อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19 วันที่ 24 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19 วันที่ 24 ม.ค. 58

อวัศยาหันไปมองเบื่อๆ แล้วก็หยิบมากดดู พอเห็นว่าเป็นอีเมล์ของแอบรักก็ตาโตด้วยความแปลกใจ
“ปราณนต์ส่งอีเมล์มาหาแอบรัก ???”
รันเดินมาได้ยินพอดี “เฮ้ย ถามจริง !!” อวัศยาหันมาพยักหน้า รันรีบวิ่งมานั่งประกบ “เปิดอ่านเลย เค้าเขียนมาว่ายังไง”

อวัศยาตื่นเต้นๆ กล้าๆ กลัวๆ แล้วก็กดอ่าน รันรีบถาม “อะไร ยังไง เค้าว่าไงบ้าง ?”
อวัศยาหันมาอึ้งๆ “เค้าเขียนชื่อฉันในอีเมลของแอบรัก แล้วเค้าก็ขอนัดเจอกับฉัน”


“ห๊ะ ?? ใส่ชื่อเธอเลยเหรอ ? นี่ต้องมั่นใจมากๆว่าเธอคือแอบรัก .. แบบนี้ก็แสดงว่าพริบพราวต้องถูกจับได้ว่าโกหก!!” หญิงสาวคิดตาม...เออจริง รันรีบหันมาถาม “ถ้าไปเจอนี่เท่ากับยอมรับว่าเป็นแอบรักเลยนะ .. แล้วเธอจะไปเจอเค้าหรือเปล่า ?”
อวัศยาอึ้งคิด .. นั่นสิ เธอยังหวาด ๆ กลัวๆ

ปราณนต์รอลุ้น อวัศยาลังเล ปราณนต์รอ อวัศยาคิดและปิดอีเมล์
“อ้าว..ตกลงไม่ตอบ ?”
อวัศยาส่ายหน้า “เรื่องแอบรัก..มันไม่ใช่แค่เรื่องของฉันกับปราณนต์อีกต่อไป”
“อย่าบอกนะว่าเธอไม่ไปหาณนต์ เพราะแคร์พริบพราว”
อวัศยาพยักหน้า “.. “แอบรัก” ทำร้ายเราสามคนมามากพอแล้ว ฉันไม่อยากใช้ “แอบรัก” ทำร้ายพริบพราวมากไปกว่านี้”
รันพยักหน้า... “ก็จริง...”
อวัศยามองอีเมล์แล้วก็พยายามใช้สติมากกว่าอารมณ์
ปราณนต์รอ...รอ....และรอ แต่ไม่มีการตอบ

พริบพราวนั่งอ่านกระดาษที่พิมพ์ข้อความของแอบรักและปราณนต์จึงถึงหน้าสุดท้าย แล้วก็ปิดลงอย่างเบาๆ
นั่งอึ้ง ซึมอยู่ในบ้าน ..
แววเดินมา กำลังจะไปทำงาน “อ้าวพราววันนี้ไม่ไปทำงานเหรอลูก ?”
“ เอ่อ...ไม่ค่ะ พราวรู้สึกไม่ค่อยสบาย”
“เป็นไรลูก แม่กำลังจะไปเข้าตรวจที่โรงพยาบาลพอดี จะไปพร้อมกันไหม ?”
“ไม่หรอกค่ะ พราวพักอยู่บ้านสักวันสองวันก็คงหาย”
แววพยักหน้า “ได้ๆ งั้นก็พักผ่อนนะลูก .. เออ นี่ ! อาทิตย์หน้าพ่อกับแม่ว่างสองวัน ชวนณนต์มากินข้าวที่บ้านนะ แม่ชอบขนมจีนซาวน้ำที่เค้าทำครั้งที่แล้ว บอกเค้าว่าแม่ติดใจ อยากทานอีก” แววยิ้มปลื้ม “อย่าลืมบอกนะ”
พริบพราวจ๋อย “ค่ะ”
“แม่ไปทำงานก่อนนะ เย็นๆเจอกันจ๊ะ”
พริบพราวยกมือไหว้ แม่จับหัวด้วยความเอ็นดู แล้วก็เดินออกไป หญิงสาวเศร้าหนัก คำพูดแม่ตอกย้ำให้ช้ำใจ
คนรับใช้เดินเข้ามา “คุณพริบพราวคะ มีแขกมาขอพบค่ะ”
พริบพราวชะงักขมวดคิ้ว .. “ใคร?” ลึกๆ แอบคิดหรือจะปราณนต์

องศายืนยิ้มอยู่หน้าบ้าน พริบพราวยืนกอดอกมองแววตาโคตรไม่เป็นมิตร “มาที่นี่อีกทำไม?”
“ผมมายื่นข้อเสนอเรื่องงาน...งานที่คุณไม่ควรจะปฎิเสธ” องศายิ้มเหนือ และ มั่นใจมาก
พริบพราวหรี่ตา .. มาแนวไหน

หน้าบริษัทนารากร แสนดีร้องไห้โฮ มีลิลลี่ปลอบใจ รุจน์ พีระ
“คุณองศาโทรศัพท์มาปฎิเสธงานฉัน เค้าไม่ให้ฉันไปเป็นมาร์แล้ว...ฉัน...ฉันไม่ได้เป็นมาร์แล้วลิลลี่...ทำมาย..ทำมายยย ฉันอยากเป็นมาร์ ...” แสนดีทำเสียงน่ากลัวนิดๆ
ลิลลี่เอาผ้าเช็ดหน้าปิดปากไปด้วย จะอ้วกไปด้วย “แสนดีใจเย็นๆ ใจเย็นๆนะ มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่า ? โทร.ไปคุย กับเค้าอีกทีไหม”
“ฉันพยายามโทร.กลับไปหาตั้งหลายที แต่หลังจากที่เค้าปฎิเสธฉัน .. เค้าก็ไม่รับสายฉันอีกเลย .. ฉัน..ฉันเสียใจ”
ลิลลี่กอดปลอบ “ลิลลี่ก็เสียใจ”
รุจน์มาจากไหนไม่รู้มากอดลิลลี่ต่อ “พี่รุจน์ก็เสียใจ”
ลิลลี่หันขวับมา “อีพี่รุจน์มาจากไหนเนี่ย อย่ามาเนียน !” พอได้กลิ่นตัวรุจน์ก็จะอ้วกกกอีก “อ้วกกกก อีพี่รุจน์ไปไกลๆ เลย ตัวเหม็นมากกกก ได้กลิ่นแล้วจะอ้วกกก ไป ออกไปไกลๆ”
“กลิ่นอะไร พี่ไม่ได้ไปทำอะไรมาเลยนะ หอมจะ....ตาย” ว่าแล้วก็ดมจักกะแร้ตัวเอง
ลิลลี่จะอ้วก “หอมยังกะส้วมหล่ะสิ ออกไปห่างๆเลยนะ ไป อ้วกกกกกก ไม่ไหวแล้ว ขอไปอ้วกกกกกก ก่อนนะ”
ลิลลี่รีบวิ่งพรวดออกไป สวนกับพีระที่กำลังเดินเข้ามา รุจน์กับพีระมองตามแปลกๆ
“อาการแบบนี้คุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน” พีระบอก
“นั่นสิ..ผมก็ว่ามันคุ้นๆ”
พีระหันมาเห็นแสนดีร้องไห้ “อ้าว แสนดี มานั่งร้องไห้อะไรอยู่แถวนี้ มีอะไร เกิดอะไรขึ้น ?”
แสนดีพูดไม่ออกได้แต่แปะปากจะร้องไห้ “สะ...แสนดี... “
นิดาเดินเข้ามาทันที “แสนดีคะ บอสเรียกพบด่วนค่ะ”
แสนดีจากที่แบะหน้าจะร้องไห้ หายเลย หน้าตึงทันที ช็อค “บอสเรียกแสนดี ... เรียกทำไมคะ ?”
แสนดีโคตรจะสงสัย .. !!!

ลิปดาบอกนิ่งๆ “ผมจะเลื่อนให้คุณเป็นมาร์เก็ตติ้ง ลองฝึกทดลองงานสัก ๓ เดือนถ้าทำได้ก็เป็นมาร์ฯประจำ”
แสนดีอึ้งช็อค “จริงเหรอคะบอส!!”
“ผมเคยพูดไม่จริงเหรอ ?”
แสนดีระล่ำระลักรีบบอก “ไม่ค่ะ ไม่เคยค่ะ บอสพูดแต่ความจริงตลอดเลยค่ะ งั้นแสนดีรับงานนี้เลยนะคะ บอสไม่เปลี่ยนใจแน่นะคะ”
“ผมไม่ใช่คนโลเล คุณทำงานให้ดีๆก็แล้วกัน จะได้อยู่เป็นมาร์เก็ตติ้งตลอดไป ไม่ต้องกลับไปทำงานเอกสาร”
“ค่ะๆ แสนดีจะทำงานอย่างสุดความสามารถเลยค่ะ จะไม่ทำให้บอสและนารากรผิดหวังค่ะ!!” แสนดีนึกได้ “ว่าแต่ทำไมบอสถึงรับมาร์เพิ่มได้คะ ปกติตำแหน่งนี้มันเต็มอยู่ไม่ใช่เหรอคะ?”
“พอดีเมื่อเช้านี้ เพิ่งมีคนลาออกไปคนนึง”
แสนดีตาโต “ใครลาออกเหรอคะ ?”
แสนดีโคตรอยากรู้

ลิลลี่ พีระ นิดา รุจน์ ยืนคุยกันอยู่ในแคนทีน มีแสนดีนั่งอยู่ตรงกลาง เป็นศูนย์กระจายข่าว
ลิลลี่ พีระ นิดา รุจน์ โพล่งออกมาพร้อมกัน “พริบพราวลาออก !!!”
ปราณนต์ยืนฟังอยู่ไม่ห่าง ชายหนุ่มอึ้ง
“ใช่ บอสพูดออกมาเองเลย เพิ่งจะลาออกไปเมื่อเช้านี้เอง และฉันก็ได้เลื่อนมาเป็นมาร์แทน” แสนดียืดอกภูมิใจ
ลิลลี่ไม่ได้สนใจแสนดี แต่คิดเรื่องพราว “พริบพราวลาออกเนี่ยนะ ทำไมไม่เห็นได้ข่าวมาก่อนเลย คุณณนต์รู้ก่อนมั้ยคะ ?” ทุกคนหันขวับมาทางปราณนต์
ปราณนต์อึกอักๆ รุจน์รีบแทรกเข้ามาจะมาถาม แต่ดันมาอยู่ใกล้ลิลลี่ ลิลลี่จะอ้วก ลิลลี่รีบเดินชิ่งไปยืนพะอืดพะอมอยู่อีกมุม
“ว่าไงไอ้ณนต์ ทำหน้าแบบนี้ อย่าบอกนะว่าแกไม่รู้เรื่องพริบพราวลาออก”
“ไม่รู้ครับ..เอ่อ..” ปราณนต์ตัดสินใจแล้วพูดด้วยความลำบากใจ “ผมกับพราว..เราเลิกกันแล้วครับ”
“ห๊ะ??? เลิกกันแล้ว !!”
ปราณนต์พยักหน้ารับเศร้า .. และเสียใจเห็นชัด
ลิลลี่ รุจน์ พีระ นิดา แสนดี มองหน้ากันงงๆ
ปราณนต์นิ่งๆ เงียบๆ เจ็บลึกๆ แต่ไม่พูด ไม่เม้าอะไรต่อ .. ลึกๆ เขาก็คิดเป็นห่วงพริบพราวกับเรื่องลาออก
ปราณนต์เดินแยกออกมาที่มุมหนึ่งของบริษัท...หยิบโทรศัพท์มากด..หาชื่อ “คุณหนูพราว” ปราณนต์ชั่งใจ
.. อยากจะโทร.ไปหา โทร.ไปถามด้วยความเป็นห่วง แต่ก็มีทิฐิ และความโกรธบังอยู่ ระหว่างที่ปราณนต์
กำลังตัดสินใจ ก็มีอีเมลเด้งขึ้นมา ตรึ่ง!
ปราณนต์แปลกใจกดเปิดดู เห็นเป็นเมลของแอบรัก “คุณแอบรัก!”
ปราณนต์รีบเปิดเข้าไปอ่าน เสียงอวัศยาดังเข้ามา “ ปราณนต์ ...ถ้าเธอพร้อมจะเจอกับฉันในโลกความเป็นจริง..ฉันก็พร้อมที่จะเจอกับเธอ ... อวัศยา”
ปราณนต์อ่านแล้วแววตานิ่ง .. .. คิด “พี่ศยา....เป็นคุณแอบรักจริงๆด้วย !!!”
ชายหนุ่มครุ่นคิด .. เหมือนคนที่ไขปริศนาแสนยากได้ แต่เมื่อได้คำตอบแล้ว กลับไม่ได้ดีใจเท่ากับที่คิดไว้ เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับและส่งไป ก่อนจะปิดหน้าจออีเมล์ เห็นว่าเป็นหน้าจอที่กำลังจะโทร.ออก เป็นชื่อ “คุณหนูพราว” ค้างอยู่ ปราณนต์ชะงัก...มองรูปพริบพราวแล้วก็คิด...เอายังไงดี ชายหนุ่มสับสน สุดท้ายตัดสินใจปิดหน้าจอ
และไม่โทร.หาพริบพราว ..
ปราณนต์หันหน้าจากโทรศัพท์และมองออกไปนอกหน้าต่าง เหมือนจะบอกกับตัวเองว่า...เราต้องหันหลังให้อดีตและเดินต่อไปข้างหน้าให้ได้

อวัศยานั่งอยู่กลางห้องรัน..ที่เงียบเหงา เสียงอีเมลเข้าดังขึ้น เธอหยิบมาเปิดอ่าน
“ผมพร้อมเสมอ...เจอกันครับ .. ปราณนต์”
หญิงสาวกดปิด..แล้วก็ถอนหายใจ “ฉันคิดถูกแล้ว...ฉันคิดถูกแล้วที่ทำแบบนี้”
อวัศยาพยายามย้ำเตือนตัวเองให้มั่นใจ เธอคิดย้อนถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

เมื่อตอนเช้า อวัศยาเดินออกมาจากคอนโดรัน...เห็นพริบพราวยืนใส่แว่นดำรออยู่ .. อวัศยาเดินมาหา “เสียใจด้วยนะ กับเรื่องที่เกิดขึ้น”
พริบพราวหันมา มองอวัศยาด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณค่ะ..พราวขอโทษ .. ขอโทษที่เคยทำไม่ดีกับพี่ศยา”
“ช่างมันเถอะ..ฉันลืมมันไปหมดแล้ว..อีกอย่างฉันก็ทำไม่ดีกับเธอไว้หลายอย่งเหมือนกัน ถือซะว่า....เราหายกัน”
พริบพราวมองอวัศยาด้วยความซาบซึ้ง แล้วก็พุ่งเข้ามากอดเลย อวัศยาตัวแข็ง...งง..พริบพราวปล่อยโฮออกมา “ณนต์เค้าเกลียดพราวแล้วค่ะ ณนต์เค้าเกลียดพราว .. เค้ารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว พราวเป็นผู้หญิงที่แย่มากในสายตาณนต์ ฮืออออออ...แต่มันก็สมควรแล้วที่เค้าจะโกรธ เกลียดพราว พราวผิดเอง พราวแย่เอง พราวรับผิดทุกอย่าง ฮือออออ...พราวผิดเอง” เธอร้องไห้เหมือนเด็ก
อวัศยาค่อยๆ คลายความตกใจและกอดพริบพราวปลอบใจเหมือนพี่สาวปลอบน้องสาว “รอสักพักแล้วค่อยพูดกับณนต์ .. บางทีเค้าอาจจะเข้าใจ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19 วันที่ 24 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ