อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/5 วันที่ 25 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/5 วันที่ 25 ม.ค. 58

ลิปดาค่อยๆ เผยความจริง “พี่องศาโดนหุ้นส่วนยุให้เอาเงินลูกค้ามาซื้อหุ้นเหมืองทองคำเพื่อปั่นราคาในตลาด และพี่องศาก็ทำตาม”
องศาลากรุ้งลดาเข้าบริษัทไป
รถพริบพราวแล่นเข้ามา...เฉียดกันนิดเดียว เธอไม่เห็นตอนรุ้งลดาโดนกระชากเข้าไปในบริษัท

ลิปดาเล่าต่อ...ปราณนต์ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกผิด..อวัศยาแอบมองปราณนต์เป็นระยะๆ
“พราวพยายามหาหลักฐานที่จะพิสูจน์ว่าพี่องศายักยอกเงินลูกค้า และตอนนี้หลักฐานพวกนั้นก็อยู่กับผมหมดแล้ว”


ปราณนต์กับอวัศยาอึ้ง..ปราณนต์ถึงกับเซนิดๆ
“ผมเอาหลักฐานมาเจรจาให้พี่องศาหาเงินมาคืนลูกค้าก่อนจะโดนจับ .. แต่ถ้าไม่เอาเงินมาคืน .. ผมจะส่งหลักฐานให้ตำรวจ”
“แสดงว่า...พราวยอมให้ทุกคนเกลียด เพื่อช่วยลูกค้า”
“นั่นคือเหตุผลข้อที่หนึ่ง..แต่มีเหตุผลข้อที่สอง.. พราวไม่ได้บอกแต่ผมรู้ .. ที่เค้ายอมทำทุกอย่าง เพราะต้องการไถ่โทษ และขอโทษ..คุณทั้งสองคน”
ปราณนต์กับอวัศยาชะงักกึก

พริพราวยืนพิงอยู่ข้างรถ หยิบโทรศัพท์มาจะกดส่งข้อความ..พอกดเปิดโทรศัพท์เห็นรูปคู่กับณนต์เป็นวอลล์เป
เปอร์..เธอแว่บคิดถึง แล้วพยายามดึงสติกลับมา..กดข้อความหาลิปดา
ลิปดาพูดต่อ “พราวรู้สึกผิดมากๆ ที่สวมรอยเป็นแอบรัก และหลอกลวงคุณ พราวคงอยากทำอะไรดีๆบ้าง เพื่อลบล้างความผิด ถ้าคุณสองคนเห็นว่าสิ่งที่พราวทำพอจะมีคุณงามความดีอยู่บ้าง ผมอยากจะช่วยขอร้องให้คุณ...ยกโทษให้พราว”
“ฉันยกโทษให้พราวมานานแล้ว เราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันอีกต่อไป”
ลิปดาพยักหน้ารับ...ลิปดาหันมาทางปราณนต์ ...รอคำตอบ..ปราณนต์มองลิปดาในแววตายอมยกโทษให้พริบพราวอย่างเห็นได้ .. แต่ยังไม่ได้เอ่ยปากพูด
เสียงไลน์เข้าที่เครื่องลิปดา ตรึ่ง !! ลิปดายังไม่อ่าน ปราณนต์ก็ยังไม่ตอบ เสียงข้อความก็ดังอีก จนลิปดาต้องชูนิ้วขอเวลานอก ให้รอแป๊บ พอลิปดากดเห็นชื่อพริบพราวก็ส่ายหน้า “ตายยากจริงๆ ..” อวัศยากับปราณนต์พยักหน้าพอเดาได้ว่าเป็นพริบพราว ลิปดากดอ่านแล้วหน้าเครียด จนปราณนต์แปลกใจ
“บอส..มีอะไรหรือเปล่าครับ?”
“พราวบอกว่ามีเจ้าหน้าที่จาก ก.ล.ต. ขอให้เข้าไปบริษัทพี่องศาเพื่อตรวจสอบและขอให้พราวให้ถ้อยคำ มีลูกค้าร้องเรียน ตอนนี้อยู่หน้าบริษัทกำลังจะเข้าไป..แต่ผมว่ามันแปลกๆ เพราะยังไม่มีลูกค้าหรือเจ้าหน้าที่รู้เรื่องนี้...หรือถ้ามีการร้องเรียนต้องตรวจสอบด้านอื่นก่อนจะเรียกไปให้ถ้อยคำ..”
อวัศยาเสริม “และก็น่าจะเรียกไปให้ถ้อยคำที่ ก.ล.ต. ไม่ใช่มาสอบที่บริษัท และคนที่ถูกเรียกตัวต้องเป็นคุณองศา ไม่ใช่พราว”
บรรยากาศเริ่มไม่น่าวางใจ ทันใดนั้นทั้งสามคนก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกัน ฟึ่บ !
“ฉันจะโทร.หาพราว !!” อวัศยาบอก
“ผมโทร.หาพี่องศา !!” ลิปดาพูด
“ผมโทร.หารุ้ง !!” ปราณนต์เอ่ย
ทั้งสามคนหันหลังให้กัน และกดโทร. ทันที

พริบพราวเดินเข้ามาในบริษัทแล้วชะงัก..เพราะปิดเงียบ ไม่มีพนักงานอยู่สักคน “ทำไมไม่มีคนมาทำงาน”
เสียงโทรศัพท์มือถือดัง..พริบพราวหยิบมาดู “พี่ศยา?” หญิงสาวกำลังจะกดรับ ทันใดนั้นมือองศาพุ่งเข้ามาแย่งโทรศัพท์ไปอย่างรุนแรง พริบพราวตกใจ องศาหน้ามืด ปาโทรศัพท์ทิ้งลงพื้น..โทรศัพท์กระจาย
หญิงสาวหันมาเห็นองศาตกใจ ตัวชาวาบ “องศา ...”
องศาหน้าเครียด ร้าย หันมาสั่งรุ้งลดาที่ยืนหลบอยู่ด้านหลัง “ไปเปิดประตู....” รุ้งลดายังตัวสั่นๆ “ไปเปิดสิ ไม่ได้ยินหรือไงห๊ะ? หรืออยากโดน” องศาควักปืนออกมาเล็งที่รุ้งลดา
พริบพราวตกใจตัวแข็งทื่อ
“กรี๊ดดดด อย่ายิงนะ ฉันเปิดแล้วเปิดแล้ว” รุ้งลดารีบวิ่งล้วงเอากุญแจจะมาเปิด พอล้วงกระเป๋าก็เห็นโทรศัพท์หน้าจอวาบสว่าง แต่ไม่มีเสียง เพราะปิดเสียงไว้ .. รุ้งลดามองหน้าจอ.. “ณนต์” เธอะงักคิด ..
ปราณนต์ อวัศยา ลิปดา วางสาย และหันมาประชุมกันอีกรอบ
“รุ้งไม่รับสาย”
“ของพราวมีสัญญาณดัง 4-5 ครั้ง แล้วก็หายเงียบไปเลย เหมือนปิดเครื่อง”
“ของพี่องศาปิดเครื่องไปเลย ติดต่อไม่ได้”
“ฉันว่าบรรยากาศมันแปลกๆ” อวัศยาบอก
ปราณนต์คิดเหมือนกัน ปราณนต์เห็นห่วงพริบพราวจับใจ ทันใดนั้นเสียงข้อความเข้าที่เครื่องณนต์
ปราณนต์รีบก้มดู “รุ้งส่งข้อความมา...” ทุกคนตั้งใจฟัง ปราณนต์อ่านแล้วอึ้ง “..“ช่วยด้วย” แล้วก็แชร์สถานที่…บอกว่าตอนนี้อยู่ที่ออฟฟิศ”
ทุกคนงง ... มีไลน์เข้ามาอีก ปราณนต์รีบกดดู....คราวนี้เป็นรูป ปราณนต์รีบเปิดดูรูปทันทีแล้วก็ต้องอึ้ง “พราว !!!!” ชายหนุ่มหันรูปมาให้ศยากับลิปดาดู เป็นรูปองศาลากตัวพริบพราวเดินเข้าไปในออฟฟิศ ..
ทันใดนั้นปราณนต์ก็วิ่งไปคว้าจักรยานมาทันที
“ณนต์ !!”
“ผมจะไปช่วยพราว !!” ปราณนต์ปั่นจักรยานไปอย่างเร็ว
ลิปดาหันไปคร่อมมอเตอร์ไซด์เตรียมไป อวัศยาหันขวับไป “บอส !!!” ลิปดาหันมา อวัศยาลึกๆก็ยังมีทิฐินิดๆ แต่ภาวะหน้าสิ่วหน้าขวานก็ต้องยอม “ฉันไปด้วย”
ลิปดาลึกๆก็ดีใจ แต่.. พยักหน้าให้ขึ้นรถแบบนิ่งๆ อวัศยารีบขึ้นมาค่อมข้างหลัง ลิปดาส่งหมวกกันน็อคให้ เธอรับมาใส่ ลิปดาออกตัว อวัศยาหงายหลังนิดๆ ต้องรีบกอดเอวลิปดาไว้ ลิปดายิ้มนิดๆ อวัศยาแอบตื่นเต้นเบาๆ ไม่ได้อยู่ใกล้กันมานาน

องศากำลังจิกหัวลากพริบพราวเข้าไปด้านในบริษัท
“โอ้ยยยยยย ฉันเจ็บนะ” พริบพราวร้อง
องศาผลักพริบพราวล้มลงเซไถลไปกับพื้น “โอ้ยยยย !!”
องศาหันขวับมาที่รุ้งลดา เธอรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า “ปิดประตู!!”
“ค่ะๆ” รุ้งลดารีบหันหลังไปปิดประตู

องศานั่งลงข้างๆ พริบพราวที่ยังทรุดอยู่ที่พื้น..เขาบีบหน้าเธอคาดคั้น “เอาเอกสารต้นฉบับคืนมา”
“อะ...เอก..สารอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง”
องศาบีบแรงขึ้น “ไม่ต้องมาโกหก ถ้าไม่ใช่แก ไอ้ลิปมันจะมีเอกสารได้ยังไง?”
พริบพราวยังพยายามโกหก “ฉันไม่รู้...”
องศารำคาญ ควักปืนมาจ่อ “บอกมาเอกสารอยู่ที่ไหน ?”
พริบพราวหน้าซีดตัวสั่น รุ้งลดายืนขาสั่นอยู่ที่ประตู คอยมองว่าเมื่อไหร่ปราณนต์จะมาช่วย

ปราณนต์ปั่นจักรยานไม่คิดชีวิต ขึ้นฟุตบาท เข้าสวนสาธารณะ ไปตามมาทางที่รถทั่วไป ไปไม่ได้ แต่จักรยานไปได้ เพื่อความเร็ว
ลิปดาเร่งมอเตอร์ไซด์ไม่คิดชีวิตเหมือนกัน อวัศยากอดแน่น

องศาจ่อปืนขู่พริบพราว “จะบอกหรือไม่บอก”
พริบพราวยังอึกอักองศาจิ้มปืนเข้าที่ตัว “หนึ่ง สอง สา..”
รุ้งลดายืนลุ้น .. ทำไมไม่มาสักที
“บอกแล้วๆ ฉันเอาเอกสารให้พี่ลิปไปแล้ว ให้ไปหมดเลย ไม่มีเอกสารอยู่ที่ฉัน”
องศาแค้นใจ แล้วควักปล่อยมือที่บีบหน้า มาหยิบโทรศัพท์มาเปิด และกดเบอร์ลิปดา “บอกให้ไอ้ลิป เอาเอกสารมาให้หมด ทั้งตัวจริง ทั้งสำเนา!” องศายัดโทรศัพท์ในมือพริบพราวอย่างแรง และจ่อปืนขู่อย่างน่ากลัว

ปราณนต์มาถึงหน้าตึก ทิ้งจักรยานแล้วรีบวิ่งเข้าไปในตึกทันที
รถลิปดาปาดเข้ามาจอดข้างๆ ดับเครื่อง เสียงมือถือดัง ลิปดารีบหยิบมาดู ลิปดาแปลกใจ “พี่องศา ?”
อวัศยาตกใจด้วย รีบลงจากรถ ถอดหมวก ลิปดากดรับ “ฮ...
“พี่ลิป..”
“พราว !! พราวเป็นยังไงบ้าง?” อวัศยาจะวิ่งเข้าไปในตึก ลิปดาจับมือไว้ด้วยความเป็นห่วง และส่ายหน้าไม่ให้เข้า “ตอนนี้พราวอยู่ในออฟฟิศใช่มั้ย ?”

ปราณนต์วิ่งมาที่หน้าออฟฟิศ แล้วก็ต้องชะงัก เพราะรุ้งลดายืนอยู่ที่ประตู เธอปรายตามาเห็น หญิงสาวพยายามส่งสัญญาณบอกว่าเข้าไม่ได้ และพยักหน้าทำนองว่า..องศาอยู่โน่น
ปราณนต์มองเข้าไปไม่เห็น เขาคิดๆ แล้วมองหาทางหนีไฟ ปราณนต์รีบวิ่งไปอีกทาง รุ้งลดางงๆ..ไปไหน ?
พริบพราวคุยโทรศัพท์เสียงสั่น “พี่ลิป..พราวอยู่ด้านใน พราว”
องศารำคาญดึงโทรศัพท์มา “โอ้ยยย ชักช้า ไอ้ลิป ถ้าไม่อยากให้อีนี่ตาย รีบเอาเอกสารทั้งตัวจริง ทั้งสำเนา ทุกสิ่งอย่างมาให้ฉันที่ออฟฟิศเดี๋ยวนี้ มาให้เร็วที่สุด ถ้าฉันรอไม่ไหว แกก็มาเก็บศพลูกน้องแกเองก็แล้วกัน” องศากดวางไปเลย
ลิปดาวางสายตามไป ลิปดาคิดแล้วหันมาบอกอวัศยา “ศยาคุณอยู่ตรงนี้นะ ไม่ต้องเข้าไป พยายามติดต่อตำรวจให้ได้ และอย่าเข้าไปจนกว่าจะมีตำรวจมา” อวัศยาทำตาดื้อใส่ ลิปดารู้ทัน “รู้หรือเปล่า ?”
อวัศยาจำใจ “รู้แล้ว ไม่เข้าไปหรอกน่า”
“ดี..ที่ผมไม่อยากให้คุณเข้าไป...เพราะผม...เป็นห่วงคุณ” ลิปดาพูดอย่างจริงใจสุดๆ ความเป็นห่วงพุ่งออกมาทางสายตา อวัศยาอึ้งไปชั่วขณะ ลิปดารีบวิ่งเข้าตึกไป

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 20/5 วันที่ 25 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ