อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 12 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 12 เม.ย. 58

“นั่นเป็นห้องต้องห้าม ถ้าท่านชายไม่อนุญาต ก็ห้ามคนอื่นเข้าไปเด็ดขาดจ้ะ”

“แต่ทั้งหอคอยและคฤหาสน์ที่เราอาศัยอยู่ เป็น สมบัติตกทอดของตระกูลเราทั้งหมด แล้วทำไมเราต้องขออนุญาตจากคนอื่นที่ไม่ใช่คนในตระกูลเราด้วยครับคุณย่า”

“อาคิระ! อาคิระจะเรียกท่านชายแบบนั้นไม่ได้” มิกิเอ็ด

อาคิระจะแย้ง โฮชิเปิดประตูออกมาพูดด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร “ความลับไม่มีในโลกนี้หรอกอาคิระ มีก็แต่ว่าจะรู้ความจริงช้าหรือเร็วแค่นั้น”


มิกิรีบกล่าวขอโทษ โฮชิโบกมือไม่เป็นไรและให้ทั้งสองเข้ามาในห้อง...โฮชิเห็นสายตาอาคิระก็รู้ว่ามีคำถามอยากถาม แต่มิกิดักคอไม่ให้พูดอะไรที่เสียมารยาท โฮชิปราม

“ไม่เป็นไรหรอกมิกิ ฉันเป็นผู้อยู่อาศัย ส่วนอาคิระคือกำลังสำคัญที่ดูแลคนในตระกูลอยู่ตอนนี้ เขาย่อมมีสิทธิ์”

“แต่ดิฉันได้อธิบายให้อาคิระเข้าใจดีแล้วค่ะ ว่าท่านชายมีความสำคัญและมีบุญคุณกับตระกูลของเรา ท่านจึงไม่ใช่ผู้อยู่อาศัย ใช่ไหมอาคิระ” มิกิมองหลานอย่างตำหนิ

อาคิระรับคำ มิกิบอกเขาว่าที่ให้มาพบท่านชายก็เรื่องจะทำให้อายูมิเดินได้ ให้เขาฟังคำแนะนำของท่านชายเอง...

ooooooo

คืนนั้น รินดาราได้รับซองขาว จึงเอาไปซื้ออาหารจากห้างที่ลดราคาแล้วมากินอย่างเศร้าใจ ไม่วายยังถูกเจ้าของหอพักบุกเข้ามาแย่งเงินค่าจ้างอันน้อยนิดไปอีก แถมแนะนำให้ไปทำงานเป็นหมอนวด รินดาราแค้นใจแต่ทำอะไรไม่ได้

เช้าวันใหม่ รินดารามาแถวย่านการค้าที่มีเด็กวัยรุ่นแต่งคอสเพลย์เดินกันขวักไขว่จนเป็นเรื่องปกติ เป็นวัฒนธรรมอนิเมะของคนที่นี่ บางกลุ่มเต้น บางกลุ่มพรีเซนต์ชุดที่ใส่ รินดาราจิกหน้าสูดลมหายใจถอดเสื้อคลุม เผยให้เห็นชุดไทยรำซิ่ง แล้วเปิดเพลงจากมือถือ เต้นตามจังหวะอย่างสวยงามสนุกสนาน ผู้คนที่เดินไปมาเริ่มสนใจหยุดมอง แล้วโยนเศษเงินให้ เธอเหลือบมองเหรียญที่อยู่ในกระป๋องอย่างตื่นเต้นดีใจ เลิกอายอดทนทำต่อไป

ระหว่างนั้น อาคิระเหมือนเดินตามหาใครบางคน เห็นมีคนมุงกันอยู่จึงเข้าไปดู พอการแสดงจบลง เขาก็เข้าไปยื่นเงินให้รินดาราหมื่นเยน เธอกำลังนับเงินต้องชะงักเงยหน้ามอง

“นี่นาย! โผล่มาจากไหนอีกเนี่ย ตัวซวย ไปไกลๆ ฉันเลย” รินดาราเดินหนี

อาคิระเดินตาม หญิงสาวโวยจะตามรังควานอะไรอีก ทั้งที่เขากับเพื่อนทำให้ตนตกงาน ชายหนุ่มรีบขอโทษถ้ารู้ว่าริเอะจะทำแบบนั้น รับรองเธอไม่ตกงานแน่ รินดาราไม่เชื่อไม่อยากฟัง ขอแค่เขาอยู่ห่างๆ อย่ามายุ่งกับเวลาทำมาหากินของตนก็พอ ชายหนุ่มคว้าแขนไม่ให้เธอเดินหนี บอกยังไปไหนไม่ได้จนกว่าเขาจะพูดธุระเสร็จ หญิงสาวสะบัดให้ปล่อย ว่าเขาตัวซวย

“ตัวซวยเหรอ...ผมว่าคุณมองผมผิดไปล่ะ ที่วันนี้คุณได้เจอผมอีกครั้ง ถือว่าเป็นโชคดีของคุณต่างหาก”

“โชคดีเนี่ยนะ เจอนายแต่ละทีชีวิตฉันต้องลงเอยด้วยเรื่องแย่ๆทุกที อย่าตามฉันมาอีกนะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจมาจับนาย” รินดาราชี้หน้าขู่ก่อนจะเดินหนี

อาคิระยิ้มอย่างมีเลศนัย...พอรินดารากลับถึงหอพัก นั่งผิงไออุ่นจากฮีตเตอร์แล้วเอาเงินออกมานับ ปากก็บ่นถ้าตัวซวยไม่โผล่มา คงจะทำได้อีกหลายตังค์ ทันใดเจ้าของหอพักโผล่พรวดเข้ามาอย่างถือวิสาสะตามเคย รินดาราโวยเมื่อไหร่จะรู้จักขออนุญาตก่อนเข้ามาบ้าง

“แหมๆๆ รินจังอย่าบ่นเจ๊หน่อยเลย เจ๊ไม่อยากเคาะประตูเรียกเพราะมันเสียเวลา”

รินดาราแปลกใจที่เจ๊เข้ามาบีบหลังไหล่เอาอกเอาใจ จึงถามเมาสาเกหรือเปล่า นัทสึโกะยิ้มร่า “เมาอะไรที่ไหน ที่เจ๊อารมณ์ดีเพราะมีเพื่อนของรินจังมาหา เจ๊ก็เลยพาเขาเข้ามา...เข้ามาสิจ๊ะ...อาคิระซัง”

รินดาราตกใจเมื่อเห็นอาคิระยื่นหน้าเข้ามา...อาคิระได้จ่ายค่าเช่าห้องที่รินดาราค้างให้แก่นัทสึโกะจนครบเพื่อให้พามาพบรินดารา นัทสึโกะตื่นเต้นกับความหล่อเหลาของเขาจนอดกระแซะรินดาราไม่ได้ที่มีแฟนหล่อ หญิงสาวงงๆ พอรู้ว่าเขามาจ่ายค่าเช่าห้องให้ก็บอกให้คืนเขาไป แต่นัทสึโกะไม่ยอมเดินเลี่ยงออกไป รินดาราโกรธคว้าไม้ขนไก่มาไล่อาคิระ

“ผมแค่อยากคุยกับคุณดีๆนะรินจัง”

“ไม่ต้องมาเรียกฉันสนิทสนมแบบนั้น ฉันไม่ได้อยากรู้จัก ไม่ได้อยากสนิทสนมอะไรด้วย ออกไป...ไม่ออกใช่ไหม...นี่แน่ะ” รินดาราฟาดด้วยไม้ขนไก่

อาคิระเริ่มโกรธ เรียกนารูตะคนขับรถเข้ามาช่วย หญิงสาวชักหวาด จึงยอมที่จะพูดดีๆกับเขาแต่ห้ามเข้ามา ใกล้ ไม่วายที่เธอยังกำกรรไกรไว้ป้องกันตัว อาคิระอ่อนใจถามเจอกันหลายครั้งยังไม่ไว้ใจกันอีกหรือ รินดาราเร่งให้พูดธุระ เวลาเหลือน้อยแล้ว

“ผมไปสืบข้อมูลของคุณจากมหาวิทยาลัย แล้วก็เพื่อนของคุณ” รินดาราโวยหาว่าเขาโรคจิตแน่ๆ “ผมไม่ใช่ พวกโรคจิต ไม่ใช่ไอ้ตัวซวย ผมบอกแล้วไงว่าคุณเจอผมคุณจะโชคดี เพราะผมมีงานมาเสนอให้คุณทำ...งานที่คุณจะได้ใช้ความรู้ความสามารถที่คุณเรียนมา เรื่องค่าตอบแทนก็มากพอที่จะทำให้คุณกลับไปเรียนปีสุดท้ายให้จบ”

“เดี๋ยว...ฉันเรียนกายภาพบำบัดมา เพราะฉะนั้นเข้าใจด้วยนะว่า ฉันไม่ใช่หมอนวด”

“ผมรู้น่าคุณ กายภาพบำบัดเป็นการรักษาทางการแพทย์แขนงหนึ่ง คุณจำหลานสาวผมได้ไหมที่คุณช่วยไว้ที่สวนสนุก...นั่นแหละงานของคุณ”

เธอไม่อยากเชื่อเพราะท่าทางยากูซ่าอย่างเขาไม่น่ามาจ้างนักศึกษาต่างชาติอย่างตน...นารูตะหลุดขำ อาคิระถลึงตาใส่ ก่อนโวยรินดาราหน้าตาตนดูเป็นยากูซ่าตรงไหน

“เอาล่ะผมนึกอยู่แล้วว่าถ้าเป็นผมมาชวนคุณคงไม่ได้เรื่องแน่ ผมก็แค่ได้รับคำแนะนำมาจากคนอื่นว่าอยากให้คุณไปทำงาน” รินดาราขมวดคิ้ว อาคิระจึงบอกว่าเธอจะได้ไปทำงานที่เมืองสึกิ เธอตาโพลงทันทีหันมองหนังสือการ์ตูนเทพเจ้านกกระเรียนที่นำติดตัวมาด้วย

รินดารายอมตามอาคิระมาสวนวิสทีเรียอันสวยงาม เธอตื่นตาตื่นใจอย่างมากจนเขาแซว

“นี่คุณ ตกลงที่ยอมตามผมมาเพราะอยากไขข้อสงสัย หรืออยากมาเที่ยวชมสวนกันแน่”

“มีใครเคยบอกนายรึเปล่าว่าหน้าตาดีแต่ปากเสียจนทำให้นายดูหมดหล่อน่ะ” อาคิระส่ายหน้า “งั้นฉันก็เป็นคนแรกสินะ ดีจัง...ต่อไปนายจะได้เอาไปปรับปรุงตัวเอง” รินดาราเชิดหน้าเดิน

อาคิระเรียกไว้จนเธอหยุดหน้าทิ่ม บอกไม่ใช่ ทางนั้น เธอแก้เก้อหันเดินไปตามทางที่เขาชี้ อาคิระชี้ให้เธอเดินไปที่อุโมงค์ดอกวิสทีเรีย ย้ำว่าอยากรู้อะไรให้ถามคนคนนั้น ว่าแล้วก็เดินเลี่ยงไป หญิงสาวยืนงงสักพัก มองไปเห็นชายใส่สูทท่าทางมีสง่าราศียืนอยู่ เหมือนมีมนต์สะกดให้ต้องเดินเข้าไปทักทายเขา ยินดีที่ได้รู้จัก...เขาแนะนำตัว

“โฮชิ...โฮชิ โนโอจิ แต่เรียกผมโฮชิก็ได้”

รินดาราเอาแต่มองหน้าเขาตะลึง โฮชิบอกให้เดินคุยกัน เธอทำตามอย่างว่าง่าย เขาพาชมดอกวิสทีเรีย แล้วถามเธอชอบไหม เธอตอบว่าสวยขนาดนี้ไม่ชอบได้อย่างไร โฮชิเปรยคนส่วนใหญ่มาชมแต่ดอกซากุระ แต่รินดาราบอกว่าตนชอบดอกวิสทีเรียมากกว่า เธอเงยหน้ามองดอกเล็กๆที่แผ่เต็มต้น ไม่กล้าบอกจินตนาการของตัวเอง โฮชิจึงกล่าว

“เหมือนได้ดูดาวนับล้านๆดวงที่กระจายเต็มท้องฟ้า ทั้งๆที่เป็นเวลากลางวัน”

“คุณโฮชิ! คุณทำให้ฉันตกใจนะคะเนี่ย เหมือนคุณอ่านใจฉันออกเลย”

“ใครจะทำอย่างนั้นได้ล่ะครับ ผมก็แค่รู้สึกเหมือนกัน เพราะดาวบนฟ้ามันไกลเกินที่มนุษย์จะคว้าได้ แต่พอเราได้มายืนใต้ต้นวิสทีเรีย ก็ไม่ไกลเกินที่เราจะ...” โฮชิหยุดมองรินดาราเห็นเป็นเมียวโจคนรักอยู่ในชุดกิโมโนสีทอง เขาเอื้อมมือไปใกล้ใบหน้าจนรินดารารู้สึกตื่นเต้น

น่าแปลกใจที่ชายแปลกหน้าคนนี้ไม่ทำให้รินดาราคิดปัดป้อง จนกระทั่งโฮชิยื่นมือมาหยิบกลีบวิสทีเรียที่ติดอยู่บนผมของเธอออก และกล่าวขอโทษ ทำให้รินดาราอึ้ง มีหลายคำถามที่อยากถาม เหมือนเขารู้ใจถามเธอสงสัยทำไมต้องเป็นเธอใช่ไหม...หญิงสาวตอบว่าใช่ เพราะตนเป็นแค่นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ ไม่มี ใบประกอบโรคศิลปะ

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 12 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ