อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24 วันที่ 19 ก.พ. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24 วันที่ 19 ก.พ. 58

"เราคงทำบุญร่วมกันมาเพียงแค่นี้แหละ ไปเถอะแม่แกคงไม่ยอมทิ้งเฟื่องไว้กับพี่"
เฟื้องกอดขาบแล้วร้องไห้ ไม่อยากจากไป
"ไอ้ฟัก แกรีบพาเฟื่องไปเถอะ"

ฟักปรี่เดินเข้ามาดึงเฟื่องออกไปจากขาบ เฟื่องร้องไห้แทบขาดใจ
จวงมองสังข์อย่างสงบนิ่ง น้ำตาเอ่อ รู้ใจสังข์ว่าคิดเช่นไรทั้งสองร้องไห้โผเข้ากอดกันแน่น ไม่คิดจะจากกัน


"ไปดูแลแม่เถอะ ไม่ต้องห่วงพี่ พี่จะขออยู่รบที่นี่"
"พี่อยู่ ฉันก็จะอยู่เหมือนกัน ฉันจะอยู่สู้กับพี่"
สังข์พยายามกลั้นน้ำตา เสียงแข็ง
"ไม่ได้...พี่เป็นทหาร ชีวิตพี่มอบให้แผ่นดินไปแล้ว จวงพาแม่หนีไปซิ การรบเป็นหน้าที่ของลูกผู้ชาย ทัพรีบพาจวงไปซะ"
ทัพรีบเข้าไปดึงจวงออกมา จวงร้องไห้ใจจะขาด
ทัพสงสารแต่จำต้องพรากออกไป ฟักเข้าช่วยดึงอีกแรง
"เร็วเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันการณ์ ตามข้ามาทางนี้"

ฟักออกวิ่งนำทุกคนไปทางข้างกำแพง ทัพหันมามองแฟงที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ แฟงไม่แสดงความอ่อนแอใดใดทั้งสิ้น ทัพตัดสินใจวิ่งนำแฟงออกไป เคลิ้ม เอิบ ช่วง มองตามเพื่อนไปอย่างเห็นใจ
ฟัก สไบวิ่งนำแฟง เฟื่อง จวงและคนอื่นๆ เข้ามา

"ฉันมาพาทุกคนหนีไปจ๊ะ เร็วเถอะจ๊ะ"
ทัพกับแฟงวิ่งตามมา จันทร์โผเข้ากอดทัพ แล้วรู้สึกแปลกใจ....
"อะไรกันทัพ....แม่ไม่ไป แม่จะอยู่กับแก"
"ไปเถอะนะแม่ ถ้าแม่อยู่ฉันจะพะวง รบไม่ชนะ"
จวงร้องไห้โฮโผเข้ากอดแม่ จันทร์กอดลูกร้องไห้เหมือนใจจะขาด
"ไม่..ไม่นะทัพ แม่จะอยู่กับเอ็ง จะตายก็ตายด้วยกันที่นี่ แม่ไม่ไปไหน"
ทัพไม่พูด ก้มลงกราบเท้าแม่...ระเบิดลูกหนึ่งมาตกไม่ห่าง ทุกคนพากันหลบ แต่จันทร์ยืนนิ่ง...
จันทร์ร้องไห้เหมือนใจจะขาด ฟักไหว้ลาเฟี้ยม เฟี้ยมโอบกอดลูกเหมือนแม่ไก่โอบปีกป้องลูก
"แม่ไม่ไป แม่ไม่ไปไหนทั้งนั้น"
"แม่อย่ารีรอเลย เดี๋ยวจะหนีไม่ทัน"
"ทำไมไม่ให้แม่ตายเสียตรงนี้ ให้แม่ตายตรงนี้เถิด"
ที่หลังโบสถ์ ลูกปืนใหญ่ถูกยิงมาตกระเบิดขึ้นเสียงดังสนั่น แฟงรีบเข้ามาหาแม่
"รีบไปเถอะแม่ ฉันจะพาแม่ไปเอง"
ทัพใจหาย แต่ไม่ห้าม
"เอ็งไปกับแม่นะจวง"
จวงไหว้ขอโทษแม่
"บุญคุณฉันทดแทนแม่ได้แค่นี้ แม่ไปเถอะ"
เฟี้ยมยิ่งร้องเหมือนจะขาดใจตรงนี้
ทุกคนรีบพากันออกไป แฟงจะไป ทัพจับแขนแฟงไว้
"ไปเถอะแฟง ดูแลลูกเราให้ดี"

แฟงมองทัพนิ่งไม่พูด ตัดสินใจวิ่งตามแม่ออกไป
ระเบิดยิงมาตกใกล้โบสถ์อีกลูก ทุกคนต่างระวังตัว ทองแก้วก้าวออกมาอย่างไม่กลัวตาย

"ชีวิตพวกเรามอบให้แผ่นดินแล้ว ไปเถิด ไปสู้กับพวกอังวะ ให้มันรู้ว่าปฐพีนี้เป็นของไท"
ดอกไม้บอก
"เราจะสู้ แม้ไม่ชนะก็สู้ สู้ให้สมศักดิ์ศรีของคนไท ให้ลูกหลานได้จำชื่อไว้"
สีหน้าทุกคนมีกำลังใจฮึกเหิมขึ้น ชูดาบเฮ
"สู้ให้พวกข้าศึกมันรู้ว่าเรายินดีตาย แต่จะไม่ยอมให้พวกมันหยาม"
"ช่วยกันลากปืนใหญ่ออกไปด้วยเถิด ถึงจะร้าว แต่ขอให้เราได้ยิงมันสักนัดหนึ่งก็ยังดี" เมืองบอก
"เอา...พวกเรา ช่วยกัน" อินบอก
ทุกคนมาช่วยกันลากปืนใหญ่ออกไปที่หน้าค่าย
ทัพ ฟัก เฟื่อง จวง วิ่งออกมาช่วยเข็นปืนใหญ่ออกไป
เฟื่องเข้ามาช่วยขาบ ขาบมองเฟื่องอย่างดีใจ
"ไม่ว่าสุขหรือทุกข์ฉันจะไม่มีวันทิ้งพี่ไปไหน"
ขาบมองเฟื่องอย่างซึ้งน้ำใจ
จวงเข้ามาช่วยสังข์ สังข์ยิ้มดีใจ
"ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาดตาขาว ให้ฉันได้อยู่สู้อย่างเมียทหารเถอะนะ"
ทั้งคู่ช่วยกันเข็นปืนใหญ่ออกไป

หลวงพ่อธรรมโชติยืนนิ่งมอง....อย่างสงบ
มีระเบิดลูกปืนไล่ยิงตามมาติดๆ จันทร์วิ่งผ่านบ้านแล้วนึกได้

"เดี๋ยวก่อนแฟง"
จันทร์สะบัดมือแฟงวิ่งขึ้นไปที่หิ้งพระ แต่เอื้อมไม่ถึง แฟงวิ่งตามมาช่วยจนได้พระมา
ระเบิดมาตกที่ลานครัวอีกลูก ทุกคนหลบกันอลหม่าน
"ทางนี้แฟง มาทางนี้"
สไบวิ่งนำทุกคนไปทางท่าน้ำหลังค่าย

สไบวิ่งอุ้มเด็กวิ่งนำมามองหาทางไปอุโมงค์
"พี่ใจเคยพาฉันหนีมาทางนี้ พี่ใจบอกว่ามีอุโมงค์ลับ"
สไบนำทุกคนวิ่งหา แต่ถูกทหารอังวะเข้ามาขวาง สไบพาทุกคนกลับมาทางเดิม พวกอังวะไล่ฟัน ชาวบ้านชายออกมากันพวกผู้หญิงไว้
จันทร์กันเฟี้ยมไว้ เอาพระพุทธรูปบังตัว อังวะจึงฟันถูกพระพุทธรูป
"คุณพระคุณเจ้า พี่พัน ช่วยลูกหลานด้วยเถอะ"
ปลิวพยายามปกป้องลูก ผัวปลิวพยายามสู้ แต่ถูกฟันตาย พวกผู้ชายมีแต่แก่ๆ สู้อังวะไม่ค่อยไหว เริ่มตายไปทีละคน จันทร์ต้องสู้เอาตัวรอด คอยป้องกันพวกเด็กๆ เอาพระพุทธรูปไล่ทุบ
ปริก  ปลวก  โปรย เห็นท่าไม่รอดจึงตัดสินใจเข้าช่วยสู้กับพวกอังวะ
โปรยบอก
"สไบ..พาพวกเด็กๆไป พวกฉันจะสกัดมันไว้เอง"
สไบรีบพาทุกคนวิ่งไปต่อ

ปริก  ปลวก  โปรย พยายามสกัดพวกอังวะไว้ไม่ให้ตาม ถูกฟันเป็นหลายแผล แต่ก็สู้ยิบตา
สไบวิ่งนำมาตรงป่าใกล้ๆหลุมอุโมงค์

"ช่วยกันหาซิ อุโมงค์ต้องอยู่แถวนี้"
ทุกคนช่วยกันค้นหา จนแฟงเจอ
"ตรงนี้ อยู่ตรงนี้"
ทุกคนต่างรีบมาช่วยแฟงเปิดอุโมงค์
"รีบลงไป " แฟงบอก
ปลิวบอก
"ให้ลูกฉันลงไปก่อน ให้ลูกฉันก่อน"
"จ๊ะๆ ให้เด็กๆลงไปก่อน"
พวกอังวะวิ่งมา 3-4 คน แฟงคว้าพร้าจากหญิงคนหนึ่งที่กำลังจะลงอุโมงค์ วิ่งเข้าหา
เฟี้ยมบอก
"แฟง อย่าไป มานี่"
"ฉันจะไปช่วยแฟงเอง รีบเอาตัวรอดก่อน เดี๋ยวจะหนีไม่ทัน"
"ไปเถอะ ฝากลูกฉันด้วย" ปลิวว่า
"ต้องปล่อยลูกมันไปตามยถากรรมเสียแล้วเฟี้ยม ช่วยพวกเด็กๆนี้ให้รอดเถิด"
เฟี้ยมร้องเหมือนจะขาดใจ พากันมุดลงไป ปลิวรีบปิดปากอุโมงค์ ถือสากวิ่งเข้าหาพวกอังวะ

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24 วันที่ 19 ก.พ. 58
ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ