อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 14 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 14 ม.ค. 58

พริบพราวเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง หญิงสาวกำลังจะปิดประตู...ทันใดนั้นกระเป๋าอวัศยาก็แทรกเข้ามากั้นระหว่างประตูกับรถ..พริบพราวชะงักหันมา อวัศยายืนอยู่ข้างๆ รถ หน้าตานิ่งๆ แต่ดูมีพลังมาคุแผ่ซ่าน
“พี่ศยาทำหน้าแบบนี้..แสดงว่าคงรู้แล้วใช่มั๊ยคะ ว่าพรุ่งนี้..ณนต์ต้องไปหาลูกค้ากับพราว... สองต่อสอง”

อวัศยาชะงัก..”ฟีล” ได้ว่าในคำว่า “สองต่อสอง” มันมีอะไรบางอย่างแฝงอยู่ หญิงสาวเปิดประตูรถกว้าง ไม่วีน แต่รู้ว่าไม่พอใจ “เธอคิดจะทำอะไร ?”
พริบพราวลุกขึ้น ออกมาจากรถ เผชิญหน้า “แค่อยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง.. พราวแค่อยากรู้ว่า...ทำไมพี่ศยาจ้องเล่นงานพราวตั้งแต่วันแรกที่มาสมัครงาน ?”


อวัศยาในใจเต้นแรง แต่หน้ายังทำนิ่ง “ฉันไม่ได้จ้องเล่นงานเธอ !”
พริบพราวสวนกวนๆ “ก็อาจจะใช่ เพราะตอนแรกคนที่พี่ “จ้อง” คือปราณนต์” อวัศยาสะอึก แต่เก็บอาการ “แต่พราวดันมาทำให้พี่เสียจังหวะ..พราวเลยกลายเป็น “อะไรเอ่ยที่ต้องโดนกำจัด” ..” พริบพราวรุกไล่..อวัศยาเดินถอยมาก้าวสองก้าว “พี่ศยาไม่พอใจที่พราวสนิทสนมกับปราณนต์ และที่พยายามกลั่นแกล้งสารพัดก็เพราะ...หึง !! พี่ศยาชอบปราณนต์ใช่มั๊ยคะ !?!?” พริบพราวเชิด..มั่นใจว่าจับได้แน่ !!
อวัศยาใจสั่น แต่ด้วยสติที่แข็งแกร่ง เธอระเบิดหัวเราะออกมาอย่างขำขัน “ฮ่าๆๆๆๆ” พริบพราวชะงัก ขมวดคิ้ว “เฮ่อ..เด็กสมัยนี้..คงจะคิดได้แค่นี้จริงๆ พอต้องทำอะไรที่ขัดใจตัวเอง ไม่ถูกใจตัวเอง ก็โยนว่าโดนกลั่นแกล้ง” อวัศยาเดินรุกกลับ..พริบพราวเดินถอยงงๆ อวัศยาใส่ต่อ “ถ้าฉันชอบปราณนต์จริงๆ ฉันก็ไปจีบเค้าสิ ฉันจะมาแกล้งเธอทำไม? แกล้งเธอแล้วปราณนต์จะมาชอบฉันเหรอ? เธอกับเค้าไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย”
พริบพราวสะอึกเออก็จริง เธออึ้งๆไป คิดแก้เกมไม่ทัน อวัศยาลุยต่อ “แต่เธออยากจะคิดแบบนั้น ฉันก็ไม่ห้ามหรอกนะ ถ้าคิดแล้ว..ทำให้มีแรงฮึดไปหาลูกค้ามาได้เพิ่มแบบนี้ เชิญมโนไปได้ตามใจ.. ขอให้ได้ลูกค้าตามเป้าที่วางไว้แค่นั้นก็พอ !! เธอจะไปกับปราณนต์สองต่อสอง จะไปสักกี่วัน ไปทำอะไรกันบ้าง ฉันไม่สน” อวัศยาเชิดใส่ ทั้งที่ในใจเจ็บจี๊ด
พริบพราวมองอวัศยา “ได้ !! แล้วเรามาดูกัน..สองวันที่พราวอยู่กับณนต์ พี่ศยาจะสน..หรือไม่สน !!” หญิงสาวยิ้มที่มุมปากทิ้งท้าย แล้วหันหลังเดินกลับไปขึ้นรถ ปล่อยให้อวัศยายืนอยู่ที่เดิม หน้านิ่งแต่ในใจกรุ่นสุดๆ
“แล้วเธอจะไปสนทำไม นังเด็กนั่นมันก็ขู่ไปอย่างนั้นแหละ” รันเดินลู่ไปคุยโทรศัพท์ไป จริตตอนเดินยั่วยวนสุดๆ ข้างๆมีหนุ่มล่ำวิ่งเหงื่อซ่านอยู่อย่างเซกซี่ รันทิ้งหางตาใส่ตลอดเวลา “หรือถ้าเค้าสงสัยจริงๆ แต่ไม่มีหลักฐาน..มันก็ไม่มีประโยชน์”
อวัศยาอยู่ในห้องทำงาน เดินไปมาด้วยความร้อนใจ “แต่..เด็กนั่นพูดอย่างมั่นใจมากเลยนะ แถมยังขอตัวณนต์ไปทำงานด้วย ฉันว่า.. เด็กนั่นจะใช้ณนต์เป็นเครื่องมือบีบให้ฉันยอมรับว่าฉันกลั่นแกล้งเพราะฉันหึง!!”
รันเอ๊ะ! จับอะไรได้บางอย่าง รันรีบหยุดเครื่องออกกำลังกาย แล้วเดินออกมาคุยเสียงจริงจังขึ้น “แล้วแกหึงจริงๆหรือเปล่า ???” อวัศยาสะอึก รันรีบพูดต่อ “ที่แกจี๊ดๆแบบนี้ เพราะแกกลัวว่าถ้าเค้าสองคนไปอยู่ด้วยกันข้ามวันข้ามคืนแบบนี้ เด็กแกจะหวั่นไหวใจแตก .. สรุปแกหึงพริบพราวจริงๆใช่มั๊ย ?”
อวัศยาพยายามจะแก้ตัว “แต่ว่าเปล่า...”
“ฉันขอบอกว่า “สมควรที่จะหึง” !!!”
“อ้าววววว”
“ก็จริงนี่ พริบพราวทั้งสวย น่ารัก ทั้งอวบ ทั้งอึ๋ม จังหวะนางไม่เหวี่ยงก็น่ารักดี มีผู้ชายคนไหนบ้างที่จะไม่ชอบ เพราะฉะนั้น..แกก็สมควรแล้วที่จะกลัวเวลาที่เค้าสองคนอยู่ด้วยกัน สองต่อสอง !!”
อวัศยาหวั่นหนักขึ้นกว่าเดิม...เสียงรันดังอย่างต่อเนื่อง “ศยา..ถ้าเธอไม่อยากเสียปราณนต์ให้เด็กนั่น..ทางเดียวที่จะทำได้ก็คือ..ชุบชีวิตให้ “แอบรัก” !!”

ศยานั่งหน้าเครียดอยู่หน้าคอม..เสียงรันดังซ้อนกับภาพตอนพราวกับปราณนต์หัวร่อต่อกระซิก และพริบพราว
ตอนท้าทายที่ลานจอดรถ
“ถ้าปราณนต์รู้สึกดีกับแอบรักเหมือนที่เธอเล่าให้ฉันฟัง..แอบรักคือคนเดียวที่จะทำให้ปราณนต์รอดพ้นจากเสน่ห์อันร้อนแรงของพริบพราว”
อวัศยาตัดสินใจ..เอาวะ...หญิงสาวเปิดคอม..คลิกเข้าเน็ต “จะกลับมาแบบไหนดี ? .. แชตก็อันตรายเกินไป .. อีเมล !” เธอรีบเข้าไปในเมล..และคลิ๊กๆ ตั้งบัญชีผู้ใช้ใหม่ “ต้องตั้งชื่ออีเมลใหม่..ตั้งว่าอะไรดี ?”
เธอคิดๆๆๆ แล้วก็เหลือบไปเห็นภาพดอกไม้ “Love in a mist”
“Love in A mist ความรักกลางสายหมอก...”
หน้าจอคอม อวัศยาสร้างบัญชีใหม่ ตั้งชื่อว่า Love in a mist และเข้าไปที่เมล .. สร้างจดหมายใหม่ หญิงสาวคิดแล้วลงมือพิมพ์จดหมายด้วยความตั้งใจ “…. สวัสดีปราณนต์....ฉันกลับมาแล้ว”

ปราณนต์เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า..ข้างๆมีแฟ้มงานวางอยู่
“แม่จะกลับมาถึงบ้านประมาณกี่โมงนะพี่ปุ้ม”
“น่าจะเกือบเที่ยง “
“ทำไงดี..พรุ่งนี้ผมมีงานด่วนต้องไปต่างจังหวัดอาจจะต้องค้างด้วย”
“ได้ๆ พี่กับป้าดูแลแม่เอง น้องพราวเค้าจัดการจองรถของโรงพยาบาลให้เรียบร้อยแล้ว มีรถไปส่งถึงบ้าน ไม่ต้องห่วงนะ”
ปราณนต์โล่งอก “ครับ..มีอะไรฉุกเฉินพี่ปุ้มโทร.หาผมได้ตลอดนะ เสร็จงานแล้วจะรีบกลับ”
“จ้า...เดินทางปลอดภัยนะ”
“ขอบคุณคร้าบ” ปราณนต์วางสายไป..แล้วก็คิดถึงพริบพราว

พริบพราวเก็บกระเป๋าด้วยความคล่องแคล่ว เตรียมของไปอย่างครบถ้วน
เสียงข้อความเข้าดังขึ้น “ตรึ่ง” ! พริบพราวหันไปหยิบมาอ่าน..
“ขอบคุณมากสำหรับเรื่องรถพยาบาล..พรุ่งนี้เจอกันครับ”
พริบพราวยิ้มนิดๆ .. หญิงสาวคิด เหตุการณ์เมื่อกลางวันย้อนเข้ามา
“ถ้าคิดแล้ว..ทำให้มีแรงฮึดไปหาลูกค้ามาได้เพิ่มแบบนี้ เชิญมโนไปได้ตามใจ.. ขอให้ได้ลูกค้าตามเป้าที่วางไว้แค่นั้นก็พอ !! เธอจะไปกับปราณนต์สองต่อสอง จะไปสักกี่วัน ไปทำอะไรกันบ้าง ฉันไม่สน”
พริบพราวยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วกดส่งข้อความหาปราณนต์
“เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นการช่วยฉันมัดใจลูกค้าสามคนนี้ให้ได้ก็พอ !! See you!” เธอยิ้มพอใจ “พรุ่งนี้เดี๋ยวก็รู้ว่าคนอย่างอวัศยาจะสนหรือไม่สน !!”

เสียงข้อความเข้าดัง “ตรึ่ง” ปราณนต์หยิบมาเปิดอ่านแล้วก็ยิ้ม พร้อมกับพิมพ์ข้อความกลับไป “โอเค ^^”
ปราณนต์กดส่ง แล้วกด Back … Back จนมาเจอหน้าจอที่มีชื่อแอบรักอยู่..แต่ไม่มีรูปแล้ว..ปราณนต์คิดถึงแอบรัก คำพูดอวัศยาดังก้องในความคิด
“ถ้าเธอรู้สึกดีกับเค้าขนาดนั้น ฉันว่า..เค้าก็อาจจะรู้สึกดีไม่ต่างกับเธอ อีกไม่นานเดี๋ยวเค้าก็กลับมา”
ปราณนต์ส่ายหน้า..เหมือนไม่อยากจะหวัง..ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ไว้และหันไปเก็บเสื้อผ้าต่อ

อวัศยากดส่งเมลไป..ตึ่ง.. “เธอจะตอบฉันมั๊ยปราณนต์...”
หญิงสาวรอ..รอ..รอ..ทุกอย่างเงียบงัน..เธอลุ้นมาก ทันใดนั้นเสียงออดดังขึ้น อวัศยาสะดุ้ง ... เฮือกกกกก!!

ประตูห้องอวัศยาเปิดผั้วะออกมา..อรุณยืนหน้าจริงจัง ตึ่งงง !!
“ทำไมไม่บอกความจริงกับยายตั้งแต่แรก ??”
“ความจริงอะไรคะ ?”
“ความจริงที่เราแอบคบกับผู้ชายมาตั้งหลายปี คบกันแบบลับๆ ไม่ยอมบอกใคร ถ้าบอกว่าคบกับคนนี้ยายไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว..แถมยังสนับสนุนเต็มที่..บอกเลย..ถูกใจมาก”
“หือ ?? คนนี้ ? ยะ..ยายรู้แล้วเหรอคะว่า..แฟนหนู...เป็นใคร”
“รู้สิ..นี่ไง..แฟนเรา!!” อรุณหันไปจูงมือผู้ชายที่ยืนหลบอยู่ข้าง อรุณจูงมือชายคนนั้นออกมายืนต่อหน้าเธอ..เขาคือ “ลิปดา”
อวัศยาอ้าปากค้าง “บอสสสสสส !!!”
“ไฮ้...ฮันนี่ !!!” ลิปดายิ้มแฉ่ง
ห๊ะ ??? ศยาอึ้งเหวอ ???? อารายกันเนี่ย !!! ลิปดายิ้มแฉ่ง !!

อวัศยาลากลิปดาเข้าในครัว “บอส..นี่มันเกิดอะไรขึ้น ฉันไปเป็นแฟนกับบอส แล้วบอสมาเป็นแฟนฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ลิปดารีบจุ๊ปาก “เบาๆสิคุณ..เดี๋ยวก็แผนแตกกันพอดี”
“แผน ? แผนอะไร ?” หญิงสาวรอฟังด้วยความประหลาดใจ

เมื่อตอนกลางวัน ที่ร้านแจน
ลิปดาเหวอ “คุณยายหาผู้ชายมาให้ศยาเลือก 5 คน ? แล้วเค้าชอบใครหรือเปล่าครับ ?”
“ไม่ชอบ .. เพราะศยาบอกว่า..เค้ามีแฟนแล้ว”
ลิปดาหรี่ตา “หือ?” กอดอก.. “ไม่จริง” ลิปดารู้ว่าศยาโกหกแน่นอน
“ยายบอกให้พามาดูหน้าดูตัวก็กระบิดกระบวนบอกว่าไม่ว่าง งานยุ่ง ผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ จนยายเริ่มจะสงสัยแล้วว่าตกลง ศยามันมีแฟนหรือไม่มีแฟนกันแน่..” ลิปดาฟังแล้วคิด...รู้ทันทันที..อรุณหันมาถาม “คุณรู้หรือเปล่า ?”
“เอ่อ..คือ.. “ ลิปดามองยาย แล้วก็คิด.. แล้วก็ตัดสินใจ คลายมือออกจากการกอดอก ยื่นหน้ามาตอบ “.. ผม..รู้ครับ”
อรุณตาโต “เหรอ ? ตกลงมีหรือไม่มี”
“มีครับ ..”
“ใคร ?”
ลิปดามองหน้า....แล้วก็เอาวะ “แฟนศยาก็คือ ... ผมเอง”
“เอ้อ แล้วไป” อรุณนึกได้ หันขวับมา “ห๊ะ ??? ว่าไงนะ ???”
ลิปดาทำตาปริบๆ อรุณช็อค

อวัศยาหน้าอึ้ง “บอสคิดยังไง ถึงไปโกหกยายแบบนั้น ?”
“ข้อหนึ่ง...ผมรู้ว่าคุณไม่มีแฟนแน่นอน”
เธอหรี่ตา “ดูถูกกันเกินไป !”
“แล้วถูกมั๊ย ?”
หญิงสาวเม้มปาก...เถียงไม่ออก “ข้อสองเลย..”
“ข้อสอง..ผมไม่อยากเสียคุณไป..” อวัศยาชะงัก ลิปดารีบแก้ “คือ..ไม่อยากเสียพนักงานดีๆอย่างคุณไปแต่งงานกับผู้ชายอีก 5 คนที่คุณไม่น่าจะชอบ”
“แล้ว ?”
“ผมก็เลยตัดสินใจ..สวมรอยเป็นแฟนคุณซะเลย..เพราะไหนๆคุณก็โกหกยายไปแล้ว และคุณคงหาแฟนปลอมๆมาหลอกยายคุณไม่ได้แน่” อวัศยาจิกตา..อีบอสร้าย “คุณก็มีแฟนมาหลอกยาย ผมก็ไม่ต้องเสียคุณ .. เสียพนักงานดีๆอย่างคุณไปเรียกว่า วินวิน”
“แล้วยายก็เชื่อบอสเนี่ยนะ” หญิงสาวไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

อรุณนั่งกินข้าวกับศยาและลิปดา อรุณพูดเต็มปากเต็มคำ “ยายก็ไม่ค่อยจะเชื่อสักเท่าไหร่เรียกว่า 50 50 !!”
“อ้าววววว ! เมื่อกี๊ที่หน้าห้องยายยังบอกว่าสนับสนุนบอส ถูกใจมาก !!”
“สนับสนุนแต่ไม่เชื่อร้อยเปอร์เซนต์เพราะตอนที่เราอยู่กับพ่อลิป ยายไม่เห็นเราจะแสดงความรักอะไรออกมาเลย ยายสนับสนุนพ่อลิปให้เป็นแฟนเรา..แต่ณ.ตอนนี้ เวลานี้..ยายยังไม่เชื่อว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน !!”
ตึ่ง!! อวัศยากับลิปดาอึ้ง ! เอาไงดี ? .. หญิงสาวคิดแล้วก็พาดแขนมาโอบไหล่ลิปดาเลย อย่างแมนเล่นเอาลิปดางง แล้วเธอก็เอาหัวมาพิงไหล่ลิปดา พยายามสวีตสุดๆ
“ใครบอกว่าหนูไม่แสดงความรัก..หนู..” จะพูดว่ารักแต่มันไม่ออกจากปาก “ร..ร..” กัดลิ้นตัวเองสุดๆ “รักบอสจะตาย !!” ทั้งโอบ ทั้งกอด ทั้งอิงไหล่ เฟคสุดๆ “รักกันนะ รักกันรักกัน”
อวัศยาทำไปเพราะต้องการเอาตัวรอด...แต่ลิปดากลับใจเต้น ไม่เคยอยู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้..เขามองเธอที่มาอิงแอบอย่างใกล้ชิด แล้วก็ยิ้มมีความสุข..ลิปดาเอื้อมมือมาโอบอวัศยากลับ
“ใช่ครับ..เราสองคนรักกันมาก” มือลิปดาโอบมากอดอวัศยา หญิงสาวเริ่มตัวเกร็งๆ “แต่ศยาเค้าจะขี้อายน่ะครับ ไม่ค่อยกล้าแสดงออกต่อหน้าคนอื่น..จริงมั๊ยจ๊ะฮันนี่”
ลิปดามองหน้าอวัศยาแล้วก็ส่งตาหวาน เธอทำตาปริบๆ “หวานไปนะ” แล้วก็หันกลับมาที่ยาย ไม่กล้ามอง
ตานาน
“จริงจ้ะ..จริงๆแล้ว..ลับหลังคนอื่น..เราสองคนก็..สวีตกันมากเลยจ้ะ”
ลิปดามองอวัศยาเอาตัวรอดแล้วก็ยิ้ม..วูบนั้นก็เกิดความคิดบางอย่างว๊าบเข้ามา เขาพุ่งจมูกมาหอมแก้มเธอทันทีฟอด !! อวัศยาตกใจ “เฮ้ย !” หันมาแล้วก็ตบหน้าลิปดาอย่างแรงด้วยสัญชาติญาณเพี้ยะ!!
“โอ้ยยยย !!”
“ศยา !!” ยายร้อง
อวัศยาชะงักกึก !! หันมาทางยาย “ทำไงดี” อรุณอึ้งเหวอไป..
ลิปดาลูบแก้มป้อยๆ ฝืนทำพูดด้วยความร่าเริง “ศยาเค้า..หยอกผมเล่นนะครับ ปกติเราก็ชอบล้อเล่นกันแบบนี้บ่อยๆ”
อวัศยารีบเสริม “ใช่ค่ะ ล้อกันเล่นน่ะค่ะ” แล้วหันมาทำเป็นตบกันเล่นๆ “นี่แน่ะๆ ซ้ายขวา ซ้ายขวา แหะๆ สนุกจัง” เธอยิ้มร่าเริง แต่กัดฟัน พูดรอดไรฟันได้ยินกันสองคน “คราวหน้าถ้าบอสทำแบบนี้อีก ฉันจะเอาหัวจุ่มชามแกงจืด”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 14 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ