อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 4/5 วันที่ 10 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 4/5 วันที่ 10 ม.ค. 58

"ออกไป ออกไปให้พ้นเรือนข้า ข้าไม่ต้อนรับพวกโจร บ้านเมืองเดือดร้อน จะฉิบหายวายวอดเพราะศึกนอกมาประชิด พวกเอ็งยังมาซ้ำเติมปล้นคนไทยด้วยกันเอง ไม่ละอายแก่ใจบ้างหรือไงพวกมึงนี่ หรือว่าข้าวของเงินทอง ความโลภกระหายหิวมันบังตาจนไม่มีวิธีสัตย์ซื่อหากิน ต้องเป็นโจรลักกินขโมยกินสูบเลือดพี่น้องไทยด้วยกัน"

"ใจเย็นๆก่อนอาพัน"
ทัพกับพวกมองกำนันพัน อารมณ์ขึ้นทันที
"ข้าวของพวกนี้เป็นของคนไทยทั้งหมดก็จริง แต่พวกทหารอังวะมันปล้นเอาไป ฉันกับพวกจึงลอบปล้นค่ายพวกมันคืน"



"แต่เราไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของบ้าง จะเอาไปคืนได้ยังไง" ผู้ใหญ่แสงบอก
"พวกฉันคุยกันแล้วว่าขอฝากใว้ที่อาพัน เพราะบ้านอาพันนี่มีคนอพยพมาอยู่มาก ขึ้นทุกวัน จะได้เอาไว้เป็นค่าเสบียงเลี้ยงดูคนที่หนีศึกมา ไม่ว่าเป็นใครจากไหน หนีร้อนมาพึ่งเย็นที่กระทุ่มด่านนี่ อาพันจะได้ช่วยเต็มที่ พวกเราจะได้ไม่อด มีอิ่มกันได้ทุกมื้อ"
"ถ้าพวกเอ็งคิดอย่างนี้ อาก็ขอให้พวกเอ็งได้กุศลนี้เถิด"
ทัพมองสายสร้อย ข้าวของด้วยสายตาสลดแล้วเงยมองขึ้นไปไกล
" พวกพ่อทัพนี้น้ำใจประเสริฐแท้ แม้จะไร้สิ้นสมบัติเงินทอง แต่พวกพ่อจะมีแต่ความภูมิใจเป็นอาภรณ์ประดับกาย เกียรตินี้ไม่มีใครแย่งชิงไปจากพวกพ่อได้จนตัวตาย"
กำนันพัน ผู้ใหญ่แสงมองใบหน้าทัพและกลุ่มชายฉกรรจ์ทุกคนด้วยสายตาภาคภูมิใจ เห็นรอยยิ้มของทัพและทุกคนที่มุ่งมั่นเสียสละทุกอย่างให้กับแผ่นดิน

เฟื่องที่กำลังซักผ้าอยู่ที่ศาลาไทยริมน้ำ มีมือยื่นมาปิดตา เฟื่องตกใจ สะบัดแรง
"ใครน่ะ"
เฟื่องหันกลับมา ตวัดมือไปโดยสัญชาตญาณ แต่มีมือมารวบมือเฟื่องไว้ทั้งสองมือ
เฟื่องมองคนตรงหน้า
"พี่ทัพ"
ทัพยิ้มกว้าง ดีใจที่ได้เจอคนรักอีกครั้ง

แฟงซุ่มอยู่ใกล้สไบ ดอกรักอยู่ถัดมา เสียงนกร้องดังขึ้น ทั้งคู่มองใจที่กำลังเป่าปากทำเสียงเลียนแบบนก นกบินมาใกล้ แฟงยิ้ม เตรียมจะเข้าไปเหวี่ยงแหดักนก
ใจเป่าปากดังขึ้น นกบินมาใกล้ แฟงค่อยย่องๆไปใกล้
สไบมองสบตากับใจ ดอกรักลอบมองสายตาสไบกับใจอย่างสังเกต
แฟงค่อยๆเข้าไปใกล้ เตรียมจะเหวี่ยงแหจับนก
เสียงจวงดังมาแต่ไกล
"แฟง แฟง พี่ทัพมาแล้ว"
จวงทำให้นกแตกตื่น บินขึ้นทั้งฝูง แฟงลุกพรวดทันที ใจหยุดเป่าปาก ทุกคนหันไปมองทางจวงกันเป็นตาเดียว
"พี่ทัพกลับมาแล้ว"
แฟงที่อ้าปากจะว่าจวง เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้าง
"พี่ทัพ"

กลางทุ่งกว้าง แฟงวิ่งนำหน้าทุกคนกลับไปทางเรือน
แฟงวิ่งขึ้นบันไดมาเสียงดัง

"พี่ทัพ"
ฟัก เคลิ้ม เอิบ ช่วงกำลังนั่งกินข้าวบนเรือน มีเมียกำนันคอยจัดสำรับให้ หันมามองแฟงกันเป็นตาเดียว แฟงมองไปรอบๆ ไม่เห็นทัพ ก็หน้าตึง เอิบกับช่วงสบตารู้กัน เอิบเริ่มก่อน
"แหม คิดถึงน้องแฟงจริงๆ ดูสิพอพี่กลับมา ก็วิ่งเรียกหาซะศาลาสะเทือน"
ช่วงเลียนเสียง
"พี่เอิบ พี่เอิบ..."
ทั้งคู่ทำเสียงล้อเลียนแฟง แล้วหัวเราะกัน แฟงเดินมาใกล้ ดึงจานข้าวไปจากมือเอิบ
"เฮ้ย"
เอิบดึงกลับ แฟงไม่ยอมปล่อย ดึงกลับมา เอิบกับแฟงยื้อจานข้าวกัน
"ปากแบบนี้อย่ากินเลยข้าว กินน้ำข้าวดีกว่า"
แฟงกระชากแรง ดึงจานข้าวเอิบมาได้ เอิบร้องลั่น
"น้องแฟงจ๋า อย่าทิ้งนะจ๊ะ นั่นข้าวของพี่เอิบ"
"ไม่ทิ้งหรอก แต่ไม่ให้กินแล้ว"
"ดูนะไอ้ฟัก น้องเอ็งนี่มันใจร้าย ใจยักษ์ ใจมาร คนหิวยังไม่ยอมให้กิน"
ฟักหัวเราะ แฟงถลึงตามอง วางจนข้าวลง เท้าสะเอว
เอิบรีบคว้าจานข้าวมากอดไว้
"เบาๆซะมั่ง แฟง" ฟักบอก
"ก็ปากอย่างนี้ น่าเอาสากตำข้าว ตำปากเสียดีไม๊"
"โห ..เล่นถึงปากฉีกเลยไอ้เอิบ"
เอิบกับช่วงรีบถอยหนี
"พี่เอิบกลัวละจ้า น้องแฟง"
"อย่าทำอะไรพี่เลยนะจ๊ะ ... พี่ช่วงขอยอมเป็นทาสน้องแฟงแล้ว" ช่วงบอก
แฟงสะบัดหน้าหนี มองหาไปด้านใน เคลิ้มบอก
"ทัพมันไม่อยู่หรอก แฟง"
"ฉันยังไม่ได้ถาม"
เคลิ้มอึ้ง เอิบกับช่วงตบมือหัวเราะชอบใจที่เคลิ้มโดนเข้าซะมั่ง
เคลิ้มหันขวับไปมอง เอิบกับช่วงหยุดหัวเราะแต่ทำหน้าล้อเลียนว่าไงล่ะ เจอเข้ามั่งแล้ว

แฟงเดินสะบัดๆเข้ามาในลานครัว สไบกับจวงหันไปมอง ใจกำลังช่วยตำข้าวอยู่ ดอกรักลับมีดอยู่ใกล้ๆ
"เจอพี่ทัพมั้ย แฟง" สไบถาม
"ไม่เจอ"
"อ้าว เห็นหายขึ้นเรือนไปตั้งนาน"
แฟงสะบัดมานั่งแบบงอนๆ
"ก็ไม่เจอไง"
กลุ่มเอิบ ช่วง เคลิ้ม ฟักเดินยกสำรับมาล้างทำความสะอาด เอิบกับช่วงทำเกร่เฉียดแฟงไปทางสไบกับจวง
"พี่ทัพเค้าก็คงไปหายาสมานแผล"
แฟงยังนั่งชันขา เชิด ทำเหมือนไม่สนใจฟัง
"พี่ทัพเป็นอะไรหรือจ้ะ พี่เอิบ" จวงถาม
"โดนฟัน"
เอิบพูดแล้วออกท่าน่ากลัว ทุกคนมอง แต่แฟงยังหน้าเชิด
"โดนเข้าที่หลัง ที่ตัว แผลลึก ..หลายแผล"
"ตายจริง พวกข้าศึกมันฟันพี่ทัพเหรอจ๊ะ" จวงบอก
"ทั้งข้าศึก ทั้งเพื่อนรัก"
"นายกองสังข์" จวงว่า
ช่วงบอก
"พี่ทัพเจ็บทั้งตัว ทั้งใจ เพ้อเพราะพิษไข้จนเกือบไม่รอด"
สไบกับจวงสีหน้าไม่ดี แฟงทำเป็นขยับหันหลังให้ทุกคนเพื่อซ่อนแววตากังวล แฟงรำพึงด้วยความเจ็บใจ
"ไอ้สังข์ ไอ้ขาบ ไอ้เพื่อนชั่ว"
"แล้วตอนนี้พี่ทัพเป็นยังไงบ้าง" จวงถาม
"ยังไม่ดี .. ก่อนมานี่ก็แทบจะ..."
เอิบทิ้งช่วง เหล่ตาไปมองแฟง แฟงยังหน้าเชิดไม่สน
"แทบจะอะไร" สไบถาม
"แทบจะโดนผีป่าเอาตัวไป"
แฟงลุกพรวดขึ้น เอิบกับช่วงขยิบตากัน แฟงหันมา เอิบกับช่วงทำหน้าเศร้าจริงจัง
"พูดมาก ไม่ได้เรื่อง"
แฟงสะบัดหน้า เดินพรึ่ดออกไป เอิบกับช่วงมองตามแล้วหัวเราะคิก ฟักตบหัวเอิบกับช่วงคนละที
"โอ๊ย ... พี่ฟัก"
"แกล้งน้องข้าดีนัก"
"ก็มันน่าแกล้งมั้ยล่ะ ทำเป็นไม่สนใจ แล้วไง นั่น.. ดู ... เดินตะบึงตะบอนไปนั่นแล้ว"
"ไปจวงไปช่วยชั้นแกง" สไบบอก
เคลิ้มบอก
"ข้าล่ะอิจฉา พี่ทัพ มีแต่สาวๆเป็นห่วง"
เคลิ้มหันไปมองทางสไบ เสียงดอกรักลับมีดดังขึ้น แล้วยกมีดขึ้นมอง เคลิ้มเห็นคมมีดวาววับก็ยิ้มเจื่อนๆ หันสายตากลับไป

ดอกรักมองสไบที่อมยิ้ม แล้วหันกลับไปลับมีดต่อ ใจไม่พูดอะไร เหลือบมองสไบ พอดีกับที่สไบมองมาที่ใจ สองคนสบตากัน ยิ้มให้กัน
ทัพนอนหนุนตักเฟื่องอยู่ริมน้ำ ลมพัดเย็นสบาย ทัพกุมมือเฟื่องไว้แนบอก

"รู้มั้ยว่าพี่คิดถึงเฟื่องทุกวัน ทุกลมหายใจเข้าออก"
"จ้างฉันไม่ก็เชื่อ"
"โธ่ เฟื่อง เชื่อพี่เถอะ พี่เคยปดเฟื่องหรือ"
"ฉันยังจับไม่ได้น่ะสิ ว่าพี่ปดหรือเปล่า"
"ไม่มีเลย พี่ไม่กล้าปดเฟื่องเลยสักคำ คิดถึงแต่เฟื่อง ... อยากกลับมานอนหนุนตักนิ่มๆแบบนี้"
เฟื่องมองสบสายตาทัพ ลูบผมที่ปิดหน้าผาก
"ฉันก็รอพี่ ... รอทุกวันทุกคืน"
ทัพเลื่อนตัวขึ้นนั่ง ประสานสายตากับคนรัก
"พี่ไม่เคยลืมสัญญาใต้ตาลห้าต้นของเรา"
ทัพกุมมือเฟื่องขึ้นมาจูบ เฟื่องมองสะเทิ้นอาย
"พี่อยากเห็นหน้าเฟื่องทุกวัน ทุกคืน อยากตื่นมาเห็นหน้าเฟื่อง เห็นเฟื่องเลี้ยงลูกของเรา.. หนึ่ง สอง สาม สี่"
"สองคน" เฟื่องบอก
"ขอพี่เถอะนะ เฟื่อง ... สี่คน ห้าคน"
"ฉันเลี้ยงไม่ไหว"
"พี่เลี้ยงเอง พี่จะเลี้ยงเฟื่อง เลี้ยงลูกของเราให้สุขสบาย"
ทัพขยับเข้าใกล้ มองสบสายตาคนรักด้วยความหวังเต็มหัวใจ
"พี่อาจจะไม่ร่ำรวย มีเงินทองสมบัติมากองให้เฟื่อง แต่พี่สัญญา เฟื่องจะมีความสุขไม่แพ้ผู้หญิงคนไหนในโลกนี้ "
"พี่ทัพจะรักฉันคนเดียว"
"พี่จะรักเฟื่องคนเดียว คนเดียว ... ทั้งชีวิต"
ทัพประคองหน้าคนรักมาใกล้ เฟื่องหลับตาลง
ทัพบรรจงจูบลงที่แก้มนวลของเฟื่องด้วยความนุ่มนวล

กองคาราวานครัวไทยที่กำลังพักอยู่ในวัดร้าง ในสะแกโทรม ขาบขี่ม้าดูไปรอบๆ สังข์ยืนอยู่ใต้ร่มไม้ ทหารคนหนึ่งเข้ามาทางด้านหลัง สังข์ถาม
"เจอพวกไอ้ทัพมั้ย"
"เจอขอรับ กระผมซุ่มดูอยู่อย่างที่นายกองสั่ง"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 4/5 วันที่ 10 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 6 ม.ค.58
ที่มา ไทยรัฐ