อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5/3 วันที่ 11 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5/3 วันที่ 11 ม.ค. 58

แสนดี ลิลลี่ และพีระกอดอกครุ่นคิดราวกับเป็นภารกิจระดับโลก
“ที่พี่รุจน์รู้ มันน้อยมากเลยนะ สรุปว่า..”ยัยแอบรัก” คือใครก็ไม่รู้” ลิลลี่ว่า
อวัศยาเดินมาพอดี เธอชะงักเท้ากึก

ลิลลี่พูดต่อ “มาจากไหนก็ไม่รู้ แต่มา “แอบแชท” กับคุณณนต์ คอยช่วยเรื่องงาน”
อวัศยาหน้าซีดและเลิ่กลั่กๆ แล้วก็รีบหลบเพื่อแอบฟังต่อ



ลิลลี่พูดต่อ
“เป็นที่ปรึกษา แค่เนี้ยะ ว้า...อุตส่าห์วางแผนรีดความลับซะดิบดี นึกว่าจะมีเรื่องเม้าหนุกๆซะอีก” ลิลลี่นั่งกินคุ้กกี้ตัวเองอย่างเซ็งโคตรๆ
“แต่...ถ้าแค่นั้น .. ทำไมคุณรันต้องสั่งห้ามไม่ให้อยากรู้ต่อ” แสนดีบอก
“หรือว่าคุณรันจะเป็น “แอบรัก” พีระเดา
“ไม่ใช่แน่นอน ผมพยายามจับผิดแล้ว คุณรันไม่ใช่แน่นอนฟันธง” รุจน์ว่า
“งั้นเป็นใคร ? เราสืบกันต่อดีกว่า จะได้รู้กันไปเลย ว่าใครแอบแชท แอบชอบคุณณนต์”
อวัศยาหน้าซีด หัวใจเต้นแรงคิดในใจว่าซวยแล้ว
รุจน์รีบบอก
“ไม่ได้นะ ถ้าสืบอีก ผมซวยแน่ คุณรันเอาเรื่องผมแน่ๆ ผมว่า..มันก็ไม่ใช่เรื่องของเรา .. อย่าไปอยากรู้เลย ความซวยจะมาเยือน”
“ที่จริง..คุณรุจน์ก็พูดถูกนะ ใครจะชอบ จะแชท กับคุณณนต์..ก็ไม่เกี่ยวกับเรา” พีระว่า
อวัศยารีบพยักหน้า แต่แสนดีพูดต่อ
“โอเค แอบชอบ แอบแชท ไม่เป็นไร แต่ “แอบช่วย” เรื่องงานเนี่ย มันเรื่องใหญ่นะคะ”
อวัศยาชะงัก
แสนดีใส่ต่อ
“ถ้าเราทำงานในองค์กรที่มี “มือที่มองไม่เห็น” มาคอยช่วยใครคนใดคนหนึ่งแบบไม่ยุติธรรม ต่อไปคุณพี คุณลิลลี่ คุณรุจน์ จะแน่ใจได้ยังไงว่า “แอบรัก” จะไม่ช่วยจนคุณณนต์หาลูกค้ามาเปิดพอร์ตยอดถล่มทะลาย แซงหน้าทุกคน .. ถ้าวันนั้นมาถึง.. ทุกคนยังคิดว่า “มันไม่เกี่ยวกับเรา” อีกหรือเปล่าคะ”
แสนดีพูดจบ ลิลลี่ รุจน์ และพีระอึ้งพร้อมคิดในใจว่า เออ จริง
ทันใดนั้นอวัศยาก็เปิดประตูผัวะและส่งเสียงดุ
“มาทำอะไรกันอยู่ในนี้ไม่ทราบ”
ทุกคนหน้าเสียแล้วกระเด้งตัวยืนตรงอย่างลนลาน
“พี่/คุณศยา”
“ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน ฉันรู้ว่าฉันเป็นใคร พวกคุณรู้หรือเปล่าว่าเวลานี้ต้องทำอะไร มาสุมหัวเม้าอะไรกันอยู่ในนี้ ถ้าไม่อยากทำงานก็เก็บของกลับบ้านไปเลย ยังไง จะทำไม่ทำ”
“ทำค่ะ / ทำครับ ไปแล้วครับ / ไปแล้วค่ะ”
ทุกคนวงแตกรีบลนลานแยกย้ายออกไปทำงาน อวัศยามองตามตาดุ แต่ในใจเครียดมาก

“ชั้นต้องตายแน่ๆ” อวัศยาคร่ำครวญ
รันนั่งฟังอย่างเข้าใจพร้อมกับกลอกตามองอวัศยาที่เดินงุ่นง่านไปมา ทั้งสองคนมาคุยกันอยู่ในมุมส่วนตัวมุม
หนึ่งนอกบริษัท
“ตอนนี้ทั้งรุจน์ พีระ ลิลลี่ แสนดี รู้เรื่องแอบรักหมดแล้ว ไหนจะพริบพราว ไหนจะบอส ถ้าพวกนี้มาคุยกัน จับต้นชนปลายแล้วรู้ว่าฉันเป็นปลอมตัวเป็น” อวัศยาหรี่เสียง “แอบรักแอบแชทกับลูกน้องตัวเอง...ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”
รันมองแล้วตอบนิ่งๆ “หยุด แล้วฟังฉัน” รันลุกขึ้นกดให้อวัศยานั่งลง “พวกที่สาระแนอยากจะรู้ ถ้าเธอทำตัวเนียนๆนิ่งๆเหมือนที่ผ่านมา ก็ไม่มีใครคิดว่าเธอเป็น” รันพูดแบบไม่มีเสียง “แอบรัก .. เพราะฉะนั้น..ตัดเรื่องนี้ทิ้งไปจากสมอง”
อวัศยาพยักหน้ารับ รันพูดต่อ
“ส่วนพริบพราว ..ถ้าเค้ายังไม่หยุดเล่นงานเธอ ฉันก็จะป่าวประกาศว่า.. เค้าเองก็เคยไปบ้านณนต์เหมือนกัน”
“เธอรู้ได้ไง” อวัศยาถาม
“ฉันถามปราณนต์ เค้าเล่าให้ฉันฟัง เพราะฉะนั้น..ถ้ายัยนั่นคิดว่าการที่เธอไปบ้านณนต์มีความหมายลึกซึ้ง..เค้าเองก็คิดลึกซึ้งกับณนต์เหมือนกัน...ยัยนั่นไม่ยอมแน่ เพราะฉะนั้น..ไม่ต้องไปกลัวมัน”
อวัศยาทำหน้าซาบซึ้ง “รัน...เพื่อนรัก” อวัศยาลุกขึ้นจะโผมากอด
รันรีบเอามือยันหน้าอวัศยาไว้ “ไม่ต้องกอด..เดี๋ยวเรตติ้งตก”
อวัศยาเข้าใจ “โอเค..” อวัศยาหุบแขน “เรื่องคนในออฟฟิศตัดไป..เรื่องพริบพราวตัดไป..เหลือ “บอส”
“ยิ่งไม่ต้องห่วงเลย..ณนต์บอกว่าบอสถามเรื่องงาน..ไม่มีเรื่องส่วนตัวแม้แต่นิดเดียว สรุป..ไม่มีอะไรที่เธอต้องเป็นห่วง ใช้ชีวิตให้เป็นปกติ อย่าทำตัวให้น่าสงสัย มันก็จะไม่น่าสงสัย”
อวัศยาโล่งอกนิดๆ แต่ก็ยังกังวลอยู่ “ฉันไม่ได้หาเรื่องใส่ตัวใช่มั้ย ฉัน..กำลังลากตัวเองเข้าไปอยู่ปัญหาหรือเปล่า หรือว่า..ฉันควรจะหยุดบทบาทของแอบรัก ก่อนจะบานปลายมากไปกว่านี้”
“ถ้าหยุดตอนนี้...แล้วจะทำใจได้มั้ย ว่าจะไม่ได้คุยกับณนต์ ไม่ได้ทักทาย ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ เซย์กู๊ดมอร์นิ่ง กู๊ดไนท์ ส่งเค้าเข้านอน .. ทำใจได้หรือเปล่า..ถ้าจะต้องไม่มีสิ่งเหล่านี้”
อวัศยาคิด
ภาพความสุขตอนแชทกับปราณนต์ ตอนเธอยิ้ม ดีใจ หัวเราะ ที่ได้อ่านข้อความและส่งข้อความหากันแวบเข้ามา
อวัศยาใจหาย
อวัศยาเปิดประตูเดินเข้ามาในบริษัท โดยมีรันเดินตามหลัง เสียงรันที่พูดยังดังต่อเนื่อง
“ถ้าทำใจไม่ได้ และสิ่งเหล่านี้..มันมีความหมายต่อเธอกับณนต์..ก็ไม่เห็นต้องแคร์คนอื่น ทำตัวเหมือนเดิม..ใช้ความสงบสยบข่าวเม้า..ไม่ยอมรับ ไม่เปิดเผยซะอย่าง ใครจะทำอะไรได้..แอบรักคือความลับมาตั้งนาน..แล้วมันก็จะเป็นความลับตลอดไป”
อวัศยายืนอยู่ที่ประตูมองไปรอบๆห้อง รันเดินแยกเข้าไปที่ห้องทำงาน ส่วนอวัศยาเดินไปที่ห้องทำงานตัวเอง ระหว่างเดินไปก็มองคนอื่นๆ ที่กำลังทำงานอยู่ไปด้วย
อวัศยามอง ลิลลี่ รุจน์ พีระ แสนดี และปราณนต์ ต่างคนต่างยุ่งกับการคุยโทรศัพท์โดยไม่ได้สนใจเธอเลย
แม้แต่นิดเดียว อวัศยามองเลยไปถึงลิปดาที่กำลังยืนคุยงานกับนิดาซึ่งก็ก็ไม่ได้สนใจเธอเช่นกัน
อวัศยาแอบเป่าลมออกปากเบาๆ แล้วคิดว่าคงไม่มีอะไรจริงๆ อวัศยาหันหลังให้ทุกคนและเดินเข้าห้องทำงานไป แต่ทันทีที่อวัศยาเข้าไปในห้อง ปฎิกริยาของผู้คนก็เปลี่ยนไปทันที
ลิปดามองอวัศยาแล้วก็รีบหันไปมองปราณนต์ ปราณนต์แอบกดข้อความแชทหา “แอบรัก” ส่วนรุจน์แอบมองปราณนต์ที่ส่งข้อความแล้วก็รีบมองว่าใครจะเป็นคนรับ ลิลลี่ก็กวาดสายตาหา พีระก็หลิ่วตามองอย่างหวาดระแวง ส่วนแสนดีก็กวาดตามองสาวๆในห้องด้วยความอยากรู้ ทำให้ภายในห้องทำงานที่เมื่อสักครู่ทุกคนเอาแต่ทำงานถูกแทนที่ด้วยสายตาของความหวาดระแวงที่กวาดไปมา
พริบพราวมองแต่ละคนด้วยความสงสัย และด้วยความฉลาดทำให้พริบพราวสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่าง พริบพราวเดินมาถามแสนดี
“พี่แสนดีคะ...พราวว่าวันนี้บรรยากาศในที่ทำงานมันแปลกๆ..มีอะไรที่พราว..ไม่รู้และควรรู้หรือเปล่าคะ”
พริบพราวถามตรงๆ และรอฟังคำตอบจากแสนดี

ตกกลางคืน ชีวิตของหนุ่มสาวออฟฟิศเต็มไปด้วยการเฮฮาหลังเลิกงานในแบบต่างๆ ตั้งแต่สาวออฟฟิศที่
ร้านส้มตำและจิ้มจุ่มข้างถนน หนุ่มออฟฟิศที่นั่งดูบอลในร้านเหล้า สาวออฟฟิศเม้าในร้านอาหารเก๋ทั้งเกรย์ฮาวด์ อาฟเตอร์ยู

ที่บาร์แห่งหนึ่ง ลิปดาพูดด้วยความไม่สนใจมากนัก
“พี่ว่าพราวคิดมากไปนะ..แค่..มีผู้หญิงลึกลับมาแชทกับปราณนต์..ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่”
ลิปดากับพราวนั่งคุยกันอยู่ในบาร์ที่มีคนไม่มากและบรรยากาศเป็นส่วนตัว
“ใหญ่สิคะ เพราะเค้าเป็นคนทำให้ปราณนต์ได้งาน ถ้าไม่มีเค้าช่วย พราวจะต้องเป็นคนเดียวที่ได้งาน แบบนี้..มันไม่แฟร์” พริบพราวว่า
“แต่..ลูกค้าส่วนใหญ่ที่พราวได้ ก็มาจากคอนเนคชั่นเก่าๆ ไม่ได้หาลูกค้าใหม่ ถ้าเทียบกับปราณนต์ซึ่งเค้าไม่มีคอนเนคชั่นมาก่อน..มันก็ถือว่าไม่แฟร์สำหรับเค้าเหมือนกัน” ลิปดาพูดอย่างเป็นกลาง
พริบพราวชะงักเล็กๆ “แต่..พราวก็หาลูกค้าด้วยตัวเอง ไม่ได้มีพรายกระซิบหรือใครที่ไหนก็ไม่รู้มาช่วย”
ลิปดายักไหล่อย่างไม่สนใจ พริบพราวชักสีหน้านิดๆ ที่ยุไม่ขึ้น เธอจึงคิดต่อว่าจะเอายังไงดี

องศาเดินมากับรุ้งลดา
“รุ้งไปห้องน้ำนะคะ เดี๋ยวตามเข้าไป”
องศาพยักหน้ารับ รุ้งลดาเดินแยกไป แล้วองศาก็เดินเข้าไปในบาร์ ทันใดนั้นเขาก็ชะงักกึกแล้วเพ่งมองหญิงสาวที่อยู่หน้าบาร์ องศาเห็นพริบพราวอยู่ในชุดแดงเพลิง สวยเด่นนั่งอยู่ข้างๆ ลิปดา องศาชะงักพลางคิด
เขานึกถึงตอนที่พริบพราวอยู่ในงานมอบรางวัลของลิปดาโดยมีไฟส่องพริบพราว
องศานึกออกแล้วก็ยิ้มกริ่มเพราะเริ่มคิดแผนร้าย

พริบพราวเปลี่ยนประเด็น
“โอเค..ที่พราวมาบอกพี่ลิป ไม่ได้จะฟ้องหรืออะไรนะคะ พราวแค่เป็นห่วง ถ้าวันหนึ่งยัย “แอบรัก” จะใช้ปราณนต์เป็นเครื่องมือ เพื่อทำอะไรที่มันมากกว่านี้ เช่น..ขโมยข้อมูลจากบริษัท ขโมยลูกค้า นายณนต์ยิ่งซื่อๆ บื้อๆ เกิดทำตามจริงๆ พี่ลิปจะเดือดร้อน”
“พี่ว่า..มันไม่ถึงขนาดนั้นหรอก..แค่ชื่อก็รู้แล้วว่า” ลิปดาพูดเน้น “แอบ-รัก” ก็คงจะแค่เรื่องรักๆใคร่ๆ คงมีใครสักคนมาแอบชอบปราณนต์แล้วก็แชทกัน..มันก็แค่นั้น”
“ถ้ามันเป็นแค่เรื่องรักๆ ใคร่ๆจริงๆ ทำไมถึงไม่เปิดเผยตัว ทำไมต้องทำตัวให้มันลึกลับด้วย”
ลิปดาตอบแบบไม่คิดมาก “เค้าก็คงจะไม่อยากให้คนอื่นรู้ อาจจะไม่กล้าบอกความจริง หรือไม่ก็อายที่จะต้องเปิดเผยตัวก็ได้..ในออฟฟิศเราก็มีสาวโสดที่ขี้อายเยอะจะตายไป ทั้งลดาวัลย์”
ภาพลดาวัลย์ พนักงานหญิงอ้วนๆ ปรากฏขึ้นในความคิด
ลิปดาพูดต่อ “สมศรี” ภาพสมศรีหญิงเยินๆ แวบขึ้นมา “วัฒนี” ภาพวัฒนี หญิงทอมๆ จ๋า “แสนดี” ภาพแสนดีแวบขึ้นมา “แล้วก็ อวั...” ลิปดาชะงักกึก
ภาพตอนที่อวัศยามีลับลมคมในเกี่ยวกับมือถือ ตั้งแต่ซื้อมือถืใหม่ แอบแชทปรากฏขึ้นในหัวของลิปดา เสียงพราวดังเข้ามา
“แล้วก็ใครคะ”
ลิปดาสะดุ้งนิดๆ แล้วก็รีบกลบเกลื่อน
“แล้วก็พราวไง” ลิปดาทำเป็นขำ “พราวก็ยังโสดไม่ใช่เหรอ อาจจะเป็นพราวก็ได้”
“คนอย่างพราวไม่ทำอะไรลับๆล่อๆแบบนั้นหรอกค่ะ มีอะไรก็ว่ากันตรงๆ ซัดกันตรงๆ พราวไม่ชอบอะไรที่ไม่โปร่งใส .. ถึงพี่ลิปจะมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องไร้สาระ แต่พราวไม่ยอม พราวจะต้องหาคำตอบให้ได้..ว่า “แอบรัก” เป็นใคร”
พริบพราวพูดจบก็หยิบกระเป๋าแล้วก็ลุกเดินกลับไปเลย ลิปดาหน้าขรึมลงก่อนจะหยิบแก้ววิสกี้มาดื่ม เห็นชัดว่าลิปดา “คิดหนัก” ไม่ได้ชิลอย่างที่แสดงออกมาตอนแรก

มุมหน้าประตูอีกด้านหนึ่งที่ห่างจากองศาค่อนข้างไกล พริบพราวเดินหน้าหงิกออกมา ทันใดนั้นองศา ที่รออยู่แล้วก็แกล้งทำเป็นหันมาและทำแก้วเครื่องน้ำหกรดใส่พริบพราว พริบพราวร้องตกใจ
“ว้าย”
องศาทำเป็นตกใจ “อุ้ย ขอโทษครับ ผมไม่เห็น..ต้องขอโทษจริงๆ” องศาพยายามจะเอามือช่วยเช็ดตามตัวพริบพราว “เปียกหมดเลย ผมช่วยเช็ดให้ครับ”
พราวร้องด้วยความตกใจ “ไม่ต้อง” พริบพราวกระเด้งตัวออกห่าง “ไม่เป็นไร”
องศาทำเป็นเพิ่งเงยหน้ามองพริบพราวแล้วทำเป็นเพิ่งจำได้ “คุณ...เป็นพนักงานที่บริษัทของลิปดาใช่มั้ยครับ ผมจำคุณได้..ผมองศาเป็นลูกพี่ลูกน้องของลิปครับ บังเอิญจริงๆ”
“องศา” พริบพราวคิด
พริบพราวนึกไปถึงตอนที่รุ้งพูดถึงองศา
พริบพราวนึกออก องศายิ้มหว่านเสน่ห์อย่างเห็นได้ชัด
“ผมต้องขอโทษที่ทำชุดคุณเปียก..เอาอย่างนี้..ผมจะขอเบอร์คุณไว้ แล้วจะส่งชุดใหม่ไปให้คุณ..ดีมั้ยครับ”
พริบพราวยังไม่ทันจะได้ตอบ เสียงรุ้งลดาก็ดังแจ๋นขึ้นทางด้านหลัง
“พี่องศาฝากไว้ที่รุ้งก็ได้นะคะ รุ้งจัดส่งให้เอง”
องศาชักสีหน้าเซ็งๆ พริบพราวแปลกใจมองไปที่ต้นเสียงก็เห็นรุ้งลดายืนหน้าจิกอยู่ข้างหลังองศา
รุ้งลดาเดินเข้ามาควงแขนองศาหมับ “รุ้งรู้จักพริบพราวค่อนข้าง..ดี”
“รู้จักกันได้ยังไง” องศาถาม
“พริบพราวเค้าเป็นแฟนของปราณนต์ .. เอิ่ม..ผู้ชายที่รุ้งเคยเล่าให้ฟังว่า..ชอบมาตอแย จนรุ้งรำคาญแล้วก็โละทิ้งน่ะค่ะ” รุ้งลดาเย้ย
พริบพราวชะงักปรายตามองด้วยความหมั่นไส้ รุ้งลดายิ้มเย้ย องศานึกออก

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 5/3 วันที่ 11 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ