อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

เฟื่องมอง อยากจะช่วย แต่ขาบเอื้อมมือโอบแกมดึงเฟื่องไว้ เฟื่องมองสังข์แล้วจำต้องหยุด
สังข์หันไปสั่งลูกน้องที่ยืนอยู่แถวนั้น
"ข้าจะพาเมียกลับเรือนนอน อย่าให้ใครไปกวน พวกเอ็งหุงหาอาหารรอไว้ให้แม่จวงเมียข้าด้วย"
"ขอรับนายกอง"

สังข์หันมาทางขาบ
"เอ็งก็ดูแลเมียรักของเอ็งด้วยนะไอ้ขาบ ขาดเหลืออะไรก็สั่งให้พวกมันไปหา"
"ขอบใจจ้ะ นายกอง"


สังข์ดึงจวงออกไป จวงสู้แรงสังข์ไม่ได้ ก็ต้องเดินตามไปอย่างหมดทางหนี
เฟื่องมองตามจวงด้วยความสงสาร พอเห็นสังข์เดินโอบจวงไปไกลแล้ว ขาบปล่อยมือจากไหล่เฟื่อง
เฟื่องหันมามองขาบด้วยแววตาอึดอัด

ขาบยื่นผ้าสไบกับโจงกะเบนสีเก่าแต่สภาพดีให้เฟื่องที่หน้ากระท่อม
"เปลี่ยนซะ"
เฟื่องยังไม่ยอมแตะ ขาบต้องเอ่ยบอก
"พี่ไปขอมาจากชาวบ้าน"
เฟื่องดึงผ้ามาถือไว้
"ขอบใจนะพี่ขาบ แต่ไม่ต้องเอาอะไรมาให้ฉันหรอก ฉันไปหาเองได้"
"อยู่แต่ที่นี่นะ เฟื่อง อย่าออกไปเดินให้นายกองสังข์เห็น พี่จะหาคนมาอยู่เฝ้า"
"ให้จวงมาเฝ้าฉันได้มั้ย"
"อย่าเพิ่งเลย เดี๋ยวนายกองสังข์จะระแวงว่าพากันหนีอีก"
ขาบหันหลังจะออกไป เฟื่องถามขึ้น
"ตอนนี้เราอยู่ที่ไหน"
"สะแกโทรม ใกล้จะถึงกรุงศรีแล้ว นายกองสังข์สั่งให้พักรอที่นี่ก่อน แต่ได้ตัวจวงมาแล้ว เดี๋ยวก็คงเคลื่อนไปบ้านพราน"
เฟื่องสลด ขาบมองแล้วอ่านใจออก
"เอ็งก็จะไกลบ้าน ไกลทุ่งคำหยาด ไกลกระทุ่มด่านออกไปทุกที"
"ฉันห่วงแม่ ห่วงน้อง"
"แฟงคงดูแลน้าเฟี้ยมได้ เอ็งไปอยู่หลังกำแพงกรุงศรี คงรอดปลอดภัย ได้กลับมาพบหน้าพี่น้อง พบไอ้ทัพอีก"
ขาบมองเฟื่องแบบน้อยใจแต่ก็ไม่พูดอะไร เดินออกไปทันที เฟื่องหันไปมององค์พระพุทธรูปใหญ่กลางลาน พนมมือ สีหน้าเศร้าหมอง
"สาธุ ขอคุณพระรัตนตรัยช่วยดลบันดาลให้พี่ทัพตามลูกเจอทีเถอะ"

เฟื่องนึกไปถึงภาพทัพกอดกับแฟงแล้วน้ำตาคลอ
ขบวนเกวียนหยุดพักในป่า ฟักกับหมู่เคลิ้ม นำด้านหัวขบวน ท้ายขบวนมีเอิบกับช่วงที่คุยกัน

"เอ็งว่าเรามาถูกทางหรือเปล่าวะ"
"ข้าก็ไม่รู้ พี่ฟักก็ท่าทางไม่รู้นะเอ็ง คืบก็ป่า ศอกก็ป่า"
"ข้าว่าเราหลงว่ะ"
"เดี๋ยวก็คงหาทางตัดออกไปจิกโพรงเจอน่ะแหละ ขออย่าเจอดงโจรเข้าเสียก่อน"
ทุกคนหยุดพักเติมน้ำ สไบกับแฟงพากันลงจากเกวียน เดินมาที่ริมน้ำ
ชาวบ้านหญิงพากันตักน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่ ปิดด้วยเศษผ้าเพื่อใช้กินระหว่างเดินทาง ด้านหลังขบวน กลุ่มโจร ราว 10 คนขี่ม้าพุ่งพรวดเข้ามา ชาวบ้านหญิงหวีดร้องแตกตื่น
กลุ่มผู้ชายหันไป เอิบ ช่วง ยังไม่ทันฟัน เจอโจรถีบตกหลังม้า
ฟัก หมู่เคลิ้มกับกลุ่มชายฉกรรจ์ ควบม้าตะลุยไปฟันกับโจรที่ฝีมือเชี่ยวชาญ พวกผู้หญิงตกใจ หวีดร้อง แฟงทิ้งกระบอกไม้ไผ่ในมือ วิ่งตะโกน
" โจร โจรปล้น .. ผู้หญิงหลบไป หลบไปก่อน"
ชาวบ้านหญิงพากันหอบลูกจูงหลานวิ่งเข้าไปทางในป่าเพื่อซ่อนตัว สไบรีบจูงนางเฟี้ยม นางจันทร์ลงจากเกวียน วิ่งตามสบทบไปกับชาวบ้าน ผู้ใหญ่แสงชักดาบวิ่งไปรวมกับพวกหนุ่มๆพร้อมสู้
แต่กำนันพันพันกับนางเยื้อน เมียกำนันหอบสมบัติวิ่งตามกลุ่มเด็กและผู้หญิงไป
"มาทางนี้ตาพัน เดี๋ยวได้ตายหรอก ตายๆๆ คุณพระคุณเจ้าช่วยลูกด้วย"
"แสงเฮ้ย...มาทางนี้ เอ็งแก่แล้ว"
สไบหันมาเห็นตกใจ ตะโกนเรียก
"พ่อ..พ่อหนีมาทางนี้"
"เอ็งพาลูกบ้านหลบไป พ่อจะกันพวกมันไว้"
สไบจะวิ่งไปหาพ่อ เฟี้ยมกับจันทร์ฉุดไว้
"อย่าไปลูก อยู่กับแม่นี่ เราเป็นผู้หญิงสู้กับเขาไม่ได้ดอก" จันทร์บอก
เฟี้ยมกับจันทร์ช่วยกันฉุดสไบเข้าป่าไป
แฟงมองกลุ่มผู้ชายที่เข้าฟันกลุ่มโจรแล้วต้อนเด็กกลุ่มสุดท้ายวิ่งตามไป

สไบกับพวกผู้หญิงและพัน เยื้อน เฟี้ยม จันทร์ วิ่งหนีมาซุ่ม ซ่อนตัวในพงหญ้าสูง ทุกคนสีหน้าตื่นกลัว ในกลุ่มผู้หญิงนี้มีกำนันพันคนเดียวที่เป็นผู้ชาย
แฟงพาเด็กกลุ่มสุดท้ายวิ่งมาสมทบ ทุกคนเงียบนิ่ง ซุ่มในพงหญ้าสูง
พันกับเยื้อนหน้าตาตื่นมาก มองไปรอบๆมีเด็กๆอยู่หลายคน
"ไอ้เด็กพวกนี้ มึงอย่าส่งเสียงดังนะ เดี๋ยวพวกมันได้ยินเป็นตายกันหมด" เยื้อนบอก
ทางด้านหลัง โจรอีก 10 คนที่ดักอยู่ โอบเข้ามา เสียงม้าควบมาใกล้ โจรที่กรูเข้ามา พวกผู้หญิงต่างกรีดร้อง เยื้อนตกใจดึงพันหลบไปอีกทาง แฟงลุกพรวดขึ้น โจรพากันมอง
"แฟง อย่า แฟง"
แฟงมองโจรที่พากันมองหัวเราะ
"สวยว่ะ"
โจรคนหนึ่งพุ่งเข้ามา ชาวบ้านหญิงกรี๊ด สไบร้องเรียก
"แฟง"
แฟงมองจ้องม้าที่ใกล้เข้ามา รีบคว้ากิ่งไม้มาถือตั้งท่าสู้อย่างไม่เกรงกลัว ม้าโจรควบเข้ามา แฟงรอจังหวะ พอโจรเข้ามาใกล้ แฟงหวดไม้เข้าขาหน้าม้า ม้าเสียหลักล้มลงทันที โจรอีกคนควบม้าตรงเข้าหาแฟง สไบตัดสินใจคว้าไม้วิ่งเข้าไปหวังช่วยแฟง
เฟี้ยมกับจันทร์เห็น ร้องเสียงหลง
"พี่พัน ช่วยหลานด้วย" เฟี้ยมบอก
พันตกใจทำอะไรไม่ถูก เยื้อนฉุดไว้
"อย่าออกไปนะ เดี๋ยวได้ตายอีกคน"
โจรควบม้ามากระโจนเข้ารวบตัวสไบล้มลง ร้องสุดเสียง
โจรอีก 2 คนควบม้ากระโดดลงเข้าตบตีแฟงกับสไบอย่างไม่ปรานี
"อีสองคนนี่พยศนัก เอาแม่มันให้ตายดีไม๊"
เฟี้ยมร้องเสียงหลง จะออกไปช่วยลูก จันทร์ฉุดไว้
"อย่าไป เราสู้มันไม่ได้ดอก อย่า"
เฟี้ยมบอก
"แฟง แฟงลูกแม่ พี่พันช่วยหลานด้วย ช่วยหลานด้วย"
พันทำอะไรไม่ถูก เยื้อนจับไว้แน่น
"อย่านะตาพัน แกตายแน่"
โจรตบตีแฟงกับสไบอย่างไม่ปรานี จนสองสาวกระเด็นล้มกลิ้งไม่เป็นท่า แฟงได้ทีกระชากดาบออกจากฝัก ถือจังก้า โจรพากันล้อมแฟงไว้ แฟงมองสายตาสู้ตาย

ฟัก กับกลุ่มหมู่เคลิ้มที่ต่อสู้กับโจร ฟักหันไปเห็นแฟง
"แฟงหนีไป อย่าสู้กับมัน"
แสงแม้จะแก่ แต่ก็ยังมีเชิงของนักเลงหนุ่มอยู่ สู้ยิบตา หันไปเห็นสไบกำลังถูกทำร้าย พยายามฝ่าไปหา
"สไบ..ลูก ระวัง "

สองกลุ่มฝีมือที่ทัดเทียมกัน โจรฆ่าชายฉกรรจ์กับชาวบ้านชายตายไปหลายศพ ฟักกับเคลิ้ม เอิบ ช่วง ที่กำลังตะลุยฟันโจรล้มตายลงหลายศพเช่นกัน
ฝ่ายโจรมองแฟงที่กำดาบแน่น โจรหัวเราะแฟงกล้าถือดาบสู้

"ไอ้พวกเดรัจฉาน คนไทยเดือดร้อนเพราะข้าศึกก็ลำบากพอแล้ว พวกมึงยังมาซ้ำเติม ปล้นคนไทยด้วยกันอีก"
โจรหัวเราะ ไม่สนใจ พากันตรงเข้าฟันกับแฟงอย่างไม่คิดว่าเป็นผู้หญิง จนแฟงจะเสียที พันตัดสินใจชักดาบวิ่งออกมา เยื้อนตกใจร้องเสียงหลง
"มึงทำหลานกู มึงตาย"
พันพุ่งเข้าฟันกับโจรอย่างไม่นึกถึงสังขาร
"ไอ้แก่นี่ไม่อยากตายดีเสียแล้ว"
หัวหน้าโจรพุ่งม้าเข้าหา แฟงพยายามสู้
"ฤทธิ์ดีนัก"
แฟงเงื้อดาบจะฟัน แต่หัวหน้าโจรดึงม้าให้ยกขาสูง เตะใส่ แฟงล้มลงกับพื้น
"แฟง" พันร้อง
หัวหน้าโจร วนม้ากลับมา ลงมากระชากร่างแฟง หิ้วขึ้นหลังม้า พันเข้าขวางโดนเลยม้าชนกระเด็น หัวหน้าโจรพาแฟงฝ่าไปได้ พันพยายามลุกขึ้นจะตามไป
โจรอีกคนควบม้ามาข้างหลัง พันหันหน้าไปโดนฟันฉับเข้าเต็มหน้า พันล้มลงนิ่ง เยื้อนหวีดร้องวิ่งออกไปหา โจรอีกสองคนควบม้าเข้ามากระชากห่อสมบัติจากเยื้อน เยื้อนไม่ยอม จึงถูกโจรฟันล้มลง แย่งห่อสมบัติไปได้
หัวหน้าโจรควบม้าออกไป ทุกคนที่เหลือรีบตาม สไบพยายามเข้าขัดขวาง พวกโจรจึงไล่จับตัว สไบวิ่งหนี
"ของไม่ได้ ก็เอานังนี่ไปอีกคน"

แฟงที่ถูกพาตัวไปบนม้า กลุ่มโจรควบม้าเร็วข้ามน้ำด้วยชำนาญเส้นทาง พุ่งหายเข้าไปในป่าทึบ

ฟักกับเคลิ้มสู้กับโจรอยู่ เห็นแฟงถูกจับตัวไป
"แฟง แฟง"
ฟักชักม้าตามพวกโจรที่จับตัวแฟงไปทันที เคลิ้ม เอิบ ช่วง พยายามสกัดโจรไว้อย่างเต็มที่
"พ่อแสงล่ะ"

สไบพยายามวิ่งหนีสุดชีวิต พวกโจรควบม้าตามไม่ลดละ เด็กน้อยคนหนึ่ง เดินร้องไห้เงื้อดาบจากพงไม้ข้างทาง โจรควบม้ามาอย่างรวดเร็ว ไม่มีทีท่าจะหลบเด็ก สไบตัดสินใจวิ่งกลับมาช่วยเด็ก
โจรควบม้าตรงเข้าหาสไบ แต่ก่อนม้าจะถึงสไบ แสงก็วิ่งออกมาจากข้างทางกระโดดฟันโจรคนแรกตกม้าลงมานอนนิ่ง
โจรอีกกลุ่มควบม้ากลับมาตรงเข้าหาสไบ สไบพยายามอุ้มเด็กวิ่ง แต่ดูแล้วไม่มีทางหนีรอด แสงตัดสินใจขว้างดาบออกไปปักอกโจรคนแรกตกม้าไป
โจรอีกคนที่ควบม้ามาด้านหลังตรงเข้าฟันแสงจากข้างหลังทันที แสงไม่อาจหลบได้ ถูกฟันอย่างแรง
โจรอีกคนที่พุ่งม้ามาจากด้านหน้า ฟันแสงซ้ำเข้าไปอีก
สไบอุ้มเด็กอยู่ล้มลง ตกใจ
"พ่อ...พ่อ"
สไบอุ้มเด็กวิ่งไปหาพ่อด้วยความตกใจ
"พ่อ พ่อ"

ฟักควบม้ามาถึงกลางน้ำ มองหา ตะโกนเรียก
"แฟง แฟง แฟง"
ฟักตะโกนก้องมองหาน้องสาวด้วยใจร้อนรน

กลุ่มชาวบ้านชายที่เหลือช่วยกันฝังศพคนตายอยู่ที่ริมน้ำ สไบนั่งร้องไห้อยู่หน้าหลุมศพพ่อ เฟี้ยมเองก็เสียใจไม่แพ้สไบ มีจันทร์นั่งปลอบใจอยู่
"เวรกรรม เวรกรรมอะไรของฉัน ลูกสาวมาถูกโจรลักไปทั้งสองคน นังเฟื่อง นังแฟง"
นางเฟี้ยมครวญได้แค่นั้นก็เป็นลมพับ
ฟักกำดาบ สีหน้าเครียดอยู่ข้างแม่ เสียใจที่ช่วยใครไม่ได้
กลุ่มชาวบ้านหญิงที่เหลือช่วยกันจัดกองเกวียน
เคลิ้ม เอิบ ช่วง จูงม้าเข้ามาหาฟัก

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ