อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/6(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/6(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

"แฟง ถ้าแฟงจะรักษาลูกของเราไว้ ผีปู่ย่าจะไม่มีวันสาปแช่งเราดอก ไปเถอะแฟง พี่จะหมดแรงแล้ว"
ทัพเริ่มล้า ถูกอังวะฟัน เฟื่องตัดสินใจเฮือกสุดท้ายมาขวางไว้ถูกฟันยับ...ทรุดลง
ขาบถลามาหา ถูกฟันยับไปหลายแผล ทรุดลงข้างเฟื่อง

จอกยีโบควบม้าตามมา ชาวบ้านระจันเข้าขวาง ถูกจอกยีโบฆ่าตายหมด
ทัพลากแฟงหนี ทหารอังวะตาม ทหารม้าจอกยีโบเข้ามาล้อมขาบกับเฟื่องไว้
จอกยีโบขว้างหอกซัดเข้าใส่เฟื่อง ขาบอาตัวเข้ารับ หอกถูกขาบทะลุถึงเฟื่อง
"ตามไปฆ่ามัน"
จอกยีโบและทหารรีบตามทัพ แฟงไป
เฟื่องกับขาบทรุดร่างลงพิงเสาใกล้ๆกัน ต่างมองแล้วยื่นมือกุมกันไว้ สองคนน้ำตาไหลออกมา
"ชีวิตพี่...ปกป้องเฟื่องได้แค่นี้"


"พี่ขาบ ปกป้องแผ่นดิน ของเรา ต่าง หาก"
"พี่รักเฟื่อง รัก เหลือเกิน"
เฟื่องเงียบ พยายามระงับความเจ็บปวด
"เฟื่อง..บอกรัก พี่ สักคำได้ไม๊ เฟื่องยังไม่เคยบอกรัก พี่ เลย"
ขาบประคองหน้าเฟื่องขึ้นมา
"ฉัน..ได้ตาย ในอ้อมกอดพี่ แล้ว"
"พี่..ต้องการหัวใจเอ็งด้วย เฟื่องรักพี่บ้างไม๊"
"ชาตินี้...ขอฉัน ได้รักพี่ทัพคนเดียว ฉันขอมีรักเดียว"
ขาบร้องไห้สะอื้นแรง มันเจ็บเข้าไปถึงในหัวใจ
"อย่าให้คนทั้งแผ่นดิน เขาตราหน้าว่าฉัน เป็นหญิงสองใจเลย"
ขาบยิ่งร้องไห้หนัก
"ทำไม...พี่ถึงไม่ได้หัวใจเฟื่อง"
เฟื่องกอดขาบแน่น ร้องไห้ไม่แพ้กัน
"พี่ขาบ....ชาติหน้าฉันจะรักพี่ ขอให้เราได้พบกันอีก ฉันจะรักพี่คนเดียว"

ทั้งคู่ต่างกอดกันร้องไห้ แล้วหลับตาลง สิ้นใจทั้งที่ยังกอดกันไว้
หลวงพ่อธรรมโชติยืนอยู่ที่หน้าต่างด้วยแววตาปวดร้าว เห็นความตายของทุกชีวิตด้านนอก

พวกทหารอังวะถือคบไฟวิ่งมา ตรงเข้าไปในวิหาร ทหารอังวะกรูกันเข้ามาจนแน่นวิหาร แต่ไม่มีร่างของหลวงพ่อยืนอยู่แล้ว
"หายไปไหน มันหายไปไหน"
ทหารพากันมองหา แต่ไม่เจอร่างของหลวงพ่อธรรมโชติ
ทหารคนหนึ่งปาคบไฟลงพื้น ไฟติดลุกพรึบขึ้นทันที แล้ววิ่งออกไป
ท่ามกลางเปลวไฟ ปรากฎร่างของหลวงพ่อธรรมโชติ ใบหน้าหมองเศร้า วูบไหว

สไบ กำลังรบกับทหารอังวะเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด เห็นศพนักรบเรียงรายก่ายกอง เลือดนองพื้นไปทั่ว จอกยีโบควบม้ามาเห็นสไบก็ชักปืนทันที จอกยีโบหันไปเห็นใจเดินมาก็ยิ้มสะใจ
"อองนาย เสียดายที่เอ็งไม่มีโอกาสได้เห็นผู้หญิงโยเดีย คนที่ทำให้เอ็งกล้าทรยศข้า ทรยศอังวะ ต้องสิ้นใจลงตรงหน้าเอ็ง...ให้สาสมกับที่เอ็งทรยศแผ่นดิน"
"อย่าสยา....อย่า สไบหนีไป"
สไบได้ยินเสียงใจหันไปมองใจ จอกยีโบ...ยิง กระสุนพุ่งตรงเข้าหาสไบที่ยืนอยู่...เลือดกระฉูด
"พี่ใจ"
ร่างสไบทรุดลง
"สไบ"
สไบได้ยินเสียงเรียก แผ่วๆ แต่ไม่อาจขยับมาหาใจได้ เห็นใจที่กำลังคลานมาหา พยายามเรียกสไบ
"พี่ใจ"
ใจคลานไปหาจนถึงร่างสไบ กอดสไบไว้ทั้งๆที่เลือดท่วมร่างสไบ
จอกยีโบบอก
"ข้าสมเพชเอ็งนัก พวกระจันมันยังรักศักดิ์ศรี รักแผ่นดิน แต่เอ็งไม่มีเลย เพลานี้เอ็งได้ตายจากอังวะแล้ว แต่ข้าจะให้เอ็งอยู่อย่างคนตายทั้งเป็น"
จอกยีโบมองใจอย่างเครียดแค้น แล้วชักม้าออกไป
"พี่จะพาสไบไป อดทนไว้ สไบ"
"ฉันไปไม่ไหว เจ็บเหลือเกิน"
สไบน้ำตาไหลออก ใจพยายามกอดสไบให้นั่งสบาย ทรุดหน้าลงแนบหน้าสไบ
"ชาติ"
"เราจะรักกัน พี่จะรักสไบคนเดียว"
"ฉันเชื่อ...ฉัน เชื่อแล้วว่าพี่รักฉัน"
ใจสะอื้น น้ำตาไหล สไบยิ้มแตะมือซับน้ำตาให้ใจ สไบพยายามจะยิ้มให้ใจ ก่อนมือจะค่อยๆลดลง

ใจร้องตะโกนออกมาด้วยความเสียใจ กอดร่างคนรักไว้แนบอก แทบจะขาดใจตายตาม
ทัพดึงแฟงวิ่งมา แต่ทหารอังวะตามมาไม่ลดละ เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆเป็นหลายสิบ ทัพไม่มีทางหนี หันมาสู้

"ไปเถอะแฟง พี่จะสู้เพื่อแฟงกับลูก"
ทัพปล่อยมือแฟง วิ่งเข้าฟันพวกอังวะที่ถาโถมมา
มีทหารอังวะบางกลุ่มวิ่งไปหาแฟง แฟงสู้ยิบตา สุดท้ายพลาดถูกฟันกระเด็นหงายไปในพงหญ้า
ทัพตกใจ หันมาเรียกสุดเสียง
"แฟง"
ทัพวิ่งมาหา ถูกพวกอังวะฟันไปหลายแผล จนทรุดมาไม่ถึงแฟง ทัพทรุดคุกเข่าอยู่กลางถนน ทหารอังวะได้ทีตรงเข้าจะรุมฟัน
เสียงม้าร้องเสียงดังควบมา ทหารกำลังจะดาหน้าเข้ามา เห็นอ้ายเลากระโจนวิ่งมาที่ปลายถนน ตรงเข้ามาเตะทหารหลายคนล้มคว่ำ สลบไป
"อ้ายเลา อ้ายเพื่อนยาก"
อ้ายเลายกขา ร้องดัง วิ่งตะลุยไปทางทหาร ทั้งเตะทั้งดีด ทหารหลายคนล้ม อ้ายเลาตามมาเหยียบซ้ำ
มุมถนนอีกด้าน จอกยีโบกับสุกี้ควบม้ามา จอกยีโบยกปืนเล็ง อ้ายเลาหันหัว พุ่งมาเอาร่างบังทัพไว้
ทหารยิงอ้ายเลา กระสุนเจาะร่าง ทหารอีกหลายคนกระหน่ำยิง
"อ้ายเลา"
ทุกอย่างรวดเร็วเกินกว่าทัพจะเข้าไปช่วย อ้ายเลาล้มลง ขาดใจ ลงต่อหน้าทัพ
ทัพ ตกตะลึงที่อ้ายเลาไม่หนี และยอมตายเพื่อช่วยนาย
"อ้ายเลา"
ทัพกำลังจะเข้าไปหาอ้ายเลา
สุกี้ยกปืนขึ้นเล็ง ลั่นกระสุนพุ่งเร็วเจาะเข้าที่หน้าอกทัพ
ทัพทรุด มองเลือดที่ทะลักออกมา
"แฟง"
จอกยีโบชักดาบควบม้าพุ่งเข้าหาทัพ ฟันฉับเข้าที่คอ ทัพสะดุ้งเฮือก ค่อยๆล้มลงที่กลางถนน
สุกี้ จอกยีโบ และทหารเดินผ่านร่างทัพออกไปยังหน้าค่าย ทิ้งร่างทัพให้จมกองเลือดอยู่ตรงนั้น
แฟงค่อยๆคลานออกมาหาทัพ ทั้งคู่เอื้อมมือจับกันไว้
"ขอฝากค่ายระจันที่เสียไป ให้คนเกิดมาหลังช่วยจดจำ"
"ร่มฟ้าบ้านระจัน ขอสู้ศึกเอาเลือดพลี ถวายชีวิตแด่เจ้าเหนือหัว และดินทุกก้อนของแผ่นดิน รักใดไม่เท่ารักแผ่นดิน"
ทัพนอนยาวเหยียดไปกับแผ่นดิน....กำมือแฟงไว้แน่น ทุกอย่างเงียบ
"ลูกขอกราบลงที่แผ่นดิน กราบแม่พระธรณี กราบพระแม่โพสพ ที่เลี้ยงลูกมาให้เติบใหญ่ให้ลูกได้มีที่อยู่ที่กิน ให้อาศัยเป็นบ้านเกิดเมืองนอน ให้ลูกได้เป็นคนไท...บนแผ่นดินนี้สมแล้วที่ลูกหวงแผ่นดินยิ่งชีวิต ได้ตายเพื่อแผ่นดิน บุญของลูกนักที่ได้แทนคุณแผ่นดินด้วยชีวิต"

สุกี้นายกองย่างม้ามาจากหลังค่ายกับจอกยีโบ ผ่านซากศพทหารอังวะและชาวระจันที่นอนเกลื่อนกลาดเต็มลาน เลือดนองไปทั้งค่าย เปลวไฟยังลุกโหมอยู่เป็นหย่อมๆ

"ค่ายบ้านระจันต้องแหลกยับเมื่อวันจันทร์เดือน 8 แรม 2 ค่ำ พุทธศักราช 2308 ปีจอ อัฐศก นับเวลาตั้งค่ายสู้ศึกเมื่อเดือน 4 ปีระกาจวบจนเสียค่ายรวมได้ 5 เดือน จากนั้น.....แม่ทัพเนเมียวสีหบดีแห่งอังวะ ได้นำทัพเข้าล้อมกรุงศรีอยุธยานาน 1 ปี 2 เดือน ก่อนจะบุกเข้าตี เผาทำลายจนย่อยยับ ทั้งเลือดและน้ำตาชาวไท หลั่งไหลทับถมลงรดแผ่นดิน ไร้สิ้นเอกราช เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 7 ขึ้น 11 ค่ำ เดือนเมษายนพุทธศักราช 2310

ท่ามกลางความยับเยินค่ายระจัน ใจยังนั่งกอดร่างสไบอยู่กลางลานอย่างน่าสงสาร สุกี้นำจอกยีโบ และนายทหารม้าสำคัญออกประตูค่ายไป เหลือไว้แต่เพียงพลทหารที่คอยตรวจผู้รอดชีวิต

ผ่านเวลา.... ณ เนินเขาสูงแห่งหนึ่ง มองเห็นยอดพระเจดีย์ชเวดากองที่เป็นทองเหลืองอร่าม
พระธุดงค์รูปหนึ่งเดินมาหยุดมองด้วยกิริยาสงบ
พระธุดงค์รูปนั้นคืออดีตนายทหารอองนาย หรือ ไอ้ใจ แห่งค่ายบ้านระจันที่วันนี้อยู่ในสมณเพศ
พระธุดงค์ย้อนนึกไปถึงรอยยิ้มของสหายทุกคนที่เคยอยู่ร่วมค่ายบ้านระจันกันมา เป็นรอยยิ้มที่หาญกล้า เต็มไปด้วยความรักชาติ
"นักรบบ้านระจัน สมัครสามัคคีเป็นหนึ่ง พลีเลือดพลีเนื้อเพื่อรักษา หวงแหนชาติ เสียงโห่ เสียงกึกก้องจับใจ จักลือไปชั่วแผ่นดินไทย ไม่มีวันสูญ"

พระธุดงค์รูปนั้นยืนเด่นชัดอยู่ในแมกไม้เขียวขจี พร้อมๆกับภาพของวีรชนทุกคนในค่ายระจันผ่านเข้ามาในความทรงจำ

*******อวสาน********

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 24/6(ตอนอวสาน) วันที่ 20 ก.พ. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ