อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 11 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 11 ม.ค. 58

“พี่มาถึงที่นี่ได้ยังไง”
“เพราะข้าก็ต้องมาตามเอ็งน่ะสิ มาส่งดอกรักแล้ว ทำไมเอ็งถึงไม่ไปจากกระทุ่มด่านสักที”
“ฉัน ...” ใจอ้ำอึ้ง

“ห่วงสไบ”
“ฉันกำลังจะเดินทางไปอยู่แล้ว”
“ก็ไปซะตอนนี้เลย ไปด้วยกัน เราไม่มีอะไรจะต้องเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้อีก”
เจิดพูดเหมือนสั่ง ใจตัดสินใจลำบาก



ภายในครัว จวงต้มยา ทำอาหารให้แม่อยู่ สไบนั่งลง สายตามองเหม่อ ครุ่นคิดเรื่องที่ดอกรักพูดเตือนความจำว่าต้องแต่งงานด้วย จวงถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่สบายใจเรื่องอะไร พี่สไบ”
สไบมองจวง จวงถามเสียงเป็นห่วง
“พี่ดอกรักหรือเปล่า”
“อือ”
“มีอะไร เล่าให้ฉันฟังได้นะ”
สไบยังไม่ทันเล่า แฟงเดินตะบึงตะบอนมานั่งกอดเข่า จวงมองแฟงที มองสไบที
“วันนี้มันวันอะไร มีแต่คนกลุ้มใจ... ทะเลาะกับพี่เฟื่องมาอีกล่ะสิ”
“อือ”
“คนกลุ้มนี่มันตอบได้คำเดียวหรือไง”
“ไม่กลุ้มก็ไปห่างๆ”
จวงมองแฟงตาเขียวๆ ก็ลุกขึ้น
“เอ้า เชิญกลุ้มกันให้หนำใจไปเลย สบายใจเมื่อไหร่ค่อยเรียกฉันมาแล้วกัน”

จวงเดินออกไป สไบกับแฟงมองหน้ากันแบบต่างคนต่างมีเรื่องหนักใจทั้งคู่
ทัพกับเฟื่อง ยังนั่งเล่นอยู่ที่ศาลาท่าน้ำหลังบ้านอาพัน เฟื่องสีหน้าไม่ดี ทัพเอ่ยปลอบ

“พี่ทัพ แฟงมันแสนงอน มันกลัวฉันจะรักพี่ทัพมากกว่า”
“ตอนนี้แฟงมันคงไม่โกรธเรามากนักหรอก”
“พี่ทัพพูดแปลก แฟงมันพูดอะไรกับพี่เหรอ”
ทัพอมยิ้ม
“มันมีคนที่ดูๆ กันอยู่ แต่ไม่รู้ว่าผู้ชายบ้านไหน แฟงมันยังไม่ยอมบอก”
“โธ่เอ้ย ... แล้วมาทำเป็นค่อนฉันว่าจะลืมน้อง ไม่รักน้อง ทีตัวเองแอบมีคนที่ชอบล่ะ จะลืมพี่เสียก่อนล่ะไม่ว่า”
“เฟื่องอย่าเพิ่งไปล้อแฟงล่ะ แฟงน่ะมันเด็กหัวดื้อ ไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ”
“ไม่ล้อก็ไม่ล้อ แต่ฉันต้องสืบจนรู้ตัวให้ได้ว่า ผู้ชายบางไหนที่กล้ามาสยบใจอีแฟงมัน”
เฟื่องอมยิ้มอยากรู้ ทัพมองแล้วยิ้มไปด้วย

แฟงกับสไบนั่งกอดเข่ากันคนละมุมที่หลังบ้าน สีหน้าทุกข์ใจเหมือนกันทั้งคู่
“กลุ้ม กลุ้ม กลุ้ม”
“ใช่ กลุ้ม” สไบบอก
“พี่สไบกลุ้มเรื่องเดียวกับฉันงั้นหรือ”
“แฟงกลุ้มเรื่องอะไร ถึงมารู้ว่าเรื่องเดียวกัน”
“ไม่รู้สิ แต่ฉันบอกพี่สไบไม่ได้หรอกนะว่าเรื่องอะไร”
“พี่ก็บอกแฟงไม่ได้เหมือนกัน”
“เออ.. แล้วเมื่อไหร่จะคุยกันรู้เรื่อง”
สองคนถอนใจพร้อมๆกัน สไบพูดขึ้นก่อน
“พี่ดอกรักเค้าทวงสัญญาเรื่องที่ผู้ใหญ่เคยหมั้นหมายพี่ไว้ตั้งแต่เด็ก”
แฟงหันมามองสไบที่สีหน้าเศร้ามาก
“พี่สไบไม่ได้รักคนที่ผู้ใหญ่เลือกให้ล่ะสิ”
“ใช่”
“รักคนที่ไม่ควรจะรัก มันก็ทุกข์”
แฟงถอนใจ สไบมองแฟง แล้วถามขึ้น
“แฟงก็กลุ้มเรื่องนี้เหมือนกันหรือ”
แฟงรีบส่ายหน้า แต่ไม่ยอมพูด สไบไม่ยอม
“แฟงรักใคร”
“พี่สไบรักใคร ฉันยังไม่ถามเลย”
“ถึงถามพี่ก็ไม่บอก”
“งั้นก็อย่ามาถาม เพราะฉันก็ไม่บอกเหมือนกัน”
สองคนเมินหน้าหนีกันไปคนละทาง สีหน้าเศร้าทั้งคู่ แฟงงุนงงกับความรู้สึกภายในของตัว เพราะไม่เคยรักใคร

บริเวณลานหน้าบ้านกำนันพัน ใจเดินมา ดอกรักยืนอยู่หันไปมองเขม่น
“จะไปไหน”
ใจยังไม่ทันตอบ ดอกรักถามขึ้น
“ไปหาสไบหรือเปล่า”
ใจไม่ตอบ ดอกรักโมโห คิดว่าใจกวน
“ตอบสิวะ จะไปหาสไบใช่มั้ย จะแอบเอาดอกไม้ไปให้สไบอีกใช่มั้ย”
“ข้าจะให้อะไร ถ้าสไบไม่รับ ก็คงไม่มีความหมาย”
“เอ็งหมายความว่าอย่างไร ไอ้ใจ เอ็งพูดเหมือนสไบรับรักเอ็งแล้วงั้น เอ็งจะเย้ยข้าอย่างงั้นหรือ”
“สุดแต่เอ็งจะคิด”
“ไอ้ใจ สไบเป็นของข้า เอ็งห้ามยุ่ง”
ดอกรักชกพรวดไป ใจหลบวูบ ดอกรักหันมา พุ่งเข้าหา ใจไวกว่า จับดอกรักเหวี่ยงล้มลงไปชนข้าวของกระบุงกระจาดล้มระเนะระนาด
“ไอ้ใจ สไบต้องเป็นของกูคนเดียว คนอย่างมึงไม่มีหัวนอนปลายตีน อย่ามายุ่งสไบของกู”

เสียงเอะอะของทั้งคู่ดังมาถึงครัวหลังบ้าน สไบตั้งใจฟัง
“สไบต้องเป็นของกูคนเดียว”
“เสียงพี่ดอกรัก ... พี่ใจ”
แฟงมอง สไบลุกขึ้นพรวด วิ่งออกไปด้วยความเป็นห่วงว่าจะมีเรื่อง แฟงวิ่งตามไปทันที

ดอกรักพุ่งเข้าหาใจ แต่ใจหลบ ไม่ยอมชกกลับ ดอกรักยิ่งโมโห คว้าไม้บนพื้นไว้ในมือ
“มึงช่วยชีวิตกูกูจะตอบแทน แต่มึงเอาสไบไปจากกูไม่ได้”
“มันไม่ได้อยู่ที่มึงหรอกดอกรัก ให้ผู้หญิงเค้าเลือกดีกว่า”

“สไบต้องเลือกกู”
สไบกับแฟงวิ่งมาเห็น ก็ยืนตะลึง ดอกรักเงื้อไม้ จะพุ่งเข้าตี แต่ตีนทัพมายันกลางหลัง ดอกรักหน้าคว่ำ ทัพเข้ามากระชากไม้ออกจากมือพรวด

จวงวิ่งมาจากอีกทาง ตกใจ ทัพยืนจังก้าหน้าดอกรัก สไบรีบเข้ามาขวาง
"พี่ดอกรัก พี่บ้าไปแล้วหรือไง"
ดอกรักลุกขึ้น จ้องทัพ สไบรีบห้าม
"อย่านะ นี่พี่ทัพ"
ดอกรักได้ยินชื่อทัพก็หยุด ทัพมองแล้วเหวี่ยงไม้กระเด็นไปไกล
"อย่าให้ข้าเห็นอีกว่าคนไทยด้วยกันมาต่อยตีทำร้ายกันเอง"
ทัพมองไปที่ใจ แล้วกลับมามองดอกรัก สไบรีบดึงดอกรักห่างจากใจ
"ไป พี่ดอกรัก ไป ขึ้นบ้าน"
สไบลากดอกรัก ใจเอ่ยขึ้น
"อย่าเพิ่งไป สไบ"
ดอกรักหันขวับทันที แฟง เฟื่อง จวง สไบมองใจ ที่เดินเข้ามาใกล้ ทัพคอยระวัง
"พี่จะมาลาสไบ"
ดอกรักกำหมัดแน่น จ้องใจ
"จะมาบอกว่า พี่ต้องไปแล้ว"
"พี่ใจ"
"พี่จะกลับบ้าน"
ใจหันไป เจิดเดินออกมาจากอีกด้านในป่า
"พี่เจิด"
ทุกคนมองเจิดที่มายืนข้างใจ ใจมองสไบด้วยสายตาอาลัย
"พ่อไม่ค่อยสบาย พี่เลยต้องมาตามหาใจ"
"ฉันไปก่อนนะพี่ทัพ ทุก..."
ใจยกมือไหว้ทัพ ดอกรักมองใจไม่วางตา ที่ใจทอดสายตามาที่สไบ
"พี่ไปนะ สไบ"
ใจยิ้มกับสไบครั้งสุดท้ายแล้วหันหลังเดินออกไปกับเจิด สไบขยับตัวมองตามใจอย่างไม่รู้ตัว ดอกรักกระชากแขนสไบไว้ทันที สไบดึงข้อมือออกจากดอกรัก มองตามใจด้วยสายตาเศร้า
สายตาทุกคนที่มองสไบด้วยความสงสาร โดยเฉพาะแฟง

สไบที่น้ำตาคลอในแสงเทียนตรงบันไดข้างชานเรือน แฟงเดินเข้ามานั่งใกล้
"ฉันรู้แล้วว่าพี่สไบรักใคร"
"รู้ตอนนี้ก็สายไปแล้วล่ะ แฟง"
"ไม่สายหรอกพี่ อย่างน้อยมันก็เป็นความรู้สึกดีดี เราก็เก็บความรู้สึกมันไว้สิ เก็บไว้ในใจ ... เวลาทุกข์เราก็เอามันออกมาคิดถึง มันก็ช่วยให้เรามีสุขได้นะพี่"
แฟงยิ้มให้สไบอย่างเป็นกำลังใจ
อีกด้าน... เฟื่องที่เดินมาเห็นภาพสไบกับแฟงคุยกันอยู่ ก็หลบฟัง
สไบหันมองแฟง แล้วถามขึ้น
"แฟงก็มีใครอยู่ในใจเหมือนกันใช่มั้ย"
แฟงยิ้มเศร้า เฟื่องมองสังเกตน้องอยู่ห่างๆ
"สำหรับฉัน ฉันรู้แต่ว่ารักที่สำคัญที่สุดคือรักพ่อรักแม่ รักอย่างอื่น... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นยังไง แต่ก็จะขอเก็บมันไว้ในใจ ให้มันอยู่ตรงนั้น และจะไม่ให้ความสำคัญมันมากไปกว่า...รักคนที่เป็นสายเลือดเดียวกัน"
เฟื่องสงสัย หันกลับเดินลงเรือนไป แฟงยิ้มกับสไบ สองคนมองกัน ต่างให้กำลังใจกัน

ทัพมองเฟื่องที่นั่งลงตรงหน้าในแสงสว่างของตะเกียงที่ท่าน้ำ
"ฉันอยากรู้เหลือเกินว่า แฟงรักใคร"
"อีกไม่นานก็คงรู้ ความรักมันปิดไม่ได้หรอก"
ทัพมองเฟื่องสายตาหวานหยด เฟื่องค้อน
"ไม่ต้องมองฉันอย่างนั้นเลย พี่ทัพ"
"ก็พี่รักเฟื่องจริงๆ"
"อย่ามาทำรุ่มร่ามเหมือนเมื่อกลางวัน"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 11 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 6 ม.ค.58
ที่มา ไทยรัฐ