อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5 วันที่ 10 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5 วันที่ 10 ม.ค. 58

ปราณนต์พยักหน้าต่างคนต่างอาย พลันปราณนต์ปรายสายตาไปเห็นอวัศยาที่ยืนอึ้งอยู่ “พี่ศยา !!!”
อวัศยารู้สึกตัว รีบหันหลัง แล้วก็เดินหนีเข้าตึกไปเลย
หือ ? พริบพราวมองตามแต่อวัศยาเดินเข้าออฟฟิศไปแล้ว

ปราณนต์จะลงจากรถตามไป พริบพราวรีบห้าม “เฮ้ย นายจะไปไหน ? เราต้องรีบไปหาลูกค้ากันแล้วนะ เสียเวลามากแล้ว เดี๋ยวไปสายกันไปพอดี”



ปราณนต์จำใจต้องอยู่บนรถต่อ ด้วยความกังวลใจ พริบพราวมองปราณนต์กับศยาด้วยความค้างคาใจ .. มันยังไงกัน ?
ปราณนต์เปลี่ยนเสื้อต่อ พริบพราวชะงัก..แล้วก็ปรายๆหางตามามองความล่ำโอโม่ของปราณนต์ แล้วก็ต้องรีบดึงสติ ดึงสายตากลับ “ไม่คิดๆๆๆ”

อวัศยาเดินเข้ามาในห้องทำงาน วางแฟ้มลง ใบหน้าว้าวุ่นใจ เหมือนผิดหวัง อกหัก อย่างรุนแรง
ภาพที่เธอเห็นปราณนต์เปลือยอก ตั้งใจจะพุ่งตัวเข้าไปหอมแก้มพริบพราย และ กอด จากนั้นก็ดึงตัวออกมา ต่างคนต่างเขิน
อวัศยาเศร้า...ใจหายวาบ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ที่คอนโดของอวัศยา รันกำลังนั่งโบกหน้าอยู่ในห้องอวัศยา เตรียมออกท่องราตรี
“มันอาจจะเป็นอุบัติเหตุก็ได้ !!”
อวัศยานั่งอยู่ตรงข้าม มองออกไปนอกหน้าต่าง เศร้า อกหัก ผิดหวัง อย่างแรง “อุบัติเหตุอะไร ทำไมเสื้อผ้าถึงไม่ใส่ !! นี่ฉันไม่คิดเลยนะว่าสุดท้ายแล้ว นายปราณนต์ก็ไม่ได้ต่างไปจากผู้ชายดาษๆทั่วไป แล้วก็ไม่ต่างไปจากผู้ชายที่ฉันไม่มีวันจะรัก นั่นคือ บอส !!!”
“พาลนะเนี่ย”
“ฉันไม่ได้พาล แต่มันจริง ฉันนึกว่าเค้าจะแตกต่าง นึกว่าเป็นผู้ชายที่ให้เชื่อในความรัก ไม่ใช่มักมากในความใคร่...แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ต่างกัน “
อวัศยาผิดหวัง รันมองด้วยความสงสาร
“เอาน่า..แกก็..ถือซะว่าได้รู้ ได้เห็น ในสิ่งที่เค้าเป็นจริงๆ ไม่ใช่ภาพสวยงามที่แกคิดไป แชทไป มโนไว้สวยหรู ผ่านตัวหนังสือ ที่...มันไม่ใช่ความจริง”
อวัศยาอึ้ง “... จริงสินะ...ขนาดฉันยังหลอกเค้า ยังปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ผ่านการแชท .. แล้วทำไมเค้าจะสร้างภาพ หลอกลวง และปิดบังตัวตนที่แท้จริงของเค้าบ้างไม่ได้...”
ยิ่งคิดอวัศยายิ่งเศร้า..ทันใดนั้นเองโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องก็ดังขึ้น กริ๊งงงงง !! หญิงสาวสะดุ้ง
“กระแสจิตแกทำให้เค้าโทร.มาแน่ๆเลย !!”
“บ้าเหรอ..คนละเครื่องย่ะ”
อวัศยาหันไปหยิบมือถือประจำมากดรับ “สวัสดีค่ะ บอส !!!”

ลิปดายืนรออยู่ที่มุมหนึ่งหน้าล็อบบี้ อวัศยาเดินลงมาในชุดเตรียมนอน มีผ้าคลุม และ รองเท้าเดินในอาคาร
“ถ้าธุระที่บอสเรียกฉันลงมา ไม่สำคัญจริงๆ ฉันจะคิดโอที โทษฐานทำให้ฉันเสียเวลานอน”
“มีคนอยากเจอคุณ ผมเห็นเค้ายืนเก้ๆกังๆ อยู่หน้าคอนโด ก็เลยเข้าไปถาม เค้าบอกมีเรื่องอยากจะอธิบาย แต่ไม่กล้าโทร.หาคุณ”
“อะไร ? ใคร ? มุกไหนเนี่ย ?”
“ไม่ใช่มุก นี่เรื่องจริงเลย..ไม่เชื่อ .. หันหลังไปดูเอง !”
อวัศยางงๆ ห๊ะ? หันหลัง? .. แล้วก็หันไป .. เจอปราณนต์ยืนอยู่ ตึ่งงงง !! หญิงสาวรีบหันกลับมาทางลิปดา
ชายหนุ่มจับสังเกตเธอไม่วางตา “เชื่อหรือยังว่าไม่ใช่มุก !!”
อวัศยาอึ้งหน้าไม่แต่ง / ชุดไม่สวย / ทำไงดี ????
ลิปดาเสียงดังขึ้น “ศยา !! เป็นอะไรหะ ? ทำไมหน้าซีด..เอ๊ะ หรือว่า..หน้าแดง ?” เขาจับผิด
เธอรีบดึงสติกลับมา “หน้าแดงอะไรของบอส นี่..เล่นตลกอะไรกันเนี่ย ?”
ปราณนต์รีบเข้ามาอธิบาย “พี่ศยาครับ..ผมขอโทษนะครับที่มาโดยไม่ได้นัดก่อน คือ..ผมไม่สบายใจ กับเรื่องเมื่อกลางวัน..ผมอยากจะอธิบาย”
“ไม่ต้องอธิบายก็ได้..ฉันก็ไม่ได้จะสนใจอะไรสักหน่อย..ฉันว่าเธอกลับไปได้แล้ว ฉัน..จะนอน !!” อวัศยารีบขยับเสื้อคลุม จับผมจับเผ้า ทั้งเขิน ทั้งช๊อค ทั้งทำตัวไม่ถูก
ทันใดนั้นลิปดาก็คว้ามืออวัศยา และจับไหล่ปราณนต์ มั่บ !! หญิงสาวชะงัก กึก!! “คุณยังไม่ง่วง !!!ผมว่าไหนๆก็มาแล้ว ในเมื่อปราณนต์อยากจะเคลียร์ .. เราก็เคลียร์กันเลยดีกว่า ไป !!”
ลิปดาลากมือศยา และโอบไหล่ปราณนต์ไปเลย เฮ้ยย !!! ศยาไม่อยากไป แต่ฝืนลิปดาไม่ได้
ลิปดาทำเป็นยิ้มๆชิลล์ๆ แต่แววตาโคตรจะไม่ชิลล์

รันเดินไปเดินมาอยู่ในห้องศยา..สงสัย อยากรู้

ที่ล็อบบี้ อวัศยา ปราณนต์นั่งเผชิญหน้า ลิปดานั่งตรงกลาง ศยากับปราณนต์หันมามอง... “อะไรเอ่ย ไม่เกี่ยว?”
ลิปดาตีหน้ามึน “ก็..ผมขออยู่ฟังด้วยไง ในฐานะ...เจ้านาย”
“แต่นี่มันนอกเวลางานนะคะ”
“งั้น..นั่งฟังในฐานะ “เพื่อน” ก็ได้ เอาเลย..อยากเคลียร์อะไรกัน..เชิญครับ” ลิปดายิ้มหน้าเป็น .. ตีมึน นั่งฟัง .. ทั้งปราณนต์และอวัศยาอึดอัดนิดๆ แต่แล้วก็ปราณนต์ก็ตัดสินใจพูดเลย”
“คือ..ที่พี่ศยาเห็นเมื่อตอนกลางวัน มันเป็นอุบัติเหตุนะครับผมไม่ได้ตั้งใจ”
อวัศยาอ้าปากจะพูด แต่ลิปดาแทรก “ศยาเห็นอะไรเหรอ ?”
หญิงสาวหันขวับมาทางลิปดา..อารายเนี่ย
“คือ..ผมเล่าตั้งแต่แรกเลยนะครับ”
“เชิญ !” อวัศยาปรายตา...อีบอส...เยอะนะ
“ผมกับพริบพราวต้องออกไปหาลูกค้า ก่อนขึ้นรถ พราวทำกาแฟหกใส่เสื้อผม แต่เธอมีเสื้อของพี่ชายให้เปลี่ยน เราก็เลยไปที่รถ ผมกำลัง...ถอดเสื้อเพื่อจะเปลี่ยน แต่พอดีเห็นว่าพราวจะถอยไปชนเสา ก็เลยตกใจรีบบอกเค้า เค้าเบรกกะทันหัน ผมเสียหลัก..หน้าพุ่งไปชนกับหน้าเค้า”
ลิปดาแทรก “แล้วศยาก็เดินมาเห็นพอดี !”
“ครับ” ชายหนุ่มก้มหน้าอายๆ
“อย่าบอกนะว่า..ศยาทำหน้าไม่พอใจ แล้วสะบัดบ๊อบเดินหนีไป”
ปราณนต์กำลังจะตอบ อวัศยาขัดขึ้นมาเลย “เยอะไปค่ะบอส!! ฉันก็แค่คิดว่าเค้ากำลังทำธุระส่วนตัวกัน ฉันก็ไม่อยากจะเข้าไปขัดจังหวะ”
“เปล่านะครับ..ผมไม่ได้ทำธุระส่วนตัวอย่างนั้นกับพราว ผมไม่อยากให้พี่ศยาเข้าใจผิด”
ลิปดาเริ่มเหล่ๆ ปราณนต์ สลับกับศยา จับอาการทั้งคู่ เหมือนเป็นบุคคลที่สาม
“ฉันจะเข้าใจยังไงมันก็เรื่องของฉัน..จะมาสนใจทำไม”
“ผมต้องสนใจสิครับ เพราะพี่ศยาเป็น... หัวหน้าผม แล้วก็หัวหน้าพราวด้วย”
“ที่แท้ก็ห่วงตัวเอง”
“ไม่ใช่นะครับ เฮ่อ..ผมจะอธิบายยังไงดี ..” เขาหันมาทางลิปดา “บอสเข้าใจผมมั้ยครับ”
ลิปดาสะดุ้ง..มองปราณนต์ แล้วก็ศยา ทั้งสองคนรอคำตอบ
“ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจ ก็จริงนี่..เรื่องที่เล่ามา มันเป็นเรื่องเล็กมาก ศยาเค้าไม่แคร์หรอก ถ้าเค้าแคร์แสดงว่าเค้าคิดกับคุณมากกว่าลูกน้อง”
ตึ่งงงงง !! อวัศยาจุกเลย หยุดพยักหน้าหันขวับมาทางลิปดา
“แต่..เค้าไม่คิดหรอก.. ศยาไม่เคยเอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมาปนกัน เพราะฉะนั้น เลิกคิดมากเค้าไม่แคร์คุณหรอก” อ้าวววว..ศยาสะอึก ลิปดาร้ายมากหันมาย้ำ “ใช่มั๊ย ?”
อวัศยาจำใจตอบรับ ปราณนต์ใจหายเบาๆ “ใช่ ! ฉันบอกแล้วว่า..ไม่สน ก็คือ..ไม่สน”
ลิปดาหันมาทางปราณนต์ “แล้วคุณหล่ะ...แคร์ศยาหรือเปล่า ?”
ปราณนต์ตอบซื่อ “ ถ้าไม่แคร์...ผมคงไม่มา” อวัศยาสะอึก ลิปดาอึ้งเบาๆ “.. ผมไม่อยากให้พี่ศยาไม่สบายใจ หรือคิดว่าลูกน้องตัวเองทำเรื่องไม่เหมาะสม ผมเลยมาที่นี่เพื่อชี้แจง และก็ดีใจที่พี่ศยาไม่เอาเรื่องนั้นมาเป็นอารมณ์ ผมหมดเรื่องที่จะอธิบายแล้ว..ผมขอตัวกลับก่อน” ปราณนต์ยกมือไหว้ แล้วก็เดินออกไปเลย
อวัศยาขยับเหมือนอยากจะบอกว่า “ไม่นะ...ฉันแคร์คุณ” แต่...หันมาเห็นสายตาของลิปดาที่มองอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องทำนิ่ง แล้วก็ลุกขึ้น “ฉันก็..ไปนอนก่อนนะ” หญิงสาวเดินแยกไปไป ทิ้งให้ลิปดานั่งอยู่คนเดียว..
ลิปดาเริ่มคิดหนักกับสิ่งที่เห็น “มันชัดมาก”

อวัศยากับรันคุยกันอยู่ในห้อง หญิงสาวหน้าเสีย
รันฟันธง “ฉันบอกแล้วว่าบอสต้องรู้แน่ๆ”
“ถ้ารู้เค้าคงทำมากกว่านี้ แต่เมื่อกี๊เค้าแค่เป็นคนกลางเฉยๆ เค้าคงแปลกใจที่ปราณนต์มาที่นี่”
“ณนต์นี่ก็แรงเนอะ กล้าอ่ะ ถ่อมาหาป้าถึงคอนโด”
“ป้าอะไร ? พี่ย่ะ .. พี่ศยา !!” เธอตอกอย่างสะเทือนใจ
“เอาน่า..จะพี่หรือจะป้า หรือจะย่ายาย ก็อย่าได้แคร์ เพราะเธอทำให้เค้าบุกมาหาเธอถึงคอนโดได้ แสดงว่า..ไม่ธรรมดา ... คราวนี้ก็ได้รู้ความจริงหมดแล้วนะว่าทำไมเค้าถึงต้องเปลือยอก จุ๊บยัยเด็กนั่น..นอนหลับฝันดีได้หล่ะสิ...คุณแอบรัก !!!” รันกระแซะๆ แซวๆ แล้วก็หัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ
“บ้า !! ฉันก็ไม่ได้จะอะไรสักหน่อย”
คริคริ..ปากบอกว่าไม่อะไร..แต่ใจ “อะไรๆสุดๆ” หญิงสาวอมยิ้มมีความสุข ภาพเมื่อครู่ย้อนมาสร้างรอยยิ้ม
“แล้วคุณล่ะ...แคร์ศยาหรือเปล่า ?”
“ถ้าไม่แคร์...ผมคงไม่มา”
อวัศยายิ้ม..มีความสุขจัง ^^

วันต่อมา พี่ปุ้มกับพริบพราวนั่งอยู่ด้วยกันในร้านกาแฟ พี่ปุ้มวางถุงผ้าไว้บนโต๊ะ ข้างในถุงมีฝาครอบคอมพิวเตอร์ 4-5 อันที่ห่อไว้อย่างสวยงาม “ขอบคุณน้องพราวมากนะคะ อุดหนุนพี่ตั้งหลายอัน”
พริบพราวหยิบมาดูด้วยความชื่นชม “พี่ปุ้มทำละเอียดมากๆเลยนะคะเนี่ย สวยมาก ดูแพง ดูไม่โหลด้วย”
“ก็พี่ทำมือ ทีละอันนี่คะ ถ้าเพื่อนๆ ชอบสั่งเพิ่มได้นะคะ”
“ได้เลยค่ะ ที่พราวสั่งชุดนี้ก็จะเอาไปแจกพี่ๆ เพื่อนๆ ในออฟฟิศน่ะค่ะ ถ้าเค้าติดใจจะให้เบอร์พี่ปุ้มไปนะคะ”
“ขอบใจมากเลยจ้ะ น้องพราวเนี่ย มีน้ำใจมากเลยนะคะ มีน้ำใจช่วยพี่ซื้อของแล้วยังมีน้ำใจเอาไปแจกเพื่อนร่วมงานอีก น่ารักจริงๆเลย”
พริบพราวยิ้มรับมีความสุข ไม่ค่อยมีคนชม พี่ปุ้มนึกได้ “เออ..ที่ว่าจะเอาไปแจกเพื่อนร่วมงาน...จะเอาไปให้ “คุณ...ศยา” ด้วยหรือเปล่า ?”
“พี่ปุ้มรู้จัก...พี่ศยาด้วยเหรอคะ ?” พริบพราวถามด้วยความแปลกใจ
พริบพราวเดินพรวดเข้ามาในห้องทำงานของอวัศยา หน้าวีนสุดๆ พริบพราวโวยใส่แบบอั้นไม่อยู่ “แทงข้างหลังคนอื่นได้..ภูมิใจมากมั้ยคะ?”
อวัศยาหันมา...เห็นพริบพราวยืนจังก้า คนนอกห้องแอบมองด้วยความสนใจ อวัศยาหันมาอย่างสุขุม เดินมาปิดประตู ไม่ให้เสียงออก “ท่าทางเธอจะอ่อนภาษาไทยนะ..สะกดคำว่า “มารยาท” ไม่เป็น”
อวัศยาหันมา..สองคนเผชิญหน้ากัน อวัศยานิ่ง พริบพราวเดือด
“ใช่ พราวไม่มีมารยาท ชอบปีนเกลียว ไม่เห็นหัวผู้ใหญ่ แต่พราวก็ไม่เคย.. แอบไปบ้านลูกน้องผู้ชาย” อวัศยาสะอึก พริบพราวใส่ต่อ “ไม่เคยเอาความพิศวาสส่วนตัวมาสร้างความลำเอียง และความไม่ชอบธรรมในการทำงาน”
อวัศยาในใจเดือดปุดๆๆๆ แต่ยังทำนิ่ง
“พราวรู้ว่าคุณแอบไปบ้านปราณนต์ พยายามไปตีสนิทกับครอบครัวเค้า และที่ปราณนต์ผ่านงานก็เพราะคุณเป็นคนช่วย”
อวัศยาเชิดหน้า..ในใจเต้นระส่ำ “รู้ได้ไงวะ?”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5 วันที่ 10 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ