อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 11 วันที่ 1 พ.ค. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 11 วันที่ 1 พ.ค. 58

“ชั้นจะไปรู้เหรอ ชั้นได้ยินนังรินดาราพูดถึงนกกระเรียนคนรักของแกชั้นก็เอามาบอก ตอบแทนที่แกช่วยให้คุณแฮโรลด์เลือกชุดของชั้นไปเดินฟินาเล่”
มาโกะโตะประหลาดใจ “ลูกรู้ด้วยเหรอว่ายูกิช่วยลูก”
“ทำไมจะไม่รู้ล่ะคะ คนเพอร์เฟคชั่นนิสต์อย่างคุณแฮโรลด์กว่าจะเลือกชุดไปเดินแสดงได้ แต่ละชุดไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาตอบไม่ได้เลยสักคำว่าทำไมถึงชอบชุดริเอะ แต่ริเอะไม่แคร์หรอกค่ะว่าใครจะทำอะไร ชุดของริเอะได้เดินฟินาเล่ก็พอ” ริเอะบอกกับยูกิ “ชั้นเอาเรื่องนังรินดารามาบอกแกแล้ว บุญคุณครั้งนี้ถือว่าจบกัน” ริเอะเดินเข้าไปในห้อง

ยูกิใช้ความคิดอย่างหนัก
“เธอว่าเรื่องที่รินดาราถามหาขนนกกระเรียน จะเกี่ยวกับเรื่องปลดปล่อยคนรักของเธอกลับสวรรค์หรือเปล่า”
“เกี่ยวสิ ชั้นจำได้...เมื่อสี่ร้อยปีที่แล้วที่ชั้นต่อสู้กับโฮชิ ชุดกิโมโนสีน้ำเงินปักด้วยขนนกกระเรียนสีทองของเขาขาดเสียหาย นังรินดาราคงจะหาขนนกกระเรียนทองไปซ่อมชุดกิโมโนเพื่อปลดปล่อยโฮชิกลับสวรรค์”


“เธอก็สบายใจได้สิ พวกมันไม่น่าจะหาขนนกกระเรียนทองคำได้ง่ายๆ บนโลกนี้ มีอยู่จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้”
“มีสิ..ไม่อย่างงั้นนังเมียวโจมันไม่ส่งนังรินดาราให้ลงมาช่วยตามหาหรอก แต่ชั้นจะไม่มีวันยอมให้พวกมันหาขนนกกระเรียนเจอ โฮชิต้องอยู่กับชั้นที่นี่” ยูกิร้อนใจ

คฤหาสน์มิยาคาวะ เสียงบรรเลงโกโตะจากหอคอยดังคลอ รินดารายืนหลับตาฟังเสียงโกโตะอย่างเคลิบเคลิ้มได้ครู่ ทันใดนั้นก็มี "ใครบางคน" โผล่มาด้านหลังรินดารา แล้วรวบตัวปิดปากเธอ หญิงสาวตาโตตกใจ..ดิ้นต่อสู้แล้วกระทุ้งศอกใส่ท้องคนนั้นเต็มแรง “โอ๊ย!”
รินดาราหลุดจากคนนั้น หันไปเห็นว่าเขาคือ เคนจิที่กำลังงอตัวกุมท้องอย่างเจ็บปวด “เคนจัง!”
“อู้ยยย.. เดี๋ยวก็ไม่ให้เส้นไหมทองคำซะเลย”
รินดาราตื่นเต้นดีใจ “เคนจังหาเจอแล้วเหรอ” เคนจิยักคิ้วให้รินดาราอย่างกวนๆ แต่ดูแล้วโคตรหล่อ

ห้องเก็บกิโมโนโฮชิ รินดาราแนะนำเคนจิให้โฮชิโนโอจิรู้จัก ย่ามิกิและอาคิระยืนอยู่ด้วย
“ท่านชายคะ นี่เคนจิรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของชั้นค่ะ เคนจัง...นี่ท่านชายโฮชิและคุณย่ามิกิ มิยาคาวะ”
เคนจิโค้งหัวให้โฮชิโนโอจิและย่ามิกิ “ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณย่า ท่านชาย”
โฮชิโนโอจิกับย่ามิกิยิ้มรับ
“ยอมให้เขาขึ้นมาบนนี้ คุณย่าแน่ใจเหรอครับ ว่าเขาจะไว้ใจได้”
“คุณรินดาราเธอรับประกันให้ว่าเพื่อนคนนี้ไว้ใจได้ ท่านชายเองก็เห็นด้วย” แต่อาคิระยังมีสีหน้าไม่สบายใจ
“เคนจิเขาแวะมาเที่ยวเมืองสึกิ แล้วก็ถือโอกาสมาบอกข่าวเรื่องเส้นไหมทองคำด้วยค่ะ”
“เขาหามันพบแล้วเหรอ” อาคิระสงสัย
“ยังหรอกค่ะ แต่เรียกว่าได้เบาะแสที่ใกล้เคียงที่สุดมาจะดีกว่า”
“เบาะแส?” โฮชิโนโอจิไม่เข้าใจ
“ครับ..จากคุณป้าของผมที่อยู่เมืองไทย”
ทุกคนมองเคนจิด้วยสีหน้าแปลกใจ รินดาราช่วยอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ “คืออย่างนี้ค่ะ ญาติทางพ่อของเคนจิเป็นทหารที่เคยถูกส่งไปประจำการที่เมืองไทยในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จนได้พบรักกับคนไทยที่นั่นและได้แต่งงานกัน และหนึ่งในสินสอดที่ญาติของเคนจิใช้หมั้นก็คือ..ผ้าไหมที่ปักด้วยเส้นไหมสีทอง”
“ครับ..ว่ากันว่ามันคือเส้นไหมที่ทำจากขนนกกระเรียนทองคำ”
ย่ามิกิตื่นเต้น “เหมือนอย่างนี้รึเปล่าคะ” ย่ามิกิชี้ให้เคนจิดูลวดลายบนกิโมโนโฮชิที่ยังปักไม่เสร็จ
เคนจิดูแล้วสีหน้าไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก “ผมยังบอกไม่ได้ครับ”
“คือ..คุณป้าของเคนจิค่อนข้างเก็บตัวและแก่มาก..ก็เลยส่งรูปมาให้ดูไม่ได้ค่ะ”
“งั้นทางเดียวที่จะแน่ใจว่าใช่เส้นไหมขนนกกระเรียนทองคำจริงรึเปล่าก็คือต้องไปให้เห็นกับตา ผมอาสาจะไปเองครับท่านชาย” อาคิระอาสา
สีหน้ารินดาราขอความเห็น “ท่านชายคะ”
โฮชิโนโอจิเสนอ “เอาอย่างนี้..เมืองไทยก็เป็นบ้านของฮิคาริเหมือนกัน ยังไงก็ให้ฮิคาริไปเป็นเพื่อนอาคิระ ฮิคาริจะได้ถือโอกาสกลับไปเยี่ยมครอบครัวด้วยเลย”
“แล้วท่านชายไม่ไปด้วยกันเหรอคะ”
“อย่าลืมว่าที่นี่ยังไม่ปลอดภัย พวกโคสึกะจะลงมือทำอะไรอีกบ้างก็ไม่รู้ แล้วไหนจะเรื่องนางปีศาจหิมะที่ยังหาตัวไม่เจออีก ชั้นคงต้องอยู่คอยดูแลทุกคน”
รินดาราพยักหน้า ทุกคนแววตามุ่งมั่น

รินดารากับเคนจิและอาคิระพากันเดินมาที่สวน “ขอบใจมากเลยนะเคนจิสำหรับข่าวดี”
เคนจิยิ้มรับ แต่อาคิระกลับแย้งขึ้นมา “ยังเรียกว่าเป็นข่าวดีไม่ได้หรอก เพราะเรายังต้องไปเมืองไทยเพื่อดูให้เห็นกับตาก่อน” รินดาราหันมาค้อน
“คุณอาคิระพูดถูก ผมไม่ได้ติดต่อกับคุณป้ามานานมาก บางทีอาจไปแล้วไม่ได้อะไร”
“แต่อย่างน้อยเราก็ยังมีความหวัง และเคนจิก็เอาความหวังนั้นมาให้” รินดารายิ้มดีใจกับเคนจิ โดยที่อาคิระได้แต่ใช้หางตามอง แสดงท่าทางออกมาโดยไม่รู้ตัวว่าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก
ระหว่างนั้นไอเข้ามาพอดีสังเกตเคนจิด้วยความสงสัยเลยกระซิบถาม “นี่ใครเหรออาคิระ ไม่เห็นแนะนำให้รู้จักเลย”
“เคนจิ เป็นเพื่อนรุ่นพี่ของรินดารา เขาแวะมาเที่ยวที่เมืองเรา”
“ยินดีที่รู้จักครับ..คุณ”
“ไอค่ะ..มิยาคาวะ ไอ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอาคิระ” เคนจิโค้งให้อย่างสุภาพ ไอโค้งรับตามมารยาธรรมเนียมปฏิบัติชาวญี่ปุ่น แต่แววตาซ่อนความอยากรู้อยากเห็น “แล้วเธอจะพาเพื่อนไปเที่ยวไหนเหรอจ๊ะ..รินดารา”
“เคนจิเขาอยากชมวิธีการทอผ้ากิโมโมของมิยาคาวะ”
“แต่ปกติคนนอกจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปชมโรงงานนะรินดารา”
“คุณย่าอนุญาตแล้วค่ะ”
ไอชะงักไปครู่แล้วหันไปมองอาคิระที่ทำสีหน้าเรียบเฉย “ถ้าคุณย่าอนุญาตแล้วก็เชิญตามสบาย..”
อาคิระโค้งให้เคนจิ “ขอตัวก่อนนะครับ”
เคนจิโค้งรับ อาคิระเดินออกไป ไอมองตามอาคิระด้วยสีหน้าครุ่นคิดบางอย่าง แล้วโค้งให้เคนจิก่อนจะเดินตาม อาคิระไป

ที่ออฟฟิศโรงงานกิโมโน อาคิระนั่งลงที่โต๊ะทำงาน เอาเอกสารขึ้นมาเซ็น
“ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ชั้นคงต้องฝากให้เธอเป็นธุระจัดการงานในโรงงานด้วยนะ เพราะชั้นจะไม่อยู่หลายวัน อาจจะสักอาทิตย์นึง”
“เธอจะไปไหนเหรออาคิระ ปกติเธอไม่เคยทิ้งงานไปนานๆนี่”
“ชั้นมีธุระกับรินดาราที่เมืองไทย”
“เมืองไทย ? ธุระอะไร ?”
“เป็นธุระสำคัญที่คุณย่าสั่งให้ไป”
“แล้วไปแค่สองคนเองเหรอ” อาคิระพยักหน้ารับแล้วเซ็นเอกสารฉบับอื่นต่อ
ไอยิ่งสงสัย อยากรู้เลยขยับเข้าไปใกล้ๆเลียบเคียงถาม “นี่..อาคิระ ชั้นถามจริงๆเถอะ เพื่อนชายของรินดาราเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่แค่เพื่อนกันใช่มั้ย ดูท่าทางเวลาที่รินดาราคุยด้วยแล้ว..น่าจะเป็นคนพิเศษ หึ..ก็ไหนบอกว่ายังไม่มีแฟน” อาคิระชะงักนิ่งไป “โธ่เอ้ย..ที่แท้ก็เป็นผู้หญิงที่ชอบเที่ยวหว่านเสน่ห์ไปทั่วนี่เอง ใครๆถึงได้พากันติดใจ”
อาคิระรู้สึกไม่พอใจปิดแฟ้มเสียงดังจนไอผงะ “เธอไม่ควรพูดถึงรินดาราแบบนี้นะไอ”
“ทำไมจะพูดไม่ได้ ก็เห็นๆอยู่ หรือว่าอาคิระก็โดนหว่านเสน่ห์หลงผู้หญิงไทยคนนี้ด้วย”
“ถึงรินดาราจะเป็นลูกจ้างของตระกูล แต่ก็เป็นคนที่ท่านชายแนะนำมา เพราะฉะนั้นเธอไม่ควรพูดเสียๆหายๆกับรินดารา เอาล่ะ..งานที่เหลือชั้นฝากเธอด้วยก็แล้วกัน” อาคิระบอกเสร็จก็ออกจากห้องไป
ไอมองตามจิกหน้าครุ่นคิดสงสัย “ปกป้องกันจังเลยนะนังรินดาราเนี่ย..มันมีอะไรวิเศษวิโสนักหนา..เชอะ !!”

ฮิเดโนริตกใจเมื่อรับรู้สิ่งที่ไอมาบอก “ว่าไงนะ? รินดาราจะไปเมืองไทยกับอาคิระ!”
ไอมาเย้ยฮิเดโนริเต็มที่ “ใช่ไปกันสองคนอยู่กันตามลำพัง หึ..ท่าทางอาคิระมีใจให้รินดาราอยู่ด้วย แบบนี้คงมีอะไรมากกว่าที่อาคิระบอกแน่”
“ไม่มีทาง อาคิระไม่มีวันได้สมหวังกับรินดารา” ฮิเดโนริพูดเพราะรู้ว่ารินดาราเป็นเทพเจ้าดาวเดือนเจ็ด
“งั้นจะให้รินดาราสมหวังกับใคร สมหวังกับเธองั้นเหรอ หึ..ชั้นเป็นผู้หญิงเหมือนรินดารา แค่มองชั้นก็รู้แล้วว่ารินดาราจะเลือกใครระหว่างเธอกับอาคิระ”
ฮิเดโนริฉุนหันขวับไปบีบปากไอ แล้วดันตัวไปชิดติดกำแพง ไอดิ้นๆและสีหน้าบูดเบี้ยวจากความเจ็บปวดจากแรงบีบของลูกครึ่ง ปีศาจจิ้งจอกอย่างฮิเดโนริ “รินดาราจะไม่เลือกใครนอกจากไอ้โฮชิ !! เพราะอะไรรู้ไหม..เพราะรินดาราเป็นเทพธิดาดาวเดือนเจ็ดคนรักของเทพเจ้านกกระเรียน..แล้วเทพเจ้านกกระเรียนก็คือไอ้โฮชิ !!!”
ไออึ้งไปเลย ฮิเดโนริสะบัดมือปล่อยจากปากไอ ไอทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด เพราะฮิเดโนริแรงเยอะมาก ไอผุดลุกขึ้นมาถามฮิเดโนริ “เธอพูดเรื่องจริงเหรอ ท่านชายโฮชิเป็นเทพเจ้านกกระเรียนงั้นเหรอ”
“ใช่! มันอยู่บนหอคอยมิคายาวะมากว่าสี่ร้อยปี เรื่องนี้ไงที่เป็นความลับที่พวกมิยาคาวะพยายามจะปิดบังเธอ”
“มิน่า...คุณย่าถึงได้หวงไม่ให้ขึ้นไปบนหอคอย” ไอนึกได้แล้วโผเข้าไปกอดฮิเดโนริ “งั้นถ้ารินดาราเป็นคนรักของท่านชาย ก็แสดงว่าเธอก็จะเลิกรักรินดาราแล้วกลับมารักชั้นเหมือนเดิมใช่ไหมฮิเดะ”
ฮิเดโนริชะงัก “ไอ...ทำไมเธอถึงรักชั้นมากขนาดนี้”
ไอกอดฮิเดโนริแน่น “อย่าถามว่าทำไมเลยฮิเดะ เพราะความรักของชั้นทีมีต่อเธอมันมีความหมายเท่ากับชีวิตของชั้น ชั้นอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ อย่าเลิกรักชั้นนะฮิเดะ ชั้นขอร้อง ให้ชั้นทำอะไรชั้นยอมทั้งนั้น”
ฮิเดโนรินิ่งไปครู่ “ยอมทุกอย่างเลยเหรอ” ไอพยักหน้ารับหนักแน่น ฮิเดโนริลอบยิ้มร้ายอย่างพอใจ
เคนจิเงยหน้าขึ้นจากเบาะรองพื้นเสื่อในห้องรินดาราพร้อมกับร้องลั่น “โอ๊ยยยยยยยยยย !!!”
เคนจิกำลังถูกเกียวจับนวดแผนไทยด้วยท่ายาก ดัดตัวอย่างกับกำลังเล่นมวยปล้ำ จนเคนจิร้องเจ็บลั่น รินดารากับแป้งร่ำรีบเลื่อนประตูเข้ามาดู
“ว๊ายตายแล้ว..นังเกียว..นี่ทำบ้าอะไรของหล่อนเนี่ย”
“ก็นวดให้เคนจังอยู่ไง”
“แน่ใจเหรอคะว่าพี่เกียวกำลังนวดให้เคนจัง นึกว่ากำลังซ้อมมวยปล้ำกันอยู่ซะอีก” รินดาราขำ
“แหม..คุณน้องดาราคะ..ลองถามเพื่อนคุณน้องก่อนเถอะค่ะ ถ้าพ่อสุดหล่อคนนี้ไม่เรียกร้องให้พี่จัดชุดใหญ่ให้ พี่ไม่มีทางงัดสุดยอดเคล็ดวิชานวดแผนโบราณออกมาใช้ง่ายๆ หรอกนะคะ”
“จริงเหรอเคนจัง”
เคนจิพยักหน้ารับทั้งๆยังน้ำตาเล็ดแล้วชูนิ้วโป้งว่าสุดยอด “ชั้นชอบนวดแผนไทยเลยขอให้จัดเต็มเอง...อู้ยยยย..สุโค่ย..เอาอีก”
“เห็นมั้ย..ติดใจฝีมือนังเกียวเลย..ฮิๆๆๆ”
รินดารากับแป้งร่ำเห็นท่าทางของเคนจิที่ติดใจปนเจ็บก็อดขำไม่ได้ หัวเราะกันคิกคัก

ที่ทางเดินหน้าห้อง แป้งร่ำยื่นกระดาษรายการของที่อยากให้รินดาราหิ้วมาจากเมืองไทย “นี่ค่ะคุณน้อง..ของที่พี่ฝากซื้อเวลาคุณน้องกลับมาจากเมืองไทย”
“ความจริงเรียกดาราให้ไปเจอที่ร้านก็ได้ค่ะพี่แป้ง”
“เกรงใจค่ะคุณน้อง เห็นยุ่งๆอยู่พี่มาหาเองสะดวกกว่า อีกอย่างนังเกียวมันอยากมาสาระแนขอเห็นหน้ารุ่นพี่สุดหล่อของคุณน้องด้วย พี่ไม่อยากขัดใจมัน”
“ไม่อยากขัดใจหรืออยากเห็นด้วยค่ะคุณพี่”
“แหมคุณน้องก็” ระหว่างนั้นเกียวพาเคนจิออกมาส่ง สภาพเคนจิเดินเดี้ยงๆ มีเกียวเกาะติดแจสุดฤทธิ์ แป้งรำอุทาน “อุ๊ยตาย..คุณพี่เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ารุ่นพี่ของคุณน้องติดใจนวดแผนไทยหรือติดใจฝ่ามือนังเกียวกันแน่..ฮิฮิฮิ”
“เคนจัง..ถามจริง ยังสุโค่ยอยู่รึเปล่า”
เคนจิชูนิ้วโป้ง “นวดไทย..สุโค่ยที่สุด”
“งั้นถ้าวันหลังแวะมาเมืองสึกิอีก ก็ขอเชิญที่ร้านเกียวนะคะเคนจัง เกียวยังมีคอร์สพิเศษทุ่ม ทับ จับ หัก ช้างกู อยู่ไหน !! ไว้รอ รับรองว่าเคนจังจะกระปรี้กระเปร่า คิดถึงแต่เกียวคนเดียวตลอดไป”
เคนจิออกอาการเหวอ พยายามแกะมือเกียวแล้วรีบเดินไปที่รินดารา“ครับ..ไว้ผมจะไป” แต่เคนจิถอยห่างเกียวสุดฤทธิ์
รินดาราขำ “ว่าแต่คุณพี่แน่ใจนะคะว่าจะไม่ไปกินราเม็งกับเรา”
เกียวกำลังจะพูดว่าไปแต่เจอแป้งร่ำหยิกแขน
“เชิญคุณน้องตามสบายเถอะค่ะ แค่นี้พี่ก็รบกวนคุณน้องจะแย่แล้ว..ไป..นังเกียวกลับบ้านได้แล้วย่ะ”
เกียวมองเคนจิตาละห้อยอ้อยอิ่ง แป้งร่ำต้องจิกดึงหูลากออกไป รินดาราอมยิ้มขำ

ที่เคาน์เตอร์ร้านราเม็ง รินดาราจัดการกับราเม็งในชามตรงหน้าจนเกือบหมด ส่วนเคนจิยังกินได้ช้ากว่า เพราะแค่จะยกแขนจับตะเกียบก็ยังระบม
รินดาราขำ “ตัวเบาเลยใช่มั้ยเคนจัง”
เคนจิยิ้มรับ โดยที่ทั้งคู่ไม่ทันสังเกตว่าไม่ไกลจากกันเท่าไหร่นัก ไอกับฮิเดโนริแอบตามทั้งคู่มาห่างๆโดยมีฉากกั้น
ฮิเดโนริมองตามทั้งคู่ แล้วพยักหน้าให้ไอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหารินดาราจนรินดารารับสาย
“รินดาราเหรอจ๊ะ..ตอนนี้เธออยู่ไหนแล้วเหรอ อาคิระสั่งให้ชั้นจัดการเรื่องตั๋วเดินทางให้เธอ เลยอยากได้หน้าพาสปอร์ตเธอหน่อยจ้ะ”
“ได้ค่ะคุณไอ ชั้นกำลังจะกลับอยู่พอดี เจอกันที่บ้านแล้วกันนะคะ” รินดาราวางสาย ไอหันมายิ้มกับฮิเดะ
“เคนจัง..ชั้นต้องขอตัวก่อนนะ มีธุระต้องกลับไปมิยาคาวะ”
“ไม่เป็นไรรินจัง ไว้เจอกันที่เมืองไทย”
“ขอบคุณมากนะเคนจัง” รินดารายิ้มให้เคนจิแล้วเดินออกไป ทิ้งให้เคนจินั่งกินราเม็งอยู่คนเดียว
ฮิเดโนริที่แอบดูอยู่ จึงเดินเข้ามา ทำทีว่าเดินชนเคนจิกระเป๋าตกพื้น “ขอโทษด้วยครับ..ผมนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 11 วันที่ 1 พ.ค. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ