อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/5 วันที่ 15 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/5 วันที่ 15 ม.ค. 58

อวัศยาเครียด..ลิปดาปิดท้าย “เรื่องเฝ้าของก็ไม่ต้องห่วง ผมจองห้องส่วนตัวเอาไว้แล้ว เอาของเก็บไว้ในห้องได้ รับรองไม่หาย คุณจะได้เล่นกับคุณยายได้อย่างเต็มที่!!” ลิปดาย้ำ ดักคอ หน้ากวนๆ อวัศยาเหล่ๆ รู้ทันว่าโดนบอสดักทาง..
ลิปดาหันไปทางอรุณ “เรารีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันดีกว่าครับคุณยาย..จะได้มีเวลาเล่นนานๆ”

ลิปดาจูงมือพาอรุณไปด้วยความคึกคัก ทิ้งให้อวัศยายืนอยู่ที่เดิมหน้าเซ็งเล็กๆ .. ในใจห่วงปราณนต์

อวัศยาเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด หญิงสาวอยู่ในชุดเตรียมเล่นน้ำเป็นชุดน่ารักๆ สดใส ต่างจากอวัศยาคนเดิมอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวหน้ายังแอบเซ็งเบาๆ
อรุณอยู่ในชุดพร้อมลุยไม่ต่างกัน อรุณเห็นอวัศยาแล้วก็ชอบใจ “เออ แต่งตัวแบบนี้มันค่อยน่ารักหน่อย ลิปเอ๊ย!”


ลิปดาที่อยู่นอกห้องขานรับ “ครับ”
“พ่อลิปมาดูนี่เร็ว ดูสิว่าหลานยายน่ารักหรือเปล่า ?”
อวัศยาเขินๆที่ยายขายของ “ยายยยยยย ...”
ลิปดาเดินเข้ามาในชุดพร้อมเล่น เป็นกางเกงเซิร์ฟเท่ๆ และเปลือยท่อนบน โอ้ววววว !! แผงอกแน่นเปรี้ยะ โอโม่มาก ลิปดามองอวัศยาแล้วก็อึ้ง...น่ารักอ่ะ
อวัศยาอึ้งกว่า เธอยืนช็อคตาค้าง เมื่อเห็นความล่ำของบอส
“ไงพ่อลิป..หลานยายน่ารักมั๊ย ?”
“น่ารักสิครับ ไม่น่ารักผมจะรักได้ไง ..” ลิปดาหยอดจริงๆจากใจ
ฮิ้ววววววว..อรุณยิ้มเขินแทนหลาน อวัศยาไม่ได้ยิน เพราะยังอึ้งกับซิกซ์แพคของลิปดา
อรุณเห็นหลานนิ่งก็เรียก “ศยา !! ศยา !”
อวัศยารู้สึกตัว “คะ ??”
“พ่อลิปเค้าชมว่าน่ารัก ได้ยินหรือเปล่า”
อวัศยามองหน้าลิปดางงๆ แล้วก็รีบรับไปก่อน “อ๋อ..ได้ยินค่ะ..แต่บอสเค้าก็ชมหนูบ่อยๆ หนูชินแล้วค่ะ” แล้วก็ยิ้มกลบเกลื่อนแหะๆ
“ใช่ครับ..ผมชมเค้าบ๊อยบ่อย..ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง แต่ส่วนมากจะไม่รู้ตัว” ศยาหันขวับมามองหน้าลิปดางงๆ ลิปดามองตอบและพูดต่อ “และวันนี้คุณจะน่ารักมากยิ่งขึ้น...ถ้าถอดแว่นเล่นน้ำ !!”
ลิปดาถอดแว่นออกให้ หญิงสาวโวยวาย “บอสสสสส..ถอดแว่นแล้วฉันเห็นไม่ชัด เอาแว่นคืนมา เดี๋ยวฉันเดินตกน้ำขึ้นมาจะทำยังไง” เธอเอามือคว้าจะเอาแว่นคืน
“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า..เดี๋ยวผมดูแลคุณเอง” ลิปดาจับมือศยาที่พยายามคว้าแว่นไปมาเอาไปกุมไว้อย่างอบอุ่น วูบนั้นอวัศยาชะงักนิดๆ..รู้สึกเหมือนมีไฟชอตเบาๆที่ฝ่ามือ...ลิปดายิ้มอบอุ่น แล้วก็เดินจูงมือหญิงสาวไป...
อรุณยืนมองแล้วก็อมยิ้มมีความสุข...
ลิปดาจูงมือศยาเดินออกมา..ชายหนุ่มมีความสุข หญิงสาวก็แอบเคลิ้มไปหนึ่งอึดใจ แล้วก็นึกได้ ดึงมือกลับ “พอแล้วบอสสส..แหมเนียนเชียวนะ..ยายหล่ะ ?”
ยายอรุณยังยืนยิ้มอยู่ที่เดิม เคลิ้มๆ อวัศยาเดินย้อนกลับมา “ยาย !!” อ้าวววว !! อวัศยาผู้ฆ่าความโรแมนติกอันดับหนึ่งของโลก “ไปได้แล้ว.. รีบเล่นจะได้รีบกลับ เผื่อไม่เย็นมากหนูจะได้กลับไปเคลียร์งานต่อ !” หญิงสาวคว้าแขนยายแล้วก็เดินพรวดๆๆผ่านลิปดาออกไป ... ลิปดาได้ยินประโยคสุดท้ายแล้วแอบคิดอะไรบางอย่าง

ป่าชายเลน ลมพัดเย็น บรรยากาศสบายๆ ปราณนต์กับพริบพราวยืนอยู่ที่ป้ายด้านหน้า “โฮมสเตย์ป่าชายเลน..บ้านลุงไกร”
“ที่นี่แหละ บ้านลุงไกร โฮมเสตย์ ... ทำไมเงียบๆ ไม่เห็นมีใครเลย”
ปราณนต์มองไปเห็นลุงใส่หมวกกำลังทำความสะอาดระเบียงบ้านแถวนั้น “มีอยู่ตรงโน้นคนนึง”
“ไกร” ใส่หมวกปีกกว้างปิดหน้า กำลังทำความสะอาดระเบียงมุมสวย ปราณนต์กับพริบพราวเดินมา
“คุณลุงคะสวัสดีค่ะ ... พวกเรามาหาลุงไกรเจ้าของที่นี่น่ะค่ะ?”
ไกรพูดไป กวาดไป ไม่มองหน้า เสียงโคตรไม่เป็นมิตร “มาหาทำไม?”
พริบพราวชะงักนิดๆ กับเสียงที่แข็งกระด้าง แต่พยายามใจเย็น .. ในขณะที่ณนต์พยายามมองลอดหมวก “คือ..พวกเรามาคุยธุรกิจกับคุณลุงน่ะค่ะ”
“ธุรกิจอะไร”
พริบพราวอารมณ์ขึ้นมาอีกระดับ “เอ่อ...บอกไปคุณลุงก็ไม่เข้าใจหรอกค่ะ”
ไกรชะงัก ปรายตามามองพริบพราว..ในแว่บนั้น...ปราณนต์เห็นหน้าไกร แล้วชะงัก!! “ไอ้ไกรมันไม่อยู่...มันออกไปที่ป่าชายเลน อยากเจอก็ลองไปเดินหาเอาเอง”
พริบพราวอารมณ์ขึ้นมาอีกระดับ “ห๊ะ ? ป่าชายเลน ไม่ใช่เล็กๆนะคะลุง ไปเดินหาแล้วพวกเราจะเจอเหรอคะ ?”
“ไม่เจอก็..ช่วยไม่ได้!!” ไกรทิ้งท้ายแล้วหยิบไม้กวาดเดินไป
ปราณนต์คิดแล้วก็รีบแทรกขึ้น “คุณลุงครับ..ผมจะลองไปเดินหาลุงไกรเอง แต่ผมขอถามแค่ว่า...คุณลุงไกรจะอยู่มุมไหนของป่าครับ..เพราะป่าชายเลนที่นี่มีพื้นที่ตั้ง 4,378 ไร่”
พริบพราวหันมามองหน้าปราณนต์..ลุงไกรก็ชะงักหยุดเดิน..ฟังต่อ ปราณนต์พูดข้อมูลออกมาอย่างลื่นไหล
“ลุงไกรจะอยู่แถวไหนครับ...อยู่แถวทิศเหนือที่เป็นป่าแสม หรือทิศตะวันตกที่เป็นป่าโกงกาง หรือว่าอยู่ทิศตะวันออกกับทิศใต้ที่เป็นลำพูและแสมปนกัน .. ถ้าอยู่ทางเหนือก็จะดีหน่อยเพราะมีพื้นที่แค่ 678 ไร่ซึ่งเล็ที่สุด แต่ถ้าอยู่ทางทิศตะวันออกผมคงแย่แน่ เพราะมีพื้นที่มากที่สุดตั้ง 1,534 ไร่ 2 งาน กับ อีก 74 ตารางวา !” ปราณนต์พูดยาวปรื๊ดดดดด..พริบพราวอึ้ง..ไกรนิ่ง
ไกรพูดยิ้มๆ “ความจำดีนี่”
ปราณนต์ยิ้มรับ “ผมถึงจำได้ว่าคุณลุงคือ...ลุงไกรไงครับ”
พริบพราวเหวอ “ห๊ะ ? คุณลุง ..” มองหน้าไกรที่หมวกยังปิดหน้าอยู่
ไกรหัวเราะอย่างเท่ และถอดหมวกออก “เก่งมาก !!”
พริบพราวรีบเปิดแฟ้มดูในรูปที่พริ้นท์ออกมาแล้วเทียบ แล้วอึ้งไป “ใช่จริงๆด้วย !!” รีบปิดแฟ้มยกมือไหว้ “สวัสดีค่ะคุณไกรสร !!” นอบน้อมขึ้นมาทันที แล้วก็กัดฟันพูดกับปราณนต์แบบได้ยินกันสองคน “นายเก่งมาก !”
ปราณนต์ยิ้มๆรับ พริบพราวพูดจบรีบยิ้มกว้างให้ไกรสร

แฟ้มเอกสารวางอยู่ตรงหน้าไกรสร.. พริบพราวและปราณนต์นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไกรสร
“พราวเป็นมาร์เก็ตติ้งของบริษัทหลักทรัพย์นารากรนะคะ ส่วนนี่ก็ปราณนต์ เราสองคนได้รับหน้าที่ให้มาอธิบายเกี่ยวกับการลงทุนตามที่คุณไกรสรติดต่อไปค่ะ...ในแฟ้มนี้จะเป็นการลงทุนในรูปแบบต่างๆ..เดี๋ยวพราวจะอธิบายให้ฟังทีละข้อนะคะ” พริบพราวเปิดแทปแล็ตเตรียมขายของ
ไกรยกมือห้าม “เดี๋ยวก่อน !” เอี๊ยดดดดด !! พริบพราวชะงัก ไกรสรพูดต่อ “ฉันยังไม่สะดวกคุยตอนนี้.. ฉันต้องออกไปเก็บหอยก่อน”
“ห๊ะ? เก็บหอย? หอยอะไรคะ !?!” พริบพราวถามด้วยความงงมาก... มันคืออัลไล... ปราณนต์นั่งอยู่ข้างๆ ผงะนิดๆ มองหน้าพริบพราวแอบฮา

ห่วงยางไหลออกมาจากท่อ Artmis Rapids ตกลงบนน้ำ..น้ำแตกกระจาย เด็กวัยรุ่นที่นั่งอยู่บนห่วงยางหัวเราะด้วยความสนุกสนาน
อวัศยากับลิปดายืนอยู่บนจุดปล่อยตัว หญิงสาวหน้าเสีย หันหลังจะเดินกลับ ลิปดาจับแขนไว้ “จะไปไหน?”
“ไปรอข้างล่าง”
“เฮ้ย ไม่ได้!! ยายคุณรอถ่ายรูปอยู่ตรงโน้น..เค้าอยากเห็นเราสองคนเล่นด้วยกัน คุณดูชะเง้อใหญ่แล้ว” ลิปดาบุ้ยใบ้ไปทางอรุณที่รอถ่ายรูปอยู่ข้างล่าง
“แต่ฉันไม่กล้าเล่นนี่.. บอสเล่นไปคนเดียวเหอะ ฉันลงไปรอกับยายแล้วกัน”
ลิปดาต่อรอง “เอางี้...ถ้าคุณเล่นกับผม..ผมคืนโทรศัพท์ให้เลย” เธอชะงักกึก “อยากได้คืนนักไม่ใช่เหรอ ถ้าคุณยอมเล่น และทำให้ยายคุณสนุกไปกับพวกเราด้วย ผมคืนโทรศัพท์ให้ทันที”
อวัศยาหันมาหลิ่วตา..จริงอ่ะ ลิปดายักไหล่ท้าทาย .. หญิงสาวมองท่อที่อยู่ข้างหน้า กับเรือยาง เอาไงดี ?

เสียงอวัศยา กับ ลิปดาร้องดังลั่น สนั่น
“อ๊ากกกกกซ์ !!”
“อ๊ากกกกกซ์ !!!”
อวัศยากับลิปดานั่งห่วงยางคนละอันไหลพรวดลงมา ตูมมมมม !!! อรุณรอถ่ายรูป แชะๆๆ
อวัศยาโผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำ พร้อมกับไอแค้กๆ สำลัก
ลิปดาหัวเราะชอบใจสนุกมาก “วู้ฮู้ !!! อีกรอบมั๊ยคุณ”
“ไม่ !!”
“อีกรอบสิศยา ยายถ่ายรูปไม่ทัน”
“ห๊ะ ?”
อรุณถาม “เอาแบบสองคนนั่งห่วงยางเดียวกันได้หรือเปล่า ?”
อวัศยางง “นั่งห่วงยางเดียวกัน ?”
มีคนไหลลงมาพอดี เป็นห่วงยางคู่ นั่งซ้อนกัน
อรุณชี้ “แบบนี้ไง !! แบบนี้ๆ มา เล่นลงมาอีกรอบ ยายจะได้ถ่ายรูปเก็บไว้ ไปเร็วสิ !!”
อวัศยากระบิดกระบวนไม่อยากเล่น
ลิปดามากระแซะ “อยากได้โทรศัพท์หรือเปล่า ? อยากได้ก็ตามมา” ชายหนุ่มพูดแล้วก็เดินนำไปเล่นอีกรอบ..
ศยาหันขวับ .. “อะไรนะ?” เธอรีบเดินตามไป “บอสอย่ามาขี้โกงไหนบอกว่าถ้าฉันเล่นแล้วจะคืนโทรศัพท์ให้ไง”
“ผมบอกว่า..ถ้าคุณเล่นและทำให้ยายคุณมีความสุข..แต่ตอนนี้..” ชายหนุ่มพยักเพยิดไปทางอรุณที่ยังง่วนกับการตั้งกล้องเตรียมถ่ายรูป “ยายคุณยังไม่มีความสุขเลย .. เพราะฉะนั้นต้องตามใจยาย ถ้าอยากได้โทรศัพท์” ลิปดาทิ้งท้ายแล้วก็เดินนำไป
อวัศยาเม้มปากเอาไงดี..แล้วก็ยอมเดินตามไป

ห่วงยางแบบคู่วางอยู่ตรงหน้า เจ้าหน้าที่พูดกับลิปดาและศยาที่ยืนอยู่ “คนนั่งหลังจะเป็นคนบังคับห่วงยางนะครับ ใครจะนั่งหลังครับ”
“ฉันเอง”
“พวกชอบคอนโทรล !”
“บ่นไรบอส” อวัศยาเหล่
“เปล๊า!! งั้นผมนั่งก่อนนะ” ลิปดายิ้มกวน แล้วก็ไปนั่งหน้า
ลิปดาลงไปนั่ง จนท. หันมาทางอวัศยา “พี่ผู้หญิงนั่งตรงนี้ แล้วยืดขาไปหาพี่ผู้ชายนะครับ ถ้ากลัวจะร่วงก็เอาขากอดพี่ผู้ชายไว้ก็ได้”
“ว้าว!!!!” ลิปดาทำหน้ากรุ้มกริ่มเล็กๆ
“ไม่เป็นไร !! ฉันไม่กลัว !!”

ห่วงยางไหลมาตามท่ออย่างเร็ว อวัศยาร้องลั่นขารัดลิปดาแม่นด้วยความกลัว “กรี๊ดดดดดดดดด !!”
“ฮ่าๆๆๆ” ชายหนุ่มหัวเราะอย่างสะใจ
ห่วงยางคู่ของทั้งคู่พุ่งออกมาจากท่อ หญิงสาวเอาขารัดลิปดาไว้แน่น อรุณรัวชัตเตอร์ไม่ยั้ง แชะๆๆๆ อรุณยิ้มพอใจ
อวัศยากับลิปดาห่วงยางพลิกตกน้ำทั้งคู่ แล้วก็โผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำพร้อมก่อน พรวด !! หญิงสาวไอแค้กๆ
ลิปดาหันมาแซว “แหม..ไม่กลัวเลยนะเมื่อกี๊ เอาขารัดผมจนตับแทบแตก” แล้วก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างมีความสุข อวัศยาทั้งแค้นทั้งอาย วักน้ำใส่หน้าลิปดา น้ำเข้าปากเต็มๆ ลิปดาสำลัก
อวัศยาว่ายจนมาถึงส่วนที่น้ำตื้น ลิปดาตาม แต่แกล้งดึงมือเธอไว้ “คุณรอผมด้วยสิ”
ลิปดายื่นมือให้อวัศยา พลางเหล่มองยายให้รู้ว่ายายมองอยู่นะ หญิงสาวดึงมือลิปดาให้ลุกขึ้นเต็มแรง ทันใดนั้นเธอลื่น ล้มหน้าคะมำ จมูกไปจุ๊บเข้ากับแก้มของลิปดา อวัศยาชะงัก กึก!
ลิปดาแกล้งทำเป็นตาโตเหมือนตกใจ แต่ในใจ ..แหม..มันเริ่ดเลย ชายหนุ่มแกล้งแซว “นี่คุณเล่นละครหรือของจริง”
อวัศยารีบถอยห่างลิปดา “ของจริงสิ!”
“หมายถึงคุณอยากหอมจริงๆน่ะเหรอ?”
“ฉันหมายถึงล้มจริงต่างหาก!” อวัศยารีบลุกอย่างรีบร้อน แต่ด้วยความรีบ ทำให้เธอลื่นล้มอีกรอบคราวนี้แก้มเธอไปทับกับจมูกของลิปดา
อวัศยาชะงักอึ้งกว่าเก่า ลิปดาตาโต ปลื้มปริ่มกว่าเก่า
หญิงสาวเฉไฉหันไปทางยาย “ยายได้รูปที่ต้องการแล้วนะคะ หนูขึ้นแล้วนะ” อวัศยาเดินขึ้นไปเลย
ลิปดามองตามยิ้มๆ มีความสุข นึกถึงตอนที่นั่งห่วงยางลงมาและอวัศยากอดเขาแน่น ลิปดายิ้ม.. Happy จัง
ยายอรุณยืนมองอาการลิปดาศยาแล้วยิ้มมีความสุขจริงโว้ยย!!^^

บริเวณฟาร์มหอยแมลงภู่..ไกรสรกำลังเก็บหอยอยู่บนเรือหางยาวที่จอดเทียบเสาที่ใช้เป็นหลักปักให้หอย
มายึด ไกรสรนั่งหัวเรือ มีคนขับให้ สองคนช่วยกันเก็บ
ทันใดนั้นก็มีเสียงพริบพราวดังขึ้น “คุณไกรสรคะ!! พวกเรามาช่วยแล้วค่ะ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 9/5 วันที่ 15 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ