อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 25 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 25 ม.ค. 58

พริบพราวรื้อจนทั่ว จนหมดหวัง “เฮ่อ หาจนทั่วแล้วไม่เห็นมีเลย !! ไม่หามันแล้ว” เธอลุกพรวดขึ้น แต่จังหวะลุกเสียหลัก เซไปชนชั้นวางเอกสารล้มลง โครม ! “ว้าย !” พริบพราวหันไปดูที่ชั้นเอกสารแล้วก็ชะงัก เพราะหลังชั้นเห็นว่ามีกล่องเอกสารวางซ่อนไว้อยู่ เธอตาโตรีบพุ่งเข้าไปเปิดดูทันที
รุ้งลดาชะงัก “ได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า ?”

“ถ้าเมื่อกี๊ผมได้ยินแต่เสียงคุณรุ้ง เต็มสองหูเลย”


“ทะลึ่ง ! ฉันไม่ได้พูดเล่น ฉันได้ยินเสียงเหมือนของหล่น” รุ้งลดาหันขวับ มองหาต้นเสียง
พริบพราวเปิดกล่องออกมา เห็นเอกสารวางไว้เพียบ เธอรีบหยิบมาดูแล้วตาโตวาว “นี่ไงเจอแล้ว เอกสารสั่งโยกย้ายเงินโดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากลูกค้า...นายองศากำลังโยกเงินลูกค้าไปลงทุนของตัวเองจริงๆด้วย เลวที่สุด”
เสียงรุ้งลดาดังเข้ามา “ฉันได้ยินเสียงดังมาจากแถวนี้”
พริบพราวตกใจ “เฮ้ย !!” เธอรีบหยิบถุงผ้าที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋าสะพายใบเล็ก แล้วยัดเอกสารทั้งหมดลงในถุง
รุ้งลดาเดินมาถึงบริเวณห้องเอกสาร แต่เลือกเปิดเข้าไปห้องเก็บของที่อยู่ติดกัน “ฉันว่าห้องนี้ !!”
รุ้งลดาเดินเข้าไปเลย รปภ. รีบเดินตามเข้าไป
พริบพราวเก็บเอกสารเสร็จแล้วก็รีบเอามาสะพายติดตัว เลื่อนกล่องและชั้นเข้าที่เดิม รีบเดินมาที่ประตู
รุ้งลดาออกมาจากห้องเก็บของ รปภ. เดินตามออกมา “ไม่มี !! นังพริบพราว มันหายไปไหนของมัน”
พริบพราวกำลังเปิดประตูออกมา แต่พอเห็นรุ้งลดายืนอยู่ก็ตกใจ รีบปิดกลับไปเหมือนเดิม
รุ้งลดารู้สึกเหมือนปรายหางตาเห็นอะไรบางอย่าง หันขวับ “ห้องเก็บเอกสาร” รุ้งรีบเดินมาทันที
รุ้งเปิดประตูผัวะเข้าไป .... รุ้งเปิดไฟ... ว่างเปล่า .. ไม่มีคน มีแต่เอกสารวางบนชั้นระเกะระกะ รุ้งลดาเดิน
เข้ามาสอดส่ายสายตาอย่างระมัดระวัง รปภ. ตามเข้ามา .. ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้อง
ด้านหลังเห็นพริบพราวค่อยๆโผล่ออกมาจากหลังชั้น หญิงสาวกลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้น .. พยายามขยับตัวให้เงียบที่สุด..พริบพราวกระชับถุงเอกสารไว้อย่างดี สำคัญยิ่งชีวิต
รุ้งลดากับรปภ. กวาดสายตาในห้องเก็บเอกสาร และ พริบพราวค่อยๆ แทรกตัวออกจากประตูให้เบา และเงียบที่สุด และแล้วพริบพราวก็ค่อยๆเอาตัวเองแทรกออกมาจากประตูได้สำเร็จ ทันทีที่พริบพราวหลุดพ้นประตู รุ้งลดารู้สึกเหมือนเห็นอะไรที่หางตา หันขวับมา เจอแต่ความว่างเปล่า !!
รุ้งลดาเริ่มเอะใจ..หันหลัง เดินมาที่ประตู

พริบพราวรีบถอดรองเท้าซ้นสูง และวิ่งให้เร็ว เงียบที่สุด รุ้งลดากำลังจะออกจากห้องเก็บเอกสาร
พริบพราวกำลังจะถึงประตู แต่ดันสะดุดเอกสารร่วง กระจายออกมาที่พื้น เธอล้มฟุบลงที่พื้น “โอ้ยยย” พริบพราวรีบปิดปาก
รุ้งลดาเปิดประตูออกมา แต่ไม่เห็นใคร เพราะพริบพราวฟุบอยู่ที่พื้น เธอมองผ่านขึ้นมาเห็นขารุ้ง..พริบพราวนอนฟุบตัวแข็งทื่อ
รุ้งลดากวาดตามองไปรอบๆ แล้วไม่เห็นอะไร รุ้งลดาเดินเข้าไปดูอีกห้อง รปภ. รีบเดินตาม
พริบพราวรีบเก็บเอกสารอย่างรวดเร็ว และวิ่งออกจากบริษัทไปทันที พอหญิงสาววิ่งหลุดประตู เสียงประตู
ปิดดัง
รุ้งลดาชะงักรีบเดินออกมาทันที พริบพราววิ่งพรวดออกจากบริษัท รุ้งลดาเห็นแว่บๆ “นังพริบพราว !!! ต้องเป็นมันแน่ๆ !! นังพราว นังพราว !!! รีบวิ่งตามมันไปสิ”
รปภ.รีบวิ่งตามไป รุ้งลดารีบเดินตามไปด้วยความร้อนใจและสงสัยสุดๆ

พริบพราววิ่งพรวดออกมาที่รถ รีบขึ้นรถ วางเอกสาร ล็อครถ และสตาร์ทรถออกไปทันที
ด้านหลังเห็นรุ้ง และรปภ.วิ่งตามออกมา
“คุณพริบพราวไปแล้ว ปะ...ไปโน่นแล้วครับ” รปภ.หอบแฮ่ก
“เออ ไม่ต้องบอก ฉันมองเห็น!! นังพริบพราวแกมาทำอะไร? ทำไมต้องหลบๆซ่อนๆด้วย” รุ้งลดาจิกตาด้วยความไม่วางใจ

องศาคุย กับรุ้งลดาในคอนโด .. ด้านหลังเห็นทีวีเปิดทิ้งไว้
“รุ้งคิดมากเกินไปหรือเปล่า ? พราวเค้าก็อาจจะแวะมาทำงานจริงๆ ตามที่เค้าบอกกับรปภ.ก็ได้”
“พี่องศานั่นแหละที่คิดเข้าข้างมันเกินไป ถ้ามันมาทำงาน ทำไมต้องทำตัวหลบๆซ่อนๆด้วย รุ้งว่ามันต้องทำอะไรลับหลังเราอยู่แน่ๆ รุ้งต้องรู้ให้ได้”
“ไม่เอาน่า อย่าหาเรื่อง พี่กำลังจะทำงานใหญ่ อย่าให้กรวดเม็ดเล็กๆในรองเท้าทำให้เราต้องสะดุด”
“งานใหญ่อะไรคะ ?”
“พี่ซื้อหุ้นบริษัทที่มีข่าววงในว่าจะได้สัมปทานทองคำในอเมริกา ตามข้อมูลที่คุณชาลีให้มา รับรองว่าถ้าขายหุ้นตัวนี้ได้เมื่อไหร่ รวยเละ ถึงวันนั้นไม่ใช่แค่พริบพราวแต่ทั้งนารากรเราก็ซื้อได้”
รุ้งลดาตาโตวาว “ว้าวววว..แสดงว่าพี่องศาต้องซื้อไปเยอะแน่ๆ ซื้อไปเท่าไหร่คะ ?”
“หมดตัว .. มีเท่าไหร่เทซื้อหมด ทั้งเงินส่วนตัวและเงินบริษัท”
รุ้งลดาจากยิ้มกว้าง หุบฉับ “เงินบริษัท ? อย่าบอกนะคะว่า พี่องศาเอาเงินลูกค้าไปซื้อหุ้นในชื่อตัวเอง” องศายิ้มยักไหล่รับหน้าด้านๆ รุ้งลดาคิดเครียด “แบบนี้..ถ้าเกิดว่าหุ้นตัวนี้มันตก ไม่ได้ราคาตามที่เราคิด..เราจะเอาเงินที่ไหนมาคืนลูกค้า”
องศาหุบยิ้มทันที “อย่าพูดจาอัปมงคลได้มั้ย หุ้นเหมืองทองคำตัวนี้ คุณชาลียืนยันว่าเวิร์ค ใครๆก็หาซื้อกันทั้งโลก พี่ได้มาโชคดีแค่ไหนแล้ว หุ้นตัวนี้ไม่มีวันราคาตก ไม่มีทาง !!”
ทันใดนั้นมีเสียงข่าวดังมาจากทีวี
“ขอต้อนรับเข้าสู่ช่วงบิสสิเนสรีพอร์ตครับ มีข่าวด่วนรายงานมาจากประเทศสหรัฐอเมริกาตอนนี้มีการประกาศอย่างเป็นทางการแล้วนะครับว่าจะไม่มีการเปิดสัมปทานเหมืองทองคำ เพราะความไม่แน่นอนทางการเมือง”
หือ ? ทั้งองศาและรุ้งอึ้ง ค่อยๆหันมาทางทีวี
“นักลงทุนที่ช้อนซื้อหุ้นของบริษัทที่มีแนวโน้มว่าจะได้สัมปทานเหมืองรีบเทหุ้นขายในทันที ทำให้ราคาหุ้นในหลายบริษัทตกต่ำที่สุดในรอบหลายสิบปี”
รุ้งลดากับองศาช็อค เธอหันขวับมาที่ชายหนุ่ม “หุ้นตก...ใช่บริษัทที่พี่องศาซื้อไว้หรือเปล่าคะ ?”
องศาไม่ตอบ แต่ขาอ่อนทรุดลงไปนั่งอยู่เก้าอี้ด้วยความช็อค !!
รุ้งลดาตกใจ “พี่องศา !!”
องศามือสั่น หยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก หาชาลี แต่ปิดเครื่อง “ไอ้ชาลี...ปิดเครื่อง!”
รุ้งลดาหน้าเสีย องศาหน้าซีด โทรศัพท์มือถือดังขึ้น องศารีบกดรับนึกว่าชาลีโทร.กลับ “ฮัลโหล .. ลิปดา !”

เช้าวันต่อมา ที่ห้องน้ำในบริษัทนารากร
ลิลลี่ช็อค...เครื่องทดสอบตั้งครรภ์ขึ้นสองขีด... !! “ท้อง...จริงๆด้วย”
ลิลลี่รู้ทันทีว่าต้องเป็นครั้งนั้นแน่ๆ .. ลิลลี่จับท้องตัวเองด้วยความทะนุถนอม กังวล แต่ก็รักนะ

รุจน์นั่งจ้องคอมทำงานหน้าเครียด ลิลลี่เดินมาเหมือนจะพูดด้วย...แต่พอรุจน์หันมา ลิลลี่ก็หันหนี
รุจน์งงๆ “น้องลิลลี่มีอะไรจะพูดกับพี่หรือเปล่าคะ ?”
“ไม่มี !!”
“ไม่มีแน่นะ”
“แน่ !!” ลิลลี่ตะคอกปิดการสนทนา แล้วก็หันหลังไปทำงาน รุจน์ส่ายหน้างงๆ
ปราณนต์เดินมาที่โต๊ะ รุจน์หันมาเห็นปราณนต์ “อ้าวไอ้ณนต์มาแล้วเหรอ ? เมื่อกี๊แฟนแก เอ๊ย พี่ศยาเค้ามาถามหา บอกให้แกไปหาเค้าที่ห้องทำงาน”
“ขอบคุณครับ” ปราณนต์ทำท่าจะไป
รุจน์คว้าแขนไว้ ดึงมาถามกระซิบๆ “เฮ้ยณนต์ แก.. แน่ใจเหรอวะ จะคบกับพี่ศยา”
“ทำไมพี่ถามเงี้ย ?”
“คือ...ก็แค่สงสัย ที่ผ่านมาฉันก็พอดูออกว่าเค้าสนใจแก แต่ฉันไม่เคยเห็นแกสนใจเค้าเลยนะเว้ย แก...แน่ใจนะว่า ไม่ได้คบกับพี่ศยาเพราะต้องการ “ประชดพราว”..”
ปราณนต์สะอึกไป .. หลบตา ปฎิเสธ “ผมจะทำแบบนั้นทำไม ผมคบกับพี่ศยา เพราะเรา... รู้สึกดีๆต่อกัน .. ไม่เกี่ยวกับพราว ไม่เกี่ยว !! ... ผมไปหาพี่ศยาก่อนนะครับ” ปราณนต์ชิ่งไปเลย
รุจน์ส่ายหน้านิดๆ เป็นห่วง

อวัศยาทำงาน มีเสียงเคาะประตู ศยานึกว่าปราณนต์ เงยหน้ายิ้มรับ พร้อมส่งเอกสารให้ “เดี๋ยวณนต์เอาเอกสารชุดนี้ไปให้คุณนิดาแล้ว ..“
ไม่ใช่ปราณนต์แต่เป็นแสนดี “พี่ศยาคะ..แสนดีทนไม่ได้แล้ว แสนดีรู้สึกผิด แสนดีขยะแขยงตัวเอง แสนดีต้องมาสารภาพค่ะ แสนดีต้องสารภาพ”
“สารภาพอะไร?”
แสนดีเครียดๆ แล้วก็ตัดสินใจพูด “แสนดีเป็นคนถ่ายเอกสารประวัติลูกค้าของบริษัทเองค่ะ .. เอกสารที่ติดอยู่ในเครื่องเป็นของแสนดี ไม่ใช่ของพริบพราวค่ะ”
อวัศยาชะงัก
ปราณนต์เดินมาพอดี๊...พอดี ปราณนต์อึ้ง “ไม่ใช่ของพริบพราว?”
แสนดีหันขวับไป เห็นปราณนต์หน้าเครียด แสนดีตอบละล่ำละลั่ก “ไม่ใช่...ของแสนดีเองคือ..ตอนแรกคุณองศาติดต่อให้แสนดีไปทำงานด้วย แต่มีข้อแม้ว่าต้องเอาเอกสารประวัติลูกค้าไปด้วย แต่เค้าโกหกว่าบอสอนุญาตแล้ว .. แสนดีก็เลยเตรียมเอกสารไปตามที่เค้าต้องการ .. แล้วกระดาษที่ติดอยู่ในเครื่องก็เป็นของแสนดีเองค่ะ...”
ปราณนต์หน้าเสีย..เขานึกถึงตอนที่ตัวเองพูดจาดูถูกพริบพราวที่บริษัทองศา
ปราณนต์อึ้ง “แสดงว่าที่ผมไปต่อว่าพราวทั้งหมด...ก็ไม่ใช่เรื่องจริง”
แสนดีเม้มปาก..พยักหน้ารับด้วยความรู้สึกผิด น้ำตาจะไหล
ปราณนต์แทบทรุด... “ผมขอโทษนะครับ..” ปราณนต์เดินออกจากห้องไปด้วยอาการเบลอๆ งงๆ รู้สึกผิดอย่างแรง
อวัศยามองปราณนต์ เธอมองเห็นความรู้สึกผิดอย่างเต็มที่
แสนดีหันมาทางอวัศยาแล้วพูดจ๋อยๆ “แสนดีเอาเอกสารไปให้พี่นิดานะคะ”
แสนดีค่อยๆหยิบและเดินออกไปเงียบๆ .. อวัศยาอึ้ง – จุก – เจ็บเบาๆ บอกไม่ถูก

ปราณนต์เดินมาหยุดที่ทางเดินมุมสงบมุมหนึ่งของบริษัท ปราณนต์รู้สึกผิดมากๆ แต่สับสนไม่แน่ใจว่าควร
จะทำอะไร และควรจะแก้ไขอะไร ยังไง .. สับสน !!!

แท็ปแล็ตอยู่ในมือลิปดา..ลิปดาเปิดหน้าที่เป็นรูปเอกสารซื้อขายให้องศาดู..
องศาหน้าซีด “แกเอาเอกสารพวกนี้มาได้ยังไง ?”
ลิปดาปิดหน้าจอ “มันไม่สำคัญว่าผมได้มายังไง แต่..ถ้ามันไปถึงตำรวจ พี่ติดคุกแน่ พี่รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรอยู่ ที่ผ่านมาผมพยายามไม่ไปยุ่งกับบริษัทพี่ พี่พยายามจะดึงคน ขโมยข้อมูลลูกค้า ผมก็ไม่เอาเรื่อง .. แต่เรื่องนี้ ผมยอมไม่ได้ !”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/3 วันที่ 25 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ