อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8 วันที่ 13 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8 วันที่ 13 ม.ค. 58

"คุณลุงหมอวินัยเป็นเพื่อนกับคุณพ่อฉัน ท่านเรียนรุ่นเดียวกัน" พริบพราวพูดไปรอสายไป "คุณแม่ฉันก็เป็นหมอที่โรงพยาบาลคุณลุง พี่ชายฉันตอนฝึกงานก็ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลคุณลุง เดี๋ยวฉันขอให้คุณลุงส่งรถไปรับคุณแม่นายเอง"

ปราณนต์อึ้ง "เอ่อ...”
ปลายสายรับสายพอดีพริบพราวจึงพูด "คุณลุงหมอสวัสดีค่ะ พราวนะคะคุณลุง พราวมีเรื่องด่วนอยากจะขอความช่วยเหลือค่ะ"
พริบพราวเดินไป พูดไป และส่งสัญญาณมือบอกให้ปราณนต์เดินตามมา ปราณนต์รีบเดินตามไป
เสียงปุ้มพูดจากโทรศัพท์ "ณนต์ ณนต์ยังอยู่หรือเปล่า"



"อยู่ครับ พี่ปุ้มๆ เดี๋ยวจะมีรถพยาบาลไปรับแม่นะครับ"
ปราณนต์รีบบอกปุ้มด้วยความตื่นเต้นดีใจ
รถพยาบาลปราดเข้ามาจอดหน้าโรงพยาบาลเปิดเสียงหวอดังสนั่น เจ้าหน้าที่รีบเปิดประตู ปุ้มกับเปรี้ยวรีบลงจากรถ เจ้าหน้าที่ช่วยกันยกตัวปริมลงจากรถอย่างมืออาชีพ ปุ้มกับเปรี้ยวหันมาเห็นปราณนต์พอดี
"ณนต์! ป้าเปรี้ยวณนต์มาแล้วค่ะ"
เปรี้ยวหันมาเห็นปราณนต์ "ณนต์ๆ ทางนี้ๆ โอ้ย...ป้าตกใจมากเลย ใจยังสั่นอยู่เลยเนี่ย" ปราณนต์รีบมาประคองเปรี้ยว "ป้าเปรี้ยวใจเย็นๆครับ พราวบอกว่าคุณลุงเจ้าของโรงพยาบาลจัดคุณหมอมือหนึ่งไว้ให้แล้ว แม่ปลอดภัยแน่นอนครับ"
เปรี้ยวชะงักกึกก่อนจะหันมาทางปราณนต์
"พราว พริบพราวเนี่ยนะ" ป้าเปรี้ยวหันไปมองพริบพราวที่กำลังยืนส่งยิ้มให้

ปริมนอนหลับอยู่บนเตียงในห้องฉุกเฉิน โดยมีหมอยืนพูดอยู่ข้างๆ ปุ้ม เปรี้ยว ปราณนต์ยืนล้อมรอ ส่วนพริบพราวยืนห่างออกไป
หมออธิบาย "ผมดูฟิล์มเอกซเรย์แล้ว ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนะครับ สมองไม่ได้รับความกระทบกระเทือน ไม่มีเลือดคั่ง อาการชาที่เกิดขึ้น น่าจะมาจากกระแทกบริเวณหลัง สักพักน่าจะดีขึ้น หมอให้นอนที่โรงพยาบาลดูอาการสักสองสามวันนะครับ"
ปุ้มกับปราณนต์รับคำ "ค่ะ/ครับ"
"ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ"
หมอยิ้มรับและเดินออกไป ปุ้ม เปรี้ยว และปราณนต์โล่งอก
"โชคดีจริงๆเลย ที่น้องพราวช่วยติดต่อกับทางโรงพยาบาลให้ ไม่งั้นพี่กับป้าเปรี้ยวก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ขอบคุณมากเลยนะคะ" ปุ้มบอก
ปุ้ม ปราณนต์ และเปรี้ยวหันมาทางพริบพราว ทั้งสามคนทำหน้าตาปลื้มปริ่มมาก แม้เปรี้ยวจะมีอคติอยู่แต่ก็ยังรู้สึกขอบคุณจนพริบพราวเขิน
"ด้วยความยินดีค่ะ .. พราวก็ดีใจที่คุณป้าปลอดภัยไม่เป็นอะไรมาก ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมบอกพราวได้เลยนะคะ พราวจะบอกคุณลุงให้"
เปรี้ยวพูดอย่างจริงใจ "ขอบใจหนูมากนะ ขอบใจจริงๆ"
เปรี้ยวพูดจริงใจโดยแอบเสียใจนิดๆ ที่เคยคิดไม่ดีกับพริบพราว พริบพราวยิ้มรับ เธอมองทุกคนแล้วรู้สึกใจอิ่มเอมอย่างประหลาดเพราะรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"พราว..ขอตัวกลับก่อนนะคะ" พริบพราวยกมือไหว้ "สวัสดีค่ะ"
พริบพราวยิ้มแล้วมองหน้าปราณนต์ ทั้งสองคนสบตากัน ปราณนต์อยากขอบคุณแต่พูดไม่ออกเลยไม่ได้พูดอะไรออกมา พริบพราวเดินจากห้องไป ปราณนต์คิดๆ แล้วก็ตัดสินใจหันมาทางปุ้ม
"พี่ปุ้ม..เดี๋ยวผมมา"
ปราณนต์รีบวิ่งตามพริบพราวออกไป

พริบพราวเดินอยู่ในโรงพยาบาลแบบยิ้มนิดๆ เพราะมีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำลงไป เสียงปราณนต์เรียกดังขึ้น
"พราว..พราว...เดี๋ยวก่อนพราว"
พริบพราวหันมา ปราณนต์วิ่งมาหา
"ผมยังไม่ได้พูดคำสำคัญเลย"
พริบพราวแปลกใจ
"ผม “ขอบคุณ” มาก...ขอบคุณที่เป็นธุระให้ทุกอย่าง คุณจะไม่ช่วยผมก็ได้ แต่คุณก็ช่วยอย่างสุดความสามารถ..ซึ้งมาก..ขอบคุณจริงๆ"
พริบพราวยิ้มรับ "ฉันน้อมรับคำขอบคุณ ด้วยความยินดี.. อ่อ แล้วถ้านายอยากจะพาคุณป้าไปรักษาที่ไหน รักษายังไงก็บอก" ปราณนต์ยิ้มรับ "พ่อ แม่ พี่ชายฉันเป็นหมอ..พวกเค้าน่าจะมีคำแนะนำดีๆให้ได้"
"ครับ..ขอบคุณมาก"
ปราณนต์รับคำอย่างสุภาพ พริบพราวยิ้มรับ ปราณนต์มองพริบพราวด้วยแววตาที่ต่างไปจากเดิม โดยมีความชื่นชมและเป็นมิตรอย่างที่ไม่มีความคลางแคลงใจ พริบพราวสัมผัสได้ก็รู้สึกดีเช่นกัน
"ฉัน..กลับก่อนนะ"
พริบพราวหันหลังจะเดินต่อไป ปราณนต์ตัดสินใจพูดขึ้น
"ผมรู้ว่าสองสามวันที่ผ่านมา รวมทั้งตลอดเวลาที่ไปปฎิบัติธรรม คุณพยายามจะหลอกถามผมเรื่องของ “แอบรัก” ปราณนต์พูด พริบพราวขมวดคิ้ว ปราณนต์พูดต่อ "ผมไม่รู้ว่าเค้าเป็นใคร ..ผมรู้แค่ว่าผมสบายใจที่ได้คุยกับเค้า" พริบพราวสะดุดเล็กๆ "และเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกันมากไปกว่าคนที่ไม่รู้จักกัน"
พริบพราวตั้งใจฟัง ปราณนต์เล่าให้ฟังแบบเปิดอก
"ผมไม่รู้ว่าคุณจะอยากรู้ไปทำไป แต่ถ้าคุณกังวลที่เค้าช่วยผมเรื่องงาน คุณไม่ต้องห่วง ผมไม่ใช่คนที่จะเอาเปรียบคนอื่น .. และผมจะไม่ขอรับความช่วยเหลือของเค้าในเรื่องนี้อีกแล้ว .. ขอให้คุณสบายใจได้"
ปราณนต์พูดอย่างตรงไปตรงมาและจริงใจ พูดจบแล้วก็เดินกลับไป พริบพราวได้แต่มองตามอึ้งๆ งงๆ
พริบพราวพึมพำ "หลอกถามตั้งนานไม่ยอมพูดสักคำ อยู่ๆ อยากเล่าก็เล่ามาซะหมดเลย"
พริบพราวคิดแล้วก็ยิ้ม เธอรู้สึกว่าปราณนต์เป็นคนแปลกและมีเสน่ห์ในแบบที่เธอเองก็คิดไม่ถึง
พริบพราวกับปราณนต์หันหลังและต่างคนต่างเดินไปทางของตัวเอง แต่ทั้งสองต่างก็อมยิ้มและมีความสุขกับห้วงอารมณ์ใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้น

ปุ้มเปิดประตูเดินออกมากับเปรี้ยว โดยที่ปราณนต์เดินมาพอดี
"ณนต์มาพอดีเลย ณนต์อยู่กับแม่ก่อนนะ พี่กับป้าเปรี้ยวกลับไปเก็บของใช้ส่วนตัวมาเตรียมนอนคืนนี้ เดี๋ยวเราค่อยสลับกัน"
"ครับ"
"พอแม่ปริมฟื้นแล้ว โทร.บอกป้าหน่อยนะ" เปรี้ยวบอก
"ครับ"
ปุ้มกับเปรี้ยวรีบเดินออกไป ปราณนต์เดินเข้ามาในห้องพักก็เห็นแม่นอนอยู่ เขาถอนใจเบาๆ ด้วยความโล่งอกที่แม่ไม่เป็นอะไรมาก ปราณนต์ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาเฝ้าไข้แล้วก็หยิบโทรศัพท์มาเล่น ปราณนต์เข้าโปรแกรมแชทแล้วก็พิมพ์ไปยิ้มไป
"เงียบไปนะ .. หลับหรือเปล่าครับ หรือว่าทำโทรศัพท์หาย ถึงได้ไม่ตอบกลับ"
ปราณนต์กดส่ง

อวัศยากำลังรื้อของออกจากกระเป๋าด้วยสีหน้าเศร้าเซ็ง เสียงข้อความเข้าดังขึ้น อวัศยาสะดุ้งนิดๆ แล้วหันไปที่โทรศัพท์พลางคิดว่าจะเอายังไงดี
ปราณนต์ยังคงรอข้อความตอบ
อวัศยาหยิบโทรศัพท์มาดูแล้วก็คิดถึงตอนที่ลิปดาเตือนเรื่องผู้หญิงปริศนา
อวัศยาเอานิ้วจ่อว่าจะกดอ่านดีไหม หรือจะทำยังไงดี อ่านไม่อ่าน สุดท้ายอวัศยาก็ตัดสินใจกด “Delete My Account”
ข้อความโปรแกรมไลน์ขึ้นว่า "ลบบัญชีของฉัน"
รูปแอบรักที่จอหายไปทันที ปราณนต์กระพริบตาปริบๆ เหมือนไม่อยากเชื่อ จากรูปของแอบรักกลายเป็น “Empty room”
ปราณนต์ตกใจ
"เฮ้ย !! คุณแอบรักหายไปได้ยังไง"
ปราณนต์รีบกดเข้าไปในข้อความก็เห็นว่าแอบรัก Left the chat
ปราณนต์หน้าเสียอย่างไม่อยากจะเชื่อ
"ไม่จริง" ปราณนต์พยายามจะกดส่ง
ปราณนต์รัวกดข้อความส่งไป "คุณแอบรัก คุณแอบรัก คุณแอบรัก !!”
นิ่งเงียบ ไม่มีอะไรตอบโต้กลับมา ปราณนต์อึ้งเหวอ
อวัศยากัดริมฝีปากแน่นขณะที่มองหน้าจอว่างเปล่า อวัศยาตัดใจกดปิดโทรศัพท์
"ขอโทษนะปราณนต์... ต่อจากนี้ไปจะไม่มีแอบรักอีกแล้ว"
อวัศยาพูดกับตัวเองด้วยความเศร้า
ปราณนต์อึ้ง "เกิดอะไรขึ้น"
ปราณนต์คิดถึงแอบรักด้วยค้างคาใจ
อวัศยาและปราณนต์ต่างคนต่างเศร้าและต่างก็วางโทรศัพท์ไว้ห่างจากตัว เพราะเมื่อไม่มีกันและกันโทรศัพท์เครื่องนี้ก็ไร้ค่าทันที
จารวียกแก้วกาแฟมาวางหน้าลิปดาที่กำลังนั่งเซ็งๆอยู่ริมหน้าต่าง
“ปฎิบัติธรรมคืนเดียว กลับมาหงอยเลย อย่าบอกนะว่าปลงชีวิต ถึงกับจะบวชเลยหรือเปล่า ?”
ลิปดาขำ “อย่าเลย ผมไม่อยากทำให้ศาสนาแปดเปื้อน”
“แล้วเป็นไร”
ลิปดาคิดๆ แล้วหันมาถาม ด้วยความอยากรู้ “ผมถามหน่อยสิ..ทั่วๆไป ผู้หญิงเค้าใช้เวลานานมั๊ยกว่าจะรู้ตัวว่าเค้ารักใครสักคน” จารวีงง “ก็แบบว่า ... พอเค้าเจอผู้ชาย รู้จักกับผู้ชาย แล้วก็สนิทสนมกับผู้ชาย..มันต้องใช้เวลานานแค่ไหน ถึงจะรู้ว่า “รักผู้ชายคนนี้” ยังไม่ถึงกับรักก็ได้ แค่ชอบก็ได้”
“มันก็แล้วแต่ว่า..ผู้ชายคนนั้นน่ารักแค่ไหน แสดงท่าทีว่าสนใจเรามากแค่ไหน แล้วววว...มันก็ขึ้นอยู่กับว่า...ระหว่างที่อยู่ด้วยกัน มันเคมีกันหรือเปล่า”
“เคมี คือไร ?”
“คือ ผู้ชายทั่วไปถูกใจผู้หญิงจากภายนอกก็จีบใช่มั๊ย สวย เซ็กส์ เอ็กส์ หมวยก็ว่าไป แต่กับผู้หญิงส่วนมากจะเริ่มรู้สึกชอบหรือรัก ผู้ชายก็ต่อเมื่อได้เห็น ได้รู้จักนิสัยใจคอ เห็นความดี ความใส่ใจ ความอบอุ่น ปลอดภัย และก็ค่อยๆพัฒนาเป็นความชอบ หรือความรัก” ลิปดาฟังอย่างตั้งใจ “ถ้าแค่ประทับใจภายนอก แต่พอรู้จักกันไป นิสัยใจคอไม่ได้สร้างความรู้สึกดีๆมันก็รักยาก ทางกลับกัน..ภายนอกอาจจะไม่ประทับใจ แต่พอรู้จักกันไป จริตที่มันโดนกันอาจจะกลายเป็นความรักสักวันก็ได้”
ลิปดาอ๋อออออ..จารวีหันมาถาม “ถามทำไม ?
“ก็..แค่อยากรู้ว่า..ผู้หญิงที่ไม่ได้เริ่มต้นจากการปิ๊งเรา..สุดท้ายแล้วเค้าจะรักเราได้หรือเปล่า?”
“ใครเหรอ ? ไปเจอใครล่ะสิ เล่ามาเดี๋ยวนี้นะ”
ลิปดาชะงักกึก รีบเฉไฉ “ไม่มี๊ !! ไม่ได้เจอ !! ก็แค่คิดถามไปเรื่อยเปื่อย” มีลูกค้าเดินมาพอดี ลิปดารีบบอก “ลูกค้ามาแล้ว รีบไปขายของเร็ว !! ไปเลย” ลิปดาดันตัวให้ไปรับลูกค้า
“แหม ได้ทีรีบไล่เชียวนะ” บ่นๆ แล้วก็หันไปยิ้มกับลูกค้า “รับอะไรดีค๊า?”
ลิปดายิ้มๆ มองจารวีแล้วก็หันกลับมาคิดเรื่องตัวเองอีกครั้ง .. ลิปดามองแก้วกาแฟตรงนี้..แล้วก็คิดถึงอดีต

ในอดีต เกือบสิบปีที่แล้ว ตอนนั้น ลิปดายืนอยู่ในออฟฟิศเก่าๆ เล็กๆ ฝุ่นๆ ชายหนุ่มยืนอยู่กลางห้องคุยโทรศัพท์บ้าน “แม่ครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องแถวของคุณยาย มันก็ค่อนข้างโทรม สงสัยจะไม่ได้ให้ใครเช่ามานาน แต่น้ำ ไฟ โทรศัพท์ มันก็ยังใช้ได้ ผมจะใช้ที่นี่เป็นออฟฟิศไปก่อน อนาคตค่อยว่ากัน” ทันใดนั้นมีเสียงเคาะประตู ลิปดารีบตัดบทแม่ “แม่ครับ แค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมโทร.หาใหม่”
ลิปดาวางสาย แล้วหันมาที่ต้นเสียงเคาะ พอหันมาแล้วก็ชะงักกึก
อวัศยาอยู่ในชุดเรียบๆ ผมบ๊อบ ใส่แว่น หน้าตาเหมือนครูมาก


อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8 วันที่ 13 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ