อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20 วันที่ 25 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20 วันที่ 25 ม.ค. 58

“ได้ครับ ดีเลยครับ” ปราณนต์ยิ้มรับ แล้วก็เงียบ ต่างคนต่างเงียบ เหมือนไม่ค่อยมีเรื่องคุย .. ปราณนต์เดินมาสักพักก็ดันแว่บภาพตอนขี่จักรยานเล่นกับพริบพราวขึ้นมา ปราณนต์ชะงัก..ไม่ จะไปคิดถึงทำไม ปราณนต์สะบัดหัวไล่ความคิด
อวัศยาแปลกใจ “ณนต์เป็นอะไรหรือเปล่า”

“เอ่อ..คือ มีแมลงมันบินรอบๆหัวน่ะครับ ก็เลยสะบัดไล่ให้มันออกไปจากหัวสักที..เอ่อ..พี่ศยาครับ..ผมว่าพี่ศยาซ้อนจักรยานผมดีกว่าครับ เราเดินกันมานานแล้ว พี่นั่งตรงนี้เลยครับ” ปราณนต์ขยับรถมาข้างๆ อวัศยาและชี้ให้เธอนั่งตรงเหล็กที่พาดอยู่ตรงหน้า เป็นเหล็กอันเดียว
“มันนั่งได้เหรอ ? ไม่หักแน่นะ”


“ไม่ครับ มันแข็งแรงมาก ตัวเล็กๆอย่างพี่ศยาสบายมาก”
“เอาจริงเหรอ ?”
ปราณนต์ดึงมืออวัศยามาเลย “จริงสิครับ ไม่ต้องกลัวครับ ผมเซียน ขี่มาสิบเจ็ดปีมีไม่มีล้ม”
“ฉันเดินไปเองได้นะ ฉันไม่เคยนั่งจักรยานแบบนี้น่ะ”
“ไม่เคยก็ต้องลองครับ” ปราณนต์ขึ้นค่อม แล้วดึงอวัศยามานั่งตรงหน้า “นั่งเลยครับ”
อวัศยานั่งด้วยความหวาดกลัว ประหม่า และไม่มั่นใจ...ปราณนต์ขี่ไป อวัศยาก็หวาดหวั่น หวั่นไหว และร้องไป
ตลอดทาง ปราณนต์พยายามจะขืนแข็งมือ และขี่ไปอย่างระวัง แต่เธอกังวลไปซะทุกอย่าง ร้องโวยวายด้วยความนอยด์ “ว้ายๆๆๆ ซ้ายๆๆๆ ขวาๆๆ ระวังๆๆ ณนต์ระวังๆ ต้นไม้ๆ”
อวัศยาทั้งร้องทั้งสบัดตัวไปมา เพราะความหวาดเสียว ยิ่งร้องยิ่งดิ้น จนปราณนต์ขืนไม่ไหว รถเสียหลัก พุ่งลง
ข้างทาง เสียงร้องอวัศยากับปราณนต์ดังสนั่นนนนน “อ๊ากกกกกกซ์”
อวัศยายืนมอมแมมอยู่กลางห้อง รันหัวเราะก๊ากแบบไม่เกรงใจเพื่อน
“ขำ !!! ขอบคุณ !!”
“ก็มันขำจริงๆนี่ .. ฮ่าๆ คุณนายศยา..ผู้รอบคอบและรัดกุม ทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง และ แอบนอยด์ ! นึกยังไงไปซ้อนจักรยาน”
“ก็ฉันเคยซ้อนมอไซด์บอส มันก็ไม่เป็นแบบนี้ มันดูหนักแน่น ปลอดภัย ไม่ฟึ่บฟั่บ .. ฉันก็นึกว่า มอเตอร์ไซด์ กับ จักรยาน ความรู้สึกมันจะเหมือนกัน..แต่เอาเข้าจริงๆ...มันต่างกันโดยสิ้นเชิง”
“แน่นอนที่สุด .. มันก็เหมือนกับ ...” รันลอยหน้านิดๆ “การคบกับผู้ใหญ่วัยใกล้กันกับการคบเด็ก ดูคล้ายว่ามันจะเหมือนกัน..แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง!”
อวัศยาหันขวับมาทางรัน รันลอยหน้ายักไหล่ “ก็ไม่รู้สินะ” แล้วก็เดินไป
อวัศยาได้แต่มองตามตาขวางๆ “ชริ” .. แล้วก็ก้มดูสภาพตัวเองที่มอมแมมสุดๆ พร้อมกับถอนใจออกมา “เฮ่อออออออ .. “ แล้วก็นึกขึ้นได้ “เออ รัน !! แล้วเรื่องที่ฉันชวนไปรีสอร์ทยายน่ะ จะไปหรือเปล่า ?” เธอตะโกนไล่หลังไป
ลิปดาถือใบลาไว้ในมือแล้วเงยหน้าถาม “พักร้อน ?”
อวัศยายืนอยู่ตรงหน้า ห่างเชียว ..หญิงสาวตอบเสียงเป็นทางการ “ค่ะ”
“กี่วัน?”
“ทั้งหมดที่มี”
“ไปฮันนีมูนหรือไง ?” ว่าจะไม่..แต่ก็หลุดปากกวนอีกจนได้
อวัศยาจึ้กเลย กวนตอบ “คงงั้นมั๊งคะ ?”
ลิปดาจี๊ดดดด กวนเองเจ็บเอง ลิปดาเลิกกวน เสียงจริงจังขึ้น “ตกลงไปฮันนีมูนจริงๆ หรือว่าไม่อยากเจอหน้าผมกันแน่”
“ฉันคงไม่ลงทุนใช้วันพักร้อนทั้งหมดเพียงเพื่อจะหลบหน้าบอส แล้วก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องหลบด้วย”
ลิปดาเจ็บ “จริงสินะ ผมคงไม่มีอิทธิพลกับคุณมากขนาดนั้น”
“ตกลง คุณอนุมัติใช่ไหมคะ ?”
“อ๋อ แน่นอน มีเหตุผลอะไรที่ผมจะไม่อนุมัติ มันเป็นสิทธิอันชอบธรรมของคุณอยู่แล้ว” ลิปดากำลังจะเซ็น..เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ปราณนต์เดินเข้ามาพร้อมกับใบลา .. ลิปดาเห็นก็ทักขึ้นเลย “นี่ก็จะมาลาไปฮันนีมูนอีกคนหรือไง ?”
ปราณนต์ชะงักกึก !! งงงง “เอ่อ.... ผมมาลาพักร้อนครับ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกรอบ พร้อมกับรันที่เปิดประตูเข้ามา และมีใบลาอยู่ในมือ “บอสครับ..ผมจะมาขอลาพักร้..” รันยังพูดไม่จบ แต่ชะงักเพราะเห็นอวัศยาและปราณนต์อยู่..งง
“นี่คุณรันก็จะไปกับเค้าด้วยเหรอ?”
“ใช่ค่ะ .. เราจะไปฮันนีมูนกันสามคนเลยค่ะ” อวัศยากวนต่อ
หือ ??? รันกับปราณนต์ผงะ “ฮันนีมูน??”
อวัศยายักไหล่ “ใช่” แล้วก็มองลิปดากวนๆ ทำนองเย้ยหยันว่าลิปดาคิดผิด ..
ลิปดาเสียหน้านิดๆ แล้วก็เดินไปดึงกระดาษลาของปราณนต์กับรันมาแล้วก็เซ็น ๆๆ สามใบรวด “อนุมัติ ไปกันให้หมดเลย !!”
“ขอบคุณ!!” อวัศยาดึงกระดาษมาแล้วก็เดินฉับๆออกไป
ปราณนต์ รัน งง..อารายยย กัน ?โดยเฉพาะปราณนต์เหวอๆ

ในออฟฟิศบริษัทองศาเห็นคนทยอยกลับ ไฟเริ่มดับ เหลือแต่พริบพราวนั่งทำงานอยู่ในห้อง พริบพราวกำลังเชคข้อมูลในอินเตอร์เน็ต ...เธอขมวดคิ้วแปลกใจ
“ทำไมสองสามวันนี้ ที่นี่มีการซื้อขายมากผิดปกติ ทั้งๆที่ไม่มีหุ้นตัวไหนน่าสนใจ .. เอกสารการซื้อขายก็ไม่สมบูรณ์ ทำไมไม่มีใครตรวจสอบ”
รุ้งลดาเปิดประตูผัวะเข้ามาไม่ได้เคาะ พริบพราวรีบปิดคอม และหันมา “ไม่มีมือ หรือ ไม่มีมารยาท ถึงได้ไม่เคาะประตูก่อนเข้าห้องทำงานคนอื่น” พริบพราวมองมือ “อ้าว..มือก็มี...แสดงว่าที่ไม่มีคือ มารยาท!!”
“มารยาท..มี แต่คงจะน้อยกว่า มารยา ของใครบางคน ! เลิกกับแฟนเก่าได้ไม่กี่วัน ก็กระโดดมาเกาะผู้ชายคนใหม่ทันที”
พริบพราวทำหน้าเซ็งๆ พยายามไม่ตอบโต้ ไม่อยากให้เสียงานใหญ่
“ฉันอยากให้เธอเห็นจริงๆ ตอนที่ฉันบอกณนต์ว่าเธอมาทำงานที่นี่แล้วพยายามจะอ่อยพี่องศา..ณนต์ทำหน้ารังเกียจเธอมากขนาดไหน ?”
พริบพราวชะงักกึก..ใจหายวาบบบบ...เจ็บจี๊ดดดดด
“ถือว่าเป็นโชคดีของณนต์ที่หลุดพ้นจากผู้หญิงอย่างเธอ !!” รุ้งลดาเชิดแล้วหันหลังจะไป นึกได้กลับมาตอกอีกดอก “ถ้าวางแผนอยู่ทำงานดึก เพื่อหาโอกาสอยู่กับพี่องศาสองต่อสอง ก็เสียใจด้วยนะ เพราะวันนี้เค้าไม่เข้า เชิญอยู่กับรปภ.ไปก็แล้วกัน !!”
รุ้งลดาพูดจบ เดินออกไป เหลือพริบพราวอยู่คนเดียว …หญิงสาวเศร้าๆ “ปกติณนต์ก็เกลียดเราอยู่แล้ว..เกลียดเพิ่มขึ้นอีกสักเรื่อง ไม่เห็นจะเป็นไรเลย” พริบพราวพูดกับตัวเองอย่างน่าสงสาร...เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดึงสมาธิกลับมาที่งาน “รีบทำภารกิจของเราให้สำเร็จ จะได้รีบๆไปจากที่นี่” เธอคิดๆ แล้วก็หันไปที่ห้องทำงานขององศา
พริบพราวเข้ามาในห้องทำงานองศาอย่างระมัดระวัง หญิงสาวเอามือถือออกมาและกดปุ่มอัดคลิป
“วันนี้ดิฉันเริ่มพบว่ามีการซื้อขายหุ้นที่ผิดปกติของบริษัทหลักทรัพย์ โอเอ็นจี ดิฉันเข้ามาในห้องของนายองศาซีอีโอของบริษัท เพื่อหาหลักฐานว่าเค้ารับรู้การซื้อขายที่ผิดปกตินี้หรือเปล่า? และเป็นการทำผิดกฎหมายหรือไม่? ถ้าใช่ นายองศาจะมีความผิด และบริษัทก็อาจจะถูกเพิกถอนในอนุญาตได้ค่ะ” พริบพราวหันกล้องมาที่โต๊ะทำงานองศา ..
ทันใดนั้นมีเสียงองศาพูดดังเข้าพร้อมกับเสียงเปิดประตูบริษัท “คุณชาลีมีอะไรด่วนครับ ทำไมอยู่ๆถึงให้ผมมาคุยที่ออฟฟิศ”
พริบพราวสะดุ้ง หันขวับไป องศากับชาลีเดินเข้ามาพร้อมกัน เธอตกใจร้องขึ้นเบาๆ “เฮ้ยยยย ไหนบอกว่าไม่เข้า”
พริบพราวเลิ่กลั่ก แล้วก็หันหาที่ซ่อนทันที หญิงสาวหันไปที่ตู้เก็บเอกสาร

ประตูห้ององศาเปิดผัวะเข้ามา..ไม่มีพริบพราวอยู่ในห้องแล้ว องศาเดินนำชาลีเข้ามา
“ผมมีเรื่องด่วนมากๆ และลับมากๆ ไม่อยากคุยทางโทรศัพท์ แล้วก็ไม่อยากคุยข้างนอก คุยในออฟฟิศปลอดภัยที่สุด ไม่ต้องห่วงว่าจะมีคนแอบฟัง”
พริบพราวนั่งอยู่ในตู้...แอบฟังสุดฤทธิ์ เธอใจเต้นโครมคราม...ค่อยๆหยิบมือถือออกมาและกดอัดเสียงทันที
องศาตื่นเต้นอย่างแรง ..... “โห...คุณชาลีเกริ่นซะผมอยากรู้เลย..ความลับอะไรเหรอครับ?”
“ผมมีข้อมูลจากคนในบริษัทที่กำลังจะได้สัมปทานทำเหมืองทองคำในอเมริกา .. ถ้าเราช้อนซื้อหุ้นไว้ตอนนี้ รับรองรวย...รวย..และรวย รวยแบบคุณจินตนาการไปไม่ถึงแน่นอน”
องศาตาโต ละล่ำละลักถาม “แล้วถ้าผมอยากรวยแบบเกินจินตนาการผมต้องช้อนซื้อไว้เท่าไหร่ ?”
“ถ้าเป็นผม..มีเงินเท่าไหร่ ผมซื้อหมด...และไม่ใช่แค่เงินของผม .. เงินของลูกค้าในบริษัทคุณมีเท่าไหร่ ผมก็จะเทมาซื้อให้หมด”
พริบพราวอึ้ง....เฮ้ยยยยย !!
“แต่...เงินของลูกค้า ถ้าโยกมาซื้อในชื่อผม..มันผิดกฎหมายนี่ครับ”
“เราก็คิดซะว่า.. “ยืมมาใช้” ไม่ได้โกง...แต่ “ยืม” มาแป๊บเดียวเอง ช้อนซื้อหุ้นเหมืองทองคำเก็บไว้ พอได้ราคาเราก็ปล่อยขาย... อย่าลืมสิครับ..สมัยนี้ เราต้องใช้เงินทำงาน ... รวยง่ายๆ ไม่ต้องเหนื่อย” ชาลีเกลี้ยกล่อม องศายิ้มตาวาวเห็นด้วยมากๆ
พริบพราวเครียด...บ้าไปแล้ว

เช้าวันต่อมา ที่บริษัทนารากร นิดาหน้าเครียด ...ในห้องประชุมมีพนักงานมานั่งๆ ยืนๆ ฟังกันเกือบหมด ลิลลี่ยืนดมยาดม แสนดี รุจน์ ปราณนต์ ยืนกับพนักงาน นิดายืนอยู่หน้าห้อง พีระ และ รัน ยืนขนาบข้าง ด้านหลังมีเครื่องเอกสารตั้งอยู่
“ที่นิดาเรียกทุกคนมาในวันนี้ เพราะมีเรื่องใหญ่มากเกิดขึ้นในบริษัทของเรา .. หลายคนก็รู้ดีกว่า...เครื่องถ่ายเอกสารเครื่องนี้เสียมาเป็นเดือนแล้ว !!”
แสนดีโพล่งออกมา “เครื่องถ่ายเอกสารเสียเนี่ยนะ เรื่องใหญ่มาก?” นิดาหันมาจิกตาดุ แสนดีจ๋อย “ขอโทษค่ะ ... แหะๆ”
“ที่เรียกมาไม่ใช่จะมาบอกเรื่องเครื่องถ่ายเอกสารเสีย แต่สิ่งที่จะบอกคือ..ช่างค้นพบต้นเหตุที่เครื่องเสีย นั่นก็คือ มีเอกสารติดอยู่ด้านใน และเอกสารแผ่นนั้นก็คือประวัติของลูกค้า !!” แสนดีขะงักกึก
รันเสริม“ทุกคนรู้ดีอยู่แล้วว่าประวัติลูกค้าถือเป็นความลับของบริษัท ห้ามทำสำเนาหรือนำออกนอกบริษัทเด็ดขาด !! ถือว่าผิดระเบียบและจะต้องโดนไล่ออกทันที”
แสนดีหน้าเสียนึกถึงตอนที่ตัวเองถ่ายเอกสารประวัติลูกค้า แต่เอกสารติด เธอลองเปิดและหาจุดเสีย แต่ไม่มี เมื่อกดถ่ายต่อไม่ได้ แสนดีก็ทำหน้าเซ็งๆ แล้วเอากระดาษมาเขียนแปะไว้ตัวโตว่า “เครื่องเสีย”
พีระถาม“เพราะฉะนั้นทางบริษัทขอให้คนทำสารภาพเพื่อสอบสวน ถ้ากระทำโดยไม่เจตนาอาจจะลดโทษให้ .. ตกลง...ใครเป็นคนทำครับ ?”
บรรยากาศตึงเครียด ปราณนต์ฟังแบบไม่ค่อยสนใจนัก เพราะตัวเองไม่ได้ทำ .. แต่ละคนมองกันเลิ่กลั่ก
ลิลลี่พูดขึ้น “แล้วถ้าคนทำ...ลาออกไปแล้วล่ะคะ?” ปราณนต์ชะงักกึก “คือคนที่อยู่จะถ่ายเอกสารทำไมคะ ในเมื่อประวัติพวกนี้ถ้าเราอยากดูเดินไปเปิดดูก็ได้ไม่เห็นต้องถ่ายเอกสาร .. นอกจากเราจะย้ายไปที่อื่นและอยากเอาประวัติลูกค้าไปด้วย เพื่อชวนไปเปิดพอร์ตที่บริษัทใหม่ .. แบบนี้มันค่อยเป็นไปได้หน่อย”
รุจน์โพล่งออกมา “น้องพริบพราว !!!!!”
ปราณนต์หน้าเสีย...อึ้งๆ .. แอบคล้อยตาม
ลิลลี่หันมาทางแสนดี หาพวก “พี่แสนดีว่ามั้ยคะ ?”
แสนดีไม่ได้อยากโกหกแต่ภาวะพาไป “เอ่อ...เอ่อ... มันก็ใช่” พูดแล้วก็หลบๆตาพูดไม่เต็มคำ..
รุจน์เห็นด้วยอย่างยิ่ง “น้องลิลลี่พูดถูก ฉลาดมาก” จับไหล่ชื่นชมแอบเนียน ลิลลี่สะบัด และเดินหนีจะอ้วกใส่ รุจน์รีบพูดต่อ “ยิ่งถ้าเป็นลูกค้าเก่าๆ ที่เคยดีลไว้..เราก็คงอยากได้ไปด้วย ผมขอดูหน่อยครับว่าประวัติลูกค้าที่ค้างอยู่เป็นใคร ?” รุจน์ดูเอกสารที่ยับยู่ยี่แล้วก็ผงะ “ลุงไกร !! ลูกค้าของน้องณนต์ กับน้องพราว !!”
ปราณนต์ชะงักกึก หน้าเครียด...ความผิดหวัง ความไม่เข้าใจ และความโกรธ ปะทะมาในจุดเดียวกัน เป็นจุดแตกหัก..ปราณนต์ที่เข้าใจทุกคนบนโลก เริ่มจะไม่เข้าใจในตัวพริบพราว
ปราณนต์เดินมาหารุจน์คว้ากระดาษไปจากมือ “ผมจัดการเอง !!”
ปราณนต์เดินหน้าเครียดออกไปอย่างเร็ว ทุกคนตกใจ รันอยู่ใกล้สุด รีบเดินตามออกไป ที่เหลือยืนงง
แสนดีหน้าเสีย...รู้สึกผิด แต่ก็กลัวความผิด

อวัศยาเดินมาตามทางเดินปราณนต์เดินมาอีกมุม ปราณนต์หยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก
ปอวัศยาเห็นชายหนุ่มก็ยิ้มร้องเรียก แต่เขาไม่ทันเห็น และกำลังคุยโทรศัพท์ “รุ้งบริษัทคุณอยู่ไหน ?”
ราณนต์เดินลิ่วๆ หน้าเครียด ไม่ทันสังเกตเห็นอวัศยาและไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น หญิงสาวงง
รันเดินมาพอดี เธอจึงหันไปถามเพื่อน “รัน..เกิดอะไรขึ้น ?”

พริบพราวกำลังคุยโทรศัพท์เบาๆ อย่างระมัดระวัง “พี่ลิป .. พราวส่งคลิปเสียงไปแล้วนะคะ ฝากเก็บไว้เป็นหลักฐานด้วย พราวจะคอยจับตาดูว่านายองศาทำตามที่คิดหรือเปล่า? ถ้าเค้าเอาเงินลูกค้าไปใช้จริงๆ พราวจะรีบบอกพี่ลิปทันทีค่ะ”
ลิปดากำลังขี่มอเตอร์ไซด์ .. คุยผ่านบลูธูทที่หมวกกันน็อค “พราวระวังตัวด้วย..อย่าเข้าไปใกล้จนตัวเองเป็นอันตรายรู้หรือเปล่า ?”
พริบพราวรับคำ จังหวะนั้นประตูออฟฟิศเปิดออกมา พร้อมกับปราณนต์ที่เดินเข้ามาหน้าเครียด ...หญิงสาวหันไปเห็นพอดี เธออึ้ง ช็อค ตกใจ “พี่ลิปคะ..แค่นี้ก่อนนะคะ..ณนต์.. ณนต์มาที่ออฟฟิศค่ะ”
ปราณนต์มองหาพริบพราว รุ้งลดาเสนอหน้ามาชี้ห้องให้ เขารีบเดินไปทันที

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20 วันที่ 25 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ