อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/5 วันที่ 11 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/5 วันที่ 11 ม.ค. 58

เฟื่องที่มาเห็นภาพที่แฟงกับทัพกำลังกอดกัน ทัพลูบผมแฟงอ่อนโยน ก็ฉุกคิด นึกถึงคำพูดของแฟงที่เคยแอบได้ยินตอนคุยกับสไบ
“สำหรับฉัน ฉันรู้แต่ว่ารักที่สำคัญที่สุดคือรักพ่อรักแม่ รักอย่างอื่น ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามัน..เป็นยังไง แต่ก็จะขอเก็บมันไว้ในใจ ให้มันอยู่ตรงนั้น และจะไม่ให้ความสำคัญมันมากไปกว่า...รักคนที่เป็นสายเลือดเดียวกัน”

ทัพกอดแฟงไว้แนบชิด เฟื่องไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ เห็นแต่ภาพตรงหน้ากับสังหรณ์ของความเป็นผู้หญิงก็นึกน้อยใจ หันหลังเดินหลบออกไปทันที



เฟื่องที่เดินก้มหน้าซ่อนน้ำตากลับมา ตรงมาคว้าเก็บหม้อดินรวบรวมใส่หาบอย่างเร็ว ผู้ชายที่กำลังกินข้าวอยู่ มองตกใจ
“พี่เฟื่อง พี่เฟื่อง”
เฟื่องก้มหน้ากลั้นน้ำตา เดินเร็วออกไป จวงมองงง วิ่งคว้าหาบ ตามออกไป ผู้ชายที่กำลังกินข้าวมองกันอย่างไม่เข้าใจ

ทัพเช็ดน้ำตาให้แฟงเบามือ แฟงมองทัพด้วยสายตาอาลัย รู้ว่าไม่ควร ก็รีบดึงตัวออกห่าง
“ฉันจะกลับแล้ว”
“แฟง .. ถ้าแฟงมีอะไรไม่สบายใจ บอกพี่ได้ทุกเรื่อง”
“ฉันขอโทษนะพี่ทัพ บางทีฉันก็ดื้อกับพี่”
“พี่ไม่ถือโทษอะไรเอ็งหรอก แฟง เฟื่องก็เหมือนกัน ใครจะโกรธเอ็งลง”
แฟงยิ้มจางๆ
“พี่เฟื่องรักฉัน”
“ใช่ เฟื่องรักเอ็งมาก ทั้งรักทั้งห่วง”
“พี่เฟื่องเป็นคนดี พี่ทัพต้องรักพี่เฟื่องมากๆนะ อย่าทำให้พี่เฟื่องเสียใจ”
“พี่รักเฟื่องมากอยู่แล้ว รักมากจนไม่รู้ว่าถ้าชีวิตนี้ไม่มีเฟื่อง พี่จะอยู่ต่อไปได้ยังไง”

แฟงฟังแล้วยิ่งสะเทือนใจ ปาดน้ำตา ฝืนยิ้มให้ ทั้งๆที่หัวใจยับเยินจากความรักที่มีต่อทัพแต่ไม่อาจจะเปิดเผยได้
เฟื่องที่วิ่งเร็วมา จวงวิ่งตามหลัง

“พี่เฟื่อง รอฉันก่อน พี่เฟื่อง”
จวงวิ่งเร็ว หวังตามเฟื่องให้ทัน สะดุดรากไม้ล้มลง
“โอ๊ย”
เฟื่องได้ยินเสียงร้องก็หันไปมอง
“จวง”
เฟื่องรีบวิ่งมา วางหาบ ช่วยพยุงจวงขึ้น ทั้งคู่ยืนขึ้น รู้สึกแปลกๆหันไปมองด้านหลัง เห็นชายฉกรรจ์ในชุดดำ มีผ้าปิดหน้า 5 คนบนหลังม้ามองตรงมา
“ใครพี่เฟื่อง .. ทหารอังวะหรือเปล่า”
จวงนึกกลัว เฟื่องมองหาบที่วางอยู่ ด้วยความกลัว จวงตะโกนขึ้นทันที
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
จวงกรีดร้องดังก้องป่า ชายฉกรรจ์ชุดดำ 2 คนพุ่งเข้ามาปิดปาก เฟื่องพุ่งไปที่หาบ ล้วงมีดที่ซ่อนไว้ออกมา จะเข้าฟัน แต่เจอชายฉกรรจ์อีก 3 ล้อมเข้ามาจากด้านหลัง
เฟื่องหันไปฟัน โดนแขนชายฉกรรจ์คนหนึ่งเลือดกระฉูด คนที่เหลือชักดาบ เฟื่องหันมา เจอดาบแกว่งมาตรงหน้า ก็ตกใจปล่อยมีดหลุดมือ จวงดิ้นแล้วกัดแขนคนที่ล็อกคอไว้ ชายฉกรรจ์เจ็บ ตบจวงล้มลง
เฟื่องหันไปเห็น
“จวง”
จวงโดนกระชากขึ้นมาแล้วชกเข้าท้องจุกจนสลบไป ชายฉกรรจ์แบกจวงพาดบ่า
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
ชายฉกรรจ์คนที่ถูกเฟื่องฟันแขน พุ่งเข้าตบเข้าหน้าเฟื่อง แล้วชกเข้าท้องจนหมดสติ เสียงสุดท้ายเอ่ยชื่อคนรัก
“พี่ทัพ”

ทัพกับแฟงเดินออกมา เห็นทุกคนกำลังกินอาหารกันมากมาย
“ใครเอากับข้าวมา” แฟงถาม
“อ้าว ไม่เจอกันหรอกหรือ เห็นเฟื่องเข้าไปตามหาพี่ทัพ” เอิบว่า
ทัพมองแฟงสังหรณ์ใจไม่ดี
“มีอะไรกันหรือเปล่า เห็นเฟื่องออกมา แล้วก็วิ่งกลับไปเลย”
“เฟื่อง”
ทัพวิ่งออกไปทันที แฟงใจคอไม่ดี วิ่งตามไปอีกคน

เฟื่องกับจวงที่ถูกมัด ชายฉกรรจ์แบกขึ้นบนม้าคนละตัว เฟื่องมองเห็นจวงที่หมดสติไปแล้ว ถูกชายฉกรรจ์พาควบม้าออกไป
“ช่วยด้วย พี่ทัพ .. ช่วยเฟื่องด้วย”
เสียงเฟื่องบนหลังม้า ร้องครางออกมาก่อนสติจะดับวูบ

ทัพกับแฟงต่างวิ่งเร็วมา สีหน้าร้อนใจทั้งคู่
เฟื่องถูกพาดอยู่บนหลังม้า ชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้า มองด้านหลัง ส่วนจวงถูกพาดอยู่ที่ม้าอีกตัว
ขณะที่ฟักสีหน้าไม่ดี มองเคลิ้มกับพวกแล้วบอก
"ข้าว่ามันชักจะยังไงๆอยู่นะ เฟื่องมันท่าทางพิกล"
ฟักไปที่ม้า เอิบ ช่วง เคลิ้มตามมาด้วย
"พี่ทัพกับแฟงไปตามแล้ว คงไม่มีอะไรหรอกพี่"
"ข้าจะตามไปดูอีกคน"
ฟักดึงม้าออกไป พวกที่เหลือเป็นห่วงรีบขึ้นม้าตามไป

ทัพกับแฟงวิ่งมา เห็นหาบของเฟื่องกับจวงล้มอยู่ หม้อดินแตกกระจายบนพื้น
"เฟื่อง"
"พี่เฟื่อง"
ทัพตะโกนเรียก
"จวง เฟื่อง จวง"
แฟงวิ่งมาที่หาบของพี่สาวที่ล้มระเนระนาด
"พี่ทัพ .... พี่เฟื่อง พี่จวงไม่เจอพวกข้าศึกก็ต้องเจอพวกปล้นแน่"
แฟงถามน้ำเสียงทั้งกลัวทั้งหวั่นใจ ทัพมองไปรอบๆ เพื่อหาร่องรอย แล้วก้มลงมองพื้นดินที่มีรอยเท้าม้าเต็มไปหมด แฟงวิ่งมายืนข้างทัพ สีหน้าวิตก

ม้าหลายตัวที่กำลังวิ่งทะยานไปข้างหน้า เฟื่องกับจวงที่ตัวพาดหลังม้า กลุ่มชายฉกรรจ์ปิดหน้าด้วยผ้าดำเร่งม้า อีกด้านดอกรักที่กำลังหลงทาง มองไปรอบๆ
เสียงควบม้าดังมา ดอกรักรีบหลบในพุ่มไม้มอง เห็นขบวนม้าของชายฉกรรจ์ชุดดำผ่านไป
"เร็ว ....ไปให้พ้นกระทุ่มด่านก่อนมืด"

ดอกรักมองตาม แต่ไม่ใส่ใจมากนัก
ทัพสีหน้ากังวล แฟงขวัญเสียเขย่าแขนทัพ

"พี่ทัพไปตามพี่เฟื่องกัน
"พี่ไปแน่ แฟง ... ไม่ว่าใครที่มันเอาตัวเฟื่องไป มันต้องตายด้วยคมดาบของพี่"
ฟักกับพวกควบม้ามาถึง มองไปรอบๆ ทัพรีบบอก
"เฟื่องถูกจับตัวไป"
"ใครจับ พี่ทัพ"
"ไม่รู้...ตามรอยเท้าม้ามันไป"
ช่วงโดดลงจากหลังม้า ยกม้าให้ทัพ
"เอาม้าฉันไปพี่ทัพ"
ทัพกระโดดขึ้นม้าช่วงควบนำออกไป
"แฟงไปกับพี่"
แฟงกระโดดขึ้นม้าฟัก ส่วนช่วงกระโดดซ้อนม้าเอิบควบตามไป

ดอกรักเดินอย่างหมดอาลัยไปตามทาง ทัพควบม้านำคนอื่นๆมาหยุดข้างดอกรัก
"ดอกรัก เอ็งเห็นกองทหารม้าพวกอังวะมาแถวนี้บ้างไม๊"
ดอกรักตกใจเมื่อได้ยินว่าอังวะ รีบส่ายหน้าไม่รู้ไม่เห็น
"มีแต่พวกคนไทย 4-5 ม้า ควบไปเมื่อกี้" ดอกรักบอก
"พวกมันจับพี่เฟื่องกับจวงไป" เฟื่องบอก
ดอกรักเพิ่งนึกได้
"ใช่ ข้าเห็นมีผู้หญิง 2 คนพาดอยู่บนม้าที่มันควบไป"
แฟงตกใจ
"ตามพวกมันไปเลย ช้าอยู่ทำไม"
"คิดให้ดีนะพี่ทัพ เราคงไปกันทั้งหมดไม่ได้ ยังมีแม่กับคนอีกเยอะที่ต้องดูแลW
ทัพหนักใจคิดไม่ตก

บริเวณหอกลางบ้านกำนันพัน เมื่อทุกคนทราบเรื่อง ความวุ่นวายเริ่มเกิดขึ้น นางเฟี้ยม นางจันทร์กำลังจะเป็นลม มีสไบกับเมียกำนันช่วยประคอง ทัพกับฟักยืนอยู่ตรงข้ามกำนันพันกับผู้ใหญ่แสง
ดอกรัก แฟง ยืนอยู่อีกด้าน
ผู้ใหญ่แสงบอก
"ที่เอ็งเห็นน่ะไม่ใช่ทหารอังวะแน่นะ ไอ้ดอกรัก"
"มันไม่ได้แต่งชุดทหารอังวะ"
"คงจะเป็นพวกโจรที่ซ่องสุมปล้นคนไทยด้วยกันเอง" กำนันพันบอก
ทัพเอาดาบคู่สะพายหลัง แล้วเดินมาก้มลงกราบนางเฟี้ยม นางจันทร์
"ฉันจะพาเฟื่อง กับ น้องกลับมาให้ได้"
"โธ่ ... เฟื่อง เฟื่องของแม่ จะเป็นตายร้ายดียังไง ใครมันทำกับลูกแม่"
เฟี้ยมรำพันด้วยความเสียใจ แฟงเข้าไปกอดแม่ ฟักกอดแม่อีกด้าน
"ฉันจะไปกับพี่ทัพ กุดหัวไอ้โจรที่เอาน้องเราไป" ฟักบอก
"ไม่ต้อง ฟัก เอ็งอยู่ที่นี่ คอยคุมทุกอย่างแทนข้า เผื่อต้องอพยพจากกระทุ่มด่าน"
ทัพมองฟักอย่างฝากฝัง ฟักเห็นแววตาทัพแล้วไม่กล้าขัด
"จ้ะ .. พี่ทัพ"
"ทัพ ...พาน้องกลับมาให้ได้นะลูก"
ทัพเข้าไปกอดแม่
"จ้ะแม่ ฉันจะพาน้องกลับมา"
ทัพกอดแม่แน่นแล้วลุกขึ้น มองลาทุกคน รีบลงบันไดไป แฟงมองแล้วทนนิ่งไม่ไหว วิ่งลงบันไดตามไป
"นังแฟงจะตามไอ้ทัพไปด้วยทำไม กลับมา แฟง"

ทุกคนมองตามแฟงที่วิ่งลงไปด้วยความสงสัย
ทัพกำลังจะโดดขึ้นอ้ายเลา แฟงวิ่งเข้ามา

"พี่ทัพ"
"พี่ต้องไปแล้วแฟง"
"ถ้าเจอพี่เฟื่อง ... บอกพี่เฟื่องด้วยว่าอภัยให้ฉันด้วย"
ทัพหันมองทันที
"อภัย เอ็งทำอะไรให้เฟื่องโกรธ"
"พี่เอิบพี่ช่วงบอกว่า ก่อนที่พี่เฟื่องจะถูกจับ พี่เฟื่องถามหาเราสองคน แล้วก็เดินไปตาม"
แฟงสีหน้าไม่ดี ทัพมองสงสัยอยากรู้
"พอกลับออกมา พี่เฟื่องก็วิ่งหนี ...จน... จนถูกจับตัวไป"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 5/5 วันที่ 11 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ