อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

“ผู้ชายส่งไปอยู่ฝ่ายทำความสะอาด .. ให้ปราณนต์ พีระ กับ รันล้างห้องน้ำ”
รันที่อยู่ในชุดทำความสะอาดเหมือนพริบพราวแทบกรี๊ด แล้วหล่อนก็วิ่งเข้าไปล้างห้องน้ำด้วยความสะอิดสะเอียน
“ไม่ปรุงแต่ง ไม่ปรุงแต่ง ไม่ปรุงแต่ง” รันท่อง

พีระกับปราณนต์มองงงๆ ทั้งสองคนเดินเข้าไปล้างห้องน้ำได้โดยไม่ต้องบิ้วใดๆทั้งสิ้น
ลิปดาพูดต่อ


“ส่วนกวาดลานด้านหน้า ก็คุณแสนดีกับคุณรุจน์”
รุจน์กวาดใบไม้ด้วยความเซ็งที่ไม่มีลิลลี่อยู่แล้ว รุจน์เศร้าโอเว่อร์เพราะมีแต่แสนดี พอหันมาเห็นแสนดีเขาก็ทำ
หน้าเซ็ง ถอนใจ แสนดีเห็นแล้วรำคาญ
“นี่ หน้าฉันมันชวนหดหู่ขนาดนั้นเลยหรือไงหะ จะว่าไป ฉันกับลิลลี่ก็ไม่ได้จะต่างอะไรกันนักหนา มีตาหามีแววไม่”
รุจน์ไม่ตอบแต่ถอนหายใจใส่หน้าอย่างไม่เกรงใจ ลิปดาพูดปิดท้าย
“ส่วน..ลานอีกด้านที่เหลือ..ผมกับศยาดูแลเอง”
ลิปดาอมยิ้มนิดๆ

อวัศยาเซ็งมาก เธอกำลังกวาดลานอยู่กับลิปดา อวัศยาทำหน้าเบื่อหน่ายมาก ลิปดาเหล่ๆแซวๆ
“กวาดลานกับผมมันน่าเบื่อขนาดนี้เลยหรือไง”
“ฉันไม่ได้เบื่อ..ฉันสำรวม” อวัศยาอ้าง
ลิปดาเลิกคิ้วแบบไม่เชื่อสุดๆ “ไม่จริงมั้ย .. ผมว่าเพราะไม่มีหนุ่มๆมาคอยล้างหน้า ล้างตาให้ เลยไม่กระชุ่มกระชวย” ลิปดาพูดลอยๆ
อวัศยาร้อนตัวจึงรีบทำขรึม “บอสพูดอะไร ฉันไม่รู้เรื่องด้วยนะ”
“คุณรู้ รู้เต็มๆ ก็เป็นคนทำเองจะไม่รู้ได้ยังไง” ลิปดายิ้มแซว “แผนตื้นๆ ปราณนต์เล่าให้ผมฟังแป๊บเดียวผมก็รู้แล้ว .. ดีนะที่ปราณนต์เป็นเด็กใสซื่อ เลยตามไม่ทัน”
อวัศยาหันขวับแล้วทำดุ “บอสยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่ ฉันไม่รู้ว่าบอสไปคุยอะไรกับเด็กนั่น แต่ฉันไม่ได้วางแผนอะไรทั้งนั้น”
ลิปดาทำเป็นพูดลอยๆ “ที่แกล้งทำเป็นมือเลอะพริก แล้วให้เด็กหนุ่มมาดูแล ..แน่ใจนะว่าไม่ใช่แผน”
อวัศยาปรี๊ด “ฉันจะบ้าทำแบบนั้นทำไม น่าเกลียด บอสก็รู้จักฉัน ฉันเป็นคนยังไง คนอย่างฉันจะคิดทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง”
อวัศยาเผลอใส่อารมณ์เสียงดังลั่นไปทั้งสถานปฎิบัติธรรม ลิปดาได้แต่จุ๊ปากเตือน แต่อวัศยายังหน้ามืดจึงจัดอีกชุดใหญ่
“ฉันไม่รู้ว่าทำไมบอสถึงคิดว่าฉันจะทำ แต่ฉันขอบอกเลยว่าฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ได้แกล้ง ไม่ได้วางแผนอะไรทั้งนั้น รู้ - ไว้- ซะ -ด้วย”
อาจารย์นะจ๊ะทนไม่ไหวจึงโผล่มาจากด้านบนของศาลาแล้วพูด
“ถึงที่นี่จะไม่ใช่วัด แต่คนมาเพื่อต้องการความสงบ กรุณาสำรวมด้วย”
อวัศยาหน้าเสีย ลิปดาอมยิ้ม นะจ๊ะพูดเสียงดุ
“เห็นที..อาจารย์คงจะต้องใช้กฎเหล็กเสียแล้ว”
ป้ายขนาดใหญ่ติดไว้ที่โรงอาหารว่า “งดพูด” ชาวนาราภัทรนั่งกระจายกันกินข้าวอยู่ตามมุมต่างๆ อวัศยากับรันนั่งกินข้าวแต่กัดฟันคุยกันโดยปากไม่ขยับแต่มีเสียงเบาๆ พอได้ยินกันสองคน
“บอสรู้เรื่องที่ฉันมารยาใส่ปราณนต์ด้วย ทำไงดีแก”
รันพูดปากไม่ขยับ “ไม่ต้องยอมรับ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น นิ่ง สงบ สยบข่าวเม้า”
ลิลลี่กับรุจน์นั่งกินข้าวกันเงียบๆ ทันใดนั้นรุจน์ก็ตักไข่ขาวใส่จานลิลลี่ ลิลลี่เงยหน้ามอง รุจน์กัดฟันพูดแบบปากไม่ขยับ
“พี่รู้ว่าลิลลี่ชอบกินไข่ขาว .. พี่ให้”
ลิลลี่หรี่ตามองรุจน์แล้วกัดฟันถาม “รู้ได้ไงว่าฉันชอบไข่ขาว”
“ก็แอบมองตอนลิลลี่กินข้าวมาตั้งหลายปี ทำไมจะไม่รู้ .. แล้วก็รู้ว่า ไม่ชอบเครื่องใน ไม่กินกระเทียม ไม่ชอบปลาเปียกน้ำ แล้วก็ไม่ชอบอาหารคาวที่มีผลไม้หวาน”
ลิลลี่อึ้ง “สุดยอดอ่ะ”
รุจน์ยิ้มเขิน ลิลลี่เริ่มมองรุจน์เป็นผู้เป็นคนมากขึ้น รุจน์ยิ้มอายๆ
พริบพราวกับแสนดีนั่งคู่กันแล้วเม้าท์แบบไม่เปิดปากเหมือนกัน
“มีอะไรคืบหน้ามั๊ยคะน้องพราว ปราณนต์ยอมเปิดปากอะไรบ้างหรือยัง”
“ไม่มีเลยค่ะ ตอนเช้าล้างห้องน้ำกับพี่แสนดี ตอนกลางวันทำครัว พราวไม่มีโอกาสคุยกับปราณนต์เลยค่ะ ตอนบ่ายจะลองดูนะคะ แล้วพี่แสนดีเห็นอะไรผิดปกติมั๊ยคะ มีใครน่าสงสัยจะเป็น “แอบรัก” หรือเปล่า”
“มันก็มีแต่ไม่ชัด พี่ขอดูอีกสักนิด ถ้าชัดแล้วจะรีบบอก”
แสนดีพูดพลางชายตามาทางอวัศยา อวัศยานั่งกินข้าวไม่รู้เรื่อง ลิปดาแอบลอบมองอวัศยา แต่อวัศยาแอบปรายตาไปมองปราณนต์ที่กำลังนั่งกินอยู่คนเดียวอย่างสำรวม พริบพราวก็ลอบมองปราณนต์อยู่ทางด้านหลังตลอดเวลา

นะจ๊ะยืนอยู่กลางลานโดยมีคนอื่นๆ ยืนล้อมรอบ นะจ๊ะพูดอย่างสุขุมและสำรวม
“ช่วงบ่ายนี้เราจะแยกย้ายกันไปฝึกสติด้วยการเดิน..อาจารย์จะปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายกันไปเดิน ขณะเดินให้จิตจับอยู่ในทุกอิริยาบถของร่างกาย เท้ายกหนอ..เท้าย่างหนอ เท้าวางหนอ..ขอให้จิตกำหนดรู้ อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด”
นะจ๊ะพูดอย่างสำรวมแบบชวนหลับนิดๆ

อวัศยา ลิปดา แสนดี รุจน์ ลิลลี่ รัน นิดา พีระ นิดา และปราณนต์เดินอยู่ตามมุมต่างๆของลาน ปราณนต์จะ
เดินแยกออกไปจากคนอื่นพอสมควร พริบพราวเดินไปก็มองปราณนต์ไป พริบพราวมองซ้ายมองขวาพอเห็นไม่มีคนสนใจเธอก็ทำเป็นเดินจงกรมพุ่งไปหาปราณนต์
อวัศยากำลังเดินอย่างอิน พลันสายตาเหลือบไปเห็นพริบพราวที่เดินไปหาปราณนต์ อวัศยามองงงๆ ปราณนต์เดินอย่างสำรวมอยู่ พริบพราวเดินพุ่งมาหาพอถึงระยะที่พอจะคุยกันได้ก็รีบทำเป็นสำรวมขณะเดินอยู่ใกล้ๆ ปราณนต์
ก่อนจะพูดขึ้นลอยๆ
“เฮ่อ...อยู่กับตัวเองแบบนี้บ้างก็ดีเหมือนกันเนอะ..รู้สึกสบายใจจัง นายว่ามั้ย”
พริบพราวทำเป็นชวนคุย แต่ปราณนต์ไม่ตอบอะไร เขายังคงเดินอย่างสำรวม พริบพราวชะงักที่ไม่สำเร็จจึงเอาใหม่
“ที่นี่สงบมากเลย ตัดจากโลกภายนอก สง๊บสงบ..นายว่ามั้ย”
ปราณนต์ไม่ตอบอะไร เขายังคงยังเดินอย่างสำรวมราวกับพริบพราวไม่มีตัวตน พริบพราวเริ่มรู้สึกจี๊ด
พริบพราวบ่น “จะเคร่งไปไหนเนี่ย”
ปราณนต์เดินแยกไปอีกทางเพื่อเลี่ยงการสนทนา พริบพราวมองตามแต่แล้วก็ไม่ยอมเดินตามไป พริบพราว
เดินไปพูดไป เธอพยายามแสวงหาจุดร่วม สงวนจุดต่าง พริบพราวพร่ำเพ้อโดยไม่รู้เลยว่าปราณนต์เริ่มจะรำคาญและ
อยากให้ถึงเวลาพูดเต็มที บริเวณที่ปราณนต์เดินมีป้ายเขียนว่า “งดพูด” แขวนอยู่ด้วย
“ฉันว่ามาฝึกแบบนี้บ่อยๆเป็นผลดีกับชีวิตเรามากเลยนะ ทำให้เราได้อยู่กับตัวเอง มีสติ พอมีสติก็มีปัญญา เราก็จะทำงานได้ดีขึ้น ชีวิตเราก็ดีขึ้น .. มีความสุขจังเลยเนอะ นายว่า..” พริบพราวหันมาทางปราณนต์แล้วก็ชะงักกึก
ปราณนต์ถือป้าย “งดพูด” จ่ออยู่ที่หน้าพริบพราว
“นี่นายหาว่าฉันพูดมากหรือไง” พริบพราวถาม
ปราณนต์ไม่ตอบ แต่ยัดป้ายงดพูดใส่มือพราวแล้วก็เดินหนีไปทันที พริบพราวมองดูป้ายแล้วก็มอง ปราณนต์ที่เดินจากไปด้วยความแค้น พริบพราวกระทืบเท้าแล้วจะปาป้ายทิ้ง แต่เหลือบไปเห็นอาจารย์นะจ๊ะมองอยู่ก็จำต้องเอาป้ายไปแขวนไว้ที่เดิมด้วยความขัดเคืองใจ
อวัศยาที่แอบมองอยู่แอมยิ้มอย่างสมน้ำหน้าและสะใจ ลิปดาลอบมองอวัศยาแล้วก็คิด


จากเวลากลางวันที่มีแดดเปรี้ยงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเวลาเย็นย่ำที่มีลมพัดระเรื่อย อาจารย์นะจ๊ะพูดด้วยอารมณ์ขรึมขลัง
“เย็นนี้เราไม่มีอาหารเย็นนะคะ แต่เรามีน้ำปานะ ให้ดื่มแทน”
รุจน์กับแสนดีทำหน้าเลิ่กลั่กจะโวยวายมากกว่าคนอื่น
“ไม่มีอาหารเย็น” รุจน์เลิ่กลั่ก
“บ้าแล้ว เดี๋ยวก็ได้กินกันเองแน่เลยคืนนี้” แสนดีว่า
นิดารีบหันมาจุ๊ปากให้เงียบ แสนดีกับรุจน์จำต้องหยุดบ่น
นะจ๊ะพูดต่อ “และสำหรับผู้ที่ต้องการจะทดสอบจิตของตัวเอง คืนนี้อาจารย์แนะนำให้ไปทดสอบจิตที่บ้านทรงไทยด้านหลัง”
“ทำไมต้องไปทดสอบที่บ้านทรงไทยคะ ? ที่บ้านทรงไทย..มีอะไรเหรอคะ” ลิลลี่ทำหน้าตาอยากรู้มาก
นะจ๊ะหันมาพูดเสียงเย็นและมีแววตาเครียด “ในบ้านทรงไทยมีศพของคุณหญิงเจ้าของที่ดินผืนนี้”
ลิลลี่ รุจน์ แสนดี และรันถึงกับผงะ
นะจ๊ะพูดต่อ “เราเก็บศพคุณหญิงไว้เพื่อให้ผู้ปฎิบัติได้ใช้เป็นสถานที่สำหรับฝึกจิต ถ้าเรามีกำลังจิตเข้มแข็งไม่ปรุงแต่ง ไม่หวั่นไหว เราก็จะไม่ฟุ้งซ่าน ไม่โดนความกลัวครอบงำ..ใครที่อยากฝึกปฎิบัติขั้นสูง ..อาจารย์ขอเรียนเชิญ ระดับแอดว๊านซ์ รออยู่ที่บ้านทรงไทย...นะจ๊ะ”
นะจ๊ะลงท้ายอย่างท้าทายด้วยเสียงนิ่มๆ
รุจน์แอบมองลิลลี่แล้วก็แอบคิดแผนเจ้าเล่ห์ นิดากับพีระมองหน้ากันประมาณว่าจะไปลองแน่ ส่วนปราณนต์คิดแล้วก็อยากลอง พริบพราวมองปราณนต์แล้วคิดแผนบางอย่างจึงกระซิบบอกแสนดี
“พี่แสนดีคะ .. พราวมีแผนค่ะ”
แสนดีหันมาฟังด้วยความตั้งใจ

หม้อน้ำเต้าหู้ตั้งอยู่บนโต๊ะ นิดาตักใส่แก้วแจก รุจน์เกาะขอบหม้อดื่มเป็นชามๆ
“คุณรุจน์ใจเย็น นี่ซดไปหลายชามแล้วนะคะ เดี๋ยวก็ท้องแตกกันพอดี” นิดาว่า
“แตกก็แตก แต่ผมต้องตุนไว้ก่อน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยงดข้าวเย็น ถ้าไม่ตุนมีหวังเป็นลม” รุจน์บอก
แสนดียืนอยู่ข้างๆ ส่วนลิลลี่ยืนอยู่ถัดไป โดยมีพีระยืนอยู่ข้างหลังนิดา
แสนดีเริ่มแผน “นี่..ทุกคน..แสนดีคิดว่าคืนนี้..เราน่าจะไปลองทดสอบจิตกันที่บ้านทรงไทยตามที่อาจารย์นะจ๊ะแนะนำ นะคะ..ไหนๆเราก็มาถึงนี่กันแล้ว จะได้รู้กันไปเลยว่า จิตใครแข็ง จิตใครอ่อน” แสนดีกระซิบรุจน์ “คุณรุจน์โอกาสดีๆแบบนี้หายากนะคะ ถ้าคุณรุจน์ไป แสนดีชวนลิลลี่ให้เองค่ะ”
รุจน์หันไปมองลิลลี่ก็เห็นลิลลี่กำลังดื่มน้ำเต้าหู้ในท่วงท่าที่แสนจะเซ็กซี่
รุจน์คิดฝันไปไกลถึงภาพลิลลี่ที่กรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและโผเข้ากอดเขาแน่น รุจน์ยิ้มเพราะฝันค้างไปไกล
“ได้เลยครับ..ไปครับ..คืนนี้ผมไปด้วยครับ ไปทดสอบจิตกันครับ” รุจน์ว่า
แสนดียิ้มที่แผนสำเร็จจึงหันไปทางนิดากับพีระ “คุณนิดา คุณพี..ไปด้วยกันนะคะ”
นิดามองหน้าพีระ “ไม่พลาดอยู่แล้วค่ะ เราสองคนฝึกจิตกันบ่อยๆ ดึกๆ เดินไปเดินมาในบ้านไม่ให้ตกใจหนังหน้ากันเองก็ถือว่าเป็นการฝึกขั้นสูงแล้วค่ะ”
นิดายิ้มเย็น พอหันมาเห็นหน้าสามีทั้งสองก็ผงะใส่กันเล็กน้อย
แสนดียิ้ม “เยี่ยม! งั้นคืนนี้เราไปเจอกันที่ลานหน้าศาลา แล้วเดินไปด้วยกันนะคะ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 12 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ