อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 10 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 10 ม.ค. 58

อวัศยาพยักหน้า “อืมมม์” กำลังเคลิ้ม..ปราณนต์จับแขนจับขา ปรับท่าให้ประคบได้ถนัด ทุกครั้งที่ปราณนต์สัมผัสตัว..หญิงสาวใจเต้นระส่ำ..โอย ๆๆๆๆ..เธอหรี่ตามามองปราณนต์เป็นระยะๆ เห็นความตั้งใจแล้วก็ “กรี๊ด ๆๆๆ” “รบกวนพี่ศยาพลิกตัวหน่อยนะครับ”

อวัศยาพยักหน้าแล้วก็พลิกนอนหงาย...ป๊ะ..เข้ากับหน้าของปราณนต์พอดิบพอดี..ศยาชะงักนิดๆ .. ว๊ยๆ .. อายจัง
ปราณนต์มองศยาที่นอนอยู่ ไม่ใส่แว่น แล้วก็พูดอย่างจริงใจว่า “พี่ศยาไม่ใส่แว่น แล้วแต่งตัวแบบนี้ ... ดูเด็กลงเยอะเลยครับ” เขายิ้มสดใส
อวัศยาอึ้ง..อาย เขิน ทั้งรอยยิ้มและคำชม ทำเอาต่อม “เด็กสาวอายุ 14” ทำงานดีผิดปกติ


“ปกติฉันคงจะดูแก่มากล่ะสิ”
ปราณนต์ชะงัก รีบแก้ “เปล่านะครับ ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ..ผมไม่ได้ ไม่เคย คิดว่าพี่ศยาแก่เลยนะครับ แค่...วันนี้ดูเด็กกว่าปกติเท่านั้นเอง .. ผม..ประคบต่อนะครับ”
อวัศยายิ้มแก้มแทบปริที่ปราณนต์บอกว่า “ไม่แก่” แต่ต้องทำเป็นพยักหน้าหงึกๆ ก็ได้ๆ ปราณนต์ถอนใจโล่งอก แล้วก็วางลูกประคบที่บริเวณท้องของศยา...
ทันใดนั้นหญิงสาวก็ร้องจ๊ากสะดุ้งสุดตัวเพราะความร้อน “อุ๊ยยยย !! ร้อน !!”
“ห๊ะ ? ร้อนเหรอครับ ผม..ผมขอโทษ” เขารีบจับลูกประคบ “ร้อนจริงๆ ด้วย ผมขอโทษครับ...พี่ศยา..ผมขอเปิดเสื้อดูหน่อยนะครับว่าพองหรือเปล่า ?” ลืมตัวเลิกเสื้อศยาขึ้นดู
อวัศยาตกใจ “ห๊ะ? เปิดเสื้อ ???”
ในวินาทีนั้นทุกสิ่งเกิดขึ้นพร้อมกันอย่างรวดเร็ว ปราณนต์เปิดเสื้อศยาขึ้นจะดูแผลที่ท้อง หญิงสาวตกใจ และ ป้า แม่ และ พี่ โผล่เข้ามาในบ้านพร้อมกัน
ทั้งสามคนเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้าก็ตะโกนขึ้นพร้อมกัน“ณนต์ทำอะไร ????”
ตึ่งงงง !! ศยากับปราณนต์ตกใจ เฮ้ยยยย ปราณนต์ยืนค้าง มือยังจับชายเสื้ออวัศยาค้างอยู่ หญิงสาวรีบตะปบเสื้อลง สามสาวมองตาค้าง ผ่างงงง !!

อวัศยาเปลี่ยนชุดเรียบร้อย กลับมาเป็นโหมดเดิม ทุกคนนั่งกินข้าวอยู่โต๊ะ อาหารพร่องไปแล้ว
ป้าเปรี้ยวพูดขึ้น “เมื่อเย็น ป้าต้องขอโทษด้วยที่ส่งเสียงดังจนตกใจกันไปหมด พอดีภาพที่เห็นมัน..ชวนให้ตกใจ”
“ผมต้องขอโทษพี่ศยาด้วยนะครับ ที่ไม่ทันระวัง”
“ป่วย ?”
เขามองหน้าอวัศยา...คิด..แล้วก็พูดออกมาเองด้วยความไว้ใจ “พ่อผม..ฆ่าตัวตาย”
หญิงสาวตัวชาวาบบบบบ..เหมือนมีลมมาจุกที่คอ ปราณนต์เล่าต่อด้วยความเจ็บปวด “ตอนนั้น..ธุรกิจที่บ้านมีปัญหาหนัก คุณพ่อเครียดมาก....ท่านก็เลย..”
หน้าอวัศยา..อึ้ง...อดีตตีกลับมาอย่างรวดเร็ว

ที่บ้านอวัศยาที่ต่างจังหวัด เสียงปืนดังขึ้น อวัศยาวัยเด็กยืนอยู่ในบ้านต่างจังหวัด..บรรยากาศวังเวง..ร่างของพ่อเธอนอนฟุบอยู่ที่พื้น รอบๆมีกระดาษใบหุ้นตกเกลื่อน มีเลือดไหลออกมานองพื้น อวัศยาอึ้ง...ชอค !!
เสียงคนเริ่มดังโวยวายขึ้น คนอื่นๆวิ่งผ่านศยาไป...
“พี่เทียน พี่เทียน คุณเทียน ..”
อวัศยายืนช็อค มีมือของหญิงสูงวัยดึงศยามากอด...อรุณกอดเด็กน้อยไว้ พร้อมกับปิดหน้าไม่ให้เธอมองภาพเบื้องหน้า “ศยา...มาหายายลูกมา..มากับยายนะ..มานี่มาลูก.. เอ้ยยย รีบพาคุณเทียนไปโรงพยาบาลสิเว้ย ใครอยู่แถวนี้ รีบเรียกรถพยาบาลมาเลย เร็วๆ ให้มันเร็วๆด้วย”
อรุณอุ้มอวัศยาออกมา เด็กน้อยช็อค..พยายามจะมองไปที่ร่างพ่อ แต่ไม่เห็นแล้ว...เสียงอรุณร้องไห้ดังก้องในความคิดของเธอ

ที่คอนโดของอวัศยา หญิงสาวยืนอยู่ที่ระเบียง เธอยืนอึ้ง..หลังจากประมวลหลายสิ่งที่เข้ามา
“ .. คุณพ่อฆ่าตัวตายตั้งแต่ผมยังเป็นเด็กๆ .. ผมแทบไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อหลงเหลืออยู่เลย ....”
“... มีเรื่องบังเอิญระหว่างเราเยอะจริงๆนะ...ปราณนต์” อวัศยาคิดถึงปราณนต์และเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างประหลาดใจ ... ลึกๆแอบคิดว่า “หรือจะเป็นพรหมลิขิต” ...

เช้าวันต่อมา พริบพราวเดินมาที่โต๊ะกินข้าวด้วยความสดใส “อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน !!”
พจน์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ระหว่างดื่มกาแฟ แววนั่งกินข้าวต้มมีหนังสืออยู่ในมือ ภูมินั่งอ่านแทปเล็ตไปดื่มกาแฟไป ไม่มีใครสนใจจะตอบ..
พริบพราวอึ้ง..จ๋อยเดินมานั่ง ยังพยายามบิ้วร่าเริง “คุณพ่อ คุณแม่ พี่ภูมิ .. พราวมีข่าวจะบอกค่ะ !!”
เงียบ..มีแค่แววที่พูดแบบเสียไม่ได้ แต่ตายังอ่านหนังสือ “ว่าไป ..”
พริบพราวจ๋อยลงอีก แต่ก็พยายามบิ้วด้วยยิ้มกว้างๆ “พราวผ่านการทดลองงานแล้วนะคะ !!พราวได้บรรจุเป็นพนักงานประจำแล้วค่ะ !!!”
เงียบ...ไม่มีใครดีใจ พ่อพับหนังสือพิมพ์วาง “จะเป็นอะไรก็ช่าง..แต่อย่ามายุ่งกับญาติพี่น้อง ไม่ต้องมาเอาเงินเค้าไปลงทุนบ้าๆบอๆ พ่อไม่อยากต้องเสียชื่อตอนแก่ !!” พจน์พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกไป
แววปิดหนังสือมองหน้าพริบพราว เหมือนจะเห็นใจ .. หญิงสาวรอคำปลอบ แล้วแววก็พูดว่า “พ่อเค้าพูดถูกนะลูก ฟังแล้วก็จำไว้” แววลุกขึ้นหยิบกระเป๋าและเดินตามไป พริบพราวนั่งเอ๋อ..ใจหายวาบไม่มีใครสนใจ
ภูมิปิดแทปเล็ตเก็บแล้วก็พูดขึ้น “พราว”
พริบพราวหันมา นึกว่าภูมิจะชื่นชม “คะ ?”
“พี่ลืมเติมน้ำมันรถ มันขึ้นขีดแดงแล้ว วันนี้คงไปเติมไม่ทัน เราเอาไปจัดการให้หน่อยนะ พี่มีผ่าตัดเช้าไปช้าไม่ได้ เดี๋ยวพี่เอารถเราไป”
“อ้าววววว...พี่ภูมิ พราวไม่ใช่คนขับพี่ภูมินะ”
ภูมิไม่สนใจเดินออกไปเลย พริบพราวอึ้ง “พี่ภูมิ พี่ภูมิ !!” เธอชักสีหน้าด้วยความเซ็ง แล้วก็มองที่โต๊ะอาหาร ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว หญิงสาวทั้งเสียใจ น้อยใจ “ไม่มีใครดีใจกับเราเลย ....”

หน้าตึก..บรรยากาศการทำงานในตอนเช้า มีพนักงานเดินมาทำงาน บางคนหน้าตาเครียด ยังไม่ตื่น ไม่อยากทำงาน แต่...อวัศยาเดินมาอย่างร่าเริง หน้าตาสดใส สุขค้างจากวันหยุดที่ไปนวดบ้านปราณนต์ หญิงสาวเดินยิ้มแย้มแจ่มใส แววตาเป็นประกายราวกับเด็กวัยรุ่นที่กำลังตกหลุมรัก
อวัศยาเดินมาผ่านหุ้นขึ้น “สวัสดีหุ้นขึ้น ฉันซื้อมาฝาก” แล้วเธอก็วางถุงขนมให้เขา
“ขอบคุณมากครับคุณศยา” เขายิ้มแฉ่ง
อวัศยายิ้มรับแล้วก็เดินผ่านไป คล้อยหลังเธอ หุ้นขึ้นก็รู้สึกตัว “เฮ้ยยยย !! หะ ??? คุณศยา...อารมณ์ดี ?? ซื้อขนมมาฝากด้วย...เฮ้ยยย..โห...ร้อยวันพันปีไม่เค๊ย ไม่เคย” ชายหนุ่มรีบพลิกถุงดู “มีเบอร์โทรศัพท์มั้ยเนี่ย ต้องเอาไปซื้อหวย !!” หุ้นขึ้นกระตือรือร้นสุดๆ ช็อคมาก

พริบพราวเดินมาที่โต๊ะทำงานหน้าเซ็งๆ แต่พอมองไปที่โต๊ะก็ต้องชะงัก..บนโต๊ะมีการ์ดวางไว้ เขียนว่า “Congratulations!”
พริบพราวรีบหยิบมาเปิดดู “ยินดีด้วยที่ได้งาน .. ต่อจากนี้ไปเราไม่ใช่คู่แข่งกันแล้วนะ ... ปราณนต์”
พริบพราวเงยหน้าฟึ่บ มองหาปราณนต์ทันที พริบพราวชะงักคิด

ปราณนต์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน กำลังง่วนรับสายลูกค้า เตรียมเอกสาร หัวฟูแต่เช้า เสียงพริบพราวดังขึ้น “คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยกลูกค้าให้นายหรือไง”
ปราณนต์เงยหน้า..พริบพราวยืนกอดอกอยู่ ในใจยิ้ม แต่แกล้งทำวีน
“คิดได้ไงเนี่ย ? ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ”
“อ้าว หรือว่าไม่จริง บนโลกใบนี้ ไม่มีใครทำอะไรให้กันฟรีหรอก นายลงทุนซื้อการ์ดอย่างดี ราคาก็น่าจะแพงอยู่ ลงทุนขนาดนี้ ต้องหวังอะไรแน่ๆ”
ปราณนต์ถึงกับโยนปากกาลงบนโต๊ะ ส่ายหน้า “อย่าเอาตัวเอง วัดคนอื่นได้มั้ย คนอย่างผมถ้าคิดจะทำอะไร ถ้าให้ก็คือให้ ไม่คิดจะได้อะไรตอบแทน .. ถ้าการ์ดผมทำให้คุณไม่สบายใจ เอาคืนมาก็ได้นะ ผมจะเอามันทิ้งให้ไกลๆ และนับจากนี้ไป อย่าหวังว่าผมจะทำดีด้วย เพราะผมไม่อยากให้คุณคิดว่ามันเป็นการ..ลงทุน !” ชายหนุ่มหันหน้าหนี ส่ายหน้าด้วยความระอาใจ
พริบพราวเห็นว่าปราณนต์คงไม่คิดอะไรแน่ “โอเค...ฉันเชื่อก็ได้” เธอทำเชิด แต่ในใจอ่อนแล้ว
เขาหันมาอีกที “เชื่ออะไร ?”
“ก็เชื่อว่านายดีใจกับฉันจริงๆน่ะสิ”
“อ้าวววว...ก็จริงสิ ไม่จริงแล้วผมจะเขียนแบบนั้นทำไม ?”
“ก็ใครจะรู้ คนเราหน้าไหว้หลังหลอก ปากอย่างใจอย่างจะตายไป แต่ถ้านายยืนยันว่าบริสุทธิ์..ฉันเชื่อก็ได้...”
ปราณนต์ส่ายหน้า...เซ็งๆ แล้วพริบพราวก็พูดเหมือนลอยออกมา ไม่กล้าพูดดัง “ขอบใจมาก”
หือ ??? ปราณต์หันขวับมา “เมื่อกี๊พูดว่าอะไรนะ”
เธอชักสีหน้า “พูดได้แค่ครั้งเดียว ไม่พูดซ้ำ ฟังไม่ทันก็ ช่วยไม่ได้” พริบพราวลอยหน้าลอยตา กวน แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน
ปราณนต์มองตามแล้วก็ยิ้มๆ ... เออ ก็น่ารักดีนะ

พริบพราวเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน หยิบการ์ดมาดูอีกครั้ง แล้วก็ยิ้มๆ

รันกับอวัศยานั่งคุยกันอยู่ในห้องทำงานอวัศยา หญิงสาวพูดอย่างอารมณ์ดี “บ้า แกคิดมาก บอสเค้าจะมารู้เรื่องฉันกับ.... .. ณนต์ได้ยังไง ?” ตอนท้ายอวัศยาหรี่เสียงลง
“อ้าว ใครจะไปรู้ บอสฉลาดจะตาย บางทีแกอาจจะทำตัวมีพิรุธโดยไม่รู้ตัวก็ได้ เค้าถึงกับนัดฉันไปคุยเรื่องแกเป็นการส่วนตัว แบบนี้ไม่ธรรมดา ถึงจะทำเป็นพูดอ้อมๆไปถึงยัยพราว แต่ฉันรู้ประเด็นของบอสคือ...แกกับปราณนต์!”
อวัศยารีบพุ่งมาปิดปาก “ฉันว่าคนอื่นจะรู้ก็เพราะเธอนั่นแหละ”
รันสะบัดตัวหลุด “อย่ามาโบ้ย ! เธอก็รู้ว่าฉันเป็นคนเก็บความลับเก่งที่สุดในสามโลก ไม่งั้นฉันจะปิดเพศสภาพตัวเองมาได้ยังไงตั้งหลายปี คริคริ”
“ย่ะ เก่ง แอ๊บขั้นเทพ ถ้าหล่อนมั่นใจว่า เรื่องนี้ไม่หลุดไปจากหล่อน ฉันก็มั่นใจว่ามันไม่หลุดจากฉันเหมือนกัน เพราะฉะนั้น..ไม่ต้องคิดมาก เรื่องระหว่างแอบรักกับปราณนต์ยังคงเป็นความลับ...ปลอดภัย เชื่อฉัน !!” อวัศยาปิดท้ายอย่างมั่นใจ อารมณ์ดี โลกเป็นสีชมพู แต่รันไม่เห็นด้วย ยังระแวงไม่เลิก

รุจน์โผล่หน้าขึ้นมาจากพาร์ทิชั่น กวาดสายตาไปทั่วห้อง ชิ้ง!แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็หัน
ขวับไสเก้าอี้มาหาปราณนต์ “ณนต์ตกลงแกรู้หรือยังว่าใคร...แอบรัก แก ?”
“เค้าไม่ได้ “แอบรัก” ผม... แต่เค้าชื่อ “แอบรัก” !!!”
ทันใดนั้นแสนดีก็โผล่หน้าเข้ามา “ใครคือ “แอบรัก”
ตึ่งงงงงง !!!! ปราณนต์รีบไสเก้าอี้รุจน์กลับเข้าที่ แล้วปราณนต์ก็รีบหันมาตอบพยายามทำหน้านิ่ง “ไม่มีใครครับ..คือ .. พี่รุจน์เค้าเพิ่งไปดูหนังมา นางเอกแบบแอบรักเพื่อนไรเงี้ยครับ ไม่ได้มีอะไรสำคัญเลยครับ แหะๆ”
แสนดียังทำหน้างงรุจน์ไสเก้าอี้กลับมาอีกที แล้วก็ยื่นหน้ามาทางแสนดี พร้อมกับถามเพื่อหยั่งเชิง “ทำไมคุณแสนดีต้องหูผึ่งตอนได้ยินคำว่า “แอบรัก” ด้วยครับ ?? หรือว่า..คุณแสนดีมีอะไรผูกพันลึกซึ้งกับคำว่า “แอบรัก” หรือเปล่า”
ปราณนต์รีบปิดปากรุจน์ “พี่รุจน์พอแล้ว .. คุณแสนดีครับ..คือ อย่าไปฟังเลยครับพี่รุจน์เค้าล้อเล่นน่ะครับ เราแยกย้ายกันไปทำงานดีกว่าครับ”
แสนดียิ่งสงสัย “เดี๋ยวก่อน ฉันว่า.. “แอบรัก” อะไรเนี่ย มันต้องไม่ใช่แค่หนัง ละครแน่นอน มันต้องมีอะไรซ่อนเร้นแน่ๆ”
ปราณนต์สวน “ไม่มีจริงๆครับ .. โปร่งใสมากๆ !!”
ทันใดนั้นลิลลี่ กับ นิดา และพีระ ก็เดินเข้ามา “คุยอะไรกันจ๊ะ ??”
“คุยเรื่องหนัง “แอบรัก” อะไรสักอย่าง แต่คุณรุจน์ทำท่ามีพิรุธมาก ฉันเลยคิดว่า..มันอาจจะไม่ใช่หนัง .. แต่มีใครสักคนแอบรักคุณณนต์แน่ๆ!!!”
รันเดินมาได้ยินพอดี .. รันชะงักกึก !!
ห๊ะ?? ลิลลี่ตาโตวาว “ใครคะ ? ใครแอบรักคุณณนต์ บอกลิลลี่มาเดี๋ยวนี้นะ “
“น้องลิลลี่พูดแบบนี้แสดงว่า..ไม่รู้จัก “แอบรัก” ใช่มั้ย ? เฮ่อออ แล้วไป!”
“ไม่รู้ .. ทำไมลิลลี่ต้องรู้ด้วย สรุป “แอบรัก” คืออะไร ? อะไรคือ “แอบรัก”
พีระบอก “แล้วทำไม..คุณรุจน์ต้อง “เฮ่อ”.. แบบโล่งอกที่ลิลลี่ไม่รู้เรื่องด้วย ?”
“เรื่องของเรื่องมันก็คือว่า.... “
ปราณนต์รีบแทรก “พี่รุจน์ !!!”
รุจน์อ้าปากจะพูด ปราณนต์อ้าปากจะห้ามแต่เสียงรันดังแทรกเข้ามา “เลิกจับกลุ่มเม้ากันได้แล้ว ตลาดกำลังจะเปิด แยกย้ายกันไปทำงาน !!” เข้มมาเลยเชียว
ลิลลี่ นิดา แสนดี พีระ เดินแยกไป แต่แสนดียังค้างคาใจ
รันหันมาทางรุจน์ “คุณรุจน์...เชิญมาคุยผมหน่อย !!”
“ครับ !”
รันเดินนำไป รุจน์เดินตาม ปราณนต์โล่งอกที่ทุกคนแยกย้าย แต่...แสนดีแอบจิกตามองตามรุจน์กับรันด้วยความอยากรู้
รันยืนรออยู่มุมหนึ่งของบริษัท รุจน์เดินมาหา รันเปิดฉากด่าแบบแมนๆ แมนมาก เหมือนผู้ชายผู้ชายคุยกัน “ผมขอให้คุณหยุดสร้างความวุ่นวายในบริษัท ด้วยการเอาเรื่องไร้สาระที่เกี่ยวกับ “แอบร้ง แอบรัก” อะไรเนี่ยมาสร้างกระแสให้คนอื่นอยากรู้อยากเห็น ถ้าคุณไม่หยุด..ผมจะบอกบอส”
“เฮ้ย !! แต่คุณรันครับ..เรื่อง “แอบรัก” กับไอ้ณนต์ มันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตนะครับ ผมก็แค่อยากรู้ไปตามประสา คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ไม่ได้อยากจะสร้างความวุ่นวายเลยนะครับ”
“ไม่อยากสร้าง .. ก็หยุดซะ!! ไม่ต้องอยากรู้อยากเห็น! ยิ่งเป็นเรื่องชาวบ้าน ไม่ใช่เรื่องตัวเอง จะไปยุ่งทำไม” รันดุจนรุจน์จ๋อย
“ครับ..ผมไม่ยุ่งก็ได้ครับ”
“ดี!! อย่าให้ผมเห็น หรือ รู้ว่าคุณยังไม่หยุดนะ ไม่งั้น..เรื่องถึงบอสแน่ !!!” รันขู่เสร็จก็เดินไปเลย รุจน์ได้แต่ยืนเซ็ง..อะไรวะ? ซวยจริงๆ!!
.. แสนดียืนแอบฟังอยู่ที่มุมหนึ่งของตึก ไม่ห่างออกไป .. แสนดีขมวดคิ้ว “แอบรัก” ??

หน้าตึกนาราภัทรกลางวัน....ประตูตึกถูกเปิด..พนักงานหนุ่มสาวกรูกันออกมาจากตึกตอนพักเที่ยง สาวๆหนุ่มๆ ดูร่าเริงมีความสุข เตรียมไปกินข้าวกันเป็นหมู่คณะเป็นชีวิตหนุ่มสาวออฟฟิศชาวกรุง
ปราณนต์เดินถืออาหารกล่อง กาแฟแก้ว มานั่งกินอยู่ที่ซอกตึกมุมสวย และเป็นส่วนตัว ปราณนต์มองซ้ายมองขวาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และกดแชท “ทานข้าวให้อร่อยนะครับ^^
ตึ๋งตึ่ง ข้อความเข้ามือถือลับของอวัศยา .. หญิงสาวอยู่ในร้านอาหารเก๋ ระดับผู้บริหารมากิน ต่างกับปราณนต์โดยสิ้นเชิง กำลังตักข้าวใส่ปาก รีบหยิบมาอ่าน..แล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มีความสุข

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 10 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ