อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 23 วันที่ 12 ก.พ. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 23 วันที่ 12 ก.พ. 58

"ข้าเพียงคนเดียวทัดทานเสียงเสนาบดีหลายคนไม่ได้ แต่ข้ารู้ว่าที่นี่สำคัญมาก ถึงเป็นเพียงชาวบ้าน แต่จิตใจพวกเอ็งนั้นรักแผ่นดิน รักไม่น้อยกว่าแม่ทัพสู้ศึกคนไหนของอยุธยา ... ที่ข้ามาที่นี่ได้ก็เพราะพระบารมีของขุนหลวงวัดประดู่ สมเด็จพระอนุชา พระองค์ทรงห่วงใยชาวระจันมาก จึงส่งข้ามา"
ทุกคนเงียบ แต่ยังไม่เข้าใจ

พระศักดิ์สงคราม เปิดหีบไม้ที่นำมา เอากระดาษออกมาคลี่ลงหน้าพระยารัตนาธิเบศร์
ทัพและพ่อค่ายทุกคนมองอย่างงงๆ


"อะไรกันท่านเจ้าคุณ"
รัตนาธิเบศร์บอก
"แบบหล่อปืนใหญ่"
ทุกคนมองอย่างสงสัย
"พวกข้าเอาปืนใหญ่ออกจากกำแพงวังไม่ได้ ขุนหลวงวัดประดู่ได้กราบบังคมทูลพระเจ้าอยู่หัวส่งพระศักดิ์สงครามผู้นี่ มาหล่อมันขึ้นที่ค่ายระจันนี่ ข้าจะหล่อปืนใหญ่ให้พวกระจันเอง"
พ่อค่ายยิ้มดีใจ มีความหวังขึ้นมาทันที
สังข์ ขาบ ฟัก เคลิ้ม เอิบ ช่วง หันมายิ้มให้ทัพด้วยความดีใจ
เคลิ้มบอก
"พวกระจันเราจะมีปืนใหญ่ยิงสู้กับพวกอังวะแล้วหรือ ไอ้ทัพ"
ทัพยิ้ม พยักหน้าให้เพื่อนๆ
"ที่นี่ละ ข้าจะเข็นปืนใหญ่มันออกไปยิงสู้กับพวกมันให้ถึงหน้าค่ายเอง" ช่วงบอก
"เออ...ข้าขอเป็นคนจุดชนวนดินปืน" เอิบบอก
ทุกคนต่างดีใจ พูดกันเซ็งแซ่
"เดี๋ยวก่อน...ฟังให้จบก่อน แต่ปัญหามันยังมีอีกข้อหนึ่ง"
"อะไรหรือ ท่านเจ้าคุณ"

พระยารัตนาธิเบศร์ หันไปมองทุกคนช้าๆ ยังไม่กล้าตัดสินใจบอก
แฟง / เฟื่อง / จวง / สไบ และคนอื่นๆนั่งคอยอยู่อย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งทัพและฟัก เคลิ้ม เอิบ ช่วงเดินลงมา ทุกคนเฮเข้าไปหา แฟงพุ่งเข้าไปกอดทัพด้วยความดีใจ
"พี่ทัพ"
สไบถาม
"เราจะหล่อปืนใหญ่ใช้เองหรือ"
"ใช่ๆ แต่พวกเราต้องช่วยกัน" สังข์บอก
"พวกข้าช่วยอยู่แล้ว มีปืนใหญ่พวกเราจะได้ปลอดภัย" ขาบบอก
"มันไม่ง่ายดอกนะ เราไม่เคยหล่อปืนใหญ่ เราหล่อเป็นหรือหมู่ขาบ"
ทุกคนเงียบลง
ทัพบอก
"กระบวนการหล่อจะเป็นหน้าที่พระศักดิ์สงครามที่พอมีความรู้เรื่องปืนใหญ่อยู่ แต่สิ่งที่ท่านเจ้าคุณรัตนาธิเบศร์ขอให้เราช่วยคือ...ขอทุกคนช่วยกันบริจาค นวโลหะ ไม่ว่าเหล็ก ตะกั่ว ทองแดง สังกะสี และโลหะอื่นๆมาหล่อปืนใหญ่สัมฤทธิ์สู้กับพวกมัน"
"นวโลหะอื่นๆยังพอหาได้ ที่ลำบากก็พวกโลหะธาตุเงินบริสุทธิ์ และทองคำเท่านั้น ต้องขอพ่อแม่พี่น้องทุกคนได้เสียสละ อย่าได้หวงทรัพย์มีค่าพวกนี้เลย ใครที่มีติดตัวมาจงมอบให้พวกเราเถิด ถ้าเราได้นวโลหะมามากเท่าไหร่ เราก็จะหล่อปืนใหญ่ได้หลายกระบอกเท่านั้น" ขาบบอก
ปริกบอก
"ตอนหนีอังวะมา เราก็มีแค่ผ้าพันกายมาแค่นั้น จะเอาเงินเอาทองที่ไหนมาให้หล่อปืนใหญ่"
ทุกคนเงียบ ไม่มีใครเดาได้ว่าจะได้ปืนใหญ่กี่กระบอก
แฟงนอนใกล้ๆทัพ หายใจเบาๆ ทัพนั่งเก็บรวบรวมทรัพย์ที่พอมีเข้าเป็นห่อเดียวกัน
"เราคงต้องรวบรวมข้าวของอื่นๆอีก ทองแค่นี้ไม่พอดอก มีด ดาบต่างๆเอาไปหลอมให้หมด ดีมั้ยจ๊ะแฟง"
แฟงเงียบ ทัพยิ้ม ก้มลงจูบลงที่หน้าผากเมียรัก แฟงสวมกอดทัพ
"พี่ทัพ"
ทัพกอดแฟงแล้วลูบหน้าผาก มองสงสัย
"พี่ไม่เคยเห็นแฟงนอนกลางวัน"
"ฉัน"
ทัพมองเป็นห่วง
"หรือว่าแฟงเป็นไข้"
ทัพวางดาบ เอามืออังหน้าผากแฟงด้วยความเป็นห่วง
"แฟงเป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดๆ พี่สั่งไอ้สังข์ ไอ้ขาบแล้วให้คอยดูแฟงไว้ ไอ้สองคนนี้มันน่านัก"
"พี่ทัพจ้ะ"

แฟงเรียกเบาๆแต่หยุดทัพที่กำลังร้อนใจลงได้
แฟงเรียกเบาๆแต่หยุดทัพที่กำลังร้อนใจลงได้
"ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่ได้มีไข้ ฉันแค่ ...เหนื่อย"
ทัพรีบโอบแฟงมาไว้ในอก
"แฟงคงมัววุ่นดูชาวค่ายที่หนีปืนใหญ่"
"ฉันเหนื่อยเพราะว่า"
แฟงกุมมือทัพมาวางบนท้อง ทัพมองแปลกใจ
"ฉันกินอะไรมันก็ออกมาหมด...พี่เฟื้องบอกว่าฉันกำลังแพ้..."
ทัพตื่นเต้น
"แฟง"
แฟงยิ้ม
"ฉันกำลังมีลูกให้พี่"
"ลูกพี่ ลูกของเรา"
ทัพลุกขึ้น แฟงหัวเราะ ทัพกอดแฟงไว้แน่น
"แฟง ...ชื่นใจของพี่ เราจะมีลูก แฟงมีลูกให้พี่ ไม่ว่าจะเป็นลูกชายหรือหญิง พี่ก็รักทั้งนั้น เพราะพี่รักแม่ของลูก รักเหมือนชีวิตพี่"

ทัพกอดแฟงไว้แน่นด้วยความดีใจ แฟงซุกลงในอกทัพ สีหน้ามีแต่ความสุข
เฟื่องกำลังรวบรวมข้าวของ ขาบนั่งมองแล้วกระเถิบมาใกล้
"เฟื่องไม่อยากมีเพื่อนให้ลูกของแฟงกับไอ้ทัพมันบ้างหรือ"
เฟื่องได้ยินแล้วอาย ขาบดึงของในมือออกวางข้าง แล้วเลื่อนมือกุมท้องเฟื่อง
"ทำไมต้องมาถามฉัน"
"หรือจะให้พี่ไปถามลูกสาวบ้านอื่น"
เฟื่องตีเผี้ยะลงแขนขาบทันที ขาบสะดุ้ง หัวเราะ
"ฉันหมายถึง ทำไมไม่ไปถามจวง"
"ไอ้สังข์มันก็คงถามจวงเหมือนกันแหละจ้ะ"
ขาบมองเฟื่องแล้วเลื่อนไปใกล้ หอมแก้มเฟื่องด้วยความชื่นใจ เฟื่องเอียงอาย
"เราน่าจะมีเพื่อนเล่นให้ลูกของไอ้ทัพมันสักสองสามคน"
ขาบกระซิบใกล้หู เฟื่องอายม้วน ขาบยิ้มมองเฟื่องด้วยความชื่นใจ
"ไม่เอาแล้ว เรารีบเอาของพวกนี้ไปให้ท่านพระยาหล่อปืนกันเถอะ"

ขาบยังวนเวียนหอมแก้มเฟื่องไม่ลดละ
ลานหน้าวัดโพธิ์ 9 ต้น พระอาจารย์ธรรมโชติยืนอยู่หน้าศาลาการเปรียญ มองพ่อค่ายและชาวค่ายที่นำทรัพย์สินเงินทองมาบริจาคเพื่อหล่อปืนใหญ่ เอิบ ช่วง นั่งอยู่ใกล้ๆคอยปรนนิบัติ

พระยารัตนาธิเบศร์ และทหารกรุงศรีฯ กำลังคัดเลือกโลหะต่างๆที่ชาวค่ายนำมาบริจาคเป็นกองสูงท่วมหัว
ปลิว ผัวปลิว ลูกปลิว 2 คน ปริก ปลวก โปรย ชาวค่าย ต่างทยอยเอาของมาบริจาคตามกำลังของแต่ละคน สังข์ ฟัก เคลิ้ม คอยช่วยพ่อค่ายรับบริจาคอยู่
เฟี้ยม จันทร์ ถือของมาพร้อมกับขาบ เฟื่อง มาบริจาคด้วย
ขาบหันไปมองเฟื่องยิ้มให้กัน
"ถ้าเราชนะศึกนี้ เราจะได้กลับคำหยาดกันเสียที" เฟื่องบอก
ทุกคนมองหน้ากัน พยายามยิ้มให้กำลังใจกัน ทั้งๆที่ในอกอดหวั่นไหวไม่ได้
พ่อค่ายบางคนกับพระศักดิ์สงคราม คอยอำนวยการควบคุมให้ช่างออกแบบทำพิมพ์ปืนใหญ่อยู่
สไบเดินถือห่อผ้ามาส่งให้จวง สไบส่งห่อทองและทรัพย์สินของพ่อมีอยู่เพียงเล็กน้อยให้จวง

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 23 วันที่ 12 ก.พ. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ