อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4 วันที่ 9 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4 วันที่ 9 ม.ค. 58

ที่ร้านกาแฟ ปราณนต์ยืนต่อแถวซื้อกาแฟและแชทไปด้วย รุจน์กำลังยืนคุยทักทายกับเพื่อนในออฟฟิศ เสร็จแล้วก็แยกตัวออกมา เขาหันไปเห็นปราณนต์ยืนแชท...ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ย้ำ
รุจน์แปลกใจเดินเข้าไปถาม “คุยกับใคร”
ปราณนต์ไม่อยากตอบ “เพื่อน”

“เพื่อนอะไร คุยกันได้ทั้งวัน มีแฟนใหม่แล้วงุบงิบเหรอ”
“ไม่ใช่แฟน เพื่อนกันจริงๆ”


“เขาชื่ออะไร”
“แอบรัก”
“แอบรัก ? ชื่อจริง ชื่อเล่น”
“น่าจะชื่อปลอม”
“ชื่อปลอม! นี่นายกำลังคุยแชทกับคนที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อจริงเหรอ”
“ครับ”
“แย่แล้วณนต์ พี่ถามหน่อยนายรู้สึกดีเวลาที่ได้คุยกับผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม”
“ก็ใช่”
“เวลามีปัญหาอะไรก็จะเริ่มนึกถึงคุณแอบรักเป็นคนแรกใช่ไหม”
“ใช่”
“พี่ฟันธง นายกำลังจะตกหลุมรักคุณแอบรักนี่แล้ว”
“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ”
“แล้วถ้ามันถึงล่ะ ถ้านายหลงรักคุณแอบรักหมดหัวใจ แล้วมารู้ทีหลังว่าเขามีลูกมีผัวแล้ว ตายไปปีนต้นงิ้วเลยนะ หรือถ้าเอาแบบตายทั้งเป็น คุณแอบรักก็เป็นเกย์แบบคุณรัน”
“ห๊ะ! คุณรันเนี่ยนะเป็นเกย์ มั่วเปล่า”
“พี่ไม่อยากใส่ไฟ จงดูให้เห็นกับตา”
รุจน์มองไปด้านหนึ่ง ปราณนต์มองตาม เห็นรันเดินถือแก้วกาแฟลายวินเทจลายดอกกุหลาบ มืออ่านเอกสาร
“ผู้ชายที่ไหน ใช้แก้วกาแฟลายดอกกกกกกกกก ขนาดนั้น”
“ผู้ชายรักธรรมชาติไงพี่”
“อย่าโลกสวย” ปราณนต์ยิ้มแห้ง รุจน์อธิบายต่อ “เห็นนิ้วก้อยมั้ย”
มือข้างถือเอกสารของรันนิ้วก้อยเด้งออกมา
“แล้วจะยังก้นเด้งดึ๋งอีก”
รันหยุดเดิน รู้สึกถึงว่ารองเท้าเหยียบอะไรบางอย่าง จึงยกเท้าไปข้างหลัง เหมือนทำกระต่ายขาเดียว เอี้ยวหน้าไปมองที่พื้นรองเท้า รันเห็นว่าพื้นรองเท้าไม่เปื้อนจึงเดินเข้าตึกไป
“ผู้ชายที่ไหนเขาทำท่านั้น เขาต้องทำท่านี้” รุจน์ยกเท้ามาข้างหน้า “บอกแล้วว่าเซ้นส์พี่ไม่เคยพลาด”
“เฮ้อ...โลกอยู่ยากขึ้นทุกวัน”
”เห็นมั้ย กลิ่นแรงมาก ถ้าเขาเป็นเกย์จริงๆ เขาก็เก่งนะที่ปิดบังตัวเองได้มานาน ใช่แล้ว! คุณรันถนัดเรื่องการปกปิดความจริง ฉันว่าคุณรันเนี่ยแหละ มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นคุณแอบรักของแก ไปจัดการสืบหาความจริงเลยไอ้น้องรัก พี่เป็นทัพเสริมให้เอง”
“แต่ผมรับปากกับคุณแอบรักไว้แล้วว่าจะไม่สืบตามหาเขา ผมไม่อยากผิดคำพูด”
“งั้นไม่เป็นไร ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่จัดการเอง” รุจน์มุ่งมั่นมาก
ปราณนต์กลืนน้ำลายสยอง ขออย่าให้แอบรักเป็นรันเล๊ย!

รันกำลังขับรถออกจากบริษัท เปิดเพลงดังลั่นรถ รันฮัมเพลงและร้องตามสไตล์อัลคาซ่า ปลดปล่อยอารมณ์ที่เครียดมาทั้งวัน จู่ๆ รุจน์พุ่งเข้ามาขวางหน้ารถรัน รันกรี๊ดดดดด! เหยียบเบรคแทบไม่ทัน

ในเวลาต่อมา รันขับรถแบบท่าทางเก๊กขรึมโคตร รุจน์นั่งอยู่ข้างๆ เครื่องเล่นในรถรัน เปิดเพลงเพื่อชีวิต แนวร็อคที่โคตรแมน...สร้างภาพสุดๆ
“ห่วยแตก! อยู่ดีๆ ก็สตาร์ทไม่ติด เดี๋ยวถอยป้ายแดงคันใหม่ดีกว่า แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณคุณรันมากนะครับที่ให้ผมติดรถกลับมาด้วย”
“คุณจะลงตรงไหน”
“ลง..ลงใกล้ๆ บ้านคุณรันเลยครับ ผมอยากนั่งไปเป็นเพื่อนคุณรัน เดี๋ยวผมหารถแท็กซี่นั่งต่อไปเอง”
รันพยักหน้ารับ แล้วขับรถไปนิ่งๆ รุจน์สอดส่ายสายตามองหาว่ามือถือของรันอยู่ตรงไหน แต่ไม่เห็นเลย รุจน์จึงแกล้งทำเป็นหยิบมือถือของตัวเองออกมากดแชทไปหาปราณนต์
มือถือของปราณนต์มีข้อความแชทจากรันดังขึ้น "ส่งแชทมาหาคุณแอบรักหรือยัง"
ปราณนต์กดพิมพ์ตอบ “เพิ่งส่งเมื่อตะกี้นี้เอง”
“เพิ่งส่ง? คุณแอบรักอ่านหรือยัง”
“ ยังครับ”
รุจน์ปรายตาของรัน...กระตุกยิ้มหึๆ “คุณรันก็ยังไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาดูเหมือนกัน ท่าทางเซ้นส์ของพี่จะถูก คุณรันเป็นแอบรักแน่นอน”
ปราณนต์มองมือถือ แอบลุ้นอยู่เล็กๆ ว่าไม่ให้รันเป็นแอบรัก ข้อความบนหน้าจอแชทของปราณนต์กับแอบรัก ปราณนต์ส่งสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนน่ารักๆ ไปให้ แต่แอบรักยังไม่ได้อ่าน

อวัศยากำลังคุยเคลียร์งานกับลูกค้าอย่างตั้งใจ ...ทำให้อวัศยายังไม่ได้อ่านข้อความจากปราณนต์
ปราณนต์นั่งจ้องมือถือ...รอคอยให้คุณแอบรักอ่าน
รุจน์แอบสังเกตอาการของรัน เห็นรันนั่งนิ่งเฉย ไม่มีวี่แววจะหยิบมือถือขึ้นมาดู รุจน์คิดแผน แกล้งกดโทรศัพท์โทรออก “อ้าว..ทำไมมือถือผมไม่มีคลื่น มือถือคุณรันอยู่ไหนครับ ผมขอยืมกดโทรเข้าเครื่องผมหน่อยสิครับ”
“มือถือผมแบตหมด”
รุจน์ตะโกนลั่นรถ “แบตหมด !”
“ผมแค่มือถือแบตหมด ไม่ได้ฆ่าใครตายนะคุณ ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น”
รุจน์รู้ตัวรีบทำตัวเนียนกลบเกลื่อน “เอ่อ...เอ่อ...อ๋อ...ผมตกใจครับที่นักวิเคราะห์มือหนึ่งอย่างคุณรันที่ต้องติดต่อสื่อสาร รู้ข่าวราษฎร์ข่าวหลวงตลอดเวลา จะยอมปล่อยให้มือถือแบตหมด”
“ผมไม่มีสายชาร์ต ลืมเอาสายมาจากบ้าน”
“อ้าว...แล้วก็ไม่บอก ผมมีสายชาร์ตครับ” รุจน์ดึงสายชาร์ตออกจากกระเป๋าสะพาย “ผมพกติดตัวไว้ตลอด อาชีพอย่างเราต้องสื่อสารได้ตลอดเวลา มีข้อมูลใหม่ๆ จะได้อัพเดตทัน ผมชาร์ตให้ครับ”
รันยอมหยิบมือถือจากช่องข้างๆ ประตูรถฝั่งคนขับส่งให้รุจน์ รุจน์รับไปเสียบชาร์ตกับสายแล้วหรี่ตา คิดแผนออก แกล้งมองไปที่กระจกส่องหลังแล้วร้องตกใจ “เฮ้ย! คุณรันจอดๆๆๆ” รันจอดรถเทียบริมฟุตบาธ รุจน์แกล้งทำเป็นตื่นตระหนกแบบโอเว่อร์ “เมื่อตะกี้ผมเห็นรถมอเตอร์ไซด์ขับเบียดท้ายรถคุณรันครับ”
“หือ? จริงเหรอ ผมไม่เห็นรู้สึก”
“แหม...รถคุณรันทั้งใหญ่ทั้งแข็งแรง ถ้ากระเทือนไม่แรงไม่รู้สึกหรอกครับ แต่ผมเห็นจริงๆ นะครับ สงสัยคนขับจะทำสีถลอก ถึงได้รีบขับหนีออกไป”
“ห๊ะ!” รันรีบลงไปดู พร้อมๆ กับที่มือถือของรันเครื่องเปิดพอดี
รุจน์ยิ้ม “เสร็จโจ๋” รุจน์มองมือถือกำลังบูทเครื่องสลับกับมองไปที่รัน เห็นรันกำลังก้มๆเงยๆ ดูท้ายรถหารอยถลอก มือถือรันบูทเครื่องเสร็จแล้ว แต่ไม่มีข้อความแชทเข้า รุจน์แปลกใจ “ทำไมไม่มีวะ”
รุจน์เลื่อนเปิดมือถือเข้าไปข้างใน กดหาโปรแกรมแชทเป็นพัลวัน ระหว่างนั้นสายตาก็เหลือบขึ้นไปเห็นรันยืนหน้าถมึงทึงมองเขาอยู่ที่ข้างกระจกรถ รุ้จน์สะดุ้งตกใจ “เฮ้ย !”

รันกระชากคอเสื้อรุจน์ให้หลังชิดติดกับรถ
“สารภาพมาเดี๋ยวนี้ คุณมายุ่งอะไรกับโทรศัพท์ของผม”
“ปะ...เปล่าครับ ผมแค่จะชาร์ตแบตให้คุณรัน”
“แค่ชาร์ตแล้วทำไมต้องเปิดเข้าไปดูข้างใน! หรือว่าคุณคิดจะมาล้วงความลับอะไรจากผม จะสืบข้อมูลบริษัทในตลาดหุ้นจากผม จะได้เอาไปบอกลูกค้า ถ้าบอสรู้เรื่องนี้ คุณหมดอนาคตแน่ๆ”
“ไปกันใหญ่แล้ว มันไม่ใช่อย่างงั้นเลยนะครับ”
“ไม่ใช่แล้วเป็นแบบไหน สารภาพมา !”
“ผมแค่อยากจะดูว่าคุณรันเป็นคุณแอบรักหรือเปล่า”
หือ? รันแปลกใจ “แอบรัก? แอบรักไหน”
“สาวแชทนิรนามครับ ที่มาจีบไอ้ณนต์ครับ”
"สาว" คำนี้สะเทือนใจรันโค่ดๆ รันรีบเก๊กแมน กระชากคอเสื้อหลุด พูดกระแทกใส่หน้ารุจน์แกล้งเป็นผู้ชายแนวซาดิสต์ “สาวแชท ???” รันปรี๊สสสส กรูไม่สาวเว้ย “แล้วทำไมมรึงสงสัยกูวะ!” แมนใส่ทันที
“เอ่อ...ผม ผมก็สงสัยทุกคนล่ะครับ แค่เริ่มสืบจากคุณรันเป็นคนแรก”
“ทีนี้รู้แล้วใช่มั้ยว่าไม่ใช่ผม” รุจน์พยักหน้า “คุณแอบรักอะไรนี่มาสร้างความเดือดร้อนอะไรให้ คุณถึงต้องตามหาตัว”
“ผมเป็นห่วงไอ้ณนต์น่ะครับ เห็นมันคุยแชทกระหนุงกระหนิงกับคุณแอบรักทุกวันอย่างกับคนเป็นแฟนกัน แต่คุณแอบรักไม่ยอมเปิดเผยตัวตนของตัวเอง ผมกลัวณนต์ตกหลุมรักคุณแอบรักเข้าแล้วเขาเกิดไม่ใช่คนที่ควรจะรักขึ้นมา ณนต์จะซวย”
รันพยักหน้าอย่างใช้ความคิด “คุยแชทกันทุกวัน แต่ไม่ยอมเปิดเผยตัวตน” แล้วรันก็ฉุกคิดไปถึงที่เคยบอกอวัศยาไว้เกี่ยวกับเรื่องแชท รันหรี่ตาและพยักหน้านิดๆ มีความมั่นใจเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านังแอบรักเป็นอวัศยา !

หน้าห้องเรียนโยคะ ในคอนโดของอวัศยา รันอยู่ในชุดออกกำลังกายโชว์ก้ามปู สะพายกระเป๋าออกกำลังกายใบใหญ่ๆ ก้มหน้าเซ็นต์เอกสาร "ใบลงทะเบียนเล่นโยคะ" ที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าห้อง แปบเดียวเสร็จแล้วถอยออกไปให้อวัศยาในชุดออกกำลังกายเซ็นต์ อวัศยาสะพายกระเป๋าเล็กๆ ไว้ด้วย
ระหว่างนั้นรันส่งสายตาจิกมองอวัศยาอย่างจับผิด อวัศยาเซ็นต์เสร็จหันกลับมาหารัน รันรีบเก๊กหน้าเป็นปกติ
“คุณรันกับคุณศยาเก็บของแล้วเชิญข้างในเลยนะคะ คุณครูใกล้จะมาแล้ว”
“ค่ะ”
อวัศยากับรันเดินไปที่ล็อคเกอร์
“ฝากหน่อยสิ”
“จะเอาลงมาทำไมเยอะแยะ แทนที่จะเก็บเอาไว้ในห้อง” อวัศยาบ่น
“ก็เผื่อเล่นโยคะเสร็จแล้วเด็กโทรมานัด จะได้ไปเลย ไม่ต้องกลับขึ้นไปบนห้องแกแล้วไง”
อวัศยาเอากระเป๋าตัวเองและกระเป๋าของรันใส่ไว้ในล็อคเกอร์ รันจิกตามองกระเป๋าอวัศยา...นี่คือเป้าหมายสำคัญของปฎิบัติการณ์ล้วงลับแหกตับ
อวัศยาเก็บของเสร็จ ล็อคกุญแจตู้ล็อคเกอร์ แล้วเสียบกุญแจใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง
“กระเป๋าตื้นแค่นั้น ใส่ไปเดี๋ยวก็ร่วงหายกันพอดี เอามานี่มา ฉันเก็บให้ กระเป๋าฉันลึก”
อวัศยาไม่ได้คิดอะไรจึงส่งกุญแจให้รัน รันเสียบเข้าไปในกระเป๋ากางเกงตัวเอง มีอ้ากระเป๋าโชว์ว่ากระเป๋าลึกมากอย่างที่บอกนะคร้าบ อวัศยาไม่ได้คิดอะไร
หลังจากนั้น อวัศยากับรันกำลังจะเดินเข้าห้อง รันแกล้งทำเป็นปวดท้อง“โอ๊ย !”
“เป็นอะไร”
“ปวดท้อง แกเข้าไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันขอเข้าห้องน้ำแปบ จองที่ให้ด้วยล่ะ เอาหน้าๆ นะ เผื่อครูเป็นผู้ชาย”
“เออๆ รีบๆ ไป”
รันวิ่งออกไปทางห้องน้ำ อวัศยาเดินเข้าไปในห้อง คล้อยหลังเธอ รันก็วิ่งสวนกลับไปทางตู้ล็อคเกอร์

รันแอบวิ่งเข้ามาที่ล็อคเกอร์ของอวัศยา มองกลับไปทางหน้าห้องเรียนโยคะดูให้แน่ใจว่าอวัศยาจะไม่ออกมา เขาล้วงเอากุญแจในกระเป๋ากางเกงมาไขตู้ หยิบกระเป๋าสะพายของอวัศยาออกมาค้น แล้วเจอมือถือเครื่องหลัก
ภาพตอนศยาหยิบมือถือสำหรับแชทออกมาดู ตอนอยู่ในห้องทำงานลิปดา ทำให้รันคิด ..“ไม่ใช่เครื่องนี้”
รันเก็บเข้าไปในกระเป๋า แล้วล้วงทุกซอกทุกมุม

ในห้องเรียนโยคะอวัศยายืดเส้นยืดสายอยู่บนเสื่อ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่เริ่มทยอยเข้ามาในห้องเรียนมากขึ้น
รันค้นในกระเป๋า แต่หาไม่เจอ “เอาไปซ่อนไว้ไหน” เขาค้นๆๆๆๆ แล้วทำกุญแจรถของอวัศยาตกพื้น รันหยิบกุญแจรถขึ้นมา...จิกตามอง
รันเดินเร็วๆ ออกมาจากด้านใน แล้วเกือบชนกับพนักงาน รันเผลอตัวเกือบสาวแตก “วะ....” จะร้องว้าย แต่หยุดปากตัวเองทัน เก๊กเสียงเข้ม “เฮ้ย! ขอโทษครับ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4 วันที่ 9 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ