อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19/3 วันที่ 24 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19/3 วันที่ 24 ม.ค. 58

ลิปดาคิด และตัดสินใจโกหก “ผมไม่มีอะไรจะเคลียร์ สิ่งที่ศยาคิด มันก็..ถูกต้องแล้ว ทั้งเรื่องลูก เรื่องแจน..ผมไม่มีคำอธิบาย”
รันงง “อ้าววววว!!”
ลิปดาฝืนยิ้ม “ขอบคุณมากที่พยายามช่วย แต่ผมให้เกียรติ์การตัดสินใจของศยาในเมื่อเค้าตัดสินใจเลือกที่จะคบกับปราณนต์ ผมคงต้องถอย” ลิปดาพูดเศร้าๆ แม้จะพยายามทำเป็นเข้าใจ แต่ก็เศร้าอยู่ดี ..

ลิปดาเดินออกไป รันได้แต่มองตามด้วยความเห็นใจ
พริบพราวพยายามตัดเรื่องส่วนตัว และหันมาที่หน้าบริษัทองศา...ที่ป้ายชื่อ“บริษัทหลักทรัพย์ ONG ” พริบพราวแววตาแข็งขึ้น...ลุย



ในบริษัทองศาเห็นว่ายังตกแต่งไม่เรียบร้อยดี ยังมีช่างทำโน่นทำนี่อยู่ เป็นบริษัทเล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่มาก
ในห้องทำงานรุ้งลดา หญิงสาวกำลังกล่าวทักทายต้อนรับพนักงาน เธอทำตัวเหมือนเป็นเถ้าแก่เนี้ยสุดๆ “ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่ โอเอ็นจี นะคะ ทุกคนคงรู้จักรุ้งดีแล้ว เพราะรุ้งเป็นคนคัดเลือก และสัมภาษณ์ทุกคนด้วยตัวรุ้งเอง”
ประตูบริษัท ถูกเปิดเข้ามา..พริบพราวค่อยๆเดินเข้ามา มองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง แต่ยังมั่นใจ
รุ้งลดาพูดต่อ “พี่องศายังไม่เข้า รุ้งเลยถือโอกาสกล่าวต้อนรับทุกคนก่อน เพื่อจะได้แยกย้ายกันไปทำงาน..ต่อไปนี้ขอให้ทุกคนทุ่มเททำงานให้เต็มที่นะคะ กลางวันนี้รุ้งเตรียมอาหารไว้ให้แล้ว เพื่อเป็นการเลี้ยงต้อนรับทุกคน ขอบคุณค่ะ”
รุ้งลดายิ้ม พนักงานปรบมือ แหมรู้สึกดีจริงๆเล้ยยยยย!! ทันใดนั้นรุ้งลดาปรายตามาเห็นพริบพราวเดินอยู่ก็หุบยิ้ม
ทันที แววตาร้าย รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน
“รุ้งพูดจบแล้ว เชิญทุกคนไปทำงานได้ค่ะ !!” รุ้งลดาพูดจบเดินพรวดออกไป ทุกคนงงๆ แล้วก็ทยอยเดินออกไป
พริบพราวยังเดินสำรวจรอบๆ เสียงรุ้งดังแหวกขึ้น “เธอมาทำอะไรที่นี่ ?”
พริบพราวหันมา พยายามตอบอย่างสงบ “มาทำงาน”
“ฉันไม่ให้ทำ !!!” รุ้งลดาหลุดเสียงดังโหดมาก พนักงานที่ทะยอยเดินออกมา หลายคนแอบมองตกใจ รุ้งลดายังควบคุมอารณ์ไม่ได้ “มาทางไหน ไปทางนั้น ออกไป ที่นี่ไม่ต้อนรับ!”
พริบพราวชะงักกึก คนทั้งบริษัทหันมามอง เธอทำตัวไม่ถูกดูน่าสงสารมาก
“แต่พี่ต้อนรับ!!” องศาเดินเข้ามา รุ้งลดาหันไปอึ้ง องศาเดินเข้ามาหน้านิ่งๆ ออกคำสั่ง “พี่เป็นคนรับพริบพราวเข้าทำงานเอง ..เชิญครับ..ผมจัดห้องทำงานไว้ให้แล้ว เชิญครับ” องศาผายมือไปที่ห้องรุ้งลดา
“แต่นั่นเป็นห้องทำงานรุ้งนะคะ พี่องศาจะให้นังนี่มันมาทำงานห้องรุ้งไม่ได้”
องศาหันมาเสียงเข้ม พูดแบบได้ยินกันสองคน “อย่ามาขึ้นเสียงกับพี่ต่อหน้าคนอื่น !!” รุ้งลดามองไปรอบๆ เห็นพนักงานใหม่แอบๆมองเริ่มรู้สึก “มีอะไรค่อยคุยกัน” แล้วองศาก็ทำเสียงดังขึ้น “รุ้งชงกาแฟมาให้คุณพริบพราวด้วย” รุ้งลดาช็อค!! แค้น องศาผายมืออีกรอบ “เชิญครับ”
พริบพราวยิ้มรับนิดๆ “ค่ะ”
องศาเดินนำพริบพราวเดินตาม รุ้งลดาแค้นใจ หันมาทางพนักงานที่แอบมองอยู่ พอเธอหันมาพนักงานก็หันหน้าหลบ รุ้งลดายิ่งแค้นใจ .... หนอยยยย เจอกันแน่!!

องศาเดินเข้ามาในห้องทำงาน พริบพราวเดินตามเข้ามา
“ผมยกห้องนี้ให้คุณ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกผมได้โดยตรง” พริบพราวมองสำรวจรอบๆ ไม่ได้ดีใจอะไร ... องศาพูดต่อ “สำหรับเรื่องลูกค้าตอนนี้ผมมีบางส่วนที่เป็นลูกค้าธนาคารอยู่บ้าง พอรู้ว่าผมมาเปิดบริษัทซื้อขายหุ้นก็ตามกันมาเปิดพอร์ต แต่ก็ยังไม่พอ ผมต้องการลูกค้าเงินหนาๆ เทรดเยอะๆ อย่างลูกค้าของคุณพราวที่นารากร ..” องศายิ้มร้าย
“พราวทราบค่ะ แต่ตอนนี้คงยังไม่ได้ ถ้าลูกค้าไปปิดบัญชีกับนารากรแล้วย้ายมาเปิดบัญชีกับพราวที่นี่ พราวอาจจะโดนนารากรฟ้อง หรือ ร้องเรียนได้ว่าไม่มีจริยธรรมทางวิชาชีพ เพราะการดึงข้อมูลและดึงลูกค้ามาจากจากบริษัทเดิมแบบนี้มันผิดหลักการ”

รุ้งลดาวางแก้วกาแฟอย่างแรงแก้วเกือบแตก..หญิงสาวแค้นใจ พลันสายตาเหลือบไปเห็นขนมเค้กชิ้นโตที่วางอยู่รวมๆ กับขนมอาหารที่เตรียมไว้สำหรับกินตอนกลางวัน รุ้งลดาคิดร้าย
องศาคิดหน้าเครียด พริบพราวรีบให้ความหวัง “แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ พราวแอบๆคุยกับลูกค้าไว้แล้ว”
รุ้งลดาเดินมาพร้อมกับกาแฟ และขนมเค้กชิ้นใหญ่
“ทุกคนจะย้ายตามพราวมาแน่นอน และไม่ใช่แค่ลูกค้าพราวเท่านั้น ยังรวมไปถึงลูกค้าของพี่ศยาที่พราวเป็นคนดูแลอยู่ รับรองว่ามาแน่ แต่ต้องค่อยๆทยอยมา จะได้ดูเนียนๆ พราวไม่อยากมีเรื่อง อีกอย่างบริษัทพี่องศาก็เพิ่งเปิดได้ไม่นาน ต้องการชื่อเสียง และดูน่าเชื่อถือพราวไม่อยากให้มีข่าวไม่ดีออกไปค่ะ”
องศายิ้มพอใจ จับไหล่แฝงนัยยะ “รอบคอบแบบนี้ ผมชอบ” เขาจับไหล่แล้วลูบๆ
รุ้งลดามองด้วยความแค้น
พริบพราวค่อยๆเบี่ยงตัวหลบ “พราวขอตัวทำงานก่อนนะคะ ถ้ามีอะไรสงสัยจะไปถามอีกที”
องศาเสียดายๆที่ไม่เคลิ้ม “โอเคครับ..เชิญตามสบาย..” ยิ้มหว่านเสน่ห์ต่อ
พริบพราวยิ้มรับคิดในใจ “ออกไปสักทีสิเว้ย” ..
รุ้งลดาเห็นพราวกับองศายิ้มให้กันอย่างหวานหยด ...เธอยิ่งแค้นหนัก
องศาหันหลังจะเดินออก รุ้งลดารีบเบี่ยงหลบ องศาเดินออกมาจากห้อง รุ้งลดาจิกตาร้าย

พริบพราวหันซ้ายหันขวาจะเริ่มยังไงก่อนดี...เธอวางกระเป๋า และยืนอยู่ที่โต๊ะ รุ้งลดาเดินเข้ามาพร้อมกับกาแฟ
และขนมเค้ก รุ้งลดาปิดประตู พริบพราวหันมา บรรยากาศตึงเครียด
“ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรับงานนี้ แต่ฉันบอกไว้ก่อนเลยนะ อย่ามายุ่งกับพี่องศา !!”
พริบพราวส่ายหน้า “ถ้าจะมาพูดเรื่องนี้ ไม่ต้องเสียเวลาอ้าปาก ฉันไม่สนใจแฟนเธออยู่แล้ว บอกเค้าอย่ามายุ่งกับฉันก็พอ !! ฉันมาที่นี่เพื่อทำงาน !! ไม่มีเวลามาไร้สาระ” พริบพราวหันหลังจะมานั่งที่เก้าอี้ รุ้งลดาจิกตาร้าย แค้น !! มองแก้วกาแฟ แล้วก็หยิบขึ้นมาในวินาทีนั้นด้วยโทสะ
รุ้งลดาเทกาแฟแก้วโตราดลงบนหัวพริบพราวพรวด !!! “เฮ้ยยยยยยยย!!”
รุ้งลดาถือจานขนมเค้กรออยู่แล้วก็แปะลงบนหน้าพริบพราว!!พริบพราวช็อค
รุ้งวางจานลงบนโต๊ะอย่างแรง “นี่แค่เบาๆ..ฉันยังปรานีไม่เอาน้ำร้อนมาราด..เอาแค่น้ำอุ่น แต่ถ้าเธอไม่ทำตามที่พูด คิดจะมาเนียนแทงข้างหลังฉัน...เจอหนักกว่านี้แน่ !!”
รุ้งลดาเดินเชิดออกไปเลย พริบพราวยืนอึ้งหน้าเลอะไปด้วยเค้ก และกาแฟ ...
รุ้งลดาเดินออกมายิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พนักงานมองเข้าไปในห้องพริบพราวด้วยความงุนงง
พริบพราวเอามือปาดเค้กออกจากหน้า .. แว่บนั้นเธอคิดถึงตอนที่เต้นรำแล้วแกล้งจนอวัศยาหน้าทิ่มขนมเค้ก หญิงสาวถอนหายใจ แล้วก็ถอนหายใจ “เฮ่อออออ...มันคงจะช่วงกรรมตามสนองสินะ” เธอถอนใจกับชีวิตตัวเอง .. น่าสงสาร

อวัศยากำลังเตรียมชุดไปทำงาน รื้อๆ เสื้อผ้ามาเตรียมรีด แต่ปรายตาไปเห็นดอกไม้ของลิปดา วูบนั้นก็คิดถึงลิปดาแว่บเข้ามา..เธอเศร้าลง เสียงข้อความเข้า ตรึ่ง! อวัศยาหันไปหยิบโทรศัพท์มาดู
ที่หน้าจอ “ปราณนต์” ส่งไลน์มา อวัศยากดอ่าน
“สวัสดีตอนกลางวันพี่ศยาทานข้าวหรือยังครับ ? ถ้ายังผมทานเผื่อนะครับ”
มีข้อความเข้า ตรึ่ง! เป็นรูปข้าวหนึ่งจาน เกาหลีเนื้อตุ๋น และหมูสะเต๊ะ น่ากินมาก
อวัศยายิ้มและพิมพ์กลับ “กินเยอะระวังอ้วน !!” แล้วเธอก็ชะงัก “..บอกว่าอ้วนจะโกรธหรือเปล่า เอาใหม่ดีกว่า... “ยังไม่ได้ทานเลย ทานเผื่อด้วยนะ” Bon Appetit!”
อวัศยาส่งไปแล้วก็ยิ้มๆ .. แต่ยิ้มแบบว่า...เอิ่ม..ไม่แน่ใจว่ารู้สึกอะไรอยู่

ปราณนต์กดอ่านข้อความจากอวัศยาแล้วก็ยิ้มนิดๆ
รุจน์นั่งอยู่ตรงข้าม มองด้วยความสงสัย “นั่นแน่ มีถ่ายรูปอาหารส่งไลน์ อ่านข้อความแล้วยิ้ม ต้องเป็นหญิงแน่ๆ แฟนใหม่?”
ปราณนต์พยักหน้ารับ
รุจน์ยื่นหน้ามาอยากรู้ “ใคร ?”
ปราณนต์อยากจะบอก แต่ทำไมถึงไม่กล้าพูด..ชื่ออวัศยาติดอยู่ที่ริมฝีปาก พูดไม่ออก “เอ่อ...”
รุจน์รอฟัง แต่ทันใดนั้นแสนดีก็วิ่งพรวดพราดเข้ามา “น้องณนต์!! อยู่นี่เอง เกิดเรื่องแล้ว มีคนอยากจะคุยกับน้องณนต์ บอกว่ามีเรื่องด่วนจะคุยด้วยเรื่องเกี่ยวกับพริบพราว !!”
ปราณนต์สนใจและแปลกใจอย่างแรง ลึกๆ ก็ยังสนใจเรื่องของพริบพราวอยู่ดี

รุ้งลดายืนเผชิญหน้ากับปราณนต์ ทั้งสองคนยืนคุยกันที่มุมหนึ่งของทางเดินหน้าบริษัทนารากร
“รุ้งขอพูดกับณนต์ตรงๆ ! อบรมแฟนตัวเองหน่อย ยัยพริบพราวนั่นน่ะ ไปบอกมันด้วยว่าอย่ามายุ่งกับพี่องศาของรุ้ง!!”
ปราณนต์งง..ใจหายวาบ มันเจ็บจี๊ดแบบไม่รู้ตัว “เกิดอะไรขึ้น? พราวเค้าไปทำอะไร? ทำไมถึงมาพูดแบบนี้?”
ที่มุมหนึ่งของตึกเห็นด้านหลังเห็น รุจน์ แสนดีแอบฟังอยู่ .. สักพักลิลลี่ พีระ นิดา ก็เดินมาสมทบ
“อะไร ๆ ทำอะไรกัน” ลิลลี่ถาม
แสนดีจุ๊ปาก “ชู่วววววว เงียบๆ”
ลิลลี่รีบปิดปาก นิดา พีระ รีบมาแอบฟัง ตอนแรกลิลลี่มายืนข้างๆรุจน์ แต่พอได้กลิ่นตัวรุจน์ก็จะอาเจียน รีบ
เดินหนีไปแอบฟังอีกมุม รุจน์มองงงๆ “ไรฟะ?”
รุ้งลดาโวยใส่ “ทำอะไร ? นี่ณนต์ไม่รู้จริงๆว่ามันทำอะไรตอนนี้แฟนณนต์มันมาทำงานกับพี่องศา!!”
ชาวนารากรได้ยินเต็มสองหู ทุกคนตกใจ ..
ด้านหลัง รันเดินมาพอดี “แอบดูอะไรกัน”
ทุกคนหันไป “ชู่ววววว์”
รันผงะรีบหุบปาก และแอบฟังไปด้วย
รุ้งลดาโวยวายต่อ ปราณนต์ฟังใจเต้น ทั้งโกรธ ทั้งไม่เข้าใจ “มันประจบประแจงจนพี่องศายกห้องทำงานรุ้งให้มัน ตอนนี้รุ้งกลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว มันคงแค้นที่รุ้งเคยเป็นแฟนณนต์โอเคที่ผ่านมา รุ้งอาจจะมายุ่งกับณนต์บ้าง แต่เราจบกันไปตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่มันมาอาละวาดใส่รุ้ง แล้วตอนนี้มันจะต้องการอะไรอีก !!”
ปราณนต์เสียงเครียด “ผมไม่รู้ ถ้ารุ้งอยากรู้ รุ้งก็ไปถามเค้าเอาเอง...ตอนนี้ผมกับพริบพราว เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว” รุ้งลดางง ปราณนต์พูดด้วยน้ำเสียง และสายตาเย็นชา...นิ่ง ! “เรื่องนี้..ผมจะไม่เข้าไปยุ่ง !!!” ปราณนต์หันหลังจะเดินไป ในใจเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ไม่ได้เย็นชาเหมือนที่แสดงออกมา จริงๆทั้งโกรธ และผิดหวัง ในใจเต็มไปด้วยคำถาม ไม่ต่างจากรุ้งลดา...ทำไม..ทำไม..ทำไม
รุ้งลดาตะโกนไล่หลัง “ถ้าณนต์ไม่ยุ่ง ณนต์จะต้องเสียใจ ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจกว่าที่ณนต์คิด เค้าจะทำให้ณนต์และทุกคนในนารากรต้องเดือดร้อน!!”
ชาวนารากรตกใจ...เฮ้ย !!
ปราณนต์ชะงักหันมาทางรุ้งลดา..ด้วยความแปลกใจ
รุ้งดลาเชิดใส่ “จำคำพูดของรุ้งเอาไว้ก็แล้วกัน !! ถ้าณนต์ไม่ช่วยรุ้งหยุดผู้หญิงคนนั้น ณนต์ก็เตรียมรับความซวยได้เลย !!!” รุ้งลดาสะบัดหน้าเชิดใส่แล้วก็เดินไปเลยเชอะ!
ปราณนต์แปลกใจ..คาใจ..แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง .. เพราะไม่อยากยุ่งกับพริบพราว
ชาวนารากรมองหน้ากัน...เฮ้ยยยยย ซวยอะไรวะ ?

ลิลลี่ แสนดี นิดา กรูกันเข้ามาในห้องแคนทีนด้วยอาการคันปาก .. พีระ กับ รุจน์ตามมา รันยืนฟังอยู่ห่าง
ออกไปเล็กน้อย
ลิลลี่พูดไปดมยาดมไป “ไม่อยากจะเชื่อเลย ยัยพริบพราวเนี่ยนะไปทำงานกับคุณองศา นางไม่รู้หรือไงว่า เค้าอิจฉาบอสเรายังกะอะไรดี”
แสนดีงง “ห๊ะ? จริงเหรอ ? ฉันนึกว่าเค้าเป็นพี่น้องที่รักกันซะอีก”
“โฮ้ยยยยบอสน่ะไม่ได้คิดอะไร แต่คุณองศาทั้งอิจฉา ทั้งชิงดีชิงเด่น บอสถึงไม่ค่อยอยากจะไปยุ่ง”
แสนดีอึ้ง คิดถึงตอนที่องศาบอกให้ถ่ายเอกสารลูกค้า เล่นเอาแสนดีหน้าเสีย
พีระเห็นก็ถามขึ้น “แสนดีเป็นอะไร หน้าเงิบๆ มีอะไรเหรอ ?”
แสนดีรีบกลบเกลื่อน “เปล๊า ไม่มีอะไร ฉันก็แค่อึ้งๆ ไม่คิดว่า..ลูกพี่ลูกน้องอิจฉากันเอง.. “ แสนดีรีบเปลี่ยนเรื่อง “เออ นี่ !! มันจะเป็นไปได้หรือเปล่า ที่พริบพราวไปทำงาน ฉันเลยไม่ได้งาน !! หรือนางจะเป็นคนเขี่ยฉัน !! ต้องใช่แน่ๆ ร้ายจริงๆ”
ปราณนต์เดินเข้ามา ได้ยินพอดี ปราณนต์หน้าเสีย

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 19/3 วันที่ 24 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ