อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนอวสาน(4) วันที่ 27 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนอวสาน(4) วันที่ 27 ม.ค. 58

“แต่พี่ศยาคิดถูกนะครับ..เพราะซิลลูเอตที่แท้จริงแล้ว..คือพี่ลิปดาไม่ใช่ผม” หือ? อวัศยาหันมาอีกที “คนที่แชตจริงๆ คือ บอส ไม่ใช่ผม .. แต่ถ้าเปิดตัวว่าบอสเป็นซิลลูเอตตั้งแต่แรก บอสก็จะไม่ได้เห็นหน้าตอนพี่ศยาผิดหวัง”

“นี่เธอพูดอะไรของเธอ พี่เริ่มงงแล้วนะ จากงงจะเริ่มหงุดหงิด จากหงุดหงิดจะเริ่มเหวี่ยงแล้วนะ”
“โอเคครับๆ งั้นก่อนที่พี่จะเหวี่ยงใส่ผม .. บอสครับ..แสดงตัวเลยดีกว่าครับ..บอส!” ปราณนต์ตะโกนเรียกและมองมาด้านหลังอวัศยา เธอหันหลังมองตาม



อีกหนึ่งเงาปรากฎขึ้นและเดินเข้ามาเป็นลิปดายืนอยู่จริงๆ
อวัศยาอึ้ง...“นี่มันอะไรกัน?” เธอมองปราณนต์และมองลิปดา “สองคนนี้รวมหัวกันหลอกฉันเหรอ ? มันจะมากไปแล้วนะ เห็นฉันเป็นตัวตลก เป็นอีโง่หรือไงหะ ?”
ลิปดากับปราณนต์ “ไหนบอกว่าเปิดเผยความจริงแล้วจะเข้าใจไม่โกรธไง”
“โกรธ โกรธมากด้วย ว่างกันนักหรือไงหะ ?”
“พี่ศยาใจเย็นๆสิครับ ฟังผมอธิบายก่อน”
“ใช่ฟังก่อน ไม่ใช่หลับหูหลับตาด่า ไม่ฟังเหตุผลแบบนี้”
อวัศยาหันขวับ เอาดอกไม้มาตีลิปดา “บอสด่าฉันเหรอ”
“โอ้ย!! ไม่ได้ด่าแต่..เตือน”
อวัศยาตีอีกที “เตือนก็เหมือนด่านั่นแหละ”
“อ้าวเฮ้ย !! อะไรเนี่ย ตีสองทีแล้วนะ ผมไม่ได้เป็นคนคิด คนคิดอยู่โน่น ไปตีคนโน้น” เขาชี้ปราณนต์
อวัศยาหันไปตีปราณนต์ – เขาสะดุ้ง เฮ้ย !! “นี่แน่ะ ตัวต้นคิด คิดพิเรนทร์ๆแบบนี้ได้ยังไงหะ ?”
“ก็ผมบอกบอสว่า “พี่ศยารักบอส” แต่บอสไม่เชื่อ”
อวัศยาปรี๊ดดดด หน้าแดงก่ำอาย “แล้วใครบอกว่าฉัน...รักบอส ห๊ะ??” ตีอีกที
ปราณนต์สะดุ้ง “โอ้ยยยย ! นี่โกรธก็ตี อายก็ตี ผมเจ็บนะ”
ลิปดาหันหน้าอวัศยามา “เออ อายจริงๆ หน้าแดงก่ำเลย โดนจับได้ว่ารักผมแล้วอายเหรอ ?”
อวัศยากรี๊ดดดดด “ไอ้บ้าบอส ณนต์ด้วย !!” เธอสะบัดหน้าออกจากมือลิปดา “บ้าทั้งสองคนเลย พอ !! ฉันจะไม่..ลดตัวลงไปเล่นกับเกมบ้าๆของผู้ชายบ้าๆสองคนแล้วบ้าจริงๆ ฉันไม่น่ามาเลย”
อวัศยาปาดอกไม้ทิ้งแล้วก็เดินไปเลย อ้าวเฮ้ย !! ลิปดาอึ้งงง
ปราณนต์รีบดันให้ลิปดาตามไป “บอสรีบตามไปเลย”
ลิปดารีบเดินไปตามแรงผลัก

อวัศยาเดินหน้าบึ้ง แดงๆ โกรธๆ อายๆ ลิปดารีบเดินตามมาและดักไว้..อวัศยาหยุดแทบไม่ทัน
“ศยา..ฟังผมก่อน..ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าผมเป็นนายซิลลูเอต แต่..ผมทำเพราะผมอยากรู้ว่าคุณคิดยังไงกับผม”
“จะอยากรู้ไปทำไม?”
“เพราะผมไม่อยากเสียคุณไป!!.. “ อวัศยาชะงัก “ผมยอมรับว่าผมขี้ขลาด ... ขี้ขลาดมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน”
ลิปดานึงถึงตอนเจอกันครั้งแรก และลิปดาประทับใจ “ผมไม่กล้าแม้แต่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกมา .. ถ้าคุณไม่ได้รักผม ผมไม่กล้าพอที่จะบอกว่า “ผมรักคุณ” ..”
อวัศยาอึ้ง..ลิปดาสารภาพความรู้สึกออกมา “ผมขอโทษ ..”
อวัศตบหน้าลิปดาหนึ่งที เพี้ยะ ! ลิปดาหน้าหัน เขางง“คุณตบผมทำไม?”
“ไม่รู้ !! รู้แต่ว่า..มันโกรธ มันต้องระบายออกอะไรสักอย่าง”
ลิปดามองหน้าอวัศยา..แล้วดึงเธอมาจูบเลย เฮ้ยยยยย !!! อวัศยาตกใจ พอตั้งสติได้ก็รีบผลักออก “คุ..คุณ ... “
“อย่าถามนะว่าผมจูบคุณทำไม ... เพราะผมก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่า...ผมรักคุณ..มันต้องแสดงออกอะไรสักอย่างให้รู้ว่ารัก..”
อวัศยาอึ้ง..อึ้ง พูดไม่ออก “คุณ...รักฉันจริงๆเหรอ ? ฉันไม่สวยนะ ไม่สวยเหมือนสาวๆของคุณ .. แล้วฉันก็อายุมากกว่าสาวๆพวกนั้น” พูดไปน้ำตาก็เริ่มไหล “นมก็เล็ก ไม่เซ็กซี่สักนิด .. คุณรักฉันได้ยังไง ?”
“ผมไม่ได้รักคุณที่ความสวย แต่ไม่ได้แปลว่าคุณขี้เหร่นะ .. โอเคคุณอาจจะ..หน้าอกไม่ใหญ่ ไม่เซ็กซี่..แต่คุณเป็นผู้หญิงที่ โคตรรรรรจะดีในความคิดผม .. คุณยืนเคียงข้างผมมาตั้งแต่วันที่ผมไม่มีอะไร ลำบากแค่ไหน คุณก็ไม่เคยทิ้งผม ผมรักคุณ..ที่คุณเป็นของคุณแบบนี้ .. รักมานานแล้ว และจะรักตลอดไป” อวัศยาน้ำตาไหลพราก...“ผมรักคุณนะศยา..ถึงแม้ว่าคุณจะไม่รักผม..แต่มันไม่ทำให้ผมหยุดรักคุณ”
อวัศยาพูดไปน้ำตาไหลไป “แล้วใครบอกว่าฉันไม่รักบอส !! ฉันก็ขี้ขลาดพอๆกับบอสนั่นแหละ .. ฉันไม่กล้ารับความรู้สึกของตัวเอง .. ไม่กล้าบอก ไม่กล้าแสดงออก ... ไม่กล้า ..” หญิงสาวยังพูดไม่จบ ลิปดาพุ่งตัวเข้ามาและจูบอวัศยาอีกครั้ง...จูบครั้งนี้เนิ่นนานและสวยงาม .. ไม่มีการปัดป้องหรือขัดขืน ..
ลิปดาถอนจูบอย่างนุ่มนวล “คุณไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นนะศยา..คุณคือคนพิเศษ คนสำคัญที่สุดของผม ขอให้คุณ“กล้า” เชื่อในตัวผม .. ผมจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง”
อวัศยาน้ำตาซึมๆ พยักหน้ารับ .. ลิปดาดึงหญิงสาวมากอดไว้อย่างอบอุ่น
ปราณนต์ค่อยๆเดินออกมา มองดูสองคนกอดกันอย่างมีความสุข แล้วก็ยิ้ม..เฮ่อ..ลงเอยกันจนได้

ปราณนต์เดินแยกออกมาคนเดียว นึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นแล้วก็ยิ้ม...มีความสุข...สุขแบบโล่งอก สบายใจที่ช่วยได้สำเร็จ..แต่ปลายหางความรู้สึกแอบเศร้ากับตัวเองเบาๆ เฮ่อออ
อรุณยิ้มหน้าบาน “เข้าใจกันก็ดีแล้ว ยายหาฤกษ์แต่งงานเลยนะ”
“ครับ” ลิปดาตอบรับ
“เฮ้ย !! อย่าเพิ่งค่ะ”
“ทำไมล่ะ? หรือว่าคุณไม่อยากแต่งงานกับผม”
“มันก็อยาก แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ .. ฉันอยากช่วย “พราวกับณนต์” ก่อน”
อรุณงง “พราวกับณนต์เป็นใคร ?” อรุณค้างคาใจ .. แต่ไม่มีใครสนใจตอบ
“แล้วคุณจะช่วยยังไง ?”
“ก็ช่วยให้เค้าสองคนได้เจอกัน พอณนต์กับพราวเจอกัน เคลียร์กันเข้าใจกัน จะได้กลับมาคืนดีกันไง”
อรุณยังงง “เดี๋ยวๆ ทำไมต้องทำให้ณนต์กับพราวมาเจอกัน”
“มันไม่ง่ายเลยนะ”
“รู้..แต่เราก็ต้องทำ เหมือนที่ณนต์ช่วยให้ฉันกับบอสคืนดีกันแบบนี้ไง นี่บอสไม่คิดจะตอบแทนเค้าเลยหรือไง ?”
“ก็คิด .. แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ?”
“ทำตามที่ฉันบอก..ฉันมีแผน !” อวัศยายิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ
อรุณโวยขึ้นมา “แผนอะไร ? นี่ตกลงไอ้ณนต์เนี่ยมันเป็นใครหะ ???” อรุณโพล่งขึ้นมาด้วยความทนไม่ได้ เว้ยเฮ้ย !!

ปราณนต์นั่งดูรูปในมือถือ..เป็นรูปคู่กับพริบพราว ในกิจกรรมต่างๆนานา ที่เคยทำตอนเป็นแฟนกัน ปราณนต์นั่งดูแล้วก็ยิ้ม..ยิ้มแล้วก็เศร้า..คิดถึงจัง
ทันใดนั้นลิปดาก็โทร.เข้ามา ปราณนต์กดรับ “สวัสดีครับพี่ลิป ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ยครับ ?”
ลิปดาคุยอยู่ริมทะเล “ดี ดีมากๆ เลย ขอบคุณอีกครั้งนะ..เออ..ณนต์ก่อนคุณจะไปเริ่มงานใหม่ ผมมีงานสุดท้ายให้คุณช่วย”
ปราณนต์สงสัย “งานอะไรครับ ?”

พริบพราวกำลังเดินอยู่ที่มุมหนึ่งของมิวนิค “พี่ศยาจะให้พราวไปต้อนรับลูกค้า VIP ของนารากรเหรอคะ ?”
อวัศยายืนคุยโทรศัพท์อยู่ริมทะเล “ใช่ คือลูกค้าคนนี้พี่ดูแลมานานแล้ว อาทิตย์หน้าเค้าจะไปเที่ยวมิวนิค พี่รู้จากบอสว่าพราวอยู่ที่นั่นก็เลยขอเบอร์ แล้วก็โทร.มาขอความช่วยเหลือน่ะจ้ะ..พี่รบกวนหน่อยนะ ลูกค้าคนนี้สำคัญมากๆ พี่อยากดูแลเค้าให้ดีที่สุด”
พริบพราวคิดๆ “ก็ได้ค่ะ แต่พราวก็ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับมิวนิคมากนักนะคะ”
ลิปดายืนอยู่อีกมุม เห็นอวัศยาอยู่ด้านหลังห่างออกไป “ไม่เป็นไร !! ณนต์ไปตามที่พี่บอก เดี๋ยวส่งรายละเอียดให้ พอดีบริษัทที่เค้าอยากให้เราไปช่วยปั้นเข้าตลาดหลักทรัพย์เค้ามีสาขาอยู่ที่โน่น เค้าอยากให้เราไปดู พอถึงมิวนิคแล้วจะมีคนรอต้อนรับ”
ปราณนต์หวั่นๆใจ แต่จำได้ว่าพราวอยู่เยอรมัน “ได้ครับ ... ผมไปทำธุระแทนบอสเองครับ”
อวัศยายิ้มดีใจ “ขอบใจมากนะพราว ขอบใจจริงๆ ฝากดูแลลูกค้าให้พี่ด้วยนะ อ้อ..อีกอย่างนึง..เดือนหน้าพี่จะแต่งงานแล้วนะ”
พริบพราวหน้าเสีย..ใจหายวาบ “เหรอคะ...ดีใจด้วยนะคะพี่ศยา”
อวัศยายิ้ม..ลิปดาวางสายแล้วเดินมา “ขอบใจมาก..อ้อ..แล้วก็อย่าลืมโทร.ไปแสดงความดีใจกับบอสด้วยนะ.. เพราะพี่ลิปของพราวคือเจ้าบ่าวของพี่ ... เค้าคือผู้ชายที่พี่จะแต่งงานด้วย”
อสัศยาวางสายไป .. ลิปดายิ้ม
“ปราณนต์ออกเดินทางอาทิตย์หน้า”
“พริบพราวพร้อมรอต้อนรับ...”
“แผนการเรียบร้อย “
“ที่เหลือก็แล้วแต่เค้าสองคน”
“คุณว่า..ณนต์จะพาพราวกลับมางานแต่งงานของเราสำเร็จมั้ย ?”
อวัศยาคิด ๆๆๆๆๆ นั่นสิ
พริบพราวยังยืนอึ้งอยู่ที่เดิม “พี่ศยากำลังจะแต่งงานกับพี่ลิป !!!Oh my Gosh !! ฉันมาแค่ไม่กี่วัน มันเกิดอะไรขึ้น ??” เธออึ้งไป..ทั้งดีใจ ทั้งตื่นเต้น ทั้งสับสน และ สงสัย “แล้ว....ณนต์ ??”

ปราณนต์เดินคุยโทรศัพท์กับลิปดาอยู่ที่สนามบิน
“ผมอยู่สนามบินแล้วนะครับพี่ลิป เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยครับ พร้อมเดินทาง”

พริบพราวเดินอยู่ที่ตลาด “โอเคค่ะพี่ศยา...พราวจะไปรอที่จุดนัดพบตามที่พี่บอกนะคะ หน้าสวน ตอนบ่ายสอง เอ่อ..บอกเค้าว่าพราวจะถือดอกกุหลาบสีแดงไปด้วยนะคะ”
ปราณนต์กำลังเข้าต.ม “ได้ครับ..ผมจะหาผู้หญิงที่ถือดอกกุหลาบสีแดง ที่ยืนอยู่ในสวน ตอนบ่ายสอง ไม่พลาดแน่ครับ”
พริบพราวทำท่าจะวาง แต่เปลี่ยนใจ “เอ่อ...พี่ศยาคะ...พราวสงสัย ที่พี่บอกว่าจะแต่งงานกับพี่ลิปไม่ได้อำพราวใช่มั้ยคะ”
“ไม่ได้อำ พี่จะแต่งกับบอสจริงๆ”
“แล้ว...ณนต์”
“โอ้ยยย รายนั้นเค้าสบายดี ไม่ต้องห่วง ลั้นลามาก เค้าเป็นคนทำให้พี่กับบอสเข้าใจกันด้วยซ้ำ ไม่ต้องห่วงเลย”
พริบพราวโล่งอก..“แล้วไปค่ะ..พราวนึกว่าณนต์เค้าจะเสียใจ ถ้าไม่เสียใจก็ดีแล้วค่ะ..งั้นแค่นี้นะคะพี่ ส่วนเรื่องลูกค้าไม่ต้องห่วงค่ะ พราวจะดูแลลูกค้าของพี่ศยาให้ดีที่สุดเลยค่ะ”
พริบพราววางสายไป..อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก..อยู่ๆ เธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

ที่สนามบินในเยอรมัน ..... เครื่องบินแล่นลงจอด ปราณนต์เดินออกมา มองซ้ายมองขวาและเดินไปที่ท่ารถบัสทันที
ปราณนต์เดินมาตามทาง มุ่งมาที่นัดพบ
พริบพราวเดินมาถามทาง..เห็นร้านดอกไม้ เธอเดินเข้าไป เดินออกมาพร้อมกับกุหลาบแดงหนึ่งดอก

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนอวสาน(4) วันที่ 27 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ