อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 1 วันที่ 9 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 1 วันที่ 9 เม.ย. 58

เมื่ออาคิระได้ยินเสียงของตกจึงหันมอง ลำแสงได้มลายหายไปแล้ว เขาเห็นสมุดที่พื้นเล่มหนึ่งตกกางออกจึงหยิบมาอ่าน เป็นลายมือข้อความสุภาษิตญี่ปุ่น “มีทุกข์ก็ต้องมีสุข”

มิกิถือแก้วกาแฟเข้ามา ถามกำลังอ่านอะไร อาคิระตอบว่า

“คำสอนคุณพ่อครับ เขียนไว้ให้ผมนานแล้ว สมุดมันตกลงมา ผมก็เลยเจอ”

มิกินึกรู้ว่าเป็นฝีมือของท่านชายแน่นอน จึงยิ้มมองไปยังหอคอย อาคิระบ่นคิดถึงทุกคน มิกิปลอบ “ลูกอย่าลืมนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อาคิระยังมีย่า มีอายูมิ มีท่านชายอยู่ข้างๆ”


อาคิระทำหน้าฉงน มิกิบอกว่าท่านชายรู้ว่าเขามีทุกข์ ท่านคอยปลอบใจพวกเรา มิกิมองไปยังสมุดในมืออาคิระอย่างไม่ตั้งใจ

“คุณย่ากำลังจะบอกผมว่าที่บังเอิญสมุดตกลงมาทำให้ผมเจอคำสอนของคุณพ่อ เป็นเพราะฝีมือท่านชายหรือครับ ถ้าท่านชายทำได้ก็คงไม่ใช่คนแล้วล่ะครับ” อาคิระพูดติดตลก

“เอาเป็นว่าถ้าอาคิระไม่สบายใจก็ปรึกษาท่านชายได้ เพราะท่านชายเคยมีความทุกข์อย่างหนักหนาสาหัสมาแล้ว และท่านก็รู้ดีว่าจะอยู่ร่วมกับทุกข์อย่างไรให้มีสุข”

อาคิระสงสัยว่าท่านชายเป็นทุกข์เรื่องอะไร มิกิไม่ตอบกลับมองไปยังหอคอย ขณะนั้น โฮชิกำลังบรรเลงโกโตะ ยิ้มอย่างอบอุ่นมองภาพวาดเมียวโจด้วยความคิดถึง แล้วก็ค่อยๆหลับตาลง เกิดภาพในจินตนาการ เสียงรถราจ้อกแจ้กจอแจ ตัวเขายืนอยู่กลางผู้คนขวักไขว่ แล้วมีลาง สังหรณ์บางอย่างทำให้เขาหันไปมองหญิงสาวคนหนึ่ง ที่หน้าตาเหมือนเมียวโจเดินผ่านไป

โฮชิรีบวิ่งตามจนแทบเกือบโดนรถชน เขาส่งเสียงเรียกเมียวโจดังลั่น...มิกิเลื่อนประตูเข้ามาถาม “มีอะไรเหรอคะท่านชาย ดิฉันได้ยินเสียงท่านชายดังออกไปที่ทางเดิน”

โฮชิลืมตาขึ้นมาบอกมิกิด้วยความดีใจว่า เจอเธอ แล้ว มิกิรู้ทันทีว่าหมายถึงเมียวโจคนรัก เขาพยักหน้ายิ้มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

ooooooo

หน้าตู้เอทีเอ็ม รินดาราเช็กบัญชีพบว่าเงินเหลือเพียงน้อยนิด จึงเลี่ยงไม่ไปทานกลางวันกับเพื่อน อ้างต้องไปส่งงานอาจารย์...จากนั้นรินดาราถือแฟ้มงานมาที่ห้องทดลองซึ่งมีไฟสลัว เธอส่งเสียงขออนุญาตเข้าไปส่งงานอาจารย์เรียวโกะ ไม่มีเสียงตอบ

แต่พอรินดาราเดินเข้าไป ผ่านกล่องเหล็กขนาดใหญ่ที่วางอยู่สองฝั่ง มีเสียงกระทบหู เธอรู้สึกเจ็บแปลบที่ปานรูปดาวตรงหลังไหล่จนแฟ้มหล่นจากมือ เสียงหนูตะเภาขอให้ช่วย เธอทำเป็นไม่ได้ยิน ทันใดก็มีสัตว์ใหญ่อีก หลายชนิดส่งเสียงขอให้เธอช่วย รินดาราทนไม่ไหวร้องลั่น

“หยุดพูดกันสักทีได้ไหม ฉันช่วยพวกเธอไม่ได้” รินดาราจะวิ่งหนีแต่ก็ทรุดลงปล่อยโฮ...

ด้านอายูมิพยายามจะเดินแต่กลับล้มลง เคโกะกับนานะ สาวใช้ต่างวัยที่คอยดูแลวิ่งมาประคองปลอบ อาคิระเข้ามาตำหนิทั้งสองที่ปล่อยให้อายูมิอยู่ตามลำพัง มิกิเข้ามาถามเอะอะอะไรกัน อาคิระไม่ตอบ อุ้มหลานสาวกลับเข้าห้อง พยายามหยอกล้อให้เธอหัวเราะเหมือนก่อน

พออายูมิหลับ อาคิระก็ออกมาเจอมิกิยืนรออยู่ เขาจึงขอให้มิกิกำชับเคโกะกับนานะอย่าคลาดสายตาจากอายูมิอีก เขาจะหานักกายภาพคนใหม่มาให้เธอ มิกิย้อนถามอีกกี่คนถึงจะพอใจ

“ก็แต่ละคนทำให้อายูมิร้องเจ็บ ผมกลัวว่าถ้าเธอขยาดกลัวการทำกายภาพขึ้นมาจะยิ่งแย่”

“แต่นั่นคือการที่อาคิระตามใจหลานมากเกินไป”

อาคิระยอมรับ เพราะเขาไม่ต้องการให้อายูมิเจ็บอีก มิกิว่าไม่มีใครอยากให้เจ็บ แต่ถ้ารู้จักเจ็บปวดบ้างเป็นครั้งคราวจะช่วยให้อายูมิดีขึ้น มีความอดทนเข้มแข็งมากขึ้น พลัน ไอ มิยาคาวะ สาวซื่ออายุรุ่นราวคราวเดียวกับอาคิระวิ่งหืดหอบเข้ามารายงานว่ามีลูกค้าโวยวายที่โรงงานทอผ้า

อาคิระจึงรีบไปโรงงานกับไอ ลูกค้าหน้าตากวนๆ กำลังโวยว่าได้สั่งทอผ้ามาสามเดือนยังไม่เสร็จ อาคิระอึ้งไม่รู้ปัญหา ไอตอบว่าสามเดือนที่ผ่านมาเจ้าของโรงงานเพิ่งเสียชีวิต การสั่งซื้อเส้นไหมจึงสะดุด ลูกค้าสวนไม่ต้องการพูดกับลูกกระจ๊อก อาคิระไม่พอใจ

“ถึงผมกับไอจะไม่ได้เป็นสายเลือดเดียวกัน แต่ไอก็ถือว่าเป็นญาติคนหนึ่งของผม กรุณาอย่าดูถูกเธอ”

ไอบอกอาคิระว่าไม่เป็นไร แล้วหันไปโค้งขอโทษ ลูกค้า รับรองจะทำออเดอร์ให้เสร็จโดยเร็ว แต่ลูกค้ากลับยียวนว่าโรงงานของตระกูลมิยาคาวะ อันดับหนึ่งของสึกิแสดงความรับผิดชอบได้เท่านี้เองหรือ อาคิระจึงถามว่าเขาต้องการให้ทำอย่างไร

“ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ผมยกเลิกออเดอร์ทั้งหมด อุตส่าห์ไม่ฟังคำเตือนว่าอย่าไว้ใจพวกมือใหม่ของมิยาคาวะ คงถึงคราวที่จะล่มจริงอย่างที่เขาว่าแล้วจริงๆ”

อาคิระกำมือแน่นอย่างไม่พอใจ ขึ้นเสียงถามใครคือผู้หวังดีเตือน ลูกค้ากลับยิ้มกวนทำให้อาคิระเดือดกระชากคอเสื้อเค้นถามจนรู้...เขาตรงดิ่งมาที่ศาลเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอกทันที

ขณะนั้นตระกูลเรียวอิจิโดยการนำของไดซูเกะโคสึกะกำลังทำพิธีไหว้ศาลเทพเจ้าจิ้งจอก มีฮิเดโนริและอัตซุโอะยืนประกบซ้ายขวา อัตซุโอะเป็นลูกน้องที่จงรักภักดี รายล้อมด้วยเหล่าลูกสมุน ทุกคนกำลังสงบนิ่ง ทันใดเสียงรถของอาคิระขับเข้ามาอย่างแรงทำลายความสงบเงียบ ฮิเดโนริขยับจะลุก แต่ไดซูเกะปรามอย่าเสียมารยาทกับเทพเจ้า

อาคิระยืนมองอย่างเกลียดชัง “เทพเจ้าที่ปกป้องพวกใจสกปรก ใจก็คงสกปรกไม่ต่างกัน”

ฮิเดโนริทนไม่ไหวพุ่งเข้าประจันหน้าแต่กลับถูกอาคิระผลักไม่ทันตั้งตัวล้มไปชนเครื่องเซ่นไหว้หกระเนระนาด ลูกน้องกรูจะเอาเรื่อง ลูกน้องอาคิระเข้าปกป้อง ไดซูเกะคำนับศาลเจ้าก่อนจะหันไปปรามทุกคน แล้วถามอาคิระว่า มีธุระด่วนอะไรถึงกับรอให้ทำพิธีเสร็จก่อนไม่ได้

“พวกเรียวอิจิทำให้พี่อากิฮาระตายยังไม่พออีก ใช่ไหม ถึงต้องพูดให้ร้ายกับธุรกิจกิโมโนของฉัน ทำไมถึงยังไม่หยุดสักที”

“เราไม่หยุดหรือเธอไม่หยุดกันแน่ ถึงกล่าวหาเราโดยไม่มีหลักฐาน” ไดซูเกะย้อนถามอาคิระว่าพวกเขาต้องรู้อยู่แก่ใจ ไดซูเกะจึงถามว่าพวกตนทำการเกษตรส่งออก ไม่ได้ทำกิโมโน มีเหตุผลอะไรจะต้องไปใส่ร้าย อาคิระหาว่าพวกเรียวอิจิต้องการให้มิยาคาวะล่มจมแต่ไม่มีวันสำเร็จ ไดซูเกะเยาะ “ความประมาทเป็นบ่อเกิดของความหายนะนะหลานชาย”

“ผมพูดความจริง เทพเจ้าของเรียวอิจิยังถูกเทพเจ้าของมิยาคาวะทำลายสิ้นซาก แล้วนับประสาอะไรกับมนุษย์ธรรมดา”

ฮิเดโนริเดือดขยับเข้าใส่ ไดซูเกะยกมือห้าม พอดีมีรถเก๋งสีดำแล่นเข้ามาจอด มิกิกับไอวิ่งเข้ามาดึงอาคิระไว้ ไดซูเกะก้มหัวทักทาย ไอสบตาฮิเดโนริด้วยแววตาเป็นประกายแล้วรีบหลบตา ฮิเดโนริหันมาบอกมิกิให้ช่วยสั่งสอนหลานชาย อย่ามาทำลายพิธีคนอื่น เพราะถ้าโดนทำกลับคืนบ้างมันจะเจ็บหนัก อาคิระฮึดฮัดจะเข้าใส่ มิกิรั้งไว้ดึงให้กลับ และกล่าวขอโทษไดซูเกะ

ooooooo

กลับถึงบ้าน มิกิขอให้เลิกเอาชนะกัน “เพราะความเกลียดชังมันถูกปลูกฝังตั้งแต่เราลืมตาดูโลก เหมือนเป็นมรดกตกทอดต่อกันมาว่าหน้าที่สำคัญของเราคือเราต้องเกลียดเขา แต่มันจะยุติได้ถ้าเรารู้จักยอมไม่ส่งต่อความเกลียดชังนี้ให้คนรุ่นหลัง อาคิระ...ย่าขอให้ทุกอย่างจบได้ไหม”

อาคิระไม่พอใจตอบว่าถ้าพวกเรียวอิจิไม่ยอม

มิยาคาวะก็ยอมไม่ได้เหมือนกัน ว่าแล้วก็เดินไป ไอเห็นมิกิผิดหวังเสียใจ จึงบอกว่าจะหาโอกาสพูดกับเขาให้ มิกิยิ้มออก ระหว่างนั้นมือถือไอดังขึ้น ที่โรงงาน โทร.ตามให้กลับไปเคลียร์ปัญหา มิกิเห็นไอต้องทำงานหนัก ต้องดูแลโรงงานกับอายูมิด้วย จึงบอกว่าถ้าเหนื่อยเกินไปจะกลับไปอยู่ฮอกไกโดอย่างเดิมก็ได้

“คุณย่าไม่ต้องห่วงไอนะคะ ไอมีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่ ได้อยู่ใกล้คนที่ไอรัก ต่อให้เหนื่อยแค่ไหน ไอก็ยอมค่ะ” แววตาไอเป็นประกายวิบวับ คิดถึงใครบางคน...

ทางด้านมหาวิทยาลัย พบว่าสัตว์ในกรงหายไป และเห็นจากกล้องวงจรปิดว่ารินดาราเป็นคนเอาสัตว์เหล่านั้นไป คณบดีจึงเรียกเธอมากล่าวโทษเป็นขโมยและไล่ออก รินดาราตกใจอธิบายว่าตนไม่ได้ขโมย เพียงแต่สัตว์เหล่านั้นมันบาดเจ็บจึงพาไปรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์ในเมือง บางตัวก็มีไข้ และขอร้องอย่าไล่ตนออกเพราะเป็นปีสุดท้ายแล้ว ทางคณบดีจึงยอมลดโทษให้ด้วยการให้เรียนต่อจนจบแต่ไม่จ่ายทุน รินดาราเครียดหนักทันที

กลับมาที่หอพักก็พบเจ้าของรื้อห้องเอาเงินที่รินดาราเก็บไว้ใช้จ่ายไป อ้างว่าเพราะเธอค้างค่าเช่า ทำให้เธอหมดอาลัยตายอยาก

ในส่วนออฟฟิศของโรงงานทอผ้า อาคิระเห็นสาวหนึ่งกำลังจับชุดกิโมโนที่หุ่นโชว์ จึงเข้าไปบอกว่าไม่อนุญาตให้สัมผัส หญิงสาวหันมามองหน้าเขาด้วยความดีใจ “อะไรกันอาคิระ...ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี จำริเอะไม่ได้แล้วเหรอ” ริเอะโผกอดแขนซบไหล่ “คิดถึงจังเลย อยากกลับมาหาตั้งแต่รู้เรื่องพี่อากิฮาระแล้ว แต่ริเอะป่วยมากไม่งั้นคงจะได้อยู่เป็นกำลังใจให้อาคิระ”

อาคิระดันหญิงสาวออกอย่างสุภาพ “ไม่เป็นไรหรอก ผมผ่านช่วงเวลานั้นมาได้แล้ว แต่ริเอะป่วยเป็นอะไร ไม่เห็นได้ข่าวเลย”

ริเอะอึกอัก มาโกโตะ ชินเอบะเดินเข้ามาพร้อมไอ ตอบแทนลูกสาวว่าริเอะได้รับอุบัติเหตุ เพราะไม่เชื่อฟังคำเตือนเรื่องขับรถ จึงต้องนอนโรงพยาบาลเป็นเดือน ริเอะรีบเออออจะไม่ดื้ออีกแล้ว จะรัดเข็มขัดทุกครั้งที่ขับรถ ไอมองเพื่อนสาวอย่างรู้ตื้นลึกหนาบาง แกล้งถามว่า

“แล้วอองตวนแฟนเธอล่ะจ๊ะริเอะ บอกเขารึเปล่าว่าเธอมาหาอาคิระ เดี๋ยวเขารู้ทีหลังแล้วอาคิระจะโดนเขม่นอีก”

ริเอะสะบัดเสียงว่าเลิกกันแล้ว มาโกโตะช่วยขัดจังหวะ ขอให้อาคิระพาชมโรงงานว่ายังทอผ้าเหมือนเดิมหรือเปล่าก่อนจะคุยธุรกิจกัน อาคิระจึงเดินนำไปพร้อมไอ มาโกโตะหันมาเอ็ดริเอะว่าตนเบื่อจะตามสางปัญหาเต็มที หวังว่าคราวนี้คงไม่ทำพังอีก หญิงสาวได้ฟังถึงกับสลดลง

ooooooo

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 1 วันที่ 9 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ