อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 31 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 31 ม.ค. 58

"มันไม่ใช่พวกเรา ไม่ใช่คนไท มันมาเพื่อสอดแนมกำลังคนในค่ายเรา มาเพื่อเปิดประตูให้พวกมันเข้ามาย่ำยีเข่นฆ่าพวกเรา" ขาบบอก
ทัพบอก

"พวกเอ็งผลัดกันคอยเฝ้า คอยดูมันไว้ แต่อย่ามีพิรุธรู้ถึงหูคนอื่น ถ้าพ่อค่ายรู้มันตายแน่"
"อย่าเก็บมันไว้ให้หนักแผ่นดิน ให้ฉันฟันคอมันเอง" ฟักบอก
ทัพบอก



"ยังก่อน ข้าจะสอบสวนมัน รอจนไอ้สังข์กลับมา เราจะได้มีโอกาสทำลายค่าย พวกมันให้ย่อยยับบ้าง" ทัพว่า
ทุกคนมองใจกระเหี้ยนกระหือรือ
ใจบอก
"พวกเอ็งจะไม่มีทางรู้อะไรจากปากข้า"
"อย่ารีบตาย ไอ้ใจ .. ข้าขอให้เอ็งอยู่ดูคนไทย ปกป้องบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองด้วยเลือด ด้วยชีวิต จงจำความรักที่พวกข้ามีต่อแผ่นดินเกิด เอาไปเล่าให้พวกเอ็งฟัง เอาไปเล่าให้ลูกหลานอังวะฟัง จะได้หลาบจำไม่คิดริอ่านมาย่ำยีกันตามใจชอบอีก แผ่นดินนี้ต้องเป็นของคนไท ลูกหลานพวกกูเท่านั้น"

ทัพกับใจประสานสายตากันอย่างคนที่ยืนตรงข้ามกันอย่างชัดเจน
ทหารอังวะกำลังใส่เกราะให้จอกยีโบออกไปส่งทัพจิกแก นายทหารคนสนิทเดินเข้ามา

" เจออูทินหรือยัง " จอกยีโบถาม
" ข้าไม่เห็นท่านอูทินตั้งแต่ท่านแม่ทัพเนเมียวกลับไปจากค่ายเราเมื่อวาน"
"แล้วการสอบความไอ้เชลยระจันที่จับได้ ได้ความอะไรบ้าง"
" ไอ้เชลยมันบอกว่า ท่านอองนายยังไม่ตาย"
จอกยีโบตกใจ
"อองนายยังไม่ตาย"
" แต่เจ็บหนัก เหมือนตาย ... ท่านอูทินอาจจะหนีไปช่วยท่านอองนายก็ได้"
จอกยีโบสีหน้านิ่งคิด
"ไปเอาตัวไอ้เชลยคนนั้นมาหาข้าซิ"
เสียงกลองศึกดังขึ้น
"กลองตีให้สัญญาณจิกแกปลัดทัพยกไปตีค่ายบ้านระจันแล้ว ท่านคงต้องออกไปส่งท่านจิกแกปลัดทัพก่อน"
จอกยีโบรีบออกไป

ใจนั่งซึมอยู่เหมือนคนหมดสิ้นทุกอย่าง เสียงกลองเรียกระดมพล ดังเป็นจังหวะเร่งเร้า ใจผงะหันไปตามเสียง
"กลองเรียกระดมพล พวกบ้านระจันกำลังจะไปรบ"
ใจมองหาทางหนี พยามยามเอามือถูเชือกให้ขาด เนื้อที่ครูดเชือกแดง จนเลือดหยดออกมา ใจกัดฟัน ทนความเจ็บ เอาเชือกครูดกับเสาหวังให้เชือกขาด
สไบตาคมกริบ ก้าวเข้ามา ถือดาบของพ่อไว้ในมือ ใจหันไปมอง
"พวกระจันกำลังจะไปรบ แล้วต้องชนะกลับมา"
สไบมองใจด้วยสายตาเย็นเยียบ ห่างเหิน
"ฉันรู้ว่าพี่จะใช้เวลานี้ หลบหูหลบตาพวกเราออกไปส่งข่าวนอกค่าย เหมือนกับที่พี่หลอกฉันทุกครั้ง"
"พี่ต้องทำ"
ใจประสายสานตากับสไบ
"พี่จะไม่ขอความเห็นใจจากสไบ ถ้าสไบคิดว่าพี่สมควรจะตายก็ฆ่าพี่ด้วยมือของสไบเสียซิ"
ใจมองเห็นสไบกำดาบมือสั่น
"ให้พี่ตายด้วยคมดาบของคนที่รักที่สุด วิญญาณพี่จะได้ตายตาหลับ"

สไบชักดาบออกจากฝัก ใจมองนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน
แฟงห่มตะเบงมาน มีดาบวางไว้ เดินออกจากเรือนมา เห็นทัพแต่งตัวพร้อมจะไปรบยืนรออยู่หน้าเรือน

เบื้องหลังเห็นพวกผู้ชายกำลังร่ำลาลูกเมียอยู่อย่างน่าเห็นใจ
ทัพกุมมือแฟงขึ้นมาจูบอย่างทะนุถนอม แฟงมองเอียงอาย
"พี่จะไปเป็นกองหน้า บุกขยี้ทัพจิกแกปลัดเมืองทวายให้มันราบพินาศเป็นหน้ากลอง ให้มันสำนึกถึงหัวใจของชาวบ้านระจันที่มอบให้แผ่นดิน"
"ไปเถิดพี่ทัพ พวกฉันจะเป็นกองหนุน รอฟังคำสั่งให้ออกไปช่วยพี่"
"คราวนี้เราวางแผนกันไว้อย่างดี นักรบหญิงคงไม่ต้องไปเสี่ยง"
แฟงยิ้ม
"พวกฉันอยากออกไปช่วย ถึงจะฟันได้ไม่เท่ากับคมดาบของพวกผู้ชาย แต่หัวใจพวกฉันก็ฮึกเหิม ยินดีนัก ถ้าข้าศึกมันตายลงได้แม้สักคนด้วยดาบของผู้หญิงอย่างเรา"
ทัพโอบกอดแฟงเข้ามาไว้แนบอก สีหน้าชื่นใจ แฟงกอดตอบอย่างอบอุ่น
"ใจเจ้างามนัก ชนะครั้งนี้กลับมา พี่จะไปขอเจ้ามาเป็นแม่ศรีเรือนตามสัญญาของเรานะ แฟง"
ทัพมองแฟงที่ก้มหน้าเขินอาย แล้วเชยคางขึ้นมองสบตาหวานฉ่ำ
"พี่ขอมัดจำให้ชื่นใจ"
ทัพก้มลงจูบแก้มแฟงอย่างทะนุถนอม แฟงเขินอาย เห็นสองสายตาที่มองให้กำลังใจกันอย่างซาบซึ้ง

สไบมองใจที่มองสไบด้วยสายตารักหนักแน่น เหมือนทุกครั้ง
"ถึงยังไง พี่ทัพกับพวกก็ไม่ปล่อยให้พี่รอดไปได้ สไบเองก็ชังน้ำหน้าพี่ หมดรักพี่แล้ว จะอยู่หรือจะมีลมหายใจ ชีวิตพี่มันก็ไร้ค่า "
"หยุด"
"ไหนๆวิญญาณพี่ก็จะหลุดจากร่างด้วยมือสไบแล้ว ขอให้พี่ได้พูด"
"ฉันไม่อยากฟัง ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดปดมดเท็จจากปากคนปลิ้นปล้อน หน้าไหว้หลังหลอกอย่างพี่อีก"
ใจมองเห็นมือสไบที่กำดาบเกร็ง สั่น
"ต่อให้ต้องตาย ความรักของพี่ก็จะไม่เปลี่ยนไปจากสไบ"
สไบกำดาบแน่น ความเข้มแข็งของใจกำลังถูกคำพูดและแววตาของใจสั่นคลอน

ขาบมองเฟื่องที่ถือดาบคู่กายมายื่นให้ ขาบมองตื้นตัน รับดาบมา เฟื่องยิ้มอ่อนหวาน ขาบขยับไปใกล้ มองเฟื่องแล้วจูบลงที่แก้ม
"พี่จะเอาชัยชนะมาให้"
"เพื่อแผ่นดินที่เราใช้ปลูกข้าว เพื่อลูกหลานของเรานะจ๊ะ"

ขาบกับเฟื่องกอดกันด้วยความหวังเต็มหัวใจ
ใจลุกขึ้น พยายามเดินเข้ามาหาสไบ

"ฟันลงที่คอตรงนี้"
สไบยกดาบขึ้น
"มองพี่ว่าเป็นข้าศึกคนหนึ่ง เหมือนที่สไบออกรบ แล้วฟันทหารอังวะตาย"
"ใจคอพี่ เลือดเนื้อพี่ มันเหี้ยมนัก"
"พี่ต้องทำสไบ พี่เป็นทหารอังวะ หน้าที่พี่คือทำทุกทางเพื่อเข้าไปยึดกรุงศรีอยุธยา"
สไบเงื้อดาบขึ้นสูงทันที
"ทุกคนรักแผ่นดินเกิด ทุกคนต้องสละชีวิตเพื่อบ้านเมือง พี่ก็เหมือนกัน ชีวิตพี่มีเพื่ออังวะ หลายครั้งที่สไบทำให้พี่รู้สึกอยากจะอยู่ที่นี่ ใช้แผ่นดินอยุธยาเป็นเรือนตาย แต่เลือดในตัวพี่คืออังวะ มันเตือนพี่ว่าพี่ต้องสละได้แม้ชีวิต เพื่อ..อังวะ"
ใจมองสไบที่เงื้อดาบพร้อมจะฟัน
"ฟันให้พี่ตายเถิด สไบ ให้ความรักของเราจบสิ้นไปพร้อมกับลมหายใจพี่" ใจขยับเข้ามาใกล้ สายตามองจดจำแต่ใบหน้าสไบ
"สไบไม่ได้ทำผิดอะไรเลย พี่ต่างหากที่ทำให้สไบเจ็บช้ำเพราะความรักของพี่ ฆ่าพี่เสีย ... สไบ ฆ่าพี่"
สไบเงื้อ ใจมอง สไบกำดาบสั่น ตัดใจทำไม่ลง หันหลังวิ่งออกไป ใจแววตาสลดวูบ มองด้วยความเศร้าไม่ต่างกัน

สไบวิ่งมาทรุดตัวลง ทิ้งดาบลงข้างตัว น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย แววตามีแต่ความทุกข์เมื่อความจริงประจักษ์แก่ใจว่าคนรักคือศัตรู และตัวเองก็ฆ่าใจไม่ได้
จิกแกคุมกองทหารอังวะเดินลัดเลาะมาในป่าละเมาะอย่างใจเย็น ขุนสรรค์ยืนอยู่บนคาคบไม้ กับพวกแม่นปืนระดมยิงปืนลงมา ทหารจิกแกโดนยิง ล้มตายลงเป็นใบไม่ร่วง ทองเหม็นขี่ควายซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้ พุ่งนำชาวบ้านระจันออกมา

"บางระจันรบ"
จันหนวดเขี้ยว / โชติ / อิน / เมือง นำชาวบ้านระจันวิ่งออกมาจากป่าอีกด้านหนึ่ง ทหารอังวะถูกไล่ฟันแตกตื่น พยายามหาทางหนี ทหารอังวะบางคนหาทางกลับทางเดิม ทองแก้ว ทัพ และดอกไม้ พาพวกชาวบ้านระจันที่แอบซุ่มอยู่ข้างหลังกรูกันออกมาดักไว้ เข้าไล่ฟันทหารอังวะอย่างไม่ปรานี
ทั้งสองฝ่ายรบกันอย่างดุเดือด จิกแกตกใจนึกไม่ถึง
"มันมาซุ่มล้อมเรา ตีฝ่าออกไป...แหวกทางออกไปให้ได้"
ทัพที่รบอยู่ไม่มีอ้ายเลา ฟันฉับลงที่คอทหารอังวะคนหนึ่งล้มลง
"สู้ตาย....ชาวระจัน ฆ่ามันให้หมด"
ขาบรบอยู่อย่างดุเดือด
จิกแกปลัดทัพ ควบม้าสั่งการอยู่ มีทหารกางร่มให้ และทหารถือปืนยาวยืนล้อมเป็นตับ
"ฆ่ามันให้หมด พวกมันมีแค่กระหยิบมือเดียว บุกฝ่าออกไปให้ได้"
กองทหารอังวะกับชาวบ้านระจันรบกันอย่างดุเดือด ทองเหม็น / ขุนสรรค์ / จันหนวดเขี้ยว / โชติ / อิน / เมือง / ทองแก้ว / ดอกไม้ ต่อสู้อยู่ ฟักที่รบอยู่บนหลังม้า
"พี่ทัพ...บุกเข้าไปฟันคอไอ้นายทัพมันให้ได้"
ทัพหันไปทางจิกแก แล้วพยายามตะลุยไป
ขุนสรรค์กับกองปืนวิ่งลงมาจากต้นไม้ ยืนเล็งยิงอยู่ห่างๆ หันไปเห็นทัพตะลุยไปหาจิกแกก็ตกใจ

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 31 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ