อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 21/2 วันที่ 26 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 21/2 วันที่ 26 ม.ค. 58

พยาบาลยกลิปดาใส่เตียงและเข็นไป อวัศยาเดินตามแบบไม่รู้ตัว ความเป็นห่วงนำพาให้เธอเดินตามลิปดาไป โดยไม่รู้เลยว่า..ปราณนต์แอบดูอยู่ตลอดเวลา
ปราณนต์รู้สึกแปลกๆ และสัมผัสได้ถึงความรู้สึกพิเศษที่อวัศยามีให้ลิปดา...เขาเริ่มชะงักสงสัย

รถตู้ของครอบครัวเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้าน แววนำลงจากรถ พริบพราวตามลงอาการยังดูเปลี้ยๆ สะบักสะบอม ฟกช้ำดำเขียวตามตัว
“ทีหลังแม่ไม่ให้พราวเข้าไปยุ่งกับเรื่องอะไรแบบนี้อีกเป็นอันขาด แม่รู้ว่า.. พราวคิดดี แต่มันอันตรายเกินไป จะช่วยใครก็ต้องดูด้วยว่าเราพร้อมหรือเปล่า ? .. ที่แม่พูดเพราะแม่เป็นห่วงนะลูก” แววมองด้วยแววตาอ่อนโยน


พริบพราวยกมือไหว้ “พราวขอโทษค่ะแม่ พราวจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วค่ะ”
แววลูบหัว “แล้วนี่จะเดินทางเมื่อไหร่ ตกลงบริษัทที่ติดต่อจากต่างประเทศตอบกลับมาหรือยัง ?”
“ตอบมาแล้วค่ะ มีสี่ห้าบริษัทที่น่าสนใจเค้านัดให้พราวไปสัมภาษณ์เร็วๆนี้ล่ะค่ะ”
แววพยักหน้ารับทราบ “โอเค .. จะไปเมื่อไหร่ บอกนะ ถ้าแม่ไม่ติดงาน จะไปด้วย ไป..ไปทานข้าวกัน คุณพ่อ พี่ภูมิ รออยู่แล้ว”
“แม่คะ เดี๋ยวพราวตามเข้าไป พราวขอโทรศัพท์แป๊บนึงนะคะ”
แววพยักหน้ารับ และเดินเข้าไป พริบพราวหยิบโทรศัพท์ออกมา..กดจะโทร.ออกเจอรูปปราณนต์ พริบพราวชะงักนิดๆ แต่พยายามตัดใจไม่คิดถึง กดโทร.หานิดา “พี่นิดาคะ...พราวจะโทร.มาถามอาการของพี่ลิป .. พี่ลิปเป็นยังไงบ้างคะ ?”

เช้าวันต่อมา ที่โรงพยาบาล ลิปดานอนอยู่บนเตียงคนไข้..หลับ แต่กระสับกระส่าย

เขาฝันถึงเหตุการณ์เมื่อวานนี้ตอนที่เจ้าหน้าที่เข้ามาช่วยปฐมพยาบาล เขาเห็นอวัศยาเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง
“บอส บอส !! บอสอย่าเป็นอะไรนะ บอสสส !!” สีหน้าอวัศยาเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด
ลิปดากระสับกระส่าย และเพ้อออกมา“ศยา...ศยา !!”
ลิปดาค่อยๆปรือตาขึ้น แล้วก็เห็นเงาลางๆ ของใครบางคนยืนอยู่ข้างเตียง “ศยา!!!”
ลิปดาโพล่งออกมาเลย แต่ .... ไม่ใช่ !! สายตาลิปดาปรับโฟกัสเห็นเป็น “ปราณนต์” ยืนอยู่ ลิปดาแปลกใจ
จะลุกขึ้น แต่เจ็บแผล “โอ้ย !”
“ใจเย็นครับบอส หมอบอกว่าแผลที่ผ่าเอากระสุนออกจะอักเสบระบมไปอีกสักพัก”
“โรงพยาบาล ? แล้ว...พราว..พี่องศา...ศยา”
“คุณองศาโดนจับดำเนินคดีไปแล้วครับ หลักฐานเพียบ ส่วนพราวหลังจากให้ปากคำเสร็จ คุณแม่ก็มารับกลับไป ... พี่ศยาอยู่ดูแลบอสจนถึงเช้า เพิ่งกลับไปเมื่อกี๊นี้เองครับ ให้ผมอยู่ดูต่อ”
“ศยาอยู่ดูแลผมถึงเช้า ?” ลิปดาดีใจ แต่ไม่อยากเชื่อ
ปราณนต์พยักหน้าแทนคำตอบ .. ลิปดาอมยิ้มดีใจ ปราณนต์เห็น ... ปราณนต์ชะงัก “เอ๊ะ ? ยิ้มแบบ
นี้” ปราณนต์เริ่มเอะใจ
“บอส...มีอะไรหรือเปล่าครับ ?” ปราณนต์หยั่งเชิง
“ เปล่าๆ ไม่มีอะไร .. ไม่มี” ลิปดาชะงักนิดๆยิ้มกลบเกลื่อน เหนื่อยๆ ยังเจ็บแผลแอนด์มึนยา
“อ้อ...วันนี้พวกนารากรจะมาเยี่ยมบอสนะครับ” ปราณนต์พูดจบ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก๊อกๆๆๆ “สงสัยจะมากันแล้ว” ปราณนต์รีบเดินไปเปิด

ประตูห้องพัก ปราณนต์เปิดออก เจอพริบพราวมาพร้อมกับกระเช้าดอกไม้เยี่ยมไข้ !!!
ปราณนต์อึ้ง พราวอึ้ง ต่างคนต่างอึ้ง
“ณนต์”
“พราว”
ลิปดาได้ยินเสียงพริบพราว ... แว่บนั้น ความคิดเจ้าเล่ห์ก็เกิดขึ้น แกล้งหลับทันที
สองคนยังอึ้งอยู่ ปราณนต์รู้ตัวก่อน “เอ่อ...เชิญครับ”
ปราณนต์เบี่ยงตัวเปิดประตูให้พริบพราว ...เธอเดินเข้ามา เห็นลิปดาหลับกรนเบาๆ “อ้าว...พี่ลิปหลับ?”
“หือ ? แต่เมื่อกี๊ยังเพิ่งคุยกัน”
ลิปดาตั้งใจกรนให้ได้ยินเลย “คร่อกกกกก” สองคนมองหน้ากัน
“หลับจริงๆด้วย คงมึนยา”
“งั้นฝากของเยี่ยมให้พี่ลิปด้วยนะคะ”
“ครับ” ชายหนุ่มรับมาวางไว้
พริบพราวอึกๆอักๆ “เอ่อ...งั้นฉันกลับก่อนนะ”
“พราว เดี๋ยวก่อน”
พริบพราวหันมา...
ลิปดาหรี่ตามาแอบมอง..ลุ้นให้เคลียร์กัน
“เอ่อ...พราว...ผม ...”
ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น อย่างรัว !! ก๊อก ๆๆ ! ปราณนต์ พริบพราวหันขวับ !

ประตูเปิดผั้วะ รุจน์ ลิลลี่ นิดา พีระ แสนดี เดินพรวดเข้ามา
“บอสครับ บอส บอส เป็นยังไงบ้าง”
ลิปดาทำหน้าเซ็ง... “มาจังหวะนี้ทำไม ??”
พริบพราวกับปราณนต์งง !! ทั้ง ๕ พอเห็นพริบพราวกับปราณนต์ก็ชะงัก !!!
“ไอ้ณนต์ น้องพราว !!” รุจน์ร้อง
ลิปดาลุก ตื่นเลย “สวัสดีทุกคน”
พริบพราว ณนต์ หันมาทางลิปดา
“อ้าว บอส ตื่นแล้ว !!”
“เมื่อกี๊ยังเห็นหลับอยู่เลย”
ลิปดาชะงักกึก “เอ่อ...ใช่ อ๋อ ก็.. เพิ่งตื่นน่ะ เสียงพวกนี้ดังซะขนาดนั้น พอเข้ามา ผมก็เลยตื่น”
นิดา พีระ รุจน์ ลิลลี่โยนกันไปมา “นี่เลย บอกว่าให้เงียบๆ แกแหละ เสียงดังสุดเลย”
ขณะที่ชาวนารากรกำลังโบ้ยกันนั้น .... แสนดีแอบๆมองพริบพราวด้วยความรู้สึกผิด แต่ยังไม่กล้าพูดอะไร .. จดจ้องๆ อยากจะขอโทษ
นิดารีบเปิดประเด็นเข้าสู่การเยี่ยมไข้ “นิดาดีใจมากๆเลยนะ”
“หะ ? บอสโดนยิง !! พี่นิดาดีใจ ??”
“ยัง !! ยังพูดไม่จบ ฟังก่อนสิ นิดาดีใจมากๆเลยค่ะ พี่เห็นบอสยัง...” จะบอกว่ายังไม่ตายก็เกรงใจ “ยังอยู่ครบสามสิบสอง .. ตอนแรกที่นิดารู้ข่าวว่าบอสโดนยิง พวกเราตกใจกันมากเลยค่ะ” ทุกคนพยักหน้า
“ใช่ครับ นี่ถ้าบอสเป็นอะไรไป พวกเราตกงานแน่ๆ” นิดาสะกิดๆ พีระรู้ตัว “เอ้อ แต่เราก็ยังห่วงบอสมากกว่าห่วงตัวเองนะครับ”
“ขอบใจมาก”
พริบพราวพูดขึ้นอย่างสุภาพ “พี่ลิปคะ..พราวเอาของมาเยี่ยม..หายไวๆนะคะ..พราวขอตัวกลับก่อนนะคะ”
พริบพราวก้มๆหน้า รู้สึกเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่รู้ว่าคนอื่นรู้ความจริง นึกว่าทุกคนยังเกลียดตัวเองอยู่ โดย
เฉพาะปราณนต์
ทันใดนั้นเสียงแสนดีก็ดังขึ้น “เดี๋ยวค่ะ น้องพราว !! เอ่อ...คือ.. พี่แสนดีอยากจะขอโทษ เอ่อ..พี่ขอโทษที่โยนความผิดเรื่อง ถ่ายเอกสารประวัติลูกค้าให้น้องพราว .. แต่พี่สารภาพความจริงไปหมดแล้วนะ .. ทุกคนเข้าใจแล้วว่าน้องพราวไม่ได้เป็นคนทำ”
พริบพราวมองทุกคน .. ทุกคนพยักหน้า “ใช่ๆ” พริบพราวมาหยุดที่ปราณนต์...เขามองเธอด้วยความรู้สึกผิดอย่างรุนแรง .. ปราณนต์อ้าปากจะพูด แต่แสนดีก็ชิงพูดต่อ!!
“เอ้อ อีกอย่าง พี่ต้องขอบคุณน้องพราวเรื่องที่ช่วยพี่จากนายองศา แล้วก็ยังพูดให้บอสรู้ว่าพี่โดนหลอก ทำให้พี่ไม่โดนไล่ออก แถมยังเสียสละตำแหน่งมาร์ฯให้พี่ แต่...พี่บอกบอสไปแล้ว พี่ขอคืน แล้วกลับไปทำงานเอกสารเหมือนเดิม พี่รู้ตัวแล้วว่าพี่ชอบงานเอกสารมากกว่า .. พี่ขอบคุณมากๆ ขอบคุณจริงๆ” แสนดีพุ่งเข้ามากอดพราวเลย...ซึ้งใจโคตรๆ น้ำตาปริ่ม ๆ
พริบพราวก็ดีใจที่แสนดีเข้าใจน้ำตาคลอๆ

รันเดินออกมาพร้อมกับกระเช้าของฝาก “ไปศยา !! ไปเยี่ยมบอสกัน”
อวัศยานั่งอยู่ที่โซฟา อยู่ในชุดอยู่บ้าน ดูรู้ว่าไม่พร้อมจะไปไหน เธอนั่งเหม่อ
“อ้าว ศยา !! ทำไมไม่แต่งตัว ?”
“ฉันไม่ไป .. แกไปเหอะ เมื่อคืนฉันเฝ้ามาทั้งคืนแล้ว”
“แต่ตอนแกเฝ้า บอสหลับ เค้าไม่รู้เรื่อง ตอนนี้ตื่นแล้ว นิดาเพิ่งส่งข้อความมาบอกฉัน เพราะฉะนั้นไปเยี่ยมตอนนี้เลย”
อวัศยาส่ายหน้า “ไม่ไป...แกไปเหอะ เค้าจะรู้หรือไม่รู้..ก็ไม่เป็นไร” แล้วเธอก็ล้มตัวลงนอนที่โซฟา
“อ้าว ..” รันมองอวัศยาที่ทิ้งตัวนอนที่โซฟาอย่างหมดอาลัยตายอยากแล้วก็ส่ายหน้า
รันจำต้องเดินออกไปคนเดียว ทิ้งให้อวัศยาอยู่ในห้องตามลำพัง .. เธอคิดถึงภาพที่เกิดขึ้นเมื่อวานตอนปราณนต์รู้ความจริงเรื่องพริบพราวและแผนการ และปราณนต์รีบเผ่นไปช่วย
ในที่เกิดเหตุ .. ปราณนต์ดูอาการพริบพราวด้วยความเป็นห่วง ..
อวัศยาถอนหายใจ ... เริ่มครุ่นคิดถึงความรู้สึกของปราณนต์ที่มีต่อพริบพราว .. ทันใดนั้นมีเสียงเปิดประตูเข้า
มา อวัศยาโผล่ขึ้นมาดู เป็นรันเดินเข้ามา เธอแปลกใจ “เฮ้ย ไหนบอกว่าจะไปเยี่ยมบอส ?”
รันเดินมานั่งตรงข้าม “ฉันเปลี่ยนใจ ฉันให้มอเตอร์ไซด์เอาของไปส่งให้แทน ที่ฉันกลับมาเพราะจะมาจับเข่าคุยกับแก ... สรุปแกเป็นอะไร บอกมาให้หมด เอาให้เคลียร์ !!”
อวัศยาชะงัก...ไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไงดี รันรอฟัง

บรรยากาศในห้องพักลิปดา อบอุ่น คึกคัก ลิปดาตัดบท
“เอาล่ะ..ดูท่าทางว่าจะได้เคลียร์กันไปหลายเรื่อง เข้าใจกันดีแล้วนะ..มีใครอยากจะเคลียร์อะไรกันอีกมั้ย ?”
นิดาเบาๆ “ตกลงเรามาเยี่ยมไข้ หรือมาประชุมเนี่ย บรรยากาศคุ้นๆ”
ลิลลี่ใส่ชุดหลวมๆ เซ็กซี่น้อยลง “ขออีกเรื่องค่ะ” ลิลลี่แทรกเข้ามาแล้วก็จับมือพริบพราว “ลิลลี่ก็ต้องขอโทษด้วยที่เข้าใจผิด อิจฉา ริษยา และก็อคติพราว แต่ตอนนี้ลิลลี่จะไม่คิดร้ายแล้วจ้ะ ลิลลี่จะคิดแต่เรื่องดีๆ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 21/2 วันที่ 26 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ