อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6 วันที่ 11 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6 วันที่ 11 ม.ค. 58

อวัศยาส่ายหน้าแล้วพูดเซ็งๆ
“กลับแล้วค่ะ”
เจ้าหน้าที่งง “อ้าว”
อวัศยาเดินหน้าทองออกจากร้านไปเลย เจ้าหน้าที่คนรอบๆข้างมองด้วยความงุนงง อวัศยาเอากระดาษมาปิดหน้าแล้วก็ก้มหน้าเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ลิปดาเดินตามมาแล้วมองตามอวัศยาไปด้วยความค้างคาใจ

เช้าวันใหม่ เสียงออดที่หน้าห้องลิปดาดังปิ๊งป่อง ลิปดาเปิดประตูออกมาในสภาพงัวเงีย หัวฟู และอยู่ในชุดนอน แจนทักทายเสียงสดใส
“อรุณสวัสดิ์ !! แจนเอาของกินมาเต็มเลย” แจนชูถุงที่อยู่เต็มสองมือขึ้น “กินกัน”



อาหารเช้ามากมายวางเต็มโต๊ะ มีทั้งซาลาเปา หมูปิ้ง ขนมปังนานาชนิด ผลไม้ โยเกิร์ต นม น้ำผลไม้ ดูน่ากินมาก
“กินให้เต็มที่เลยนะลิป แจนเลี้ยงขอบคุณที่ช่วยขายครีมให้ลูกน้องที่บริษัท”
แจนนั่งลงข้างๆ ลิปดาที่ยังอยู่ในสภาพเซ็งๆ แต่แจนร่าเริงแบบไม่เกรงใจเพื่อน
“เออนี่ !! มีลูกน้องหล่อระดับพระเอกหนังไม่ยอมบอกกันบ้างเลยนะ”
ลิปดางง “ใคร”
แจนยื่นหน้ามา “น้องปราณนต์ คนดี มีน้ำใจ หน้าใส ไร้ริ้วรอย อายุน้อย กล้ามเป็นมัดๆ”
ลิปดายกมือห้าม “เดี๋ยวๆ ไปรู้จักปราณนต์ได้ยังไง เมื่อไหร่”
“ก็วันที่เอาของไปส่งนั่นแหละ แจนกำลังต่อรองกับรปภ. ขอจอดหน้าตึก แต่รปภ.ไม่ยอม พอดีน้องณนต์เดินผ่านมา เค้าก็เลยเสนอตัวช่วยเอาของขึ้นไปส่งให้” แจนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“เจอกันแค่นี้น่ะนะ ชมซะเป็นเรื่องเป็นราว” ลิปดาก้มหน้ากินต่อ
“แค่นั้นก็ดูรู้แล้วว่าน้องเค้าเป็นคนน่ารัก ออร่าเมตตามหานิยมมันแผ่กระจายอย่างเห็นได้ชัด”
“เมตตามหานิยม คืออะไร”
“อ้าว ก็น้องเค้าเป็นเด็กที่ใครเห็นก็ต้องรัก ใครเห็นก็เอ็นดู .. นี่ๆ จำได้มั้ยที่ลิปเคยถามว่า ..ถ้ามีเด็กๆมาชอบแล้วแจนจะยอมคบด้วยหรือเปล่า ตรงๆเลยนะ ถ้าเด็กคนนั้นน่ารักแบบน้องณนต์ มาหลงไหล มาปลื้มเรา มาทำให้จิตใจกระชุ่มกระชวย ... คบชัวร์ !! ไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือ” แจนยิ้มกรุ้มกริ่ม
ลิปดาฟังแล้วใจหายวาบ
ภาพตอนที่ปราณนต์ไปงานสัมนาด้วยกันและตอนที่พูดถึงอวัศยาด้วยความปลื้มอย่างเห็นได้ชัดย้อนกลับมา
ลิปดาคิดแล้วก็เริ่มไม่วางใจ
“แจน...ผมไม่กินแล้ว” ลิปดาบอก แจนหันขวับ ลิปดาลุกพรวด “ผมต้องรีบไป”
ลิปดาพูดจบก็พุ่งไปที่ห้องนอนทันที แจนตกใจรีบถาม
“ลิปจะไปไหน”
ลิปดาโผล่หน้ามาจากห้องนอนโดยในมือถือกระเป๋าเป้เตรียมเดินทาง ลิปดาอึกอักๆนิดๆ แล้วก็ตอบ
“ไปปฎิบัติธรรม”
ลิปดาพูดจบก็ผลุบเข้าห้องไปเก็บของต่อ แจนถึงกับเหวอ
“ลิปเนี่ยนะ .... จะไปปฎิบัติธรรม”
แจนอึ้งเพราะไม่อยากจะเชื่อ
รถตู้สองคันมาจอดเทียบ คันแรก แสนดี ลิลลี่ ณนต์ รุจน์ และพริบพราวก้าวลงมาจากรถในอาการที่ต่างกัน โดยรุจน์ยังง่วงงัวเงีย ลิลลี่แอ๊บหน้าถ่ายรูปตัวเองแล้วก็อัพสเตตัส
“เอาบุญมาฝากทุกคนค่ะ ..อิอิ”
ลิลลี่พิมพ์พร้อมอัพรูปอย่างมีความสุขแบบเปลือกๆ แสนดีจับตามองคนรอบข้างอย่างระมัดระวัง ส่วนพริบพราวมองหาห้องน้ำ
“พี่แสนดีคะ พราวไปเข้าห้องน้ำนะคะ” พริบพราวรีบเดินไปทันที
ปราณนต์กุลีกุจอช่วยคนขับรถตู้ยกกระเป๋า
“ผมช่วยครับพี่”
รถตู้คันที่สองมาจอดเทียบ รัน อวัศยา นิดา และพีระทะยอยลงมา รันหาวแบบกรีดนิ้วแล้วก็รู้ตัวจึงกลับมาเก๊กแมน นิดาหน้าตาอิ่มสุขมองไปรอบๆด้วยแววตาเปี่ยมเมตตา พีระยังง่วงจึงยืนหลับ พอเมียหันมาเขาก็ต้องปั้นหน้ามีความสุข อวัศยาลอบมองปราณนต์ที่กำลังช่วยยกกระเป๋า อวัศยามองด้วยความชื่นชม ..
แสนดีกำลังสแกนกรรมแต่ละคนจนมาสะดุดกับสายตาของอวัศยาที่มองปราณนต์พร้อมอมยิ้ม แสนดีเพ่งมองทันใดนั้นรันก็โผล่พรวดเข้ามายืนขวางหน้าแสนดีผ่าง
“มองอะไรครับคุณแสนดี” รันถาม
“ก็..มองไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ ไม่ได้โฟกัสอะไรเป็นพิเศษเลยแม้แต่น้อย ไม่มี๊ไม่มีค่ะ”
แสนดีรีบปฎิเสธแล้วหันไปหานิดา
“คุณนิดาคะ..เราต้องทำอะไรกันบ้างคะ”
แสนดีเดินชิ่งไปหานิดา
“เชิญทุกคนไปรวมกันที่ลานหน้าเรือนรับรองด้านโน้นเลยค่ะ เชิญค่ะ”
พูดจบนิดาก็ถือกระเป๋าเดินนำไป พีระรีบมาช่วยถือกระเป๋าและเดินไปคู่กัน แสนดีถือของตัวเอง ส่วนลิลลี่ที่ถือกระเป๋า 3 ใบทำเป็นหนัก รุจน์จึงรีบเข้ามาช่วย
“พี่ช่วยถือครับน้องลิลลี่”
ลิลลี่ส่งให้ทุกใบ “ขอบใจจ้ะ” แล้วลิลลี่ก็เดินตัวปลิวไป
รุจน์เดินตัวเอียงเพราะหนัก “น้องลิลลี่ขนควายมาด้วยเหรอครับ..หนักจัง”
รุจน์พูดแดกๆ ขำๆ แต่หนักจริง ลิลลี่ไม่แคร์ เธอเดินถ่ายรูปตัวเองอย่างไร้สติ

รันหันมาทางศยาที่ยังยืนมองปราณนต์ที่กำลังช่วยคนขับรถเก็บขยะ เก็บรถด้วยแววตาชื่นชม รันส่ายหน้าแล้วรีบเดินมาหาก่อนจะเอามือมาปาดปากอวัศยา อวัศยาตกใจจึงหันขวับมา
“รัน ทำอะไร”
รันพูดเบาๆ เน้นๆ “ปาดน้ำหมากให้ป้าหน่ะสิยะ นี่..เก็บอาการหน่อย แหม..ทำเป็นไม่อยากมา โวยวายว่าฉันเอาธรรมะมาบังหน้า แต่ตัวเองมองไม่วางตาเลยนะ”
อวัศยาเขินจึงรีบหันหน้าหนี “บ้า..เว่อร์ .. ก็ไม่ถึงขนาดนั้น”
“นี่ไม่ต้องมาเขิน..รีบไปรวมพลเร็ว..ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้เธออีกเพียบ”
รันพูดจบแล้วก็ลอยหน้าเดินนำไป อวัศยารีบเดินตามไปแล้วจิกถามด้วยความอยากรู้
“เซอร์ไพรส์อะไรหะ” อวัศยาถาม รันยิ้มกริ่มแต่ไม่ตอบ “เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อนเหรอ..รัน..รัน”
รันไม่ตอบแต่เดินนำไป อวัศยาเดินตามไปด้วยความอยากรู้แต่เดินไปได้ช้าเพราะกระเป๋าหนัก อวัศยากระชับกระเป๋าที่หนัก ทันใดนั้นมือของปราณนต์ก็ยื่นเข้ามาและดึงกระเป๋าของอวัศยาไปอย่างอ่อนโยน
“พี่ศยา..ผมช่วยครับ” ปราณนต์บอก
อวัศยาหันมาเห็นปราณนต์ยืนอยู่ในระยะประชิด อวัศยาใจเต้นแรงแต่ต้องแกล้งทำเป็นขรึม
“ไม่เป็นไร..ฉันถือเองได้”
ปราณนต์ไม่ยอม “ถือได้ แต่ไม่ให้ถือครับ พี่ศยาเดินไปเลยครับ ผมถือกระเป๋าตามไปให้” ปราณนต์ยิ้มใสๆ
อวัศยาใจเต้นแรงแต่ยังทำขรึมก่อนจะพยักหน้า
“ขอบใจ” อวัศยาเดินไปสองสามก้าวแล้วก็ชะงักหันมา “แล้วทำไมเธอ ไม่เดินไปด้วยกัน”
ปราณนต์มองกระเป๋าพริบพราว “ผมรอพริบพราวน่ะครับ กระเป๋ายังอยู่ที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าตัวหายไปไหน”
ปราณนต์มองกระเป๋าพริบพราวด้วยความแปลกใจ

พริบพราวทำธุระในห้องน้ำเรียบร้อยแล้วก็กดน้ำก่อนจะหันมาจับลูกบิดจะเปิดประตู แต่ทันใดนั้นพริบพราวรู้สึกเหมือนจับโดนอะไรนิ่มๆ จึงคลายมือออกแล้วก็ช็อคที่เห็นจิ้งจกเกาะอยู่ที่ลูกบิดซึ่งพริบพราวเพิ่งจับไปเต็มๆมือ พริบพราวช็อค
“อร๊ายยยย”
พริบพราวกระโดดเหยงขึ้นมายืนบนชักโครกพร้อมกับสะบัดมือด้วยความขยะแขยงแล้วร้องกรี๊ดด้วยความขยะแขยง
“อ๊าย อี๊ !! ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย !!”

ปราณนต์นั่งอยู่ที่รถตู้ โดยมีกระเป๋าพริบพราวและอวัศยาวางอยู่ ปราณนต์ชะงักเงี่ยหูฟัง
เสียงพริบพราวร้องดังมาจากห้องน้ำ “อ๊ายยย”
ปราณนต์ตกใจ “พราว”
ปราณนต์รีบวิ่งไปตามเสียงนั้นทันที

พริบพราวยืนอยู่บนชักโครกแล้วร้องกรี๊ดๆ ด้วยความขยะแขยงจนขนลุก พริบพราวพยายามจะเอาขันปาใส่จิ้งจกก็แล้ว แต่จิ้งจกก็ยังอยู่ที่เดิมอย่างไม่แคร์
“ไปสิ ชิ้วๆ ไป อี๊ย”
ปราณนต์วิ่งมาหยุดที่หน้าห้องน้ำ เสียงพริบพราวดังมาจากในห้องน้ำ
“ไอ้บ้า ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ออกไป”
ปราณนต์คิดว่าเป็นคน “พราว..เป็นอะไร ใครจะทำอะไรคุณ เฮ้ย” ปราณนต์ตบประตู “อย่าทำอะไรพราวนะเว้ย..เปิดประตูออกมาเดี๋ยวนี้เลย”
พริบพราวยังร้องโวยวาย
“ฉันเปิดไม่ได้ “ พริบพราวโวยไปก็ยื่นเท้ามาเขี่ยจิ้งจกไปอย่างหมดฟอร์มคุณหนูสุดๆ “ไป..ออกไป ฉันบอกให้ออกไป”
ปราณนต์เป็นห่วงจึงคิดหาทางช่วย
“คุณเปิดไม่ได้ ก็ให้ “มัน” เปิดออกมา เฮ้ย เปิดออกมานะเว้ย”
พริบพราวยังโวยวาย ใจสั่นระรัวเพราะกลัวสุดๆ
“ฉันเปิดไม่ได้ “มัน” ก็เปิดไปได้”
จิ้งจกยังติดอยู่ที่ลูกบิดอย่างหน้าด้าน
ปราณนต์กับพราว โต้ตอบสวนกันไปมาทางอย่างเร็ว
“ทำไม “มัน” จะเปิดไม่ได้”
พราวพูดสวน “ก็มันเปิดไม่ได้”
ปราณนต์สวน “ผมรู้...ก็แล้วทำไมมันเปิดไม่ได้เล่า”
“ก็มันจะเปิดได้ยังไงหล่ะ มันเป็นจิ้งจก”
“มันเป็นจิ้งจก ก็ให้มันเปิดออกมา” ปราณนต์ชะงัก “หะ มันเป็นจิ้งจก”
พริบพราวพยักหน้าด้วยใบหน้าขยะแขยงและขนลุกขนพอง
“อื้อ...มันไม่ใช่จิ้งจกธรรมดา แต่มันเป็นจิ้งจกที่หน้าด้านที่สุดในโลก !!!! ไล่เท่าไหร่มันก็ไม่ไป” พริบพราวด่าใส่จิ้งจก “ไอ้จิ้งจกหน้าด้าน ไอ้ผิวเปลี่ยนสี ไอ้..ไอ้...จิ้งจกไม่มียางอาย”
ปราณนต์เอาหัวโขกประตูประมาณจะบอกว่ากรูหล่ะกลุ้ม

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6 วันที่ 11 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ