส่งเคสให้ “เอาของไปส่งให้คุณรันหน่อย เค้าสั่งพี่ทำไว้นานแล้ว เค้าจะใช้งานวันนี้”
พี่ปุ้มวางของไว้บนโต๊ะข้างปราณนต์

ลิปดาเปิดประตูเข้ามาในร้านแจนด้วยความร้อนใจ “เป็นยังไงบ้าง ติดต่อแมทได้มั้ย ?”
แจนอยู่กลางร้าน กำลังกดมือถือเป็นระวิง พลางส่ายหน้าตอบ “ติดต่อไม่ได้ ปิดมือถือ ที่บ้านไม่มีคนรับ บ้าจริงๆ แจนไม่น่าปล่อยให้น้องเจมส์อยู่กับพี่เลี้ยงเลย ไอ้บ้า กล้าดียังไงมาขโมยลูกไปแบบนี้”
แจนกดโทร. ๆๆ แต่ก็ไม่ติด แจนระเบิดอารมณ์ ปาโทร.ศัพท์ลงพื้น โทรศัพท์แตกกระจาย
ลิปดามองด้วยความเห็นใจ “แจนใจเย็นๆ”
“ลูกหายไปทั้งคน จะให้แจนใจเย็นได้ยังไง ทำไมมันไม่ออกไปจากชีวิตสักที ตอนอยู่ด้วยกันก็มีทั้งกิ๊ก ทั้งเมียน้อย แล้วตอนนี้กลับมาบอกว่ารักแจน ไม่มีใครดีเท่าแจน แล้วก็มาขโมยลูกไป ไอ้ผู้ชายเลว!!” แจนร้องไห้โฮ “มันจะกลับมาอีกทำไม” แจนร้องไห้ระบายอารมณ์ออกมา
ขณะเดียวกันอวัศยากำลังเดินมาที่ร้านแจน..หญิงสาวลังเลแต่แล้วก็ตัดสินใจ .. เดินมุ่งไปที่ร้านทันที
ลิปดาสงสารจับใจ...เดินเข้ามาหา และกอดแจนไว้ปลอบใจ “ผมว่า..แมทเค้าไม่ทำอันตรายลูกหรอก .. เค้าคงแค่อยากเอาไปดูแล แจนทำใจเย็นๆไว้นะ..เดี๋ยวเราก็หาเค้าเจอ”
แจนกอดลิปดาตอบ “แจนเป็นแม่ที่ไม่ดีใช่ไหม แจนทิ้งลูกป่วยไว้กับคนอื่น ไอ้บ้านั่นมันจะเอาเหตุผลนี้มาเล่นงานแจน แล้วเอาลูกไปรึเปล่า” เธอเริ่มฟุ้งซ่าน เริ่มคิดมาก
อวัศยาเดินมาถึงหน้าร้านและเห็นแจนกอดกับลิปดาพอดี..เธอยืนตัวแข็งทื่อ !!
ลิปดากอดปลอบแจนแน่นขึ้น “คิดมากน่า..มันไม่เป็นแบบนั้นหรอก ถ้ามันเป็น ผมก็ไม่ยอม .. เจมส์ก็เป็นลูกผมเหมือนกัน ..”
แจนปล่อยโฮ ลิปดากอดแน่น ด้วยความสงสาร
อวัศยายืนช็อค...เห็นลิปดากอดกับแจนแต่ไม่เห็นว่าแจนร้องไห้อยู่ หญิงสาวปรี๊สเลย .. ตาดุ เข้ม ตัดสินใจ เปิดพรวดเข้าไปในร้านทันที
ลิปดากับแจนหันมาที่ประตู .. ลิปดาตกใจ “ศยา!!”
อวัศยาไม่พูดอะไรทั้งนั้น เดินดุ่มๆๆเข้ามาและฝาดฝ่ามือเข้าที่ใบหน้าของลิปดาอย่างแรง เพี้ยะ !! ลิปดาหน้า
หัน
“ ว้ายยยยยยยย !!” แจนร้องอย่างตกใจ
“คุณสองคนรักกันทำไมไม่บอกฉัน !!!”
“คุณศยาคะ...คุณกำลังใจผิด”
“พอเถอะค่ะ ฉันไม่เชื่อคำพูดของคุณทั้งสองคนอีกต่อไป” อวัศยาหันไปพูดกับลิปดา “ ..โดยเฉพาะคุณ..” พูดแล้วน้ำตาจะไหล แต่พยายามกลั้นไว้ “ฉันเคยคิดว่าคุณเป็นคนที่ดึงให้ฉันลุกขึ้นยืน แต่สุดท้าย คุณคือคนที่เข้ามาซ้ำเติมฉัน !! ต่อจากนี้ไปอย่าเข้ามาใกล้ฉันอีก อยู่ให้ห่างได้มากเท่าไหร่ยิ่งดี !!” อวัศยาพูดจบแล้วก็ตัดใจเดินออกไปด้วยความโกรธ

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/3 วันที่ 23 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ