อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 10 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 10 เม.ย. 58

โฮชิเดินมาจากทางขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน หยุดยืนตรงถนนที่มีผู้คนขวักไขว่ เงยหน้ามองรอบตัวเพราะ เหมือนในนิมิต มองหาผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเมียวโจ ระหว่างที่เดินข้ามถนน ได้ยินเสียงรินดาราคุยโทรศัพท์กับแม่ว่าสบายดี ไม่มีปัญหาอะไร เขาหันขวับกลับไปมอง

เสียงรถเบรกเกือบชนเหมือนในนิมิต โฮชิไม่สนใจเดินหาหญิงสาวทั่วบริเวณ จนมาหยุดพักบนสะพาน

ทอดสายตาไปยังแม่น้ำเบื้องหน้ารำพึง “เธออยู่ไหน ฉันมาหาเธอแล้วนะเมียวโจ”



โฮชิแทบสิ้นหวัง ทันใดก็ได้ยินเสียงบรรเลงเพลงจากเครื่องดนตรีโกโตะ หันมองเห็นเป็นนักดนตรีเปิดหมวกแลกเศษเงิน โฮชิรีบเดินไปหาและยื่นเงินหมื่นเยนให้ นักดนตรีตาโต...จากนั้นโฮชิก็นั่งเล่นโกโตะแทน บรรเลงเพลงรักของเขาดังกระหึ่มหวังให้เมียวโจได้ยิน

ผู้คนทยอยเข้ามาล้อมฟัง รินดาราเดินคุยโทรศัพท์หาเพื่อนเพื่อขอยืมเงินแต่ถูกปฏิเสธทุกราย จนกระทั่งแบตหมด จึงมองหาตู้โทร.สาธารณะ เดินผ่านโฮชิที่กำลังบรรเลงเพลง สายตาโฮชิเห็นรินดาราเข้าอย่างจัง เธอรู้สึกเหมือนถูกมองจึงหันมายิ้มตามมารยาท แล้วเดินต่อไป

ระหว่างที่รินดาราคุยโทรศัพท์ในตู้สาธารณะและถูกเพื่อนปฏิเสธอีกเช่นเดิม เธอถอนใจเฮือกใหญ่อย่างเศร้าๆ โฮชิได้แอบฟังเรื่องราวของเธอและคิดหาหนทางช่วยเหลือ...

ทางด้านอาคิระได้พามาโกโตะกับริเอะเดินชมโรงงานทอกิโมโนของมิยาคาวะ มาโกโตะชื่นชมที่ยังอนุรักษ์การทอแบบโบราณเอาไว้ อาคิระกล่าวว่าเป็นหน้าที่ของมิยาคาวะทุกคนที่ต้องสานต่อ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ตนต้องเรียนรู้ ริเอะรีบบอกว่าตนอยากทำแฟชั่นโชว์ชุดกิโมโนให้ต่างชาติเห็นคุณค่า คงต้องทำความเข้าใจประวัติความเป็นมาและขั้นตอนการทำที่ละเอียดกว่านี้ อาคิระนี่แหละที่จะช่วยตนได้มากที่สุด...อาคิระยิ้มรับนิดๆ ไอสีหน้าไม่สบายใจเอาเสียเลย

พออยู่ตามลำพัง ไอบอกอาคิระว่าริเอะใช้แผนให้พ่อออกหน้ามาหาเขา แต่อาคิระไม่สนใจกลับยืนยันว่าตนต้องการกู้สถานการณ์ของมิยาคาวะกลับคืนมาเท่านั้น ถ้ามีแฟชั่นโชว์ให้ชาวต่างชาติได้ชมจะเสริมความแข็งแรงให้ฐานลูกค้ายุโรปได้...แต่ไอยังรู้สึกกังวลบางอย่างอยู่

คืนนั้น ขณะที่อายูมิหลับได้ฝันถึงเหตุการณ์วันอุบัติเหตุ เธอร้องกรี๊ดตัวสั่นเรียกหาพ่อ มีมือหนึ่งยื่นมาปาดน้ำตาบนใบหน้า อายูมิลืมตาขึ้นคิดว่าเป็นอาคิระ แต่ต้องแปลกใจ

“คุณ...คุณเป็นใครคะ คุณเข้ามาในห้องหนูได้ยังไง”

“หนูรู้จักฉันแล้วไม่ใช่เหรอ เพียงแต่ว่าเรายังไม่เคยเจอกันเลย”

อายูมิรู้ในบัดดลว่าเป็นท่านชาย แปลกใจที่ท่านชอบอยู่บนหอคอยจึงถามไม่เบื่อบ้างหรือ

โฮชิยิ้ม ตอบว่าไม่เบื่อเพราะเหมือนได้อยู่บนสวรรค์ อายูมิขอให้เล่าเรื่องบนสวรรค์ให้ฟัง ตนอยากรู้ว่าพ่อแม่อยู่อย่างไร โฮชิจึงจับมืออายูมิไปวางบนอกซ้ายของเด็กน้อย

“คุณพ่อคุณแม่จะอยู่ในนี้ของหนูตลอดเวลา เพราะฉะนั้นถ้าหนูเศร้า คุณพ่อคุณแม่ก็จะเศร้าไปด้วย ถ้าหนูมีความสุข คุณพ่อคุณแม่ก็จะมีความสุขเหมือนกัน”

อายูมิทึ่ง ย้อนถามทำไมเขารู้ ท่านชายยิ้มอบอุ่นบอกว่าจะเล่านิทานให้ฟัง อายูมิยิ้มดีใจเรื่องที่โฮชิเล่าคือเรื่องเทพเจ้านกกระเรียนที่มีความรักกับเทพธิดาดาวเจ็ด มักมาโปรดมนุษย์บนโลก...พออายูมิหลับ โฮชิก็เดินออกจากห้อง ระหว่างนั้น อาคิระเดินมาเห็นแปลกใจจะตาม มิกิเข้ามาขวางบอกว่าท่านชายแค่มาเล่านิทานให้หลานฟัง อาคิระไม่พอใจ

“แต่ผมรู้สึกว่าเขาทำตัวลึกลับเกินไป ถ้าเขาเป็นส่วนหนึ่งของพวกเรา เขาก็ไม่ควร...”

“อาคิระ! ย่าบอกอาคิระมาตลอดแล้วไม่ใช่เหรอ...”

“ครับ...คุณย่าบอกผมเสมอว่าเขามีบุญคุณกับตระกูลของเรา แต่ผมอยากรู้ว่าเขามีบุญคุณยังไง ทำไมเราถึงยอมให้เขาทุกอย่าง”

“หน้าที่ก็คือหน้าที่ ไม่เคยมีมิยาคาวะคนไหนตั้งคำถามต่อหน้าที่ตัวเอง และการดูแลเขาก็เป็นหน้าที่สำคัญของย่าและตระกูลของเรา อาคิระจะช่วยย่าทำหน้าที่สำคัญนี้ได้ไหม” แววตามิกิดุจนอาคิระไม่กล้าเถียงอีก

ด้วยเหตุนี้ มิกิมาขอโทษกับคำพูดของหลานชาย โฮชิเข้าใจว่าอาคิระเครียดที่ต้องมารับหน้าที่ผู้นำตระกูล มิกิแปลกใจที่สีหน้าโฮชิดูมีความสุข จึงเอ่ยถามว่าพบคนรักแล้วหรือ เขายิ้มยอมรับแต่เธอยังจำเขาไม่ได้ มีทางเดียวที่จะรู้ว่าใช่เมียวโจหรือไม่ คือต้องพาเธอมาที่นี่

ooooooo

รุ่งเช้า มิกิมองหาหลานๆ เคโกะรายงานว่าอาคิระพาอายูมิไปเที่ยวสวนสนุกกับริเอะ มิกิแปลกใจไม่ทันจะโทร.ตาม นานะเข้ามาบอกว่าลูกชายคุณยายซาดาโกะโทร.มามีเรื่องด่วน

วันนี้โฮชิแต่งตัวหล่อแปลกตาไม่ใช่กิโมโนเหมือนปกติ เขาเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก ยืนมองรูปวาดเมียวโจ อย่างมีความหวัง มิกิหน้าเศร้าเข้ามากล่าวขอโทษ

“เอ่อ...อาคิระพาอายูมิไปเที่ยวสวนสนุกแล้วค่ะ เป็นความผิดของฉันเอง เพราะมัวแต่ไปดูแลศาลก็เลยไม่ทันได้บอกอาคิระว่าท่านชายอยากคุยด้วย”

“ไม่เอาน่า แค่เรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่ความผิดของมิกิสักหน่อย รอมาตั้งหลายร้อยปี รอไปอีกสักวันจะเป็นไร อีกอย่าง...การจะพาคนนอกเข้ามาที่นี่เพื่อทดสอบว่าเธอคือเมียวโจรึเปล่า ฉันก็ไม่ควรทำให้อาคิระผิดสังเกต”

มิกิเห็นด้วยเพราะตั้งแต่อากิฮาระตาย อาคิระก็ไม่เคยไว้ใจใครอีกเลย โฮชิเห็นมิกิเศร้าจึงถามมีเรื่องอะไร “ดิฉันได้รับโทรศัพท์จากลูกชายซาดาโกะ อาการของเธอไม่ดีเลยค่ะท่านชาย”

โฮชิออกไปเยี่ยมซาดาโกะกับมิกิ ซาดาโกะเป็นช่างทอผ้าเก่าแก่ของตระกูลมิยาคาวะ ที่พยายามซ่อมแซมกิโมโนให้โฮชิมาตลอดชีวิต ตอนนี้เธอชราลงมากและกำลังจะหมดอายุขัย พอเธอได้เห็นหน้ามิกิ ก็กล่าวขอโทษที่ยังซ่อมกิโมโนไม่สำเร็จ มิกิปลอบว่าไม่เป็นไร หลายร้อยปีมานี่ก็ยังไม่มีใครทำสำเร็จ ซาดาโกะหายใจรวยริน

“ดิฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ใครฟังเลยนะคะคุณมิกิ ความลับของมิยาคาวะก็ยังคงเป็นความลับอยู่ค่ะ”

“จ้ะ...ซาดาโกะ ท่านชายรู้เรื่องนี้เลยให้ฉันเอาของขวัญมาให้เธอ” มิกิวางนกกระเรียนกระดาษลงในมือเหี่ยวๆของซาดาโกะ “ท่านชายยังฝากฉันมาบอกเธอด้วยนะว่าตอนนี้ความหวังของท่านชายใกล้มาถึงแล้ว”

“เธอได้ยินเสียงเพลงของท่านชายแล้วเหรอคะ” ซาดาโกะปลาบปลื้มน้ำตาไหลพราก

มิกิตอบคิดว่าใช่ ซาดาโกะดีใจอ่อนแรงลงมองนกกระเรียนในมือ ทันใดนกกระเรียนกลายเป็นขนนกสีขาวบริสุทธิ์ เธอยิ้มคิดว่าคงถึงเวลาของตนแล้ว...บนถนนทางเดิน โฮชิยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่หยุดนิ่ง ราวกับหยุดเวลาไว้ ซาดาโกะเดินเข้ามาหา เห็นรัศมีเรืองรองแผ่ออกมาจากตัวเขา แววตาสีเขียวบ่งบอกถึงความเป็นเทพเจ้า เขายื่นมือออกมา บอกเธอว่าจะไปส่ง

“ดิฉันเฝ้าฝันมาตลอดว่า เมื่อถึงเวลาดิฉันจะได้เห็น ตัวตนที่แท้จริงของท่านชาย ช่างเป็นบุญของดิฉัน เหลือเกิน”

“เพราะเธอเป็นคนดี กรรมดีที่เธอเพียรทำมา ทั้งชีวิต ทำให้เธอได้พบกับฉัน...แล้วเราจะได้พบกันอีก”

ซาดาโกะตื้นตันน้ำตาคลอ ยื่นมือไปจับมือ “ค่ะท่านชาย ดิฉันขอให้ความหวังที่กำลังมาถึงของท่านชายเป็นจริง ขอให้ได้พบกับคนรักของท่านชาย”

โฮชิจูงมือซาดาโกะไปยังทางเดินที่มีแสงสว่างจ้า แล้วทุกอย่างก็กลับคืนสู่ปกติ ผู้คนเดินสัญจร โฮชิยืนเงยหน้ามองท้องฟ้า มิกิเดินเช็ดน้ำตาเข้ามา โฮชิหันมาปลอบใจบอกซาดาโกะไปสบายแล้ว แต่มิกิยังปล่อยโฮอย่างกลั้นไม่อยู่ โฮชิยิ้มอย่างเอ็นดู

“ขี้แยตั้งแต่เด็กยันแก่เลยนะมิกิ”

“ก็ดิฉันกลั้นไม่อยู่จริงๆนี่คะ เคยเห็นกันมานานแล้วต้องมาตายจากกันก็อดใจหายไม่ได้”

“ฉันเองก็ใจหายที่ต้องเห็นคนดีๆของมิยาคาวะหลายคนจากไปตลอดช่วงเวลาที่อยู่ที่นี่ แต่ฉันก็ภูมิใจที่คนดีๆจะได้เห็นสภาวะเทพเจ้าของฉัน และฉันก็ได้ทำหน้าที่ส่งพวกเขา”

“งั้นดิฉันก็คงบุญน้อยแล้วสิคะ เพราะถ้าความหวังที่ท่านชายรอเป็นจริงขึ้นมา แล้วท่านชายได้กลับสวรรค์ก่อนที่เวลาของดิฉันจะมาถึง” มิกิหน้าเศร้าลง

“กลัวว่าฉันจะไม่ได้ส่งเธองั้นเหรอ มิกิ...ฉันว่าเธอแก่ง่ายตายยากนะ ยังไงเธอก็อยู่อีกนานเชื่อฉันสิ” โฮชิยิ้มกระเซ้า มิกิชะงักค้อนขวับมองเขาเดินไปอย่างงอนๆก่อนจะเดินตาม

ooooooo

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 10 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ