อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 1 ก.พ. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 1 ก.พ. 58

ทัพหันไปทางจิกแก แล้วพยายามตะลุยไป
ขุนสรรค์กับกองปืนวิ่งลงมาจากต้นไม้ ยืนเล็งยิงอยู่ห่างๆ หันไปเห็นทัพตะลุยไปหาจิกแกก็ตกใจ
"ไอ้ทัพอย่าเข้าไปพวกมันมีปืน"

ขุนสรรค์รีบวิ่งไปทางทัพ ทัพพยายามฟันตะลุยไปที่จิกแก
"ยิงไอ้คนที่มันกำลังตะลุยมา...เร็ว"
กองปืนอังวะวิ่งออกมาระดมยิงปืนไปที่ทัพทันที


ทัพเอาทหารอังวะบังกระสุนไว้ได้...แล้วบุกต่อ ขุนสรรค์วิ่งมาถึงยิงพวกกองปืนอังวะทันที...กองปืนอังวะล้มระเนระนาด จิกแกตกใจขยับม้าหนี ขุนสรรค์ใส่ดินปืนเสร็จพอดี ยิงไปทันที จิกแกโดนกระสุนเข้าเต็มหลัง ตกม้า...ม้าล้ม ทัพวิ่งมา จิกแกชักดาบออกมาสู้

ขาบรบอยู่อย่างดุเดือด ชาวบ้านระจันที่รบอยู่อย่างดุเดือด ทัพรบอยู่กับจิกแกอย่างดุเดือด ก่อนจะฟันจิกแกตายเป็นหลายแผล
สังข์ซุ่มดูอยู่กับเชลยไทยที่แต่งเป็นทหารอังวะ เห็นทหารอังวะยืนประจำการอยู่เต็มไปหมด

เสียงกลองดังเป็นจังหวะช้าหนักแน่น ทหารอังวะขยับตัว พากันมองไปด้านนอก สังข์มองตาม ทหารอังวะพูดจากัน สีหน้าเครียด
สังข์กระซิบถามเชลยที่อยู่ข้างๆด้วยความสงสัย
"เฮ้ย ... ทัพพวกมันที่ไปรบ กลับกันมาแล้วใช่มั้ย"
เชลยที่หมอบอยู่ด้วยกันไม่ตอบ มัวแต่มอง
สังข์ทนไม่ไหว เอาดาบเคาะหัวเชลย
"ตอบกูสักคนสิวะ พวกมันไปรบกลับมากันแล้วใช่ไม๊ เสียงกลองแบบนี้มันชนะหรือว่าแพ้"
"กูก็เหมือนมึงจะรู้ได้ไง"
เชลยคลำหัว เจ็บ สังข์พนมมือไหว้เหนือหัว
"เจ้าประคูณ..ขอให้ไอ้ทัพมันทำได้ตามแผน ให้ชาวระจันชนะด้วยเถิด"

จอกยีโบ กับนายทหารอังวะอื่นๆ ยืนมองศพจิกแกที่นอนคลุมผ้าอยู่กลางสนามค่าย เนเมียวสีหบดีควบม้ามากับกองทหารอย่างเร็วรีบตรงมาดู เหล่าทหารบาดเจ็บ ร่างโชกเลือด ที่นั่งรออยู่อย่างเจ็บแค้น หลายคนแขนขาขาดเพราะถูกฟัน หลายศพถูกหามกลับมาบนแคร่ไม้ไผ่กองทัพถมกัน
เนเมียวสีหบดีกระโดดลงจากม้า เดินมากระชากผ้าที่คลุมศพๆหนึ่งที่อยู่กลางลาน เป็นศพจิกแกถูกฟันคอเกือบขาด ตามร่างกายเลือดไหลทะลัก เพราะกระสุนเจาะร่างหลายนัด
เนเมียวสีหบดีรีบปิดผ้าไว้....เราจึงได้เห็นจิกแกเพียงนิดเดียว ทหารทุกคนเงียบกริบ
เนเมียวสีหบดีจ้องมองจอกยีโบด้วยความคั่งแค้นที่เป็นฝ่ายแพ้ยับเยิน
"จิกแกนี้เป็นนายทหารฝีมือดีที่ข้าไว้ใจที่สุด แต่กลับมาแพ้ ถูกฆ่าตายด้วยคมดาบ ไอ้พวกชาวบ้านโยเดียโง่ๆ มันหมายความว่ายังไง จะให้ข้าไปกราบทูลพระเจ้าอยู่หัวเซงพยูเชงว่า ไอ้พวกชาวบ้านโยเดียมันเก่งกว่านายทหารอังวะอย่างงั้นหรือ"
จอกยีโบเงียบ เนเมียวสีหบดียิ่งโมโห
นายทหารคนสนิทของจอกยีโบ นำกองลาดตระเวนอังวะแบกแคร่หามศพอูทินเข้ามา
จอกยีโบรีบรุดไปดู เห็นศพอูทิน ชาวซีด มีบาดแผลเต็มตัว
"เราพบศพท่านอูทินที่ริมน้ำ ห่างจากค่ายเราไปสักร้อยเส้น"
จอกยีโบเงียบ พยายามระงับความโกรธ
"ศพใคร" เนเมียวสีหบดีถาม
"อูทิน นายทหารฝีมือดีของข้า เขารู้เรื่องค่ายบางระจันดี แต่ถูกลอบฆ่าเสียแล้ว"

"นี่มันลอบมาสังหารทหารท่านถึงในค่ายเชียวหรือ จะมัวรีรออะไรอีก..รีบหานายทหารคุมทัพไปปราบมัน อย่าปล่อยให้พวกมันผยองอยู่ได้นาน จะเอาทหารไปอีกกี่ร้อยกี่พันก็เอาไป ข้าต้องได้เหยียบซากศพไอ้พวกบ้านระจัน ก่อนที่จะตีกรุงโยเดียแตก...เข้าใจมั้ย"
ชาวค่ายร้องรำทำเพลงอยู่ที่ลานหน้าโบสถ์อย่างสนุกสนาน รอทัพกับแฟงขอพรพิธีแต่งงานอยู่ในโบสถ์

ภายในโบสถ์ หลวงพ่อธรรมโชติรดน้ำมนต์ให้ทัพกับแฟงที่พนมมือ ก้มหัวรับน้ำมนต์ มีเอิบกับช่วงช่วย
ด้านหลังคือนางเฟี้ยม นางจันทร์ เฟื่องนั่งใกล้ขาบ ฟักกับจวงนั่งใกล้แม่ และพันเรือง / ทองเหม็น / ขุนสรรค์ / จันหนวดเขี้ยว /
ทุกคนยิ้มแย้มมีความสุข พนมมือรับน้ำมนต์จากหลวงพ่อ
"ขอให้เอ็งทั้งสองจงซื่อสัตย์ ครองรักมั่นคงจนแก่จนเฒ่า"
ทัพกับแฟงมองสบตากันด้วยความยินดี
"ขอให้ความรักของเอ็ง จงเป็นพลังให้สร้างแต่กรรมดีที่ไม่มีวันสูญสิ้น มีลูกสืบหลาน เป็นกำลังของแผ่นดินตลอดไป"
ทัพกับแฟงยิ้มให้กันแล้วก้มลงกราบหลวงพ่อที่มองอย่างเมตตา
คนรักทั้งสองหัวใจ สีหน้าชื่นบาน เหมือนกับทุกๆคนที่มาร่วมยินดี

ยามค่ำคืน บรรยากาศเรือนหอถูกตกแต่งด้วยดอกไม้ป่า สวยงาม รอบๆลาน ทัพกับแฟงนั่งอยู่กันคนละด้าน ทัพนั่งอยู่กับฝ่ายชาย แฟงนั่งอยู่กับพวกผู้หญิง เอิบ ช่วงยืนอยู่ตรงกลาง หันมองรอบๆ
"วันนี้วันดีของพวกเรา พี่ทัพแต่งงาน" เอิบบอก
"กับไอ้ฟัก" ช่วงบอก
ทุกคนหัวเราะ
"เฮ้ย .. เฮ้ย พูดดีดี ไอ้เอิบ ไอ้ช่วง เดี๋ยวข้าปัดถีบ"
ทัพทำท่าสะบัดขา เอิบ ช่วงพากันถอยห่าง
"ไม่เดี๋ยวแล้ว พี่" เอิบบอก
"มาเต็มหน้าเลย"ช่วงว่า
ฟักบอก
"เดี๋ยวจะเจอของข้าด้วย"
"เอาล่ะ เอาล่ะ วันนี้วันแต่งงานของพี่ทัพ กับ น้องแฟงคนสวย"
ทัพยิ้มกว้าง กลุ่มผู้ชายเป่าปากแซว แฟงเขิน ลุกพรวด เอิบ ช่วงพากันถอยกรูด เฟื่องจับแฟงไว้
"พูดให้มันดีๆนะ ไอ้เอิบ ไอ้ช่วง" แฟงบอก
"ก็สวยไงจ๊ะ สวยที่สุดเลย เจ้าสาวพี่ทัพ" เอิบบอก
"ยังไม่ได้ว่าสักคำ" ช่วงว่า
"ใครมันว่าเจ้าสาวข้าไม่สวยพูดบอกมา ข้าจะชกให้คว่ำ ฟันให้ขาดสองท่อน"
เสียงโห่แซวดังขึ้นรอบวง แฟงยิ่งเขิน เฟื่องดึงแฟงลงนั่ง ทัพส่งสายตาหวานให้แฟงจนวางมือวางไม้ไม่ถูก
"แล้วนี่จะนั่งมองกันเป็นปลากัดหรือไง พี่ทัพ" เอิบถาม
"มองกันไปมองกันมา อุบะ..นังแฟงท้องโย้"
"ปากเสียแล้วนะ พี่ช่วง"
"อุ๊ย !!! เจ้าสาวเคือง"
เอิบสนุกปาก
"ก้อเจ้าบ่าวมันเอาแต่มอง แล้วจะท้องได้ไง"
เอิบ ช่วงรับส่ง ชาวบ้านโห่ฮา แฟงอายจนทำอะไรไม่ถูก
"งั้นก็อย่ามามัวเสียเวลา ได้ฤกษ์ส่งตัวแล้ว มา..ส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวดีกว่า"
เคลิ้มกับผู้ชายคนอื่นๆพากันแบกทัพขึ้น ทัพรีบร้องห้าม
"อย่า อย่าแตะตัวเจ้าสาวข้านะเว้ย ใครก็ห้ามแตะ"
แฟงตกใจ ฟักเข้ามาอุ้มน้องสาวขึ้นบ่า
"พี่ฟัก"
ทุกคนพากันมองตื่นเต้น พวกผู้ใหญ่หัวเราะ
จันทร์บอก
"เออ...ไอ้พวกนี้มันแผลงกันดีจริงๆ"
"ข้าว่าก็สนุกดี ไม่ต้องเหมือนคู่อื่นๆ" เฟี้ยมว่า
ทัพถูกพวกผู้ชายแบก ฟักแบกแฟง เฟื่องกับขาบมองด้วยรอยยิ้ม ขาบโอบเฟื่องไว้ชิด
เจ้าบ่าว เจ้าสาวถูกแบกพาออกท่ามกลางรอยยิ้มและดอกไม้ที่จวงกับสไบนำชาวบ้านหญิงพากันโปรยให้
"ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรเลยนะ พี่ทัพ"
"ปราบพยศนังแฟงมันให้ราบเลยนะพ่อทัพ"

เสียงผู้ชายที่แบกทัพแซว ทัพมองไปที่แฟง สองสายตามองกันด้วยความรัก
ฝ่ายเมียวสีหบดีที่ยืนอยู่กลางลาน หน้าโถงบัญชาการ อากาปันยี นายกองคนใหม่ยืนอยู่ในที่ประชุมเรื่องปราบบ้านระจัน ทุกคนสีหน้าเคร่งเครียด

"พวกบ้านระจัน ฝีมือมันเก่งกล้า ใจมันห้าว ยอมตายแต่ไม่ยอมถอย"
เนเมียวสีหบดีมองอากาปันยีที่เอ่ยอย่างไม่ประมาท
"คราวนี้ข้าขอสร้างค่ายขึ้นใกล้ๆค่ายพวกมัน การตั้งค่ายสู้ ก็เพื่อยึดพื้นที่มั่นไว้ให้นานที่สุด หากไม่ชนะข้าพเจ้าจะไม่ยอมถอย"
"ข้ายอมให้เจ้าทำทุกอย่าง ขอให้ปราบไอ้พวกบ้านระจันนี้ลงให้ได้ หากพวกมันแข็งแกร่งมากกว่านี้ มันจะเป็นกำลังสำคัญช่วยทัพกรุงโยเดียตีกระหนาบหลังค่ายใหญ่ของข้าที่ปากน้ำประสบ จงรีบไปรื้อทลายค่ายมัน ล้างอายให้ข้าโดยเร็วที่สุด"
ทุกคนในกระโจมออกมา สังข์ปลอมเป็นทหารยืนเวรยามฟังอยู่อย่างจดจำ

ดำน้ำมาโผล่ข้างๆแพร้าง แล้วรีบไปค้นชุดที่ซ่อนไว้มาใส่อย่างรวดเร็ว

ภายในเรือน ทัพกับแฟงนั่งอยู่คนละด้านของที่นอน รอบห้องตกแต่งสวยงามด้วยดอกไม้ แสงไต้วับแวมในห้อง ทัพค่อยๆดึงดอกไม้ที่ผมแฟงออก แฟงมอง ทัพดมดอกไม้ แฟงเขิน ทัพขยับมาใกล้
"บอกพี่สักคำได้มั้ย แฟงคนดี"
แฟงสบตาทัพด้วยความอาย
"รักพี่ทัพคนนี้บ้างมั้ย"
"จะถามทำไมอีก"
"ก็พี่อยากได้ยิน"
ทัพขยับมาชิดแฟง แฟงจะถอย แต่ทัพโอบไว้ ดึงแฟงมาใกล้

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 1 ก.พ. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ