อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 25 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 25 ม.ค. 58

พริบพราวรับคำ จังหวะนั้นประตูออฟฟิศเปิดออกมา พร้อมกับปราณนต์ที่เดินเข้ามาหน้าเครียด ...หญิงสาวหันไปเห็นพอดี เธออึ้ง ช็อค ตกใจ “พี่ลิปคะ..แค่นี้ก่อนนะคะ..ณนต์.. ณนต์มาที่ออฟฟิศค่ะ”
ปราณนต์มองหาพริบพราว รุ้งลดาเสนอหน้ามาชี้ห้องให้ เขารีบเดินไปทันที

ลิปดาแปลกใจ “ณนต์..ปราณนต์เนี่ยนะ มาทำไม ?”
พริบพราวกำลังตื่นเต้น งงๆ ตกใจ “ไม่รู้ค่ะ”
ประตูห้องเปิดเข้ามาอย่างแรง ปราณนต์เดินพุ่งเข้ามาหาพริบพราว และวางเอกสารบนโต๊ะอย่างแรง ชายหนุ่มโวยใส่หน้าพราวด้วยโทสะ “คุณทำแบบนี้ทำไม ???”


พริบพราวสะดุ้งนิดๆ
ลิปดาได้ยินก็ตกใจไปด้วย “พราว !”
พริบพราวพูดเบาๆ “แค่นี้ก่อนนะคะ” เธอวางสาย มองหน้าปราณนต์...สองคนเผชิญหน้ากัน... ปราณนต์โกรธ พริบพราวตั้งสติ
รุ้งลดาสะใจ

ลิปดาสบถเบาๆ “บ้าจริงๆ” เชาหักรถเลี้ยวกลับทันที ด้วยความเป็นห่วงทั้งพริบพราวและปราณนต์
พริบพราวกับปราณนต์เผชิญหน้ากัน
ปราณนต์ชูเอกสารขึ้น “มีคนเจอประวัติลูกค้าติดอยู่ในเครื่องถ่ายเอกสารที่บริษัท เอกสารพวกนี้เป็นความลับ ผมอยากรู้แค่ว่า..คุณเตรียมการจะดึงลูกค้าจากนารากรมาที่นี่ใช่มั้ย ?”
พริบพราวอ้าปากจะปฎิเสธแต่แล้วก็ชะงักกึก คิดถึงคำพูดองศาตอนองศาบอกว่าให้มาทำงาน เพราะแสนดีจะมาพร้อมกับลูกค้า เธอชะงัก...เริ่มคิด
ปราณนต์ย้ำ “ตอบมาสิ...คุณแอบถ่ายประวัติลูกค้า และคิดจะขโมยข้อมูลมาที่นี่ใช่มั้ย ?”
พริบพราวตัดสินใจ โกหก “ใช่ !! ฉันเป็นคนทำเอง !!”
ปราณนต์มองพริบพราวด้วยความผิดหวัง หญิงสาวมองด้วยความเย็นชา แต่ข้างในเสียใจ
รุ้งลดาห่อปาก... “อู้วววววว แซ่บ” ด้านหลังเห็นองศาเดินเข้ามาพอดี องศาเห็นคนในบริษัทมองมาที่ห้องพริบพราวก็มองตามแปลกใจ

ปราณนต์ปวดใจ .. พูดออกมาด้วยความโกรธ
“ที่ผ่านมาคุณหลอกผม ผมพอจะให้อภัยได้ แต่ตอนนี้คุณกำลังโกงบริษัท ขโมยข้อมูลออกมาอย่างไม่มีจริยธรรม คุณทำแบบนี้ได้ยังไงพราว !! คุณต้องการอะไรอีก ต้องการเป็นที่หนึ่ง ต้องการเป็นผู้ชนะ!ความต้องการของคุณมันจะไปสิ้นสุดที่ไหน ต้องหักหลัง ต้องทรยศคนที่ไว้ใจคุณไปอีกมากแค่ไหน คุณถึงจะพอ”
พริบพราวอยากจะอธิบาย .... แต่เหลือบไปเห็นองศาเดินมา หญิงสาวจำต้องกัดฟันพูด “ฉันไม่พอ !! เพราะฉันต้องการทุกอย่าง !! ลูกค้าพวกนี้เป็นลูกค้าที่ฉันหามาได้ ถ้าฉันจะดึงเค้ามาที่นี่ มันจะผิดตรงไหน ?”
ปราณนต์เจ็บจี๊ดดดดดดดด..มองพริบพราวด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง
องศาได้ยินพอดียิ้ม “พราวพูดถูก !!” ปราณนต์ชะงักกึก..รังสีมารแผ่ซ่าน “ที่แกเดือดร้อน จนถึงกับต้องมาต่อว่าพราวถึงที่นี่ เพราะกลัวว่าถ้าลูกค้าตามพราวมาหมด แกจะไม่มีปัญญาหาลูกค้าใหม่ล่ะสิ” องศายิ้มเหยียด
ปราณนต์ปรายตาเหยียดองศา “ผมคุยกับพราว ไม่ได้พูดกับคุณ !!”
องศาจี๊ด เสียหน้าต่อหน้าหญิง “นี่แกหาว่าฉันเสือกเหรอ ??!!”
“ใช่ !! รู้ตัวก็เงียบไปได้แล้ว”
องศาของขึ้นเลย “มึงนั่นแหละที่ต้องเงียบ !!!” องศาปรี๊ดและต้องการโชว์แมนต่อหน้าพราว องศาปล่อยหมัดตรงเข้าที่หน้าปราณนต์อย่างแรง
ปราณนต์เซล้มลงไปที่พื้น “โอ๊ย !!”
พริบพราวตกใจเกือบจะหลุดปากเรียกชื่อและเกือบจะพุ่งตัวเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วง “ณ...” เธอรู้สึกตัว รีบยั้งปากไว้ หญิงสาวเป็นห่วงณนต์ใจจะขาด แต่ต้องทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่ในใจน้ำตานอง ..
รุ้งลดายืนอยู่หน้าห้อง สะดุ้งตกใจ...เจ็บจี๊ดพอกันที่องศาแคร์พริบพราวมากขนาดนี้ คนในบริษัทชะเง้อๆมอง
ปราณนต์เงยหน้าขึ้นมาเลือดออกซิบๆที่มุมปาก ปราณนต์มองหน้าพริบพราว...เจอกับสายตาที่เย็นชา
..ปราณนต์ปวดใจหนักเข้าไปอีก
พริบพราวมองปราณนต์ด้วยแววตาเฉยชา ... องศาหันมายิ้มกับพริบพราว ปราณนต์เห็นยิ่งปวดใจ

อวัศยาเดินพรวดเข้ามาในบริษัทองศา มองกวาดตา แล้วก็เจอพนักงานมองไปที่ห้องพราว อวัศยารีบมองตาม
เห็นนปราณนต์ล้มลงกองที่พื้น “ณนต์ !!” เธอรีบเดินไปทันที
ปราณนต์จะยันตัวลุกขึ้น องศาจะเข้าไปซ้ำ พริบพราวรีบมากัน และต้องทำเป็นไล่ “ออกไปได้แล้ว .. และหวังว่าจะไม่มาที่นี่เพราะเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก”
ปราณนต์หันขวับมาเลย “ไร้สาระ ? เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่มากนะพราว คุณกำลังทำผิด คุณขโมยข้อมูล และถ้ามีใครเอาเรื่องนี้ไปฟ้อง กลต. นารากรมีสิทธิ์โดนปิดและจะโดนลูกค้าฟ้องฐานทำข้อมูลเค้ารั่วไหล ที่ผมมา..มันไม่ไร้สาระ ถ้าไม่ใช่เรื่องงาน ผมก็ไม่อยากมาเหมือนกัน”
ปราณนต์พูดแววตาแค้นเคือง จนพริบพราวรู้สึกได้ ... เธอต้องกลั้นความเสียใจไว้ และฝืนทำเสียงแข็ง “ก็ดีเพราะฉันก็ไม่อยากให้นายมา ออกไปได้แล้ว !!”
อวัศยาเดินมาถึงพอดี องศาปรายตาไปเห็นก็พูดเสียงเยาะเย้ย “แม่มารับแล้ว รีบกลับไปฟ้องพ่อนาย ว่าโดนฉันต่อยลงไปกองที่พื้น ทีหลังจะได้ไม่ปล่อยให้ออกมาวิ่งเล่นเพ่นพ่าน” ทำท่าล้อ
ปราณนต์จะพุ่งเข้าไปใส่ องศาผงะถอย อวัศยารีบเข้ามาจับตัวไว้ “ณนต์..กลับ...”
ปราณนต์ชะงัก..มองหน้าอวัศยา..เธอมองเขาด้วยความเข้าใจและหนักแน่น..ชายหนุ่มได้สติกลับมา..อวัศยา
ประคองปราณนต์ไป
ปราณนต์ก่อนไป หันมาทิ้งท้าย “ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้ .. ที่ผ่านมาคุณหลอกผมได้อย่างแนบเนียน..ในทุกๆเรื่อง ทั้งเรื่องงาน..และเรื่องความรัก” ปราณนต์เจ็บจี๊ด..ค่อยๆหันหลังและเดินออกไปพร้อมกับอวัศยา ..
พริบพราวมองปวดใจ แต่ต้องไม่แสดงออก
องศามองเหยียด รุ้งลดามององศาด้วยความแค้น เธอหันหลังเดินหลบออกไป
ปราณนต์กับอวัศยาเดินออกไปท่ามกลางสายตาที่มองไปตามทาง
องศาหันมาทางพริบพราว เขาเดินเข้ามาจับมือ ..เนียนๆ “พราวครับ .. หายตกใจหรือยัง ?”
พริบพราวดึงมือออก “หายแล้วค่ะ ... พราวมีงานต้องทำต่อ ขออยู่คนเดียวนะคะ”
องศาชะงัก...พริบพราวหันหลังไปทำงาน องศาจำต้องเดินออกไป เซ็งๆ องศาออกไปปิดประตู..พริบพราวเหลืออยู่คนเดียวในห้อง ..
ภาพตอนปราณนต์โดนต่อยล้มลง และคำพูดไม่มีเยื่อใยของณนต์ดังก้อง
“ ผ่านมาคุณหลอกผม ผมพอจะให้อภัยได้ แต่ตอนนี้คุณกำลังโกงบริษัท ขโมยข้อมูลออกมาอย่างไม่มีจริยธรรม คุณทำแบบนี้ได้ยังไงพราว …. ถ้าไม่ใช่เรื่องงาน ผมก็ไม่อยากมาเหมือนกัน ... ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้ .. ที่ผ่านมาคุณหลอกผมได้อย่างแนบเนียน..ในทุกๆเรื่อง ทั้งเรื่องงาน..และเรื่อง...ความรัก”
พริบพราวน้ำตาร่วง และพูดกับตัวเองเบาๆ “ฉันอาจจะหลอกคุณเรื่องที่ฉันเป็นแอบรัก..แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณ...ฉันไม่เคยหลอกคุณเลย” เธอร้องไห้กับตัวเอง..ไม่มีใครรู้ T_T

ปราณนต์นั่งหน้าเศร้า มุมปากมีรอยช้ำ อวัศยาส่งทิชชูเปียกให้ “เช็ดไปก่อนนะ เดี๋ยวค่อยกลับไปทำแผล ..”
ปราณนต์รับมา “ขอบคุณครับ.. มาถึงวันนี้ผมรู้สึกว่า..ผมไม่รู้จักพราวสักนิด ตลอดเวลาที่คบกัน ผมไม่เคยเห็นมุมนี้ของเค้าเลย..คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเค้าจะเป็นคนแบบนี้ .. ไม่อยากจะเชื่อเลย”
ปราณนต์เสียใจ .. อวัศยาโอบไหล่ปราณนต์ปลอบใจ “ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งตัดสินตอนที่โกรธ บางทีมันอาจจะมีอะไรที่ซ่อนอยู่ก็ได้”
“ผมเชื่อว่ามันต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ แต่สิ่งที่ซ่อน...คงไม่ใช่เรื่องที่ดี” ปราณนต์ผิดหวังอย่างรุนแรง
อวัศยาเห็นแล้วตัดสินใจเงียบดีกว่า ยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่
ปราณนต์คิดๆ แล้วระบายออกมาด้วยความผิดหวัง “ยิ่งผมรู้จักพราว ผมยิ่งไม่เข้าใจว่าเค้าคิดอะไรอยู่ .. สิ่งที่เค้าแสดงออกมาอะไรคือความจริง หรือ .. มันไม่มีความจริงอยู่เลย”
อวัศยามองปราณนต์ที่เสียใจเรื่องพริบพราวแล้วแอบเจ็บนิดๆ .. ที่เห็นว่าเขาแคร์เธอมากขนาดนี้
อีกมุมหนึ่ง ลิปดาเดินเข้ามาด้วยความร้อนใจแล้วก็ต้องชะงักกึก
อวัศยานั่งโอบไหล่ปราณนต์ปลอบใจ .. ดูเหมือนรักกัน ลิปดาถอยกลับมา...แอบหลบเข้ามุมตึก...ลิปดาเศร้าใจหาย

พริบพราวเศร้าอยู่ในห้องทำงาน
ปราณนต์นั่งเศร้า มีอวัศยาปลอบใจ แต่อวัศยาเห็นปราณนต์แคร์พริบพราวมากมายก็เศร้า
ลิปดาเศร้าอยู่อีกมุมหนึ่ง..เศร้าแบบอยากถอดใจ
พริบพราว ปราณนต์ อวัศยา และ ลิปดา ต่างคนต่างเศร้าอย่างไร้ทางออก

ร้านกาแฟปิด มีป้าย “ขายกิจการ สนใจติดต่อหลังร้าน”แจนกับลิปดาคุยไปเก็บของในร้านไป
แจนถามลิปดาด้วยความตกใจ “พี่องศาญาติลิปเนี่ยนะยักยอกเงินลูกค้า!! เรื่องใหญ่นะเนี่ย”
“ทั้งใหญ่และผิดกฎหมายพี่องศาคิดว่าการทำบริษัทหลักทรัพย์เป็นเรื่องง่าย แค่เอาเงินคนอื่นมาดูแล มาบริหาร แต่สิ่งที่ยากที่สุด คือ การบริหารความโลภของตัวเอง เงินคนอื่นอยู่ตรงหน้าหลายร้อยล้าน เราต้องไม่ให้ความโลภครอบงำ และต้องคิดไว้เสมอว่าเงินของลูกค้า..ไม่ใช่เงินของเรา”
“น่ากลัวเหมือนกันนะเนี่ย ..”
“ในทุกวงการมันก็มีทั้งคนดี คนไม่ดี ใครที่คิดจะลงทุนก็ต้องศึกษาให้ดีๆว่าบริษัทที่เราจะเปิดพอร์ตด้วย ไว้ใจได้หรือเปล่า เคยได้ยินมั้ยที่เค้าบอกว่า “การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนการตัดสินใจลงทุน” ..”
“เออ ก็จริง... นี่กลับมาเรื่องพี่องศา.. ลิปจะทำยังไงต่อ ?”
“พราวพยายามหาหลักฐานที่เป็นเอกสารยืนยันว่าพี่องศาโยกเงินลูกค้าไปซื้อหุ้นในชื่อของตัวเอง โดยลูกค้าไม่ได้เห็นชอบ ถ้าได้หลักฐานผมจะคุยกับพี่องศาให้หยุดและคืนเงินให้ลูกค้า ก็ได้แต่หวังว่าเค้าจะฟัง”
“เดี๋ยวเมื่อกี๊บอกว่า..พริบพราวเนี่ยนะจะไปหาหลักฐาน ? จะไปหายังไง ?” แจนถามด้วยความแปลกใจ

บริษัทองศาวันหยุด..ไม่มีคนอยู่ พริบพราวเดินเข้ามามองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวัง ไม่มีคน พริบพราว
รีบเดินไปที่ห้ององศา พอเปิดเข้าไปก็ต้องผงะ ช็อค เพราะมีคนยืนอยู่ “เฮ้ย !!!!”
รปภ. ยืนอยู่ พริบพราวตั้งสติ “เฮ่อ...ตกใจหมดเลย ...”
“วันนี้วันหยุด คุณพริบพราวเข้ามาทำอะไรครับ ?”
“เอ่อ..คือ ฉันมีงานด่วนต้องรีบทำให้เสร็จ”
“แต่นี่เป็นห้องคุณองศา”
“อ๋อ..คือ..ฉันต้องการข้อมูลในห้องนี้น่ะ แต่ฉันบอกคุณองศาไว้แล้วนะ”
“อ่อ ครับ” รปภ.เดินออกไป และเดินเข้าไปเช็คความเรียบร้อยในห้องอื่นต่อ
พริบพราวมองจนแน่ใจว่า รปภ.ไปแล้วก็รีบมาเปิดคอมพ์องศา
รปภ. ทำเป็นตรวจห้องอื่น แต่พอหันหลังก็หยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก “คุณรุ้งครับ ผมมีเรื่องด่วนจะรายงานครับ”

หน้าบริษัทรุ้งลดาเดินฉับๆเข้าบริษัทไปทันที
พริบพราวเช็คคอมพิวเตอร์องศา แต่ไม่เจอ “ไม่มีอะไรที่จะเป็นหลักฐานได้เลย เอาไงดี ?” พริบพราวรีบปิดคอมพ์
รุ้งลดาเดินพรวดเข้ามาในออฟฟิศ รปภ. รีบเข้ามารายงาน
“มันอยู่ไหน ?”
“เมื่อกี๊ผมเห็นทำงานอยู่ในห้องเจ้านายครับ”
“ห๊ะ? ห้องพี่องศา ?” รุ้งลดารีบเดินพุ่งไปทันที
รุ้งลดาเปิดประตูห้ององศาเข้ามา ในห้องว่างเปล่า รุ้งลดาแปลกใจ “ไม่เห็นมี .. นังพริบพราวมันหายไปไหน?”
พริบพราวรื้อดูเอกสารในกล่อง แต่ก็หาไม่เจอ “ไม่มีอะไรที่จะเอาผิดได้สักอย่าง .. ไม่จริง มันต้องมีสิ มันต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง”
รปภ.ตอบซื่อๆ “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่าอยู่ที่ไหน ?”
“คนทั้งคน หายไปไหน ทำไมไม่รู้ !” รุ้งลดาโวยวาย รปภ. จ๋อย
พริบพราวรื้อจนทั่ว จนหมดหวัง “เฮ่อ หาจนทั่วแล้วไม่เห็นมีเลย !! ไม่หามันแล้ว” เธอลุกพรวดขึ้น แต่จังหวะลุกเสียหลัก เซไปชนชั้นวางเอกสารล้มลง โครม ! “ว้าย !” พริบพราวหันไปดูที่ชั้นเอกสารแล้วก็ชะงัก เพราะหลังชั้นเห็นว่ามีกล่องเอกสารวางซ่อนไว้อยู่ เธอตาโตรีบพุ่งเข้าไปเปิดดูทันที

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 25 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ