อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

ฝ่ายอุไรก็บอกนางอ่ำว่าไม่อยากเรียนตัดเสื้อแล้วจะออกมาช่วยแม่ทำนาดีกว่า แม่ทำนาคนเดียวเดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าตนอกตัญญู

นางอ่ำบอกให้เรียนต่อไปเพราะนาตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาก อีกเดือนสองเดือนกว่าจะได้นาบได้เกี่ยว เมื่ออุไร ยืนยันจะไม่เรียน นางอ่ำซักไซ้จนยอมรับว่าตนไม่อยากเจอ พะยอมมันมองหน้ากันไม่ติด

“ก็ต่างคนต่างอยู่ต่างคนต่างไป แต่ถ้าจะญาติดีกับมันแม่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ โกรธแค้นกันไปก็เท่านั้น ว่าไปแล้วพ่อเราก็ผิด” อุไรโต้ว่าพวกนั้นแหละผิดถ้าไม่ไขน้ำเข้านาเราพ่อก็คงไม่โมโหจนเลยเถิด “มันก็ผิดด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ แต่ว่ามันก็ตายไปแล้วทั้งคู่ คนที่อยู่จำเป็นต้องมาบาดหมางกันด้วยหรือ”



ผิดกับฝ่ายนางแย้ม ย้ำกับพะยอมว่าถ้าไม่อาฆาตจองเวรกันผีพ่อจะสงบสุขได้ยังไง พะยอมบอกว่าเราต่างคนต่างอยู่

“ไม่มีทางหรอกมึง ต่อให้พวกมันมากราบตีนขออโหสิกรรมกู กูก็ไม่มีวันยกโทษให้ จะจองเวรกับมันไปจนกว่าจะตายกันไปข้างนึง”

พะยอมยังอยากให้เลิกแล้วต่อกันจะได้ไม่เป็นเวรเป็นกรรมต่อกัน นางแย้มก็ขุดโคตรเหง้าขึ้นมาด่าว่า

“เวรกรรมมันเกิดขึ้นตั้งแต่พี่ชายมึงดันไปเอาลูกสาวมันมาทำเมียแล้วอียอม ผู้หญิงดีๆมีตั้งเยอะไม่เลือก ดั๊น...ไปเลือกอีนี่ กูไม่เห็นจะมีดีที่ตรงไหน”

พะยอมเลยสงบปากคำเพราะไม่อยากให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้

แต่นางอ่ำยังเพียรบอกอุไรให้อย่าคิดร้ายจองเวรกับใครเรื่องก็จะจบ แต่อุไรเชื่อว่าเราจบแต่ฝ่ายนั้นไม่จบ เรื่องก็ไม่จบบอกแม่ว่ากลัวฝ่ายนั้นจะหาทางแกล้งเรา แกล้งแม่ แกล้งอัมพร เพราะตอนนี้บ้านเรามีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น

นางอ่ำบอกว่าจะระวังตัวให้มากขึ้น ส่วนเรื่องที่อุไรจะไม่เรียนต่อเพราะห่วงแม่ นางอ่ำติงว่าอุไรไม่เคยทำนาจะสู้ไหวหรือ ผิวพรรณจะเสียเปล่าๆ อุไรพูดติดตลกว่าจะหาผัวไม่ได้เพราะผิวเสียก็ช่างหัวมันปะไร นางอ่ำถามว่าแล้วลือพงษ์ล่ะ

อุไรบอกว่าเขาก็ว่าจะมาช่วย นางอ่ำก็ยังไม่มั่นใจเพราะลือพงษ์เองก็ไม่เคยทำนา คงทำไม่ไหวหรอก

ooooooo

นางแย้มจองเวรไม่เลิก ไม่เพียงคอยหาเรื่องนางอ่ำกับอุไรเท่านั้น กับอัมพรก็ไม่ให้อยู่เป็นสุข กระแนะกระแหนกีดกันต่างๆนานา ประยงค์คอยดูแลทำอาหารให้กินก็ด่าว่าเป็นขี้ข้าเมีย ด่าอัมพรว่าสันหลังยาว ใช้แต่ผัวทำให้กิน

ประยงค์จะชี้แจงก็ถูกห้ามว่าไม่ต้องมาปกป้องกัน ปรามอัมพรว่ามีลูกเพิ่มอีกคนก็เท่ากับมีภาระเพิ่มขึ้น จะมานั่งๆนอนๆ ทำแต่งานบ้านเย็บปักถักร้อยอย่างเดิมไม่ได้แล้ว ต่อไปต้องออกไปช่วยงานในนาด้วย ตอกย้ำจิกแผลว่า

“เพราะแรงงานที่บ้านมันขาดไปคน แล้วมันขาดไปเพราะใคร มึงก็น่าจะรู้ดี” พอประยงค์ขอให้แม่พอ นางแย้มก็ยิ่งว่า “กูบอกตามตรง ใจกูน่ะอยากจะเขี่ยมึง ไปให้พ้นหูพ้นตากูด้วยซ้ำ เห็นหน้ามึงทีไร มึงรู้ไหม มันเหมือนมีหนามยอกอกมันเจ็บอยู่ในนี้!” นางแย้มตบอกตัวเองผางๆ แล้วเดินลงส้นออกไป

อัมพรน้ำตาร่วงบอกประยงค์ที่มองอย่างเห็นใจ ว่าตนจะทนไม่ไหวแล้ว อยากกลับไปอยู่บ้านตัวเอง ประยงค์ก็ได้แต่บอกว่าให้อดทน ตนเข้าใจทุกอย่างดี รู้ว่าอะไร เป็นอะไร อะไรที่สัญญาไว้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ขอร้องว่า

“เห็นแก่พี่เถอะนะ เดี๋ยวพอแม่แกใจเย็นลงอีกนิด พี่จะพูดให้แกเข้าใจเอง”

แต่นางแย้มไม่ได้เป็นอย่างที่ประยงค์คาดหวัง นางด่าได้ตลอดเวลา แม้ขณะประยงค์จูงควายไปนากันก็เดินด่าไปตลอดทางพูดแทบไม่ได้หายใจ

“นี่ถ้ากูไม่คดข้าวมาเผื่อ กลางวันมึงจะเอาอะไรกิน มิต้องแจ้นกลับไปหุงหาให้มันด้วยเรอะ อีกหน่อยเหอะ มันจะมาอยู่บนหัวมึง เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย แล้ว

ก็จำเอาไว้สอนหลานด้วย ดูช้างให้ดูหางดูนางให้ดูแม่ แม่มันสั่งสอนมายังไงลูกมันก็ออกมาเป็นอย่างนั้นแหละ ได้เมียยังงี้ มึงไม่มีวันเจริญหรอก สักวันมันจะผลาญมึงจนหมดตัว ไม่เชื่อมึงก็คอยดู”

ประยงค์ก็ได้แต่นิ่งเงียบตามเคย

ooooooo

อุไรเป็นห่วงอัมพร วันนี้รู้ว่านางแย้มไปนาจึงไปขออนุญาตพะยอมขึ้นไปเยี่ยมพี่สาวกับหลาน

พอฟังอัมพรเล่าเรื่องที่ถูกนางแย้มด่าให้ฟัง อุไรก็พูดอย่างไม่พอใจว่านึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ถามว่าแล้วประยงค์ล่ะปิดปากเงียบตามเคยใช่ไหม อัมพรแก้ต่างให้ว่าก็แม่เขาทั้งคนเขาจะพูดอะไรได้ อุไรเลยชวนอัมพรกลับไปอยู่บ้านไปด้วยกันเดี๋ยวนี้เลย อัมพรบอกว่าตนทำอย่างนั้นไม่ได้ สงสารประยงค์ไม่อยากทำให้เขาลำบากใจ

“เวรกรรม!” อุไรพูดได้แค่นั้น ส่วนอัมพรก็บอก ว่าคิดว่าตนทนได้

พอกลับไปเล่าให้นางอ่ำฟัง แม่บอกว่าอัมพรคิดได้อย่างนั้นก็ดีแล้ว ปรามอุไรว่าอย่าเพิ่งทุรนทุรายแทนอัมพรไปนัก ประยงค์ก็รับปากแล้วว่าจะดูแลลูกเมียอย่างดี คงไม่ผิดคำพูดหรอก อุไรก็ได้แต่เงียบไปอย่างเซ็งๆ

แล้วคืนนี้ก็มีเรื่องอีกจนได้ เมื่อยงยุทธร้องไห้ไม่หยุด นางแย้มรำคาญออกมาถามว่าร้องอะไรของมันตั้งแต่หัวค่ำแล้วยังไม่ยอมหยุด บ่นว่ามันเลี้ยงลูกของมันยังไง พะยอมบอกว่าเดี๋ยวมันก็หยุดเองแหละ นางแย้มบอกว่าหนวกหูนอนไม่หลับแล้วเดินปึงปังไปที่เรือนประยงค์ ถามว่ายงยุทธเป็นอะไรแหกปากร้องไม่ยอมหยุด ไม่สบายหรือเปล่า

ประยงค์คาดว่าคงหิว นางแย้มได้ช่องด่าว่าทำไมไม่ให้ลูกกินนม กลัวนมหย่อนคล้อยรึไง ประยงค์ ชี้แจงว่านมไม่ไหลตนก็ไม่รู้จะทำอย่างไร นางแย้มถามว่าเมื่อเย็นกินอะไร พอรู้ว่ากินปลาทอดกับแกงขี้เหล็กเท่านั้น ก็มีเรื่องด่าอีกว่า

“แกงขี้เหล็ก กูจะบ้าตาย อีอัมพรแม่มึงไม่สั่งสอน บ้างรึไงว่าคนอยู่ไฟเขาไม่ให้กินแกงขี้เหล็ก โง่นัก นมไม่ไหลเด็กมันก็ร้องหิวน่ะสิ เลี้ยงลูกไม่เป็นอย่างนี้ยังเสือกอยากจะเป็นแม่คน”

พอประยงค์ขอให้แม่พอเถอะมันเป็นเรื่องรู้เท่าไม่ถึงการณ์ไม่มีใครอยากให้เป็นอย่างนี้หรอก ก็ถูกด่าต่อทันทีว่าเข้าข้างเมีย โง่เง่าอย่างนี้ไม่รู้จะเอามาทำเมียทำไม แล้วบอกพะยอมให้ไปตลาดซื้อนมมาให้หลาน พะยอมบอกว่ามันมืดแล้ว

“มืดก็ต้องไป มึงจะทนหนวกหูมันไปทั้งคืนรึไง” ประยงค์เลยอาสาไปเอง ก็ถูกด่าอีกว่า “เกิดมาเป็นขี้ข้าเมีย เจริญล่ะ” ได้ยินอัมพรถามพะยอมว่าจะทำอย่างไรดี ต้องกินอะไรแก้นมถึงจะไหลอย่างเดิม ก็สอดปากเข้าไปด่าอีกว่า “มันคงไม่ไหลแล้วล่ะ กูว่ามึงก็ไม่อยากจะให้ลูกมึงกินนมมึงเท่าไหร่หรอก ก็ดีแล้วจะได้ไม่เสียรูปเสียทรงมาก เผื่อจำเป็นต้องใช้ร่างกายหาผัวใหม่”

อัมพรอึ้งสนิท นางแย้มยิ้มหยันแล้วเดินออกไป อัมพรได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดไว้ในอก

พอได้นมมาชงให้ยงยุทธกินแล้ว พะยอมเดินออกมา นางแย้มนั่งกระพือพัดไล่ความร้อนอยู่ถามว่า ใครเป็นคนชงนม พอพะยอมบอกว่าช่วยกันดูเพราะสลากตัวเล็กอ่านยาก นางแย้มด่าทันทีว่า

“มึงก็กลายเป็นขี้ข้ามันอีกคน” พะยอมบอกว่า ก็หลานทั้งคน บ่นแม่ว่าพูดแรงๆอย่างนั้นพี่อัมพรเขาเสียใจนะ คำตอบแรงยิ่งกว่าเก่าว่า “ช่างหัวมันสิ มันทนอยู่ไม่ได้ก็ไสหัวไป ลูกสะใภ้ยังงี้กูไม่อยากได้อยู่แล้ว เลือดเนื้อเชื้อไขอีอ่ำ กูขอสาปส่งมันทุกคน!”

นางอ่ำจูงควายสองตัวไปผูกไว้อย่างแน่นหนากับกิ่งไม้ให้กินหญ้าที่หัวคันนา แล้วเดินไปสำรวจนา

นางแย้มนั่งดายหญ้าอยู่มุมหนึ่งในที่นาของตัวเอง พอนางอ่ำเดินผ่านไป นางแย้มก็ชำเลืองไปที่ควายสองตัว ความคิดบางอย่างแว่บขึ้นทันที

จนเกือบเพล อุไรหิ้วปิ่นโตเดินอ้าวมาปากก็ร้องเรียกแม่...แม่...นางอ่ำได้ยินเสียงอุไรก็กู่ตอบ “วู้...วู้...” อุไรวิ่งไปตามเสียงเห็นแม่กำลังถอนผักบุ้ง อยู่อีกมุมหนึ่ง

“แม่...รีบไปเร็ว ยัยแย้มมันอาละวาดใหญ่แล้ว”

นางอ่ำลุกขึ้นงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น พอเดินไปดู

เห็นนางแย้มกำลังเอาไม้ไล่ควายสองตัวออกจากนาตัวเอง พอเห็นอุไรกับนางอ่ำวิ่งมาก็โวยทันที

“พวกมึงเลี้ยงควายกันยังไง ข้าวกูฉิบหายหมดแล้ว เห็นไหม”

อ่านละคร สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

ละครสุดแค้นแสนรัก บทประพันธ์โดย จุฬามณี หรือ นิพนธ์ เที่ยงธรรม
ละครสุดแค้นแสนรัก บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครสุดแค้นแสนรัก กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล และ อดุลย์ ประยันโต
ละครสุดแค้นแสนรัก ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครสุดแค้นแสนรัก ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละครสุดแค้นแสนรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวัน 18 เมษายน 2558
ติดตามชมละครสุดแค้นแสนรักทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ