อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/2(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/2(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

"ต้องปล่อยลูกมันไปตามยถากรรมเสียแล้วเฟี้ยม ช่วยพวกเด็กๆนี้ให้รอดเถิด"
เฟี้ยมร้องเหมือนจะขาดใจ พากันมุดลงไป ปลิวรีบปิดปากอุโมงค์ ถือสากวิ่งเข้าหาพวกอังวะ
แฟงสู้ยิบตา สไบมาช่วย ปลิวสู้ด้วยสากอย่างไม่กลัวตาย สไบเสียที ปลิวเข้าช่วยถูกแทง แต่ก็สู้ต่อ
แฟงได้จังหวะฟันพวกอังวะตาย สไบฟันตายไปอีกคน ปลิวเอาสากฟาดหัวอังวะสลบไปอีกคน

"มึงจะมาแย่งข้าวกู มึงต้องตายด้วยสากนี่"
ปลิวเผลอ หมดแรง ถูกอังวะเข้ามาแทงอีกแผล
แฟงกับสไบ เข้ามาช่วยรุม จนฆ่าได้อีกคน
เสียงระเบิดจากหน้าค่ายยังดังอยู่
"ฉันจะไปช่วยพี่ทัพรบ" แฟงบอก
"ฉันไปด้วย"

ทั้งคู่พากันวิ่งกลับไปทางเดิม
แฟงกับสไบวิ่งเข้ามา ระเบิดยังตกมาเป็นระยะ ทัพหันมาเห็นแฟง ทั้งตกใจและดีใจ รีบวิ่งลงมาจากระเนียด ฝ่าดงระเบิดมาหาแฟง


"แฟง....แฟง"
แฟงวิ่งฝ่าดงระเบิดไปหาทัพ ทัพวิ่งฝ่าระเบิดมากอดแฟงไว้แน่น ที่กลางลาน
"เอ็งกลับมาทำไม กลับมาทำไมแฟง"
"ฉันทิ้งพี่ไปไม่ได้ดอก ฉันจะตายอยู่กับพี่"
ทั้งคู่กอดกันร้องไห้ สไบอดตื้นตัน ยืนมองร้องไห้ไปด้วย เสียงเฮขึ้นที่ระเนียดค่าย ทัพแฟงเห็นพ่อค่ายและชาวค่ายเอาปืนใหญ่ขึ้นหอได้สำเร็จทั้งสองกระบอก

ทัพหันมาเรียกสไบ แล้วรีบจูงแฟงวิ่งไปที่ระเนียด
ทัพวิ่งขึ้นมาที่ระเนียดกับแฟง สังข์ดีใจหัวเราะดัง

"ไอ้ทัพ..กูจะขอจุดฉนวนปืน ยิงพวกอังวะให้มึงดูเป็นขวัญตา"
เอิบ ช่วง ช่วยกันใส่ถุงดินปืน และลูกปืน สังข์แทงฉนวนให้ถุงดินปืนขาด แล้วเทดินปืนชนวน ก่อนจุด
"ไอ้พวกอังวะ เข้ามา..กูจะขอล้างแค้นมึงด้วยปืนใหญ่กระบอกนี้"
สังข์เอาคบมาจุดชนวนยิง ปืนใหญ่ยิงออกไป ระเบิดมาตกที่หน้าหอเฉียดสุกี้ไปไม่ไกล สุกี้ตกใจ ทหารวิ่งกันวุ่นวาย
สังข์และทุกคนดีใจโห่ร้องเสียงดัง
"ข้ายิงปืนใหญ่ได้ ข้ายิงได้....เอา ใส่ดินปืนอีก"
เอิบ ช่วงจะใส่ถุงดินปืนก็ตกใจ ถอยออก
"มีอะไร"
เอิบ ช่วงถอยออก เห็นปืนใหญ่มีรอยร้าวมากขึ้นจนน่าจะยิงไม่ได้ สังข์หน้าเสีย รีบตะโกนไปที่ขาบ ที่คุมการยิงอยู่อีกหอหนึ่ง
"ไอ้ขาบ ปืนใหญ่มึงเป็นอย่างไรบ้าง ลองยิงซิ"
ขาบงง สั่งชาวค่ายบรรจุดินปืน
"ใส่ดินปืน บรรจุลูกกระสุน"
เคลิ้ม กับ ฟัก ช่วยกันใส่ดินปืนกับลูกกระสุน สังข์เป็นห่วงตะโกนมา
"ระวังนะไอ้ขาบ ถอยออกมาห่างๆ"
ขาบต่อสายชนวนออกมายาว หมอบอยู่ห่างๆจุดชนวน ไฟลามตามสายชนวนจนถึงปืนใหญ่

...ทุกอย่างเงียบ สังข์ และทุกคนจ้องมอง
ทันใดนั้นปืนใหญ่ก็ระเบิดออก ด้วยแรงทำให้หอค่ายระเบิดกระเด็นแตกเป็นเสี่ยงๆ

สังข์และคนอื่นๆค่อยๆโผล่ขึ้นมาดูตกใจ
"ไอ้ขาบ...ไอ้ขาบ มึงเป็นอย่างไรบ้าง"
ขาบและพวกค่อยๆโผล่ขึ้นมา ฝุ่นเต็มตัว
"กูไม่เป็นไร"
สังข์แค้นใจ
"กูจะยิงกับมัน บรรจุดินปืน"
"มันอันตรายนะไอ้สังข์" ทัพบอก
"กูยอมตาย ยังไงก็ขอยิงมันจนกว่าปืนใหญ่มันจะทนไม่ได้ เร็วบรรจุดินปืน"
เอิบกับช่วงสั่น รีบบรรจุดินปืนและกระสุน แล้วรีบวิ่งหลบออกไป สังข์เทดินปืนใส่เป็นชนวน
"ระวังนะไอ้สังข์ ถอยออกมาห่างๆ" ทัพบอก
"กูไม่กลัว"

สังข์จุดชนวนด้วยความบ้าบิ่น ปืนใหญ่ยิงระเบิดออกไป พร้อมกับกระบอกฉีกออก ไม่ได้ระเบิดแบบขาบ
ลูกปืนใหญ่ของสังข์มาตกระเบิดที่หน้าหอปืนสุกี้โดนทหารตายไปหลายคน สุกี้โมโห

"พวกระจันมันบ้าเลือดแล้ว แต่มันหล่อปืนไม่เป็น"
จอกยีโบบอก
"ดี...ทีนี้พวกมันก็จะมุดหัวอยู่แต่ในค่าย รอให้พวกเราบุกเข้าไปฟันคอเล่นเท่านั้น"
"สั่งให้หอปืนปีกซ้ายเดินหน้าต่อ ถึงวันมาฆะเมื่อไหร่ หอปืนเราทั้งหมดคงล้อมมันไว้ทุกด้าน ทีนี้ล่ะ..ข้าจะถล่มมันไม่ให้เหลือซากเลยทีเดียว"

สุกี้มองออกไปอย่างอาฆาต รอวันล้างแค้น
ปืนใหญ่สังข์ที่ฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ สังข์และคนอื่นๆยืนมองอย่างท้อใจ

ทองแสงใหญ่บอก
"อย่าท้อใจไป เรายังมีดาบและหัวใจกล้า อย่างไรเราก็จะไม่ยอมแพ้ คนระจันรบ"
ทุกคนชูดาบ ร้องตาม
"คนระจันรบ คนระจันรบ คนระจันรบ"
ทั้งค่ายมีแต่เปลวไฟและหลุมระเบิด ควันคลุ้งไปหมด ชาวระจันบนค่ายชูดาบร้องอย่างฮึกเหิม

"คนระจันรบ คนระจันรบ คนระจันรบ"
พระจันทร์วันอาสาฬหบูชาเต็มดวงสวยงาม พระอาจารย์ธรรมโชติ นั่งสงบนิ่งอยู่หน้าพระประธาน มีเปลวเทียนสว่างไปทั่วโบสถ์เนื่องจากชาวค่ายมาเวียนเทียน

ทุกคนนั่งสงบอยู่เต็มโบสถ์ ทุกคนพนมมือฟังเทศน์เตือนสติของหลวงพ่อ
"พระธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ที่พระพุทธองค์ทรงปฐมเทศนาในวันอาสาฬหปูรณมีบูชาในในวันเพ็ญ เดือน ๘ วันนี้ก็คือ...การเข้าใจเหตุแห่งทุกข์ และหาวิธีปฏิบัติให้หลุดพ้น เพลานี้ทุกข์ของโยมคือการสูญเสียปืนใหญ่ยิงสู้กับศัตรู แท้จริงแล้วใช่หรือ.....โยมมิได้สูญเสียปืนใหญ่ไปไหนเลย ตราบใดที่โยมยังรักมั่นสามัคคี รวมตัวกันตั้งจิตมั่นเพื่อรักษาแผ่นดิน ปืนใหญ่ทั้งสองกระบอกของโยมยังคงอยู่ อาวุธชั้นดีที่สุดของโยมคือ..ความสามัคคี"
ทุกคนสีหน้าดีขึ้น
"ความสามัคคีนี้เราใช้รบชนะข้าศึกมาถึง 7 คราว หล่อหลอมสามัคคีต้านข้าศึกได้อย่างแข็งแกร่ง ศัตรู..จะมาจากแห่งหนใด ก็อย่าได้หวั่นเกรงใดใด เมื่อเราสามัคคีกันแน่นเฟ้น สิ่งที่โยมตั้งมั่นไว้...คือการรักษาแผ่นดิน จะมีปืนใหญ่หรือมิมี โยมจะทุกข์ไปทำไม เจริญพร"
ทุกคนก้มลงกราบหลวงพ่อที่ให้สติและกำลังใจ

หลวงพ่อธรรมโชติมองด้วยสายตาสงบและหยั่งรู้ว่ามีเพียงกำลังใจเท่านั้นที่จะทำให้ทุกคนก้าวต่อไปอย่างเป็นสุข
ทัพนั่งเหม่อ ตามองไกล แฟงนอนหนุนตักทัพอยู่ เห็นพระจันทร์เต็มดวงลอยเด่น

"เพลานี้พวกอังวะมันปิดล้อมเราไว้หมดทุกด้าน เราคงหนีพวกมันไม่พ้น อาวุธเหล็กอย่างดี เราก็เอาไปหลอมหล่อปืนใหญ่สิ้น"
"ถึงจะไร้อาวุธ พี่ก็จะขอสู้ตาย ขอเป็นผีเฝ้าค่ายฝากนามไว้แก่นักรบรุ่นหลัง"
แฟงกอดทัพ ซบลงที่ไหล่
"เราเกิดมาใต้ร่มฟ้าแผ่นดินนี้ เลือดเนื้อก็ต้องคืนให้แก่แผ่นดินนี้ ฉันไม่เสียดายเลย"
แฟงเลื่อนมาแตะท้อง น้ำตาคลอเมื่อนึกถึงลูกที่กำลังเกิด
"ลูกเอ๋ย เดือนตะวันที่ส่องค่าย เพียงแต่แสงอ่อนๆ เจ้าก็หาได้เกิดมาลืมตาเห็นไม่ร่มค่ายที่เจ้าจะได้ถือกำเนิดมาเป็นชาวระจันหว่างศึก ก็จะได้แต่เพียงประนมมือตายอยู่ในท้องแม่เท่านั้น"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/2(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ