อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/4 วันที่ 23 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/4 วันที่ 23 ม.ค. 58

ฉันเคยคิดว่าคุณเป็นคนที่ดึงให้ฉันลุกขึ้นยืน แต่สุดท้าย คุณคือคนที่เข้ามาซ้ำเติมฉัน !! ต่อจากนี้ไปอย่าเข้ามาใกล้ฉันอีก อยู่ให้ห่างได้มากเท่าไหร่ยิ่งดี !!” อวัศยาพูดจบแล้วก็ตัดใจเดินออกไปด้วยความโกรธ
ลิปดาพยายามเรียก “ศยา...ศยา ฟังผมก่อน ศยา !!”

อวัศยาไม่หยุดเดินออกไปเลย
“ศยา !!” ลิปดารีบวิ่งตามออกไป

อวัศยาวิ่งร้องไห้ออกมาหน้าถนน น้ำตาที่กลั้นไว้ พรั่งพรู
ลิปดาวิ่งตามมาข้างหลังห่างๆ “ศยา คุณเข้าใจผิดนะศยา ศยา !!”


อวัศยาส่ายหน้ายังไงก็ไม่เชื่อ เธอวิ่งมาแล้วก็โบกเรียกแท็กซี่ แล้ววิ่งขึ้นไปเลย
ลิปดาวิ่งมาไม่ทัน ชายหนุ่มสบถออกมาด้วยความเซ็ง “โธ่เว๊ย !!!” เขายืนเครียด...เอาไงดีวะกรู

อวัศยานั่งร้องได้อยู่ในแท็กซี่..คนขับเป็นผู้หญิงหันมาถาม “จะให้ไปส่งที่ไหนคะ ?”
หญิงสาวคิด...คิด...

รันคุยโทรศัพท์ด้วยความเป็นห่วง...ที่หน้าต่างเห็นว่าฟ้าแล่บ ฟ้าร้อง ฝนกำลังจะตก
“ได้ๆ แกรีบมาแล้วกัน ฝนทำท่าจะตกหนัก ถนนหน้าคอนโดฉันก็ทำ รถเข้าไม่ได้ แกต้องเดินเข้ามาหน่อยนะ จะให้ลงไปรับก็บอก เออๆ แล้วเจอกัน” รันวางสาย..
“เฮ่ออออ..นึกว่าจะแฮปปี้เอนดิ้งกับบอสแล้วซะอีก นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย” รันงงงวย

ท้องฟ้าตอนกลางคืน ฟ้าร้องน่ากลัว แท็กซี่มาจอดที่ด้านหนึ่งของถนน “ซอยเข้าไม่ได้ค่ะคุณ .. ส่งได้ตรงนี้”
“ขอบคุณค่ะ” อวัศยาลงจากรถด้วยอาการเหม่อลอย พอรถแท็กซี่เคลื่อนออกไป ฝนก็เทลงมา หญิงสาวอยากจะร้องไห้รีบวิ่งข้ามถนนเพื่อเข้าซอย แต่ทันใดนั้น ประกอบกับเสียงฟ้าร้องดังขึ้น อวัศยาร้องกรี๊ดดดดดด แล้วก็เสียหลักล้ม ลงที่กลางถนน มีรถพุ่งเข้ามา...
ทันใดนั้นเองปราณนต์ก็พุ่งเข้ามาช่วยไว้เหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรก อวัศยาตกใจ .... ปราณนต์ลากศยาเข้ามาหลบที่ข้างถนนอีกด้านหนึ่ง....ท่ามกลางสายฝนและแสงไฟมัวๆของข้างทาง...ทั้งคู่หันมาเจอกัน...ต่างคนต่างอึ้ง
“พี่ศยา....”
“ปราณนต์ .....”
ปราณนต์เขม่นมองอวัศยาอีกครั้ง และความหลังก็ซ้อนกลับมา เขานึกถึงตอนที่ช่วยเธอในครั้งแรกที่เจอกัน
ปราณนต์มองหน้าศยาแล้วเริ่มจะจำได้ว่า....เป็นคนคนเดียวกัน
“ผู้หญิงคนนั้นคือพี่ ?” ปราณนต์ช็อคเล็กๆ
อวัศยาไม่รู้จะตอบยังไง...ทันใดนั้นมีเสียงฟ้าร้องดังครืนนน เธอกรี๊ดดดดด แล้วก็โผเข้ากอดเขา ปราณนต์กอดตอบ....ทั้งคู่กอดกันท่ามกลางสายฝนและความสับสนที่ไม่มีคำตอบ

ลิปดายืนอยู่มุมหนึ่งของร้าน พยายามโทร.เข้ามือถืออวัศยา แต่เธอปิดเครื่อง ลิปดากดวางด้วยความไม่สบายใจ
ด้านหลังเห็นแจนมองมาด้วยความไม่สบายใจ และเสียใจมากๆ
ลิปดาคิดเครียดด้วยความเป็นห่วง และ อยากเคลียร์กับศยา

พริบพราวเดินไปเดินมาในห้องนอน
ภาพความเย็นชาของปราณนต์ตลอดทั้งวันที่ผ่านมาทำให้เธอตัดสินใจโทร.หาปราณนต์อีกที .. ไม่มีคนรับ .. เธอจำต้องกดวางด้วยความไม่สบายใจ
“ณนต์ต้องเป็นอะไรแน่ๆ” พริบพราวยิ่งคิดยิ่งเครียด

ฝนซาแล้ว..อวัศยาและปราณนต์ยืนอยู่ที่หน้าคอนโด รอรันลงมารับ ทั้งสองคนต่างสับสน และ มีหลายสิ่งอย่างอัดแน่นอยู่ในใจ
ปราณนต์ตัดสินใจ “พี่ศยาครับ.. “ อวัศยาชะงักนิดๆ ตั้งหลัก “ผมมีสองสามคำถาม ที่อยากได้คำตอบ“
อวัศยาไม่มองหน้า “ถ้าฉันไม่อยากตอบ ?”
ปราณนต์จี๊ดเบาๆ “.. ก็ไม่ต้องตอบ..ผมขอแค่ให้พี่...พยักหน้าถ้ามัน “ใช่” และแค่ส่ายหน้า ถ้ามัน “ไม่ใช่” ..”
อวัศยาหันมามองปราณนต์แววตาสับสน..เอาไงดี..เอาไงดี
ปราณนต์ไม่ปล่อยโอกาสเริ่มถามเลย “พี่ศยากลัวเสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่าใช่ไหมครับ ?”
อวัศยาสับสน..จะตอบหรือไม่ตอบดี...ปราณนต์รอด้วยแววตาเว้าวอน..เธอตัดสินใจในแว่บนั้น..พยักหน้า
ปราณนต์เริ่มใจเต้นแรง “พี่ศยารู้ว่าผมกลัวน้ำทะเลใช่ไหมครับ ?”
อวัศยาใจเต้นแรง...และตัดสินใจ และทำตามความรู้สึกตัวเอง .. เธอพยักหน้า ... ใช่
“พี่ศยารู้จักดอก “Love in a mist” ใช่ไหมครับ ?” อวัศยาอึ้ง..ยังไงดี..ตอบไม่ตอบ..เขาเห็นเธอนิ่งไป จึงพูดต่อ “มันเป็นดอกไม้ชื่อแปลกที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก .... “พริบพราวก็ไม่รู้จัก” ..” อวัศยาชะงัก ขมวดคิ้วสังหรณ์ใจบางอย่าง....“ผมเพิ่งรู้ว่าเค้าไม่รู้จักดอก Love in amist เมื่อวานนี้เอง .. ผมเลยอยากรู้ว่าพี่ศยารู้จักดอกไม้ชนิดนี้หรือเปล่า ?” อวัศยาอึ้ง..สับสนหนัก “... พี่ศยารู้จักใช่มั้ยครับ ?”
ปราณนต์ถามคำถามนี้ เหมือนจะถามว่า “พี่คือแอบรักใช่หรือเปล่า ?” แต่ไม่ได้ถามตรงๆ เพราะลึกๆ แอบ
กลัวว่าถ้าอวัศยาไม่ได้เป็นแอบรัก เรื่องจะไปกันใหญ่ เพราะอวัศยาเป็นหัวหน้า อาจจะรู้สึกเหมือนปีนเกลียวได้
อวัศยาคิด..คิด และตัดสินใจ “ ใช่ ... ฉันรู้จักดอก Love in a Mist”
หญิงสาวตอบเป็นนัยๆ เหมือนจะบอกว่า “ฉันคือแอบรัก” ปราณนต์ถึงกับอึ้ง .. ทั้งช็อค ทั้งคิดไม่ถึง ทั้งรู้สึกผิด
รู้สึกว่าตัวเองโง่ที่ไม่รู้ และแปลกใจว่าใช่จริงๆ โอ้ยยยยย เยอะแยะวุ่นวายในสมอง
“พี่ศยาคือ....” เขากำลังจะถามว่าเป็น “แอบรัก” แต่ยังไม่จบ
อวัศยาตื่นเต้นกับคำถาม..แต่เสียงรันดังแทรกเข้ามาอย่างตื่นเต้น “ศยา!!!!! เป็นไงบ้าง ???”
ปราณนต์หยุดพูด อวัศยาสะดุ้งนิดๆ “มาทำไมเนี่ย???” ทั้งสองคนหันมา

รันเดินพรวดออกมา ในชุดเสื้อคลุมชมพู ม่วง รองเท้าแตะกุ๊กกิ๊ก รันชะงักกึกที่เห็นปราณนต์ยืนอยู่
“เอ่อ...ฉัน เอ่อ ผม” รันแอ๊บแมนนิดนึง “มาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า ? จะคุยอะไรกันต่อมั้ย ? เดี๋ยวลงมารับใหม่”
รันจะหันหลังไป อวัศยารีบเรียกไว้ “ไม่ต้อง!! ฉันกับปราณนต์เราคุยกันจบแล้ว”
หญิงสาวหันหลังให้ปราณนต์..ปราณนต์ยังมองตามด้วยความสับสน..
รันเห็นถุงใส่เคสที่สั่งไว้ “เอาของมาส่งใช่ไหม ? ขอบใจมากนะ”
อวัศยาตัดใจเดินนำไป .. รันรีบเดินตามไป ปราณนต์มองตามเธอด้วยความสับสนและยังค้างคาใจ แต่หญิงสาวไม่ยอมหันมาสบตา รันเดินมาถึงประตูเอาคีย์การ์ดมาแตะเปิดประตูให้
อวัศยาเดินเข้าไปในคอนโดโดยไม่หันมามองปราณนต์ ในใจยังสับสนกับหลายสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขามองตามเธอ ในใจสับสนไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อเห็นว่าเธอไม่หันมามองก็ค่อยๆ หันหลังกลับ .... ปราณนต์หันหลังไป อวัศยาค่อยๆหันมามอง เธอยิ่งสับสนไม่แน่ใจว่าควรจะรู้สึกยังไงกันแน่ ...

รันยืนคุยกับอวัศยาที่เปลี่ยนใส่ชุดนอนของรัน และนั่งเช็ดผมอยู่ที่โซฟา
“แกเจอว่าบอสเคยเป็นแฟนกับคุณแจน”
“และอาจจะยังเป็นอยู่ เพราะฉันเห็นเค้ากอดกัน !”
“โอเค .. แล้วแกก็เจอว่าบอสมีลูกกับคุณแจน”
“ใช่ ! ฉันเห็นเอกสารรับรองการเป็นบุตรและบอสก็เป็นพ่อของเด็ก!”
“โอเค .. แล้วแกก็มาเจอปราณนต์โดยบังเอิญ และแกก็รู้ปราณนต์อาจจะรู้แล้วว่าพริบพราวไม่ใช่ “แอบรัก” ..”
“ณนต์บอกว่าพริบพราวไม่รู้จักดอก Love in a mist ซึ่งเป็นชื่ออีเมลที่ฉันใช้คุยกับเค้าตอนเป็นแอบรัก ... ถ้าพราวบอกว่าไม่รู้จักดอกไม้ชนิดนี้ ก็แปลว่า...เค้าไม่ใช่แอบรัก”
รันถึงกับอึ้งเหวอ “แย่แล้ว ...”
“ใช่..มันแย่มาก.. เมื่อกี๊ณนต์ถามคำถามที่เป็นเรื่องที่เราคุยกันตอนฉันเป็นแอบรัก .. แล้วฉันก็ตอบไป ด้วยความงงๆ แต่ฉันรู้สึกว่าฉันต้องตอบ ฉันไม่อยากปิดบัง ฉันไม่อยากหลอกปราณนต์อีกแล้ว ฉันไม่อยากหลอกเค้าเหมือนที่บอสหลอกฉัน” เธอจะร้องไห้ น้ำตาปริ่ม อวัศยาระบายความอัดอั้นออกมา “เค้าโกหกฉัน ปิดบัง เล่นละครตบหน้ามาตลอด เค้าเห็นฉันเป็นอะไร ? เค้าทำให้ฉันคิดว่า..ฉันเป็นคนพิเศษ ไม่ใช่ของเล่นเหมือนผู้หญิงคนอื่น เหมือนเค้าจะจริงจัง .. เหมือนเค้า...รักฉัน .. แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ .. มันไม่ใช่เลย” หญิงสาวร้องไห้ออกมาด้วยความผิดหวัง และ สับสนสุดๆ
รันจับมืออวัศยา “ศยา....แกรักบอสใช่มั้ย ?”
คำถามรันแทงเข้าใจตรงกลางใจของอวัศยา .. เธอถึงกับปล่อยโฮออกมาอย่างหมดฟอร์ม...น้ำตาที่พรั่งพรูออกมาแทนคำตอบได้มากมายว่ารักมากแค่ไหน รันค่อยๆ ดึงอวัศยามากอดไว้ปลอบใจด้วยความสงสาร
อวัศยากอดรันร้องไห้ ความเสียใจ ผิดหวัง ทั้งหมดทะลักทะลายออกมาจนสิ้น หญิงสาวร้องไห้ไม่หยุด...รันกอดเธอไว้ปลอบใจ ทั้งสงสาร เศร้าใจ และงุนงงสงสัย ... รันคิดว่าต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ

ที่ร้านกาแฟเห็นลิปดายืนโทรศัพท์อยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน “ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมาย... “
ด้านหลังลิปดาเห็นแจนกำลังคุยกับตำรวจ ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเด็กหาย เพราะยังมีปัญหาค้างคาอยู่ ลิปดาจึงไปหาอวัศยาไม่ได้ ชายหนุ่มได้แต่ทำหน้าเครียด

อวัศยานั่งอยู่ที่ห้องรับแขก...รันจัดที่นอนให้ที่โซฟา . เธอนั่งอยู่ในความมืด ครุ่นคิดและหยิบโทรศัพท์มากดข้อความบางอย่าง ตึ๊กๆๆๆๆ
ปราณนต์นั่งอยู่หน้าคอม ... อ่านเมล์และ อ่านแชตเก่าๆที่เคยคุยกับแอบรัก ... พอปิดหน้าจอเห็น
ว่าวอลเปเปอร์ที่ desktop เป็นรูปคู่กับพริบพราวตอนฮาๆ น่ารักๆ ปราณนต์คิดและตัดสินใจอะไรบางอย่าง
ปราณนต์ตัดสินใจดึงข้อความทุกอย่างที่อยู่ในเมล์และแชตออกมา และ สั่งพิมพ์
ที่เครื่องพิมพ์มีข้อความที่คุยกันถูกพิมพ์ออกมาเป็นแผ่นๆ มากมาย
ที่มือถือที่อยู่ข้างเครื่องพิมพ์..มีสายโทรเข้าแต่ปราณนต์ปิดเสียง ขึ้นชื่อ “คุณหนูพราว”

พริบพราวนั่งเครียดอยู่บนเตียง โทร.ไป ปราณนต์ก็ไม่รับ เธอกดส่งข้อความ “ณนต์...เป็นอะไรหรือเปล่า? ส่งข่าวด้วยนะ เป็นห่วง”
มีข้อความเข้า...พริบพราวรีบหยิบมาอ่าน เพราะคิดว่าเป็นปราณนต์ แต่พอเปิดมาเห็นชื่อคนส่งก็แปลกใจ
“พี่ศยาส่งข้อความมา ... ดอก Love in A mist หรือ ความรักในสายหมอกเป็นไม้เมืองหนาวมีชื่อสากลว่า Nigella Damascena และมีอีกชื่อหนึ่งว่า Devil in a bush ปีศาจในพุ่มไม้ .... Love in A mist เป็นชื่ออีเมล์ ..” เธออ่านช้าลง “ที่ “แอบรัก” ใช้คุยกับปราณนต์” พริบพราวหน้าซีด..ใจเต้นแรง..มือสั่น “ขอโทษด้วยที่บอกช้าเกินไป ....”
พริบพราวอึ้งใจเต้นแรง โทรศัพท์หล่นจากมือ เธอนึกถึงตอนที่ปราณนต์ให้เคสแล้วก็อึ้ง...ช็อค “หรือว่าณนต์จะรู้ว่าเราไม่ใช่แอบรัก”
พริบพราวสับสนสุดๆ ทันใดนั้นเสียงข้อความดังขึ้น ตรึ่งงงง !! เธอหยิบโทรศัพท์มาดูเป็นชื่อปราณนต์ “ณนต์” พริบพราวรีบกดอ่าน ด้วยความร้อนใจ
“พรุ่งนี้เย็นทานข้าวกันนะครับ ... ปราณนต์”
พริบพราวขมวดคิ้ว คิด แล้วก็ตัดสินใจ... “มันคงถึงเวลาแล้วสินะ ...” หญิงสาวน้ำตาปริ่มๆ แต่ภายใต้ประกายน้ำตาเห็นความเด็ดเดี่ยวเข้มแข็งที่ซ่อนอยู่ ... เธอพร้อมแล้วที่จะรับและก้าวไปข้างหน้า

ลิปดานั่งเครียด..ในร้านกาแฟแจน ลิปดาเป็นห่วงทั้งอวัศยา และ สถานการณ์ตรงหน้า ลิปดาส่งข้อความหาอวัศยา “โทร.กลับผมด้วย....เราต้องคุยกัน” ลิปดากดส่งข้อความแล้วเครียด
อวัศยานั่งเศร้าในห้อง เสียงข้อความเข้าดังขึ้น เธอกดอ่าน แล้วก็ส่ายหน้าเหมือนไม่อยากคุย แล้วก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้างๆ อย่างไม่ไยดี อวัศยาเศร้า
พริบพราวกดข้อความส่งไปหาปราณนต์ “พรุ่งนี้เจอกันค่ะ” พริบพราวส่งแล้วก็เครียด ...
ปราณนต์รับข้อความ กดอ่าน แล้วก็กลุ้มใจ .. ปราณนต์สับสนและเสียใจอยู่ลึกๆ
ปราณนต์ พริบพราว อวัศยา และ ลิปดา ต่างคนต่างกลุ้มใจ สับสน เสียใจ และ ผิดหวัง
ข้างๆของทั้ง ๔ คนจะเห็นมีโทรศัพท์มือถือวางอยู่ .. นอกจากความรักที่เชื่อมโยงคนทั้ง ๔ เข้าไว้ด้วยกันแล้ว เทคโนโลยียังเป็นอีกสิ่งที่ทำให้ความวุ่นวายเดินทางมาถึงตอนนี้

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 18/4 วันที่ 23 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ