อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 13 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 13 ม.ค. 58

นะจ๊ะหันมาฟังแสนดีต่อด้วยความปลง
แสนดียังพล่ามไม่หยุด “เรื่องนี้อาจจะดูไร้สาระ แต่มันเป็นเรื่องใหญ่มากนะคะ มันคือความอยุติธรรมไม่องค์กรแสนดียอมไม่ได้ค่ะ”

“อาจารย์เข้าใจ..แต่การตามหาความจริง กับการละเมิดสิทธิ์ส่วนบุคคล มันคนละเรื่องกัน แต่ไหนๆก็กำลังจะกลับแล้ว..อาจารย์ไม่เอาความ” ทั้งสองคนโล่งอก “รีบแยกย้ายกันไปเก็บของแล้วก็รีบกลับไปซะ” นะจ๊ะว่า พริบพราวกับแสนดีชะงักเพราะรู้สึกเหมือนถูกไล่ นะจ๊ะรีบบอก “อาจารย์ไม่ได้ไล่นะ..แค่..พูดเฉยๆ”


นะจ๊ะพูดจบก็พยักหน้าให้เจ้าหน้าที่ขนตะกร้าโทรศัพท์เดินตามออกไป
นะจ๊ะบอกเจ้าหน้าที่ “เอาไปแจกคืนเจ้าของได้แล้ว”
“ครับ”
แสนดีกับพริบพราวมองด้วยความเสียดาย

อวัศยาโวยวายกับรันที่มุมปลอดภัยมุมหนึ่ง
“เธอได้ยินมั๊ย ยัยแสนดีสงสัยฉัน พวกนั้นรู้ว่าฉันเป็น” อวัศยาเบาเสียงลง “แอบรัก” ฉันจะทำยังไงดี เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว..ตาย ตาย ตาย ฉันตายแน่ๆ”
“นี่ใจเย็นๆค่อยๆคิด อย่าเพิ่งนอยด์” รันว่า
“ไม่ ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว...” อวัศยาคิด “ฉันตัดสินใจแล้ว...ฉันจะหยุดแชท หยุดส่งข้อความหาปราณนต์ ฉันจะไม่ยุ่งกับเค้าอีกแล้ว”
“เฮ้ย! อย่าเพิ่งวู่วาม มันอาจจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นก็ได้”
“ฉันไม่ได้วู่วาม ฉันคิดอย่างมีสติ..” อวัศยาพูดหนักแน่น “ฉันจะต้องทำลาย “แอบรัก” ก่อนที่ “แอบรัก” จะมาทำลายชีวิตฉัน”
รันยืนกอดอกมองแล้วถามนิ่งๆ
“แน่ใจเหรอว่าจะทำได้ เธอสร้างแอบรักขึ้นมากับมือ และเธอก็มีความสุขกับการแอบคุยกับปราณนต์ จะหยุดคุย หยุดแชทได้จริงๆเหรอ”
อวัศยาพูดอย่างมั่นใจ “เมื่อก่อนอาจจะไม่ได้ แต่ตอนนี้.. ทุกอย่างมันวุ่นวาย บานปลายไปใหญ่แล้ว..ถ้าฉันไม่ตัดใจ กำจัดแอบรักออกไปจากชีวิตฉันตอนนี้ .. ชีวิตฉันต้องพังแน่ๆ ! ฉันต้องอับอายจนอยู่ที่บริษัทต่อไปไม่ได้ .. มันถึงเวลาที่ฉันต้องเลือกแล้ว”
ทันใดนั้นเสียงลิปดาก็ดังขึ้น
“เลือกอะไร”
รันกับอวัศยาหันขวับไปด้วยความตกใจ “บอส”
ลิปดาที่อยู่ในชุดเตรียมกลับบ้านเดินเข้ามา
“คุยอะไรกันดูมีความลับ”
อวัศยารีบตอบเนียนๆ “ก็ไม่ลับนะ คุยเรื่องทั่วไป” อวัศยารีบเปลี่ยนเรื่อง “นี่บอสจะกลับแล้วเหรอ”
“ใช่ และคุณก็ต้องกลับกับผมด้วย โทษฐานที่มาโยนความผิดให้ผมเมื่อเช้า นี่ถ้าผมไม่รับมุก คุณหน้าแตกต่อหน้าทุกคนแน่ เพราะฉะนั้น..เพื่อเป็นการไถ่โทษ รีบเก็บของแล้วไปเจอกับผมที่ศาลาด้านหน้า”
ลิปดาสั่งแล้วก็เดินนำไปเลย อวัศยากับรันมองหน้ากัน
“ฉันกลับพร้อมบอสนะแก..ฉันไม่อยากอยู่แล้ว เจอกันที่กรุงเทพ”
อวัศยาพูดจบก็เดินกลับไปที่พักเพื่อเก็บของ รันมองตามด้วยความเป็นห่วง
นิดาถามย้ำด้วยความแปลกใจ
“อ้าวคุณศยากลับไปกับบอสเหรอคะ”
นิดายืนคุยกับรัน ขณะที่แสนดียืนกับพริบพราว ส่วนลิลลี่ถ่ายรูปตัวเองอัพสเตตัสอย่างบ้าคลั่ง โดยมีรุจน์คอยพยายามจะอยู่ในเฟรมด้วย พีระกับปราณนต์ช่วยคนขับรถขนกระเป๋าขึ้นรถ
“ครับ ออกไปได้สักพักแล้วครับ” รันบอก
“งั้นเราก็รีบไปดีกว่าค่ะ ถึงบ้านแล้วจะได้พักผ่อน” นิดาว่า
รันพยักหน้าเห็นด้วย
“พี่พีนิดาช่วยค่ะ” นิดาเดินแยกไปช่วย
นิดาเดินไปหาพีระโดยเดินผ่านพริบพราวกับแสนดีที่กำลังคุยกันเบาๆ อย่างมีลับลมคมใน
“พี่แสนดียังค้างคาใจอยู่เลยนะคะ ไม่ว่ายังไง ก็จะไม่ล้มเลิกเรื่องยัยแอบรักเป็นอันขาด จะต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร ยิ่งมันทำให้เราซวย เรายิ่งต้องไม่ยอม ต้องเปิดโปงมันให้ได้”
พริบพราวแอบมองปราณนต์แล้วก็คิด
“พราวยังพอมีเวลาอีกนิดหน่อย..พราวจะลองพยายามดูอีกทีนะคะ”
พริบพราวมองปราณนต์ด้วยแววตาครุ่นคิดว่าจะทำยังไงดีหนอ

รถมอเตอร์ไซด์ของลิปดาจอดอยู่ที่หน้าคอนโดฯ อวัศยาถอดหมวกกันน็อคแล้วก้าวลงจากรถ
"ขอบคุณมากค่ะบอส ฉันไปก่อนนะ"
ลิปดารีบเรียกไว้ "เดี๋ยวก่อนศยา" ลิปดาเดินมาหา "ผมถามหน่อย .. คุณเคยได้ยินเรื่องผู้หญิงปริศนาที่แฝงตัวเข้ามาคุยกับพนักงานในบริษัทเราหรือเปล่า" อวัศยาสะอึก "คุณรู้มั้ยว่าเค้าเป็นใคร"
อวัศยารีบสวน "ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ? โอ้ย ฉันไม่สนใจหรอก เรื่องไร้สาระแบบนั้น ลำพังงานที่ต้องทำก็แทบจะไม่ทันอยู่แล้ว ผู้หญิงปริศนาอะไรฉันไม่สนหรอก" อวัศยาทำหงุดหงิดกลบเกลื่อน "ว่าแต่.. บอสรู้หรือเปล่าว่าเป็นใคร" อวัศยาสู้ตาท้าทาย
ลิปดามองหน้าอวัศยาเหมือนจะบอกว่า “เธอ” แต่เขากลับตอบว่า
"ผมไม่รู้...แต่คิดว่า ถ้าผมจะสืบจริงๆ ก็คงไม่ยาก.." ลิปดาบอก อวัศยาใจหายวาบ "ที่จริงผมไม่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของใคร แต่คราวนี้มันเกี่ยวกับเรื่องของบริษัท เรากำลังขยายงาน แต่ทีมงานเอาแต่สนใจเรื่องที่ไม่ใช่หน้าที่ ผมอยากให้คุณสืบดูแล้วคอยรายงานผม ว่าผู้หญิงปริศนาคนนั้นเป็นใคร..ถ้ารู้แล้ว ก็เตือนๆเค้าหน่อย..เค้าจะได้ไม่ทำอะไรที่จะสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเอง"
อวัศยาใจหายวาบ เธอมองลิปดาด้วยความสงสัยว่าเขารู้หรือไม่รู้ ลิปดาส่งกระเป๋าให้อวัศยา
"ฝากของไว้ที่คุณหน่อยนะ ผมจะไปหาเพื่อนนัดคุยโปรเจคใหม่"
ลิปดาพูดจบก็เดินกลับไปที่รถแล้วขี่ออกไปเลย ทิ้งให้อวัศยายืนอึ้งว่าจะทำยังไงดี

รถตู้มาจอดเทียบที่หน้าบริษัท ลิลลี่ถลาลงจากรถเป็นคนแรกแล้วถ่ายรูปอัพเตตัสทันที
"กลับสู่โลกความเป็นจริงที่แสนวุ่นวายแล้วค่า..เอาบุญมาฝากทุกคนนะคะ สาธุ"
ลิลลี่กดรูปส่งทันที ด้านหลังรุจน์ ปราณนต์ แสนดี และพริบพราวทยอยลงจากรถคันแรก
แสนดีสะกิดพริบพราว
"พี่แสนดียังค้างคาใจอยู่เลยนะคะ ไม่ว่ายังไง ก็จะไม่ล้มเลิกเรื่องยัยแอบรักเป็นอันขาด จะต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร ยิ่งมันทำให้เราซวย เรายิ่งต้องไม่ยอม ต้องเปิดโปงมันให้ได้"
พริบพราวแอบมองปราณนต์แล้วก็คิด
"พราวยังพอมีเวลาอีกนิดหน่อย..พราวจะลองพยายามดูอีกทีนะคะ" พริบพราวบอก
พริบพราวมองปราณนต์ด้วยแววตาครุ่นคิด
นิดากับพีระลงจากรถ ส่วนรันหลับอยู่บนรถ
นิดาพูดกับคนขับรถ "ไปส่งคุณรันเลยนะ"
แสนดีหูผึ่ง "ไปด้วยค่ะ บ้านแสนดีอยู่ทางเดียวกับคุณรันพอดีเลย ไปก่อนนะทุกคน" แล้วแสนดีก็วิ่งพรวดขึ้นรถไปเลย "บ๊ายบาย"
แสนดีปิดประตูรถทันที รถตู้ออกไป นิดากับพีระหันมาทางทุกคนที่เหลืออยู่
"นิดากลับก่อนนะคะ อ่อๆ ก่อนไป ... ตลอดเวลา ๒ วัน ๑ คืนที่เราอยู่ด้วยกัน หากมีอะไรที่กระทบกระทั่งกัน นิดาขออโหสิกรรมด้วยนะคะ" นิดายกมือไหว้รอบวง "อโหสิกรรมค่ะ อโหสิกรรมค่ะ อโหสิกรรมค่ะ อโหสิกรรมค่ะ"
ทุกคนยกมือรับไหว้งงๆ แต่นิดาหน้าอิ่มบุญมาก
"เรากลับกันเถอะค่ะพี่พีไปค่ะ" นิดายิ้มหน้าเรืองแสงแบบออร่ากระจายก่อนจะเดินจากไป
รุจน์รีบหันมาทางลิลลี่
"พี่รุจน์จำได้ว่าน้องลิลลี่ไม่ได้เอารถมา ... พี่รุจน์ไปส่งนะครับ เดี๋ยวพี่รุจน์จะไปส่งให้ถึงบ้านเลย ถ้าหิวมีแถมเลี้ยงข้าวด้วย"
"แน่ใจ ? กินจุนะ" ลิลลี่บอก
"กินแค่ไหนพี่ก็เลี้ยงไหว ไปครับ รีบไป ถึงบ้านจะได้พักผ่อน หน้าน้องลิลลี่ดูเพลียมาก" รุจน์จูงมือลิลลี่ไปเลย
"อ้าว .. แล้วคุณณนต์" ลิลลี่โดนลากไปแต่ก็ยังหันมาถาม "คุณณนต์ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ"
รุจน์ชิงตอบแทน "โอ้ย ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ไอ้ณนต์มันโตแล้ว มันกลับเองได้ ไปก่อนนะณนต์"
รุจน์ลากลิลลี่ไปทันที ทิ้งให้ปราณนต์อยู่กับพริบพราวแค่สองคน
ปราณนต์กับพริบพราวหันหน้ามามองหน้ากันแบบเหลือแค่สองคนจะเอายังไงดี
"ผม..กลับก่อนนะ" ปราณนต์เดินไป
พริบพราวคิดแล้วก็ตัดสินใจตะโกนเรียก
"ปราณนต์ เดี๋ยวก่อน นายณนต์"
พริบพราวรีบวิ่งตามไป

ปราณนต์เดินอยู่ พริบพราวรีบวิ่งตามมา
"ปราณนต์ !! รอก่อน"
ปราณนต์หันมา พริบพราวหอบ
"ดะ...เดี๋ยว...เดี๋ยวฉันไปส่ง" พริบพราวพูด
"หือ ไม่ต้องหรอกคุณ กลับมาเหนื่อยๆ ผมขึ้น รถแท็กซี่กลับเองได้ คุณกลับไปเถอะ"
"ไม่เป็นไร ฉันไม่เหนื่อย...ฉันอยากไปส่ง ก็...ฉันอยากขอบคุณที่นายช่วยรับผิดแทนฉันเรื่องที่หนีออกไปซื้อของ"
"เรื่องแค่นี้เอง ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย ผมกลับก่อนนะ"
ปราณนต์หันหลังเดินไปต่อ พริบพราวเลิ่กลั่กคิดหาทางออก ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือปราณนต์ก็ดังขึ้น ปราณนต์กดรับ
"พี่ปุ้ม ผมถึงออฟฟิศแล้ว กำลังจะกลับบ้าน" ปราณนต์ฟังแล้วตกใจ "หะ แม่ลื่นในห้องน้ำ"
ปราณนต์หน้าเสียเพราะตกใจแล้วเขาก็รีบถามต่อ พริบพราวชะงักฟังด้วยความสนใจ

ปุ้มคุยโทรศัพท์ด้วยความตกใจอยู่ที่หน้าห้องน้ำ โดยมีเปรี้ยวนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนปริมนอนอยู่ที่พื้น ทุกคนอยู่ในอาการตื่นตระหนก
"ยังนอนอยู่ที่เดิม พี่กับป้าเปรี้ยวไม่กล้าขยับ พี่เคยดูทีวีเค้าบอกว่า ต้องให้คนที่ปฐมพยาบาลเป็นหรือพยาบาลมาอุ้มใส่เปลไปโรงพยาบาล พี่กับป้าเปรี้ยวเลยไม่กล้าทำอะไรเลย เราจะทำยังไงดี ณนต์จะกลับมาถึงเมื่อไหร่"
ปราณนต์หน้าตาเลิ่กลั่ก ใจเต้นโครมครามเพราะเครียด
"โห ถ้ารอผมมันจะนานไปนะ ผมว่าโทร.ตามโรงพยาบาลครับ"
เสียงปุ้มพูดจากโทรศัพท์ "แล้วจะโทร.ไปโรงพยาบาลอะไร แล้วเบอร์อะไร"
"ก็เอาโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้บ้านเราน่ะพี่ ส่วนเบอร์...เบอร์" ปราณนต์คิด "แป๊ปนะ เดี๋ยวผมรีบหาให้"
ทันใดนั้นเสียงพริบพราวก็ดังแทรกเข้ามา
"เดี๋ยวฉันโทร.หาคุณหมอลุงวินัย เจ้าของโรงพยาบาลแถวบ้านนายให้เอง"
ปราณนต์หันขวับมาทางพริบพราว พริบพราวพูดไปเปิดหยิบโทรศัพท์มาโทรออก
"คุณลุงหมอวินัยเป็นเพื่อนกับคุณพ่อฉัน ท่านเรียนรุ่นเดียวกัน" พริบพราวพูดไปรอสายไป "คุณแม่ฉันก็เป็นหมอที่โรงพยาบาลคุณลุง พี่ชายฉันตอนฝึกงานก็ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลคุณลุง เดี๋ยวฉันขอให้คุณลุงส่งรถไปรับคุณแม่นายเอง"

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 13 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ