อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/2 วันที่ 13 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/2 วันที่ 13 ม.ค. 58

ลิปดาวางสาย แล้วหันมาที่ต้นเสียงเคาะ พอหันมาแล้วก็ชะงักกึก
อวัศยาอยู่ในชุดเรียบๆ ผมบ๊อบ ใส่แว่น หน้าตาเหมือนครูมาก
“คุณมาสมัครเป็นแม่บ้านใช่มั๊ยครับ ?” อวัศยาอ้าปากจะแย้ง แต่ลิปดาไม่ฟัง “ดี !! ผมอยากให้คุณเริ่มงานวันนี้เลย เริ่มจากทำความสะอาดห้องนี้แล้วก็ล้างห้องน้ำ แล้วก็เคลียร์เฟอร์นิเจอร์ออกไปให้หมด ผมจะเอาเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้ามาวันพรุ่งนี้ โอเคมั๊ย ?”

“ไม่โอเคค่ะ เพราะฉันไม่ได้มาสมัครเป็นแม่บ้าน”
“อ้าวววววว..แล้ว ...”
อวัศยาส่งใบสมัครให้ “ฉันมาสมัครเป็นมาร์เก็ตติ้งค่ะ” ลิปดารับใบสมัครมาดูงงๆ หญิงสาวพูดต่อ “ฉันได้ข่าวจากเพื่อนที่อเมริกา เค้าเป็นเพื่อนของคุณที่บอสตัน เค้าบอกว่าคุณกลับมาเปิดบริษัทที่ไทย ฉันก็เลยมาสมัครงาน”


“แต่ผมยังไม่ได้เปิดรับมาร์เก็ตติ้ง”
อวัศยาสวน “แล้วฉันมาสมัครไม่ได้เหรอ ?” หือ ??? ลิปดาเหวอไป อวัศยาพูดต่อนิ่งๆ “ฉันติดตามการทำงานของคุณมานานแล้ว ด้วยผลการเรียนที่ยอดเยี่ยม เป็นคนไทยไม่กี่คนที่สอบ Chartered Financial Analyst ได้ระดับ 3 แถมยังทำคะแนนดีเยี่ยม ประวัติการทำงานก็โดดเด่น ทำยอดสูงติดระดับท๊อปไฟว์ คนแบบนี้กลับมาเปิดบริษัทที่ประเทศไทย ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะไม่อยากร่วมงานด้วย” เธอยื่นแฟ้มให้ ความเด็ดเดี่ยวของอวัศยาทำให้ ลิปดาอมยิ้ม..มองหญิงสาวด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปทันที
เขาเปิดอ่านรายละเอียดในใบสมัคร “ผลงานคุณก็โดดเด่น ไปสมัครที่ไหนก็ได้ ทำไหมคุณคิดจะมาเริ่มต้นกับผม” เขาชี้ให้ดู office “หุ้นตัวนี้มันเสี่ยงนะ ไม่กลัวเป็นแมงเม่าเหรอ”
“หุ้นตัวนี้ดูเหมือนเสี่ยง แต่ด้วยพื้นฐานต้องการ ‘การลงทุนระยะยาว’ หลังจากวิเคราะห์แล้ว..ดิฉันไม่กลัว และพร้อมเสี่ยงค่ะ …ดิฉันชื่ออวัศยา พร้อมเริ่มงานได้ทันที และในช่วงแรกที่คุณกำลังก่อร่างสร้างตัว ฉันยินดีจะทำทุกหน้าที่ ไม่ว่าจะทำความสะอาด ล้างห้องน้ำ หรือย้ายเฟอร์นิเจอร์”
ลิปดารู้สึกถูกชะตากับผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า “โอเค..ผมรับคุณเข้าทำงาน ผมอยากรู้เหมือนกันว่าคุณจะทำทุกอย่างได้จริงหรือเปล่า ?”
ลิปดามองอวัศยาแววตาท้าทาย อวัศยายิ้มรับนิดๆ ไม่ยอมแพ้

อวัศยาช่วยลิปดาทำความสะอาดออฟฟิศอย่างตั้งใจ ทั้งปัด กวาด เช็ด ถูก ล้างห้องน้ำ ขนขยะไปทิ้ง ขนเฟอร์นิเจอร์ออก หญิงสาวทำไม่บ่น ลิปดาลอบมองเก็บข้อมูลด้วยความประทับใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลาต่อมา รันยืนอยู่ในชุดทำงาน ดูแมนมาก ลิปดา ศยา ยืนปรึกษากันอยู่อีกมุม
“รันเป็นเพื่อนเรียนของฉันเอง ตอนนี้เป็นนักวิเคราะห์อยู่ที่บริษัทคู่แข่ง บริษัทเรายังไม่มีนักวิเคราะห์ฉันก็เลยชวนรันมาทำงานด้วยกัน .. ถ้าบอสเชื่อในมุมมองของฉันในการเลือกเจ้านาย บอสก็ควรเชื่อความสามารถในการเลือกเพื่อนร่วมงานของฉันเช่นกัน”
อวัศยาพูดด้วยความหนักแน่น ไม่ได้โอ้อวด ลิปดามองหน้าแล้วก็ยิ้ม.. “ยอมแพ้”
“คุณรันพร้อมเริ่มงานกับเราได้เมื่อไหร่?”

หลังจากรันเข้ามาเป็นพนักงานในบริษัท ออฟฟิศเริ่มดีขึ้น เป็นรูปเป็นร่าง มีเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้ามา .. อวัศยาเริ่มแต่งชุดทำงาน มีแม่บ้านมาทำงาน มีรัน และมีพนักงานอื่นๆมานั่ง หญิงสาวทำงานอย่างหนัก หาลูกค้าตั้งแต่เช้า ยันค่ำ
ลิปดาจะกลับบ้านยังเห็นอวัศยานั่งทำงาน “ยังไม่กลับเหรอคุณ”
“ฉันรอลูกค้าจากเยอรมันโทร.มา เรื่องแก้เอกสารนิดหน่อย บอสกลับไปเถอะ ฉันปิดออฟฟิศให้เอง”
ลิปดาพยักหน้า แล้วก็เดินออกไป แต่ในใจยังเป็นห่วง ลิปดาหันมามองอวัศยาที่นั่งอยู่คนเดียวในออฟฟิศด้วยความประทับใจ
หลังจากนั้น ยอดขายของนารากร พุ่ง ๆๆๆๆ เห็นพนักงานรับโทรศัพท์จากลูกค้ามากมายสายแทบไหม้ อวัศยา ลิปดา และ รัน ต่างทุ่มเททำงานหนัก ทั้งสามคนต้องประชุมดึก บางครั้งถึงเช้า อวัศยาหลับคาโต๊ะ ลิปดากำลังจะกลับ พอเห็นหญิงสาวหลับอยู่ ก็ชะงัก คิด เดินกลับมาเอาเสื้อคลุมให้ แล้วก็เดินมานั่งที่โซฟา ไม่ยอมกลับ หลับไปด้วยกัน บริษัทเริ่มขยายมากขึ้น จนกระทั่งมีพนักงานนั่งอัดแน่นในออฟฟิศ

..ตลอดเวลาที่ทำงานด้วยกัน ลิปดามองศยาด้วยความชื่นชมเพิ่มมากขึ้น....มากขึ้น...และมากขึ้นเรื่อยๆ

ลิปดา ศยา รัน และ พนักงานคนอื่นๆ ยืนอยู่ที่หน้าบริษัท พร้อมป้าย “นารากร” อันใหม่ที่ตึกใหม่ ลิปดาเปิดประตูเดินนำเข้าไป ศยา รัน พนักงานคนอื่นเดินเข้ามา
ตึกใหม่นี้คือตึกที่ใช้เป็นที่ตั้งบริษัทในปัจจุบันที่ใหญ่ เป็นทางการ และดูมั่นคง ต่างจากออฟฟิศแรกอย่างสิ้นเชิง
ลิปดามองด้วยความภูมิใจ หันมามองอวัศยาที่ยืนอยู่ข้างๆ “ศยา..ขอบคุณมากนะที่มั่นใจในตัวผมมาตลอด”
“การได้ทำงานกับคนเก่ง เป็นสิ่งที่ฉันปฎิเสธไม่ได้” อวัศยายิ้มนิ่งๆ แล้วก็เดินเข้าห้องทำงานตัวเองไป
ลิปดามองตามแล้วก็ยิ้ม...แววตาและรอยยิ้มนี้บ่งบอกว่าลิปดารู้สึกดีกับศยามาก..มากจนเกินคำว่ารักไปแล้ว
“Behind successful man there’s a great woman.” (เบื้องหลังความสำเร็จของผู้ชาย มักมีผู้หญิงเก่งอยู่เคียงข้างตรงนั้นเสมอ)

ลิปดานั่งอยู่ที่เดิม..บ่นๆกับตัวเอง “เพราะมีคุณผมถึงมีวันนี้”
ภาพในความนึกคิดของลิปดาคืออวัศยาในมุมเท่ๆ ทะมัดทะแมง ทันใดนั้นก็ตามด้วย ภาพตอนที่หญิงสาวเริ่มมีมุมกุ๊กกิ๊กๆ ส่งสายตาให้ปราณนต์
“ฉันอาจจะมีหัวใจแต่ไม่ได้เอาไว้รักบอส”
ลิปดาหน้าเครียด...ความหวาดหวั่นปรากฏเห็นได้ชัด “คุณคิดอะไรอยู่นะศยา”

อวัศยาหน้าเศร้า..เก็บโทรศัพท์แชทใส่กล่อง แล้วก็ปิดฝา ยัดใส่ตู้หันหลังไม่มองอีกเลย หญิงสาวคุยโทรศัพท์กับรัน “ฉันจะไม่แชทกับปราณนต์อีกแล้วรัน มันจบแล้ว”
อวัศยาดับไฟทั้งห้องเดินมาจุดเทียนที่วางอยู่ตามจุดต่างๆ กะจะเศร้าให้ตายไปเลย
“แกทำอะไรลงไป ?” รันถาม
“ฉันลบบัญชีของ “แอบรัก” ทิ้งไปแล้ว นับจากนี้ต่อไป จะไม่มีแอบรักอีกแล้ว”
อวัศยาเดินมารินเครื่องดื่มสีสดเหมือนจะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ รินใส่แก้วหรู แล้วถือมาวางไว้ที่ริมหน้าต่าง พร้อมกับเอนตัวลงนอน..กะเศร้าให้เต็มที่
หญิงสาวคุยโทรศัพท์กับรันมาตั้งแต่ 10 นาทีที่แล้ว “ฉันจะไม่คุยกับปราณนต์ในนามของแอบรักอีกแล้ว..ความสุขของฉัน จบแล้ว” อวัศยาพูดด้วยความเศร้า
หญิงสาวนั่งเอนพิงโซฟา แสงไฟสลัวๆ เทียนเต็มห้อง เพลงอกหักดังเข้ามา เธอยกเครื่องดื่มดื่มแล้วก็สำลักเพราะขม แต่ก็ยังพยายามจะเศร้าต่อ ทันใดนั้นเสียงออดก็ดังขึ้น ปิ๊งป่อง !!!!
อวัศยาชะงัก คิด “ใคร?” แต่ยังไม่ลุก เสียงออดกดรัว ปิ๊งป่อง ๆๆๆๆๆ !!! จนความเศร้าในห้องกระจายหายไปหมด หญิงสาวหงุดหงิด “โอ้ยยยยยยย จะกดอะไรนักหนา ต้องเป็นบอสแน่ๆ !!”
อวัศยาเดินมาที่ประตู แล้วก็ส่องตาแมว “ยายอรุณ” ยืนอยู่หน้าห้อง พร้อมของมากมายที่กองอยู่ ทั้งชะลอม กระเป๋า เธอตกใจหน้าเสีย “ยายยยยยยยมา !!!!” ฉิบหายแล้ว..เธอมองดูห้องที่กำลังเซ็ทถ่ายมิวสิค แล้วก็หน้าตาเลิ่กลั่ก “ให้ยายเห็นห้องในสภาพนี้ไม่ได้ เป็นเรื่องแน่ๆ”
อวัศยารีบวิ่งไปเก็บเทียน แต่ด้วยความมืดก็เตะขาเก้าอี้พลั่ก “โอ้ยย” ร้องแล้วก็ต้องรีบปิดปาก เธอกระเผลกๆ เดินไปเปิดไฟก่อนเป็นอันดับแรก

หน้าห้อง อรุณยืนอยู่หน้าห้อง..กดกริ่งอีก แปลกใจทำไมในห้องเงียบๆ “ศยาหายไปไหนของมันนะ”
อรุณกดออดอีกที ในห้อง อวัศยารีบเก็บเทียน ดับเทียน บางอันรีบยกเก็บน้ำตาเทียนหยดใส่เท้าอีก จะร้องก็ร้องไม่ได้ ต้องกระเผกๆไปเก็บเทียน
อรุณยืนสักพักก็หยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก
ในห้องเห็นว่าโทรศัพท์ศยาปิดเครื่อง อวัศยายังวิ่งเก็บของในห้อง รวบเครื่องดื่มแก้วไปเททิ้ง พอกลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งขึ้นมาก็ต้องเอาสเปรย์มาฉีด
หน้าห้องอรุณวางสาย “ปิดเครื่อง” อรุณคิดๆ เอาไงดี...ด้านหลังเห็นลิปดาเดินมา..ลิปดาจะไปห้องตัวเอง แล้วก็สะดุดเห็นอรุณยืนอยู่ ลิปดามองด้วยความสงสัย
อวัศยาเก็บทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ตั้งสติ ถอนลมหายใจออกมายาวๆ แล้วก็ชะงักกึก พ่นลมหายใจพร้อมกับทดสอบกลิ่นอีกที “อี๊ จิบไปแค่ทีสองทีเอง กลิ่นฟุ้งเลย”
หญิงสาวรีบวิ่งไปป้วนปาก และหยิบลูกอมมาอม พร้อมกับทดสอบกลิ่นปากอีกที .. มั่นใจ เธอรีบวิ่งมาที่ประตู แล้วก็ปั้นหน้ายิ้ม และเปิดประตูผั้วะ “สวัสดีจ้ะยาย !!!!”
อวัศยาชะงักกึก...หน้าห้องว่างเปล่า ไม่มีใครยืนอยู่เลย เอ้ยยยยยยย !! เธอรีบวิ่งออกมามองซ้ายมองขวา วิ่งเข้าห้องเปิดมาใหม่ ก็ไม่เห็นใครอยู่ดี “ยายหายไปไหน ? ยาย.ยาย.. ยายยยยยยยย !!!”

อวัศยาเดินเข้ามาในห้อง หยิบโทรศัพท์มือถือมากดโทร.ออก .. พลางเดินออกจากห้องด้วยความแปลกใจ ร้อนใจ กดมือถือโทรหายายไปด้วย แต่ยายไม่รับสาย เธอวางสายตะโกนเรียก “ยาย ยาย ยาย!!”
อวัศยาแปลกใจ คิดทำไงดี .. “ยายหายไปไหนเนี่ย ???”
ประตูลิฟท์เปิด ติ๊ง!!

แก้วน้ำวางบนโต๊ะในห้องลิปดา .. ลิปดาหันมาพูดกับแขกผู้มาเยือน “น้ำครับ คุณยาย”
อรุณนั่งอยู่ มองลิปดาพิจารณา ลิปดายิ้มแหะๆ “คุณเป็นเจ้านายศยาจริงๆเหรอ ?”
“ครับ”
อรุณทำเข้ม “ตอบดังๆ !!” ลิปดาสะดุ้ง..โหดุจัง แล้วอรุณก็พูดต่อ..เสียงอ่อนลง พร้อมกับยิ้มๆ “..... ฉันหูตึง !!”
ลิปดาอึ้ง..หือ ?? .. ยายเล่นมุกอ่ะ
“แก่แล้วก็อย่างเนี้ย หย่อนทู๊กอย่าง...หู “ตึง” อย่างเดียว ไม่รู้จะตึงทำไม นินทาคนข้างบ้านลำบากมาก นินทาทีได้ยินสามบ้านแปดบ้าน เซ็งสุดๆ .. เอ๊า! มองอยู่ได้..ตอบมาสิ คุณเป็นเจ้านายศยาจริงๆเหรอ?”
“จริงครับ !!”
อรุณมองตั้งแต่หัวจรดเท้า “นี่ถ้ายายรู้ว่าศยามีเจ้านายหน้าตาแบบนี้ .. “
ลิปดาแทรก “จะไม่ให้ทำงานด้วย ?”
อรุณยิ้มกว้าง “เปล่า ยายจะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆ หล่อดี ยายชอบ ต๊ายยยยย หัวเราะที โลกหยุดหมุน .. น่ารักนะเนี่ย มีเมียหรือยัง ?”
ลิปดาฮา ปล่อยกร๊ากกกก ออกมา “โห คุณยายแรงมากครับ !”
“แหม...ยายก็ถามเผื่อลูก เผื่อหลาน ถ้าโสดจะได้แนะนำกันไป”
ลิปดามองอรุณแล้วก็ขำๆ นึกถึงอวัศยา “คุณยายนี่แอบฮานะครับเนี่ย ศยาน่าจะเอาดีเอ็นเอ “ความฮา” ของคุณยายมาบ้าง”
“โอ้ยยยย รายนั้นน่ะ เค้าเป็นคนคิดเยอะ คิดมาก คิดละเอียดดดด ละเอียดจนหาผัวไม่ได้ !!”
ลิปดาปล่อยกร๊ากกกกกกกก อย่างถูกอกถูกใจ

อวัศยาจามเพราะโดนนินทา เธอหยิบทิชชูมาเช็ดจมูก รปภ.เดินออกมาจากห้องวงจรปิด
อวัศยาหันไปเห็น รีบเดินเข้ามาถาม“เชคกล้องวงจรปิดแล้วเป็นยังไงบ้างคะ ? เห็นยายฉันมั๊ย ? ตกลงยายอยู่ไหน ?”
“เห็นครับ ? เอ่อ..แต่คุณยายอยู่ที่ไหนไม่รู้ครับ รู้แต่คนที่พาคุณยายไปครับ”
“หะ ??? มีคนพายายฉันไป ?? เฮ้ยยย ... ใคร ???” หญิงสาวเหวอ !!

ลิปดา กับ อรุณ นั่งเม้ากันอย่างเมามัน .. มีน้ำหวาน ขนมกรุบกรอบ ถั่วถุง วางอยู่เกลื่อนโต๊ะ เม้าไปกินไปอย่างเพลิน
ลิปดาหัวเราะร่วนนนนนนน “ศยาเนี่ยนะครับเคยประกวดเทพี !!!”
“อือออออ !! เวทีประจำตำบล ที่ประกวดเพราะศยามันมีปมด้อย !!”
“คนเก่งอย่างศยาเนี่ยนะครับมีปมด้อย!!”
“มีสิคู๊นน..ยายจะเล่าให้ฟังเรื่องมันมีอยู่ว่า” ลิปดาตั้งใจฟัง ”เด็กๆศยามันขี้เหร่มากกกกกกกกกก ตัวดำ ผมหยิก ฟันเหยิน .. เดินมานี่ฟันพุ่งมาก่อนเลย เมื่อก่อนฉันไม่ได้เรียกศยานะ แต่ฉันเรียก “เหยินน้อย”
“เหยินน้อย!” ลิปดาหัวเราะอย่างเอ็นดู “นี่ผมนึกภาพไม่ออกเลยนะครับเนี่ย แล้วเรื่องประกวดเป็นยังไงบ้างครับ”
“นางเต็มที่มาก เก็บตัว ขัดผิว ยืดผม ตั้งใจจะลบคำสบประมาทให้ได้เชื่อไหม แค่ศยาก้าวขึ้นเวทีปุ๊บ .. คนดูกรี๊ดดดดดด”
“สวยมาก !!”
“เปล่า .. ผ้าถุงหลุด !!!” ลิปดาหัวเราะ “ดีนะที่ศยาจับชายผ้าถุงไว้ทัน ไม่งั้นได้ฮากันทั้งงาน”
“แล้วผลประกวดเป็นยังไงครับ”
“ตก…”
“ตกรอบ ?”
“เปล่า …ตกเวที !!! ยังไม่ทันประกาศผล ..ตกเวที ขาเดี้ยง ไม่ได้ประกวดต่อ”
ลิปดาหัวเราะก๊าก “ไอ้เรื่องโก๊ะๆเนี้ยต้องยกให้ศยา เรื่องนี้ศยาเขาแน่นอนจริงๆ....แล้วตกลงงานประกวดจบยังไงครับ ?”
“ขาหัก คนทั้งหมู่บ้านขำกันใหญ่ ศยาเลยคิดว่าความสวยไม่ใช่ทางของมัน มันเลยมุ่งเรียนๆๆๆ แล้วก็ทำงานๆๆๆ ดัดฟัน ลดความอ้วน สวยขึ้น ดูดีขึ้น แต่ก็ยังไม่สนใจผู้ชาย”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/2 วันที่ 13 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ