อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

“ไม่ต้องถ่ายง่ายกว่า” อวัศยาตัดบท ศรันยูหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจอยากดันเพื่อนให้บอส

รุ้งลดากับองศานั่งไม่ห่างจากโต๊ะปราณนต์ ต่างฝ่ายต่างชำเลืองกัน พิธีกรประกาศเชิญลิปดาขึ้นรับรางวัลและกล่าวถึงความสำเร็จ...ปราณนต์เริ่มอึดอัดใจทนมองรุ้งลดาต่อไปไม่ไหว
จึงลุกเลี่ยงออกไปจากงาน อวัศยาเห็น หลบศรันยูตามออกไป ลิปดากำลังกล่าวถึงความสำเร็จของตนมาจากผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งหมายถึงอวัศยา แต่เธอกลับหายไปจากโต๊ะ พริบพราวเกรงลิปดาจะหน้าแตก ด้วยความหวังดีจึงเดินขึ้นไปบนเวที ยกแก้วเครื่องดื่มแสดงความยินดี



แขกในงานไม่รู้เรื่องต่างปรบมือกันเกรียว ทีมงานนาราภัทรตะลึงกับความกล้าของพริบพราว องศามองพริบพราวอย่างสนใจ...ปราณนต์เดินมาถึงหน้าโรงแรม รุ้งลดาวิ่งตามมาดักหน้า

“ณนต์จะไปไหน เราต้องคุยกันให้เข้าใจ”

“ผมเข้าใจแล้วว่าความฝันของคุณคืออะไร”

รุ้งลดาพยายามอธิบายว่าองศาเป็นเจ้านายที่ดีกับตนมาก ปราณนต์สวนแล้วตนไม่ดีกับเธอตรงไหน หญิงสาวหน้าเสีย ยอมรับว่าครอบครัวต้องการให้ตนแต่งงานกับองศา ชายหนุ่มถามเสียงเครียด ทำไมไม่บอกกันตรงๆ เธอตอบว่าไม่กล้ากลัวเขาเสียใจ

“คิดว่ารู้ตอนนี้แล้วผมจะไม่เสียใจหรือไง” ปราณนต์เดินหนี รุ้งลดาสวมกอดด้านหลังถามเรายังเป็นเพื่อนกันได้ไหม เขาปฏิเสธไม่ใจกว้างขนาดนั้น แล้วแกะมือเธอออกเดินหนีไป...อวัศยามองเหตุการณ์อย่างไม่สบายใจ

ทีมงานนาราภัทรมองพริบพราวแล้วกระซิบ กระซาบ จนเธอทนไม่ไหวแก้ตัวว่าไม่ได้คิดแย่งซีนใคร ที่ทำไปเพราะไม่อยากให้ลิปดาหน้าแตกเพราะคนที่เขาชื่นชมไม่อยู่แสดงความยินดี

“อุ๊ยตาย! พราวเพิ่งกินสตรอเบอรี่หมดไปแค่ครึ่งลูกเองเหรอ ต๊ายๆ นี่ถ้ากินสตรอ...เบอรี่หมดลูกจะขนาดไหนเนี่ย” ลิลลี่หัวเราะคิกคัก

“ถ้าทุกคนไม่เชื่อที่พราวพูดก็ตามใจ คนอย่างพราวถ้าอยากเป็นที่สนใจ พราวไม่ต้องอาศัยบารมีคนอื่นหรือว่าทาปากให้แดงเป็นผีดิบกินเลือดหรอกค่ะ” พริบพราวโกรธลุกออกไป

ลิลลี่หน้าม้านโดนด่าเป็นผีดิบ...ศรันยูเห็นอวัศยาเดินหน้าเครียด รีบถามหายไปไหนมา เธอบอกว่าเข้าห้องน้ำแต่ศรันยูไม่เชื่อเพราะหายไปพร้อมปราณนต์ ซักถามทำอะไรกัน หญิงสาวถลึงตาเอ็ด พูดให้ดีๆใครได้ยินตนเสียหาย ศรันยูโวยสวน “ฉันยังไม่ได้ด่าแกเลย แกทำให้บอสเกือบหน้าแตก บอสเขาอุตส่าห์แนะนำแกบนเวที แต่แกกลับหายหัวไปเฉยเลย”

“บอสจะแนะนำฉันทำไม”

“เขาให้เกียรติแกไง นี่ขนาดฉันห้ามเขาแล้วนะว่าไม่ต้องทำแบบนี้หรอก เดี๋ยวแกจะกลายเป็นเพชรเม็ดงามให้โบรกเกอร์อื่นฉกแกไป แต่บอสไม่กลัว เขาบอกว่าแกอยู่ข้างเขามาตลอด วันสำคัญแบบนี้เขาก็ต้องเอาแกมาอยู่เคียงข้างด้วยเหมือนกัน แต่แกทำให้แผนพังหมด แถมยัยพริบพราวยังสวมรอยเป็นแกอีกด้วย”

อวัศยาตกใจ ศรันยูบ่นว่าพริบพราวได้หน้าไปเฉย ตนยังอึ้งความมั่นใจของเธอ แล้วแนะนำให้เพื่อนไปขอโทษลิปดา...อวัศยาเผลอบ่นว่าลิปดาไม่ใช่คนคิดมาก มีคนน่าสงสารมากกว่าเขา ศรันยูสงสัยใครกัน เพื่อนสาวรู้สึกตัวนิ่งเฉยไม่ตอบ

ด้านหน้าโรงแรม ปราณนต์โบกเรียกแท็กซี่กำลังจะขึ้น พริบพราวแทรกตัวเข้ามานั่งก่อน บอกเขาว่าเลดี้เฟิร์ส ปราณนต์โวยให้รู้จักต่อคิว หญิงสาวกลับสวน “นี่อย่ามากวนได้ไหม คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ รอเรียกอีกคันมันจะตายหรือไง”

“ไม่ตาย แต่ไม่ชอบให้ใครมาแย่งของไปซึ่งๆหน้า งั้นไปด้วยกันแล้วกัน” ปราณนต์เบียดตัวเข้าไปนั่ง พริบพราวตกใจขยับออก

รุ้งลดาออกมาเห็นจะตะโกนเรียกปราณนต์ ก็พอดีองศาโทร.ตามให้กลับเข้าไปในงาน...องศาควงรุ้งลดาไปทักทายแสดงความยินดีกับลิปดา แต่ลิปดารู้ว่าญาติผู้พี่คนนี้ไม่มีความจริงใจ

พอแยกตัวมาได้ ก็ถามนิดาว่าทุกคนกลับกันหมดแล้วหรือ นิดาตอบว่ากลับแล้ว แต่ตนให้รถรอส่งเขาอยู่หน้าโรงแรม นิดาแอบยิ้มอย่างมีเลศนัย นักข่าวยังตามรุมสัมภาษณ์ลิปดาจนเขาไม่ทันมองว่ารถที่รอเขาคือรถอวัศยา มีหญิงสาวสุดเซ็กซี่เข้ามาทักทายชวนไปเที่ยวต่อ ลิปดาจึงโทร.บอกนิดาให้บอกรถที่รอกลับไปได้ แต่พอรู้ว่าเป็นรถอวัศยาก็รีบปลีกตัวจากสาวทันที

ลิปดาวิ่งมาที่ลานจอดรถ มองหาอวัศยาไม่เจอ พยายามโทร.หาก็ไม่ติดรู้สึกร้อนใจ ทันใดอวัศยาเข้ามาถามด้านหลัง ว่าเขามายืนทำอะไรตรงนี้ เขาหันมาสีหน้าดีใจถามเธอไปไหนมา

“เข้าห้องน้ำ แล้วบอสล่ะกลับมาทำไม ฉันคิดว่าบอสจะไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้วซะอีก”

“ก็อยากจะไปอยู่หรอก แต่คุณนิดาโทร.ไปบอกว่าคุณรออยู่ ผมไม่อยากให้คุณยืนรอจนน่องโต สงสาร” ลิปดาแกล้งมองขาเธอขำๆ

อวัศยาประชดกลับถึงตนจะขาโต มีเซลลูไลต์ พุงหนาเป็นชั้น ก้นเป็นกะละมัง ตนก็ยังทำงานให้เขาได้ เก็บความสงสารไปให้คนอื่นตนไม่รับ ลิปดากวนรับไปเถิด คนอื่นจะได้เลิกเข้าใจว่าเธอเป็นเมียนักมวย หญิงสาวทนไม่ไหวยกมือจะทุบเขา ลิปดาห้าม

“อ๊ะๆ วันนี้คุณทำผมเกือบหน้าแตกกลางงาน คุณไม่มีสิทธิ์ทำผมเจ็บแม้แต่นิดเดียว”

อวัศยาชะงักเอามือลง ลิปดาถามไปไหนมา เธอบอกไปห้องน้ำ ลิปดากระเซ้าปกติอั้นได้เป็นวันๆ หญิงสาวชักยัวะบอกอย่ามายุ่งกับระบบขับถ่ายของตน แล้วถามจะกลับหรือไม่กลับ ลิปดารีบเดินตามไปที่รถ แต่ขอเป็นคนขับอ้างเธอขับช้าเป็นเต่า อวัศยาจะปฏิเสธก็พอดีรถองศาแล่นผ่าน เขาโบกมือทักทาย อวัศยาเห็นหน้ารุ้งลดาก็รีบถามลิปดาว่านั่นน้องสาวองศาหรือ เขาตอบว่าแฟน เธอตกใจทำไมมีแฟนเด็กขนาดนั้น

“ใครๆก็ชอบเด็กกันทั้งนั้น คุณเองก็ระวังตัวไว้เหอะ อย่าเผลอใจไปชอบเด็ก เดี๋ยวจะติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น งานการเสียหมด”

อวัศยาสะดุ้งกลบเกลื่อนให้เขาห่วงตัวเองเถิด แล้วอดถามถึงองศาไม่ได้ว่าเป็นคนอย่างไร ลิปดาหลิ่วตาถามสนใจเขาหรือ เตือนไว้ก่อนอย่าริเล่นกับไฟ และเธอก็ไม่ใช่สเปกขององศา

“คนในตระกูลบอสก็ไม่ใช่สเปกฉันเหมือนกัน บอสจะขับก็ขับไป แต่ห้ามเหยียบเกินร้อย ห้ามปาดหน้า ห้ามจี้ตูด ห้ามเบรกกะทันหัน”...ลิปดาแกล้งรับคำ ครับแม่ อวัศยาค้อนขวับ

ooooooo

แท็กซี่ที่ปราณนต์กับพริบพราวนั่งมาถึงบริษัท หญิงสาวชิงจ่ายค่ารถ ปราณนต์ลงจากรถตามจะคืนเงิน พริบพราวบอกไม่เป็นไร คิดเสียว่าขอบคุณที่นั่งมาเป็นเพื่อน ทำให้อุ่นใจไม่ต้องลุ้นว่าจะเจอคนขับโรคจิต ปราณนต์ไม่ยอมอ้างไม่ชอบเอาเปรียบใคร

พริบพราวปรี๊ด ทำไมตนจะมีน้ำใจกับใครบ้างไม่ได้หรืออย่างไร ปราณนต์สวน “ถ้าคุณลดคำว่าแข่งขันลงไปบ้าง คนอื่นก็จะเชื่อในความหวังดีของคุณมากขึ้น”

“ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย ทุกคนบนโลกเขาแข่งขันกันทั้งนั้น ไม่เห็นเกี่ยวกับความหวังดีตรงไหน อย่ามาพูดเหมือนฉันเป็นตัวร้ายแบบนี้นะ นายปราณนต์กลับมาขอโทษฉันเดี๋ยวนี้”

ปราณนต์ยักไหล่เดินไปจูงจักรยานกลับ พริบพราวกระทืบเท้ามองอย่างไม่พอใจ...ปราณนต์เดินคิดถึงความหลังที่เคยให้รุ้งลดาซ้อนท้ายจักรยาน ต่างหยอกล้อกันมีความสุข

ลิปดาขับรถมาจอดที่คอนโด อวัศยาลงจากรถ ลิปดาติงว่าแบตไฟแดงขึ้นใกล้หมด เบรกก็ฝืดให้เปลี่ยนผ้าเบรกและแอร์ก็ไม่เย็นเติมน้ำยาบ้างหรือเปล่า ทะเบียนรถก็ใกล้หมดอายุให้ไปต่อไว้ล่วงหน้า ยางรถก็เปลี่ยนใหม่ไปเลย ตนจะให้คนไปจัดการให้

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันไปเอง...บอส ยินดีด้วยนะคะ”

ลิปดาชะงักถามคิดอย่างไรเพิ่งมาพูด อวัศยาบอกพูดตามมารยาท ลิปดาผิดหวังทำไมไม่บอกว่าพูดจากใจ จึงตอบตามมารยาทว่า...ขอบคุณ อวัศยาจะเดินไป เขาเรียกไว้ เธอหันมาหน้าบึ้ง

“กู๊ดไนต์...ผมไม่ได้บอกตามมารยาทนะ” พูดจบลิปดาเดินไป

อวัศยาหมั่นไส้หาว่าเขาพูดตามประสาผู้ชายเจ้าชู้... คืนนั้นอวัศยายืนริมหน้าต่างคิดเป็นห่วงปราณนต์ ลิปดามองไปทางห้องอวัศยา เห็นเธอยืนคิดอะไรอยู่จึงกดข้อความ คิดอะไรอยู่...ด้านอวัศยาพิมพ์ข้อความถามปราณนต์ มีปัญหาอะไรคุยกับฉันได้...ส่วนปราณนต์เองกลับคิดถึงรุ้งลดา พิมพ์ข้อความอยากถามว่า ทำไมต้องโกหกว่าอยากเลิกเพราะอยากอยู่คนเดียว

ทั้งสามมองข้อความที่ตัวเองพิมพ์แต่ยังไม่กดส่ง พลันนึกถึงกฎข้อหนึ่งของมาร์เกตติ้ง คือการเก็บความรู้สึก รู้ข้อมูลอะไรมาก็ไม่ควรยุยงลูกค้า ให้อำนาจการตัดสินใจเป็นของลูกค้า มาร์เกตติ้งจึงควรฝึกเก็บความรู้สึกไว้ให้ดีที่สุด...ทั้งสามจึงลบข้อความทิ้ง

ooooooo

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 2 วันที่ 3 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ