อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 12 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 12 ม.ค. 58

ลิปดาไม่ฟัง เขาเดินไปทันที อวัศยาปรายตามายังเห็นสาวสไบ อวัศยาใจเต้นระส่ำแล้วก็รีบก้มหน้าเพื่อจะไม่มอง แล้วเธอก็เอามือจับขาตัวเองที่แข็งเกร็งให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
“พุทโธ ธรรมโม สังโฆ” อวัศยาเริ่มสวดมั่ว “นะโม ตัสสะ อิติปิโส ภควา”

อวัศยาอยากจะกรี๊ดแต่ก็กรี๊ดไม่ออก เธออยากจะวิ่งหนีแต่ขาก็แข็งทื่อ อวัศยาพยายามจะยกขาตัวเองให้ก้าวไปข้างหน้าโดยในใจก็ด่าลิปดาที่ทิ้งเธอไปต่อหน้าต่อตา



ลิปดาโผล่หน้าเข้ามามองซ้ายมองขวา แล้วก็เดินเข้าไปในบ้านทรงไทยอย่างไม่กลัว ลิปดากวาดสายตา
หาหน้าต่างบานนั้นแล้วก็เจอ ลิปดาเห็นนางสไบยืนอยู่อย่างหลอนตรงที่เดิม
ลิปดาผงะกึกเพราะใจหนึ่งก็กลัว แต่อีกใจหนึ่งก็อยากรู้ ลิปดาตัดสินใจเดินเข้าหาทันทีแล้วก็จับไหล่นางสไบ ให้หันมาอย่างเร็ว “คุณ”
ทันทีที่นางสไบหันมา ลิปดาก็ผงะด้วยความตกใจ “เฮ้ย”

อวัศยายังพยายามยกขาตัวเองให้ก้าวออกมาแต่ก็ได้อีกแค่ก้าวสองก้าว เธอยังพยายามยกขาตัวเองต่อไปอย่างทุลักทุเล
“ชะ...ช่วยด้วย...” เสียงอวัศยาไม่ค่อยจะมี “ชะ..ช่วย”
ทันใดนั้นก็มีวิกผมยาวถูกโยนลงมาใส่หน้าอวัศยา อวัศยาถึงกับร้องออกมาอย่างเสียจริต
“แอร๊ย” อวัศยาล้มทันที เปลี่ยนจากขาแข็งเป็นขาอ่อนแทน
อวัศยาทรุดลงที่พื้นก่อนจะเอามือปัดป่ายวิกผมอย่างบ้าคลั่ง อวัศยาอยู่ในสภาพหลุดสุดๆ

เสียงกรี๊ดของอวัศยาดังออกมาที่หน้าบ้านทำให้ทุกคนหันขวับไป
“ศยา”
รันคิดในใจว่าเอายังไงดีเพราะกลัวก็กลัวแต่ก็เป็นห่วงเพื่อน เธอตัดสินใจคว้าแขนนิดากับพีระแล้วก็วิ่งเข้าไปในบ้านเพราะไม่กล้าไปคนเดียว
“ศยา !! ฉันมาช่วยแล้ว”
รันลากนิดากับพีระไปด้วยหน้าตาเฉย ลิลลี่กับแสนดีมองหน้ากันแล้วก็วิ่งตามไป
“รอด้วย”
ทั้งสองคนวิ่งตามไปจนเหลือรุจน์แค่คนเดียว รุจน์หน้าซีด
“น้องลิลลี่รอพี่รุจน์ด้วย”
ทุกคนวิ่งเข้าไปในบ้านทรงไทยอีกรอบ
อวัศยายังร้องโวยวายในขณะที่นั่งพับเพียบอยู่ที่พื้น
“อ๊าย ช่วยด้วยๆ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ เดี๋ยวฉันจะทำบุญอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันไหว้หล่ะ”
ทันใดนั้นเสียงหัวเราะของลิปดาก็ดังขึ้น “ฮ่าๆ”
อวัศยาชะงักกึกก่อนจะเงี่ยหูฟังแล้วก็ลืมตา เงยหน้าขึ้นในสภาพที่วิกยังคาหัวอยู่
“บอส”
ลิปดายืนอยู่ที่หน้าต่างอย่างเท่
“ท่ามีสติของคุณนี่...สำรวมมากๆเลย” ลิปดาแซว
อวัศยากระชากวิกออกด้วยความแค้นก่อนจะลุกพรวด
“บอสแกล้งฉันเหรอ ? หะ ลงมาเลย ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”
รัน นิดา พีระ ลิลลี่ แสนดี และรุจน์วิ่งพรวดเข้ามาพอดี
“ศยา ยืนด่าใคร” รันถาม
“หรือว่า..คุณศยาจะด่าผี คุณศยาหยุดค่ะ หยุดด่าเดี๋ยวนี้นะคะ” นิดาห้าม
ทุกคนรีบวิ่งไปห้าม
“พี่ศยา/คุณศยา”
อวัศยายังยืนด่าและปาวิกผมใส่ด้วยความโมโห
“ลงมาเดี๋ยวนี้เลย ฉันบอกให้ลงมา !! ลงมาเดี๋ยวนี้นะ”
ทุกคนรีบมาจับตัวอวัศยา โดยทุกคนยังกลัวๆ ไม่กล้ามองไปที่หน้าต่าง
“คุณศยาหยุดด่าเถอะค่ะ เดี๋ยวท่านจะยิ่งโกรธนะคะ” นิดาบอก
“ท่านที่ไหนหล่ะ ! ที่ยืนอยู่ตรงนั้นน่ะบอส !! ดูกันให้เต็มตา” อวัศยาบอก
ทุกคนหันไปเห็นลิปดายิ้มกอดอกยิ้มอยู่ “บอส”
รันลืมตัวร้องเสียงแหลม “ละ..แล้วบอสขึ้นไปทำอะไรหะ” รันรู้ตัวรีบปรับโทนเสียง “ครับ”
“ผมขึ้นมาจับผีให้พวกคุณ” ลิปดาบอก
ทุกคนหน้าซีด
“จะ..จับผี”
ลิปดาหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
เชิญครับ...คุณผี” ยังไม่มีใครออกมา ลิปดาส่ายหน้าแล้วก็ดึงแขนออกมาทันที “นี่คือคุณผีที่ทุกคนเจอ”
อาจารย์นะจ๊ะใส่ชุดสไบไม่สวมวิกยืนยิ้มแห้งๆให้กับทุกคน
“สวัสดีจ้ะทุกคน แหะๆ”
ทุกคนเหวอ
“อาจารย์นะจ๊ะ”
อาจารย์ยิ้มแห้ง “ใช่จ้ะ...อาจารย์เอง”
ทุกคนเหวอแตก รันเซ็งมาก เธอจิกหน้าด้วยความรู้สึกอยากตบอาจารย์สุดๆ

หม้อก๋วยเตี๋ยวเดือดพลั่กๆ คนขายยืนลวก ใส่ถุง โดยมีลูกค้ายืนออรออยู่ ปราณนต์กับพริบพราวก็ยืนรอด้วย
ปราณนต์ดูนาฬิกาแล้วก็แอบร้อนใจ “ทำไมไม่เลือกร้านที่มันคนน้อยๆ”
“จะซื้อของให้คนอื่น ก็ต้องเลือกที่มันดีๆสิ ร้านนี้คนเยอะ แสดงว่าน่าจะอร่อย จะให้พวกพี่ๆเค้ากินของไม่อร่อยเหมือนที่ฉันกินได้ยังไง”
ปราณนต์ส่ายหน้าในความเยอะของพริบพราว พริบพราวได้จังหวะรีบล้วงความลับต่อ
“นายก็ทำงานมาสักระยะแล้ว นอกจากพี่รุจน์ นายสนิทกับใครมากเป็นพิเศษหรือเปล่า” ปราณต์คิด “อย่างลิลลี่ไรเงี้ย เห็นแซวกันไปมา จริงๆแล้วสนิทกันมั้ย”
“ก็..ไม่นะ..ผมจะสนิทกับเค้าได้ไง พี่รุจน์เค้าชอบอยู่ ผมเป็นกองเชียร์ให้เค้าสองคน ลิลลี่เค้าไม่ได้จะชอบผมจริงจัง แค่พูดเล่น ขำๆ แกล้งพี่รุจน์”
“แล้ว..คนอื่นหล่ะ สาวๆคนอื่น มีคุยกันบ้างหรือเปล่า”
ปราณนต์มองหน้า “จะอยากรู้ไปทำไม คิดอะไรอยู่ บอกมาตรงๆ ไม่ต้องมาหลอกถาม”
พริบพราวชะงัก “ก็ถามตรงๆ อยู่นี่ไง..ไม่ได้หลอกเลยนะ ระแวงอีกตามเคย” พริบพราวแกล้งทำเป็นงอน “ไม่ถามก็ได้”
ปราณนต์ใจอ่อน “นอกจากพี่รุจน์..คนที่ผมสนิทด้วยก็คงเป็น..พี่ศยา”
พริบพราวชะงักแล้วหูผึ่งก่อนจะหันมาฟัง ปราณนต์พูดต่อแบบซื่อๆ
“จริงๆ เรียกสนิทก็มากไป แค่พี่ศยาเคยช่วยป้าผมไว้ ตอนเป็นลมหน้าบริษัท ป้าเลยชวนไปทานข้าวที่บ้านเป็นการตอบแทน ผมเลยได้รู้จักพี่เค้ามากขึ้น ได้รู้ว่าเค้าไม่ได้ดุอย่างที่เห็น”
พริบพราวคิดตามแล้วก็แอบจิกตา “ที่ยัยป้าแว่นไปบ้านนายก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง”
ปราณนต์มองหน้าพริบพราว “คุณรู้เรื่องที่พี่ศยาไปที่บ้านผมได้ยังไง”
พริบพราวเจ้าเล่ห์ “คิดว่าตัวเองมีความลับได้คนเดียวหรือไง .. คนอื่นเค้าก็มีความลับได้เหมือนกัน”
ปราณนต์จะอ้าปากถามต่อ คนขายก๋วยเตี๋ยวเรียก
“คิวต่อไปมาเลยน้อง จะเอาไร สั่งเลย”
คนขายเรียกด้วยเสียงดุ
พริบพราวขานรับ “ค่า”
พริบพราวถือโอกาสรีบเดินชิ่งไปเลยโดยทิ้งให้ปราณนต์ยืนอยู่ด้วยความค้างคาใจ
“รู้ได้ยังไง”
ภาพอดีตในตอนที่ปราณนต์พิมพ์ถาม “แอบรัก” ย้อนกลับมา
ปราณนต์ชะงัก
“บ้า.....ไม่จริง”
ปราณนต์มองตามพริบพราวที่สั่งก๋วยเตี๋ยวด้วยความสนุกสนาน พริบพราวสั่งเสร็จก็ยืนรอ ปราณนต์ยืนมอง พริบพราวหันมา สองคนสบตากัน ปราณนต์รีบหลบตาแบบแอบเขินนิดๆ พริบพราวงงว่าเป็นอะไรของเค้า

นะจ๊ะอยู่ในชุดนุ่งขาว ห่มขาวตามปกติ โดยมีพนักงานคนอื่นๆ นั่งล้อมวงกันอยู่ แต่ละคนเคืองมาก มีเพียงลิปดาที่ขำๆ
นะจ๊ะพูดอย่างสำรวม “จริงๆ อาจารย์ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้ง แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม..เพื่อไม่ให้พวกเราปรุงแต่งไปเอง..เห็นมั๊ย..จริงๆแล้ว ผีเผออะไรไม่ได้มีเลย ถ้าทุกคนมีสติเหมือน” นะจ๊ะหันมายิ้มให้ลิปดา “เจ้านายคุณ..คุณก็จะรู้ว่าเป็นอาจารย์ ไม่ใช่วิญญง วิญญาณอะไรเลย”
“แล้ว..ที่อาจารย์บอกว่า..ที่นี่เก็บศพคุณหญิง” นิดายังไม่จบ
นะจ๊ะพูดแทรก “โอ้ย ไม่มีหรอก คุณหยง คุณหญิงอะไร ไม่มี๊ ที่ดินผืนนี้เป็นของอาจารย์เอง บ้านนี้ก็มีอาจารย์อยู่คนเดียว ศพเศิพอะไรไม่มีหรอก อาจารย์ก็แต่งเรื่องให้มันดูน่าเชื่อถือไปอย่างนั้น ถ้าไม่เกริ่นแบบนี้ จะกลัวกันเหรอ ฮ่าๆๆ” นะจ๊ะขำอย่างสะใจ
ทุกคนเหวอไป รันหันมากระซิบพูดกับอวัศยา
“ฉันว่า..ปีหน้าบอกบอสว่าไม่ต้องบริจาคที่นี่แล้วนะ ดูท่าทางยัยอาจารย์นี่จะเพี้ยน”
ลิปดาช่วยสรุป
“แต่ผมเห็นด้วยที่อาจารย์ทำแบบนี้นะครับ อย่างน้อยก็ทำให้ทุกคน..ไม่ชะล่าใจ..โดยเฉพาะคนที่มั่นใจว่าตัวเอง “มีสติ” ลิปดามองอวัศยา
อวัศยาชะงักมองหน้าลิปดาเพราะรู้ว่าโดนแดกดันอยู่
ลิปดาพูดต่อ “ยิ่งเรามั่นใจว่ามีสติ..เรายิ่งพลาดได้ง่าย..เพราะฉะนั้น..ใครที่คิดว่า “รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่” .. บางทีอาจจะไม่รู้ตัวจริงๆก็ได้” อวัศยาจุก “ใช่มั้ยครับอาจารย์” ลิปดาหันมาถามนะจ๊ะ
“ใช่ ในภาวะมีสติ และตระหนักรู้ เราต้องฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง และไม่ชะล่าใจนะจ๊ะ อาจารย์รู้ว่าหลายคนตกใจ กลัว จากสิ่งที่ได้เห็นเมื่อกี๊ ขอให้เก็บไว้เป็นบทเรียนสอนใจเรา..และลองกลับไปพิจารณาสิ ..ว่าเรา.. “มีสติ” หรือ “ไม่มีสติ” กันแน่”
นะจ๊ะพูดจบแบบสวยๆ กระแทกใจหลายคน นิดากับพีระซาบซึ้ง ส่วนลิลลี่ แสนดี รุจน์ และรันจ๋อยๆ ลิปดามองอวัศยา อวัศยาคิดแล้วก็แอบเจ็บจี๊ด

ปราณนต์เข็นมอเตอร์ไซด์มาคืนรปภ. โดยที่หน้ารถมอเตอร์ไซต์แขวนถุงก๋วยเตี๋ยวเอาไว้ พริบพราวเดินมาข้างๆ
พริบพราวหันไปหยิบถุงก๋วยเตี๋ยวหนึ่งถุงส่งให้รปภ. “พราวซื้อมาฝากค่ะ มีเครื่องดื่มชูกำลังด้วยนะคะ”
รปภ.ยกมือไหว้ “ขอบคุณมากค้าบ”
พริบพราวรีบไหว้ตอบ “ไม่ต้องไหว้ค่ะ พราวก็ต้องขอบคุณที่ให้ยืมรถเหมือนกัน พราวเติมน้ำมันให้เต็มถังเลยนะคะ”
“คุณใจดีจริงๆ ขอบคุณมากครับ” รปภ. ยิ้มกว้าง
ปราณนต์มองพริบพราวที่คุยกับรปภ. ด้วยความเป็นกันเอง ไม่ถือตัวแล้วก็ยิ้ม พริบพราวหันมา ปราณนต์รีบหุบยิ้มทันที

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 12 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ