อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/3 วันที่ 14 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/3 วันที่ 14 ม.ค. 58

“ขาหัก คนทั้งหมู่บ้านขำกันใหญ่ ศยาเลยคิดว่าความสวยไม่ใช่ทางของมัน มันเลยมุ่งเรียนๆๆๆ แล้วก็ทำงานๆๆๆ ดัดฟัน ลดความอ้วน สวยขึ้น ดูดีขึ้น แต่ก็ยังไม่สนใจผู้ชาย”
ลิปดาฟังแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย “อือๆๆ”

“จนยายเครียดว่าชาตินี้นังเหยินน้อยของยายจะหาผัวได้ไหม ที่ยายมาครั้งเนี้ย! ก็ว่าจะมาคุยกับศยาเรื่อง “แต่งงาน” นี่แหละ!!”
ตึ่งงงง!! ลิปดาชะงักกึก.. “แต่งงาน??” ลิปดาหันมา อ้าปากจะถาม แต่....
เสียงออด ติ๊งต่อง!! ขัดจังหวะ ยายหันขวับไปทางประตู



ประตูห้องเปิดออก..เห็นอวัศยายืนหน้าเหวี่ยงอยู่ ตึ่งงงง !!
“บอสลักพาตัวยายฉันมาทำไม !?!”
ลิปดายิ้มจะอธิบาย อรุณโผล่ออกมาจากด้านหลังลิปดาตอบเอง “พ่อลิปไม่ได้ลัก..แต่ยายเต็มใจมาเอง”
อวัศยาขมวดคิ้วงง... “หือ?”

ตอนนั้น อรุณยืนรออยู่หน้าห้องศยา .. กดอีกที ประตูก็ยังไม่เปิด
ด้านหลังลิปดาเดินมาเห็นอรุณก็มองด้วยความแปลกใจก่อนจะเดินเข้ามาหา “คุณยายมาหาศยาเหรอครับ ?” อรุณไม่หัน เพราะไม่ได้ยิน ลิปดาเร่งเสียงดังพอควร “คุณยายมาหาศยาเหรอครับ !?!”
ยายอรุณหันมา “อือ..คุณรู้จักหลานฉันด้วยเหรอ ?”
“รู้จักครับ..ผมชื่อลิปดาเป็นเจ้านายของศยาน่ะครับ ..”
“อ๋ออออ เจ้านายยย..นี่ดีเลย ฉันกดออดตั้งนานแล้วยังไม่เห็นเปิดสักที สงสัยจะไม่อยู่ ฉันขอไปนั่งรอที่ห้องคุณก่อนได้มั๊ย ?” ยายอรุณยิ้ม
อรุณยิ้มแฉ่ง อวัศยายืนอยู่ข้างๆ เหล่ๆยาย “แหม่..ทำอะไรไม่คิดถึงหน้าหลานเลยนะ..ดีที่เป็นบอส ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น อยู่ๆขอไปห้องเค้า..อายตายเลย”
“เฮ่อ นิดๆหน่อยๆก็อาย มัวแต่อาย ถึงได้อยู่เป็นโสดมาจนป่านนี้ .. เค้าเรียกว่า “โสดไม่ปรึกษาสังขาร” !!!”
ลิปดาปล่อยกร๊ากกกกก...อรุณขำคิกคัก สองคนหันมา ตีมือกัน Hi five
อวัศยางง!!สนิทกันงิ๊ “โห ตีมือ..หนิดหนมไปนะ .. ปกติยายไม่ซี้กับคนแปลกหน้าง่ายๆ บอสใส่ยาอะไรให้ยายฉันกินหรือเปล่าเนี่ย ?”
“ผมไม่ได้ใช้ “ยา” แค่เม้าเรื่อง “ศยา” ก็ซี้กันแล้ว”
อวัศยางง ชี้หน้าตัวเอง “เม้าฉัน ? ยายนินทา “หนู” ให้บอสฟังเหรอ?”
“.. “หนู” !!! นี่คุณแทนตัวเองว่า “หนู” กับยายเหรอ.. น่าร๊อกอ่ะ” ลิปดากับอรุณขำออกมาพร้อมกัน ตีมือกันอีกรอบ !!
อวัศยาอยากจะบ้า!! หญิงสาวหน้าหงิก เดินตรงไปคว้ากระเป๋ากับชลอม และจูงมือยาย “หมดเวลาเล่นแล้วค่ะ กลับห้อง!!”
“พ่อลิป .. วันหลังยายมาเที่ยวที่ห้องอีกนะ มีเรื่องเล่าให้ฟังอีกเย้อออเลย”
“ยินดีต้อนรับครับคุณยาย”
ก่อนไปยายอรุณ Hi Five กับลิปดาอีกที ลิปดาหันจะ Hi Five กับอวัศยา แต่หน้าวีนของเธอ ทำเอาลิปดาเบรกเอี๊ยดดด!! ลิปดาเปลี่ยนท่าจาก Hi Five เป็น Bye Bye ยิ้มกว้าง ล้ออวัศยา หญิงสาวสะบัดหน้าพรึ่บ!!พายายเดินออกไป
ลิปดาตะโกนไล่หลัง “ฝันดีนะเหยินน้อย”
อวัศยาสะดุดกึก ยายขำกร้ากกกก เธอหันมองหน้ายาย “ยาย!!!เม้าหนูเรื่องนี้อีกแล้วนะ”
“อ้าววว เรื่องนี้มันระดับตำนาน ไม่เล่าไม่ได้ !!”
อวัศยาส่ายหน้าลากยายและหอบสัมภาระดูทุกลักทุเลเดินไปตามทาง
ลิปดามองอวัศยาขำๆ อารมณ์ดี๊ดี..แล้วก็ชะงักกึก “เออ ลืมถามเรื่องแต่งงานไปเลย !!”
ลิปดากังวลกับ หัวข้อ "แต่งงาน" ของยายอรุณที่ทิ้งเป็นปริศนาไว้

อวัศยาโวยเสียงดังตรงหน้ายายอรุณที่นั่งหน้ายิ้มแป้นแล้นอยู่ “ยายจะให้หนูแต่งงาน !!!”
“ใช่! ยายคัดคนดีที่สุดในอำเภอมาให้เลือก ดังนี้ !”
ยายอรุณหันไปหยิบรูปถ่าย 5 ใบจากในกระเป๋า !! ชูให้ศยาดู
“คนที่ 1” ยายชูรูปชายวัย 50 กว่า “เสี่ยหมง เจ้าของเงินกู้รายใหญ่ที่สุดในอำเภอ หม้าย เมียตาย ไม่มีลูก ถ้าได้เป็นผัว สบายไปสามชาติ!”
ศยาส่ายหัว no. no.
ยายอรุณชูรูปใบที่ 2 นายตำรวจใหญ่ “คนที่ 2 พันตำรวจเอกประจักษ์ ตำรวจตงฉิน ประวัติดี มีระเบียบ ลูกน้องเกรงขาม โจรยำเกรง ได้คนนี้ชีวิตตรงเป็นไม้บรรทัดแบบที่เราปลื้มแน่นอน!”
ศยาหน้าหงิก เอาแขนมาไขว้เป็นเครื่องหมายกากบาท “ไม่”
อรุณเซ็งเปลี่ยนรูป “คนที่ 3” ชูรูปนายอำเภอหนุ่มใส่แว่นหน้าตาเจี๋ยมเจี้ยม “นายอำเภอวันชัย เพื่อนแกสมัยเรียนป.1 ตอนนี้ได้ดิบได้ดีเป็นนายอำเภอของบ้านเรา”
ศยาไขว้แขนอีก “ไม่”
อรุณหยิบรูปต่อไป ชูรูปหนุ่มมาดเท่ห์แต่งตัวเป็นนักเลงคนรวยบ้านนอก “คนที่ 4 มะเดี่ยวศักดิ์ ลูกชายกำนัน ถ้าแกแต่งกับคนนี้ รับรองแกไม่ต้องกลัวโดนใครรังแก”
ศยาไขว้แขน “ไม่”
อรุณไม่ยอมแพ้หยิบมาอีกรูป “คนที่ 5” ชูรูปชายหนุ่มในชุดขาว “ทิดจืด บวชเรียนมาตั้งแต่เด็ก จบเปรียญธรรม 6 ประโยค...”
ศยาไขว้แขนเลยไม่ต้องรอฟังจบ “ไม่”
“ไม่ค่ะยาย !! หนูไม่แต่งกับใครทั้งนั้น”
“แต่เราแก่แล้วนะศยา !”
ศยาเซ็ง “หนูรู้ !! ยายไม่ต้องย้ำ”
“ถ้ารู้ ..ก็รีบแต่งงานมีลูก ก่อนมดลูกจะฟ่อ”
“ฟ่อก็ช่าง หนูไม่ได้อยากมีลูก หนูอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้ก็มีความสุขอยู่แล้ว”
ยายปั้นดราม่าใส่เลย “.. ใช่สิ..เรามีความสุข …แล้วยายล่ะ เคยคิดไหมว่ายายจะรู้สึกยังไง ยายอายุก็มากแล้ว จะตายวันตายพรุ่งเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ญาติฝ่ายอื่นเราก็ไม่มี ถ้าไม่มียาย เราก็ต้องอยู่ตัวคนเดียว แล้วยายจะนอนตายตาหลับได้ยังไง” อรุณเล่นบทโศก อวัศยาหน้าเสีย..เครียด “ไม่รู้หล่ะ ถ้าศยาไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ยายหามาให้ ยายก็จะไม่กลับ !! และยายก็จะหาผู้ชายมาแต่งกับเราให้ได้ !!”
“ห๊ะ? เอาจริงเหรอยาย”
“จริง.. ไม่งั้นยายนอนตายตาไม่หลับ !! ว่ายังไง ดูสิ..” ยายเลื่อนรูปทั้ง 5 หนุ่มมาตรงหน้า “จะแต่งหรือไม่แต่ง ?”
อวัศยามองรูปแล้วเครียด “หนูแต่งกับผู้ชายที่ยายเลือกให้ไม่ได้ !”
“ทำไมแกถึงแต่งไม่ได้ ?”
อวัศยาคิดๆๆๆ แล้วก็โพล่งออกมา “หนูแต่งไม่ได้...เพราะหนูมีแฟนแล้ว !”
อรุณเหวอ “ห๊ะ? มีแฟนแล้ว?” ศยาพยักหน้า “มีตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วเค้าเป็นใคร?

เช้าวันต่อมา ที่ร้านกาแฟ รันโวยวายเสียงดัง “โนว !! ไม่ใช่ฉัน !!”
อวัศยาลุกขึ้นอุดปากรัน ทุกคนในร้านหันขวับมามอง “เอ่อ..ขอโทษนะคะ..ไม่มีอะไรค่ะ”
รันดิ้นเอามือศยาที่อุดปากออก “แกปลุกฉันมาตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะบอกว่า ฉันต้องเล่นละครเป็นแฟนแกเพื่อตบตายายสุดที่รัก คำตอบคือ NO way ศยาดูปากศรัญญูนะคะ NO way หัวเด็ดตีนขาดฉันก็ไม่ทำ แกจะให้ฉันข้ามสปีชี่ส์ไปเป็นแฟนชะนี ฉันทำไม่ได้!”
“แต่ฉันไม่มีใครแล้ว ถ้าฉันไม่หาแฟนกำมะลอมาหลอกยาย เรื่องนี้ไม่จบ ฉันต้องโดนจับแต่งงานกับใครสักคนที่ยายหามาให้แน่ๆ!”
อวัศยาเครียด รันเห็นใจ ช่วยคิด “ฉันว่าเธอไปจ้างมืออาชีพดีกว่า พวกนายแบบ หรือ พวกตัวประกอบหล่อๆ อย่างน้อยก็แน่ใจว่า Acting เริ่ด รับรองยายแกจับไม่ได้ว่าแก Fake”
“ยายจับได้แน่นอน เพราะฉันไม่อิน ถ้าฉันต้องเล่นเป็นแฟนกับคนที่ฉันไม่รู้จัก ไม่ชอบ ไม่ปลื้ม!! แป๊บเดียวยายก็ดูออกแล้วว่ามันไม่จริง !!”
“ถ้าอย่างนั้นแกก็ต้องเอาคนที่แกรู้จัก แกชอบ แกปลื้ม มาเล่นละครเป็นแฟน..และคนนั้นก็คือ..”
รันหันมา อวัศยาฉุกคิด..แล้วก็พูดออกมาพร้อมกัน “ปราณนต์ ....”
รันพยักหน้า“คนนี้แหละใช่ที่สุด”
“แต่ฉัน..เลิกแชทกับเค้าไปแล้ว ฉันปิดบัญชี แล้วก็ทิ้งซิมโทรศัพท์ ฉันเป็นแอบรักต่อไปไม่ได้อีกแล้ว”
“ฉันก็ไม่ได้ให้แกไปขอความช่วยเหลือเค้าในฐานะ “แอบรัก” แต่ไปในฐานะ “อวัศยา” ผู้หญิงตัวเป็นๆบนโลกแห่งความจริง ถ้าปราณนต์ยอมช่วยก็เท่ากับแกได้ "สองเด้ง" หนึ่ง แกรอดตัวจากการแต่งงาน,และสอง แกได้พัฒนาความสัมพันธ์กับปราณนต์แบบปกติมนุษย์ไม่ต้องแอบอยู่หลังยัยแอบรัก”
“แล้วถ้า..เค้าไม่ยอมช่วยฉัน ฉันไม่หน้าแหกเหรอ ?”
“แหก !! แต่.. แกมีทางเลือกแค่สองทาง หนึ่ง..แต่งกับคนที่ยายแกหามาให้ สอง..เสี่ยงขอความช่วยเหลือจากปราณนต์ จะไปทางไหนก็เลือกเอาเอง !!”
อวัศยาคิดหนักกับคำพูดของรัน..ความจริงในใจมันเรียกร้อง แต่จะทำยังไง ใจมันยังไม่กล้า!!

ปราณนต์นอนหลับอยู่ที่ส่วนห้องพักติดที่ติดกับห้องคนไข้ โทรศัพท์มือถือคาอยู่ที่มือปราณนต์ เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น ปราณนต์สะดุ้งตื่น ปราณนต์หัวฟู รีบเอาโทรศัพท์มาดู “คุณแอบรัก”
ที่หน้าจอขึ้นชื่อพริบพราว....ส่งข้อความมาว่า "แม่นายเป็นไงบ้าง"
ปราณนต์แอบถอนใจผิดหวังเล็กๆที่ไม่ใช่แอบรัก
ปราณนต์มองผ่านประตูเห็นพี่ปุ้มป้อนข้าวให้แม่ปริมอยู่
ปราณนต์พิมพ์ตอบกลับพริบพราวไป "แม่โอเคแล้ว .. ขอบคุณที่เป็นห่วง" ส่งสติ๊กเกอร์ แต้งกิ้ว ไป
พริบพราวใส่ชุดคลุมอาบน้ำ กำลังเช็ดผม ดูใสๆ น่ารัก หญิงสาวอมยิ้ม "ถ้านายต้องลางาน ฉันจะช่วยดูงานในส่วนของนายให้ในฐานะเพื่อนร่วมงาน ไม่ต้องห่วง "
ปราณนต์แปลกใจ "ใจดีจนน่ากลัวนะเนี่ย" ส่งสติ๊กเกอร์ ตกใจ
พริบพราว หน้างอ "หรือจะให้ใจร้าย ก็ได้นะ เรื่องนั้น ฉันถนัด" ส่งสติ๊กเกอร์ เดวิล
ปราณนต์หัวเราะเบาๆ "ไม่ดีกว่า สงบศึกดีแล้ว แต้งกิ้วมากนะ " ส่งสติ๊กเกอร์ โค้งคำนับอีกที
พริบพราวยิ้ม .... “ดีมาก ที่รู้ตัว ไปก่อนนะ เจอกันที่ออฟฟิศ” ส่งสติ๊กเกอร์ บาย! เธอรู้สึกดีที่ได้คุยกับปราณนต์โดยไม่รู้ตัว
ปราณนต์ยิ้มนิดๆ รู้สึกดีเช่นกัน ชายหนุ่มลุกเดินไปที่เตียงแม่
พี่ปุ้มแซว “นอนกำโทรศัพท์ทั้งคืน ติดแชทสาวป่ะเนี่ย !!”
ปราณนต์สะอึก “เอ่อ..เปล๊า! ก็แค่เชคงาน ไม่ได้ติดช๊ง ติดแชทสักหน่อย”
“แน่ะ หลบตา..โกหก! คุยกับใครบอกมา !”
“พอๆ พอแล้วปุ้ม แซวน้องอยู่ได้ ....ไปทำงานเถอะณนต์ ไม่ต้องห่วงแม่”
ปราณนต์อึกอักๆ เป็นห่วง พี่ปุ้มพูดอย่างรู้ใจ “ไปทำงานเหอะ พี่อยู่เอง ป้าเปรี้ยวกลับไปบ้าน เดี๋ยวแกก็มา..”
จังหวะนั้นเองป้าเปรี้ยวเปิดประตูเข้ามาพร้อมของ “มาแล้วจ้า...อ้าวณนต์!!! ดีเลย ป้านึกว่าจะกลับมาไม่ทันซะแล้ว อะนี่..” ป้าเปรี้ยวยื่นถุงขนมให้ปราณนต์ เป็นขนมไทยง่ายๆที่ทำเอง พลางพูดด้วยหน้าเก้อๆ ที่ต้องเอาของให้พริบพราว “ฝากให้หนูพราวหน่อย ขนมพวกนี้ป้าทำเอง เพิ่งทำสดๆเมื่อกี๊นี้เอง .. ขอบคุณที่เขาช่วยเราเมื่อคืน”
ปราณนต์รับกล่องขนมจากเปรี้ยว
พี่ปุ้มแซว “อูย ..หิมะจะตกเมืองไทย ขุ่นป้าทำขนมให้น้องพราว...เริ่มชอบน้องเค้าแล้วหล่ะสิ”
“คนช่วยเรา ..เราก็ต้องขอบคุณ ถึงฉันจะไม่ถูกชะตาแต่ฉันก็รู้จักแยกแยะเว้ย !”
ปราณนต์ยิ้ม “ดีแล้วครับ พราวน่าจะดีใจ .. ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ” ปราณนต์วางถุงขนม และเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือติดมือเข้าห้องน้ำไป
พี่ปุ้มเห็นน้องเมาท์ต่อ “แม่ดูดิ ขนาดเข้าห้องน้ำยังพกโทรศัพท์ติดตัวไปด้วย .. ปุ้มว่าณนต์มันต้องติดแชทสาวแน่ๆ”
“ติดแชทสาว ? .. ใคร สาวที่ไหน ?” ป้าเปรี้ยวถาม

ปราณนต์เดินเข้ามาในห้องน้ำ แล้วก็นึกได้ว่าลืมผ้าเช็ดตัว ปราณนต์เดินออกไปอีกที ขณะกำลังเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวก็ได้ยินป้าเปรี้ยวคุยกับพี่ปุ้ม
“เป็นคนดีหรือเปล่า ? บอกตามตรงนะ ป้าหล่ะเป็นห๊วง เป็นห่วง กลัวจะมาหลอกตาณนต์ !!”
ปราณนต์ชะงักกึก..เงี่ยหูฟัง
ป้าเปรี้ยวยังเม้าต่อ “ฉันยังจำได้เลย ตอนที่โดนยัยรุ้งทิ้ง ตาณนต์เสียใจอยู่ตั้งหลายเดือน แล้วนี่ถ้าไปช้ง ไปแชท กับผู้หญิงจริงๆ จะเชื่อใจได้ยังไงว่าเค้าจะไม่มาหลอก มาทำให้รัก แล้วก็ทิ้งไปอีกคน”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 8/3 วันที่ 14 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ