อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

น่าแปลกใจที่ชายแปลกหน้าคนนี้ไม่ทำให้รินดาราคิดปัดป้อง จนกระทั่งโฮชิยื่นมือมาหยิบกลีบวิสทีเรียที่ติดอยู่บนผมของเธอออก และกล่าวขอโทษ ทำให้รินดาราอึ้ง มีหลายคำถามที่อยากถาม เหมือนเขารู้ใจถามเธอสงสัยทำไมต้องเป็นเธอใช่ไหม...หญิงสาวตอบว่าใช่ เพราะตนเป็นแค่นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ ไม่มี ใบประกอบโรคศิลปะ

โฮชิยิ้มเล่าว่าตนกับครอบครัวอายูมิสนิทสนมกันมาก หลายครั้งที่อายูมิไม่ยอมไปทำกายภาพบำบัด จนอาจารย์ที่ปรึกษาซึ่งเป็นเพื่อนกับมิกิแนะนำลูกศิษย์มาให้ ก็คือเธอ และเผอิญอายูมิก็ชอบเธอมาก รินดารายังครุ่นคิด โฮชิย้ำ อย่ากลัวว่าตนจะมีความลับอะไร เพราะความลับไม่มีในโลกนี้ มีแต่ว่าจะรู้ช้าหรือรู้เร็วแค่นั้น...รอยยิ้มของโฮชิทำให้รินดาราใจอ่อน



โฮชิเดินนำรินดารากลับมาหาอาคิระที่ยืนรออยู่ บอกเธอว่ารายละเอียดของงานอาคิระจะเป็นคนอธิบาย และจะพาเธอไปเก็บข้าวของที่หอพัก หญิงสาวตกใจที่ต้องไปวันนี้ อาคิระแกล้งถามต้องไปขออนุญาตแฟนก่อนหรือ เธอสะบัดเสียงว่ายังไม่มีแฟน เขาจึงผายมือให้เธอเดินนำ

ooooooo

ไอรู้สึกสงสัยจนอดถามมิกิไม่ได้ว่าอาคิระกับท่านชายออกไปไหนกัน ไอยังไม่เคยได้เห็นหน้าท่านชายสักครั้ง มิกิตอบว่าท่านชายพาอาคิระไปพบนักกายภาพบำบัดที่จะมาช่วยให้อายูมิเดินได้ ไอยิ่งแปลกใจ เรื่องแค่นี้ทำไมท่านชายที่ชอบเก็บตัวบนหอคอยต้องออกไปด้วยตัวเอง

ในขณะที่รินดารากลับมาถึงหอพัก ให้โฮชิกับอาคิระรอข้างล่าง เธอรีบขึ้นห้องโทรศัพท์ถามอาจารย์ที่ปรึกษาว่าเป็นคนแนะนำตนให้ทำงานกับครอบครัวมิยาคาวะจริงหรือ พอได้คำยืนยันว่าจริงก็โล่งอก ลงมือเก็บเสื้อผ้า ไม่ทันไร นัทสึโกะก็โผล่มายิ้มกรุ้มกริ่ม

“เจ๊เอารายการค่าเสียหายในห้องมาให้ แต่พ่อเทพบุตรที่ยืนคอยเธออยู่ข้างนอกเขาจัดการจ่ายให้ไปแล้ว...นี่เจ๊ถามจริง หล่อเทพกระเป๋าหนักแบบนี้ไปหามาจากไหน เผื่อช่วงไหนเจ๊ไม่มีเงิน จะแวะไปหาลำไพ่พิเศษบ้าง คิคิๆๆ”

รินดาราตกใจบอกว่าตนไม่ได้ขายตัว นัทสึโกะยังย้ำไม่ต้องอาย คนเราต้องดิ้นรน แต่อยากเตือนให้จับเป็นผัวถาวร หญิงสาวปรี๊ดแตกที่มาดูถูกกัน โฮชิได้ยินเสียงรีบโผล่เข้ามาถามเป็นอะไร นัทสึโกะตอบแทนว่ากำลังชี้ทางสว่างให้ รินดาราโกรธมากคิดจะเอาคืนจึงแกล้งเข้าไปเกาะแขนโฮชิ บอกเขาว่านัทสึโกะรู้เรื่องของเราแล้ว

“เรื่องที่คุณจะไปอยู่กับผม...”

“อุ๊ย! ถึงขั้นไปปรนนิบัติกันถึงบ้านเลยเหรอคะ แหม...รินจังนี่เห็นหน้าใสๆ แต่ร้ายกาจกว่าที่เจ๊คิดนะ”

“ไหนๆเจ๊ก็รู้ความจริงแล้ว งั้นขอทิ้งทวนที่นี่หน่อยแล้วกันนะ ปกติอยู่กันแต่ในโรงแรม ห้องกว้างๆหรูๆ แต่ห้องเท่ารูหนูราคาแพงแบบนี้ยังไม่เคย ท่าทางจะตื่นเต้นดี เจ๊ออกไปก่อนเร็ว”

นัทสึโกะตาเหลือกถามจะทำอะไรกัน รินดาราดึงโฮชิขยับมาในห้องแล้วดันนัทสึโกะออกไป ทำเป็นนัวเนียกับเขาก่อนจะปิดประตู นัทสึโกะโวยวายอย่ามาทำให้หอพักตนเปื้อนคาวโลกีย์ รินดารายิ่งแกล้งส่งเสียงซี้ดซ้าดชื่นใจ...

โฮชิยิ้มขำกับท่าทางของเธอ

“คุณทำแบบนี้ เดี๋ยวคุณก็จะเสียหายจริงๆหรอก”

รินดาราทำเสียงชู่ว์...กระซิบโฮชิว่า ตนทำดีแค่ไหน ก็ต้องโดนเอาไปพูดเสียๆหายๆอยู่ดี ไม่ทันไร นัทสึโกะเปิดประตูกลับเข้ามาเห็นรินดารากำลังกระซิบข้างหูโฮชิก็เข้าใจผิด รินดาราแกล้งทำเป็นหงุดหงิดที่โดนขัดจังหวะ ชวนโฮชิไปสนุกที่อื่นต่อ แล้วคว้ากระเป๋าสัมภาระเดินเกาะแขนโฮชิออกไป เสียงนัทสึโกะบ่นไล่หลัง...รินดารารู้สึกสะใจที่ทำให้เธออิจฉาเร่าร้อน

โฮชิมองยิ้มๆ “เห็นคุณทำแบบนี้แล้ว คุณดูต่างจากที่ผมคิดไว้เยอะมากเลยนะครับ”

หญิงสาวรู้สึกตัวรีบปล่อยแขนโฮชิ ยิ้มเจื่อนๆขอโทษ แค่อยากเอาคืนเจ๊นั่นบ้าง โฮชิบอกไม่ถือสา รู้สึกดีที่เห็นเธออีกมุม รินดาราแปลกใจที่เขาดูจะเข้าใจตนดี อาคิระเดินเข้ามาถามพร้อมหรือยัง โฮชิพยักหน้า นารูตะรับสัมภาระ ใส่รถ อาคิระแปลกใจที่ทั้งสองดูสนิทกันเร็ว

ooooooo

บ่ายวันนั้น อายูมิได้ยินเสียงเด็กผู้ชายร้องเพลง กล่อมเด็ก จึงตามเสียงนั้นมาที่ศาลเทพเจ้าและได้พบกับฮิโตชิ...ฮิโตชิอยากมีเพื่อนจึงไม่แสดงตัวในสภาพผีน่ากลัวให้เธอเห็น พอดีมิกิ ไอ เคโกะและนานะตามหาทั่วบ้านจนมาเจอ ฮิโตชิจึงหายไป อายูมิได้แต่แปลกใจ

ก่อนจะถึงคฤหาสน์มิยาคาวะ รินดาราร้องบอกให้นารูตะจอดรถ เธอวิ่งลงไปชมหมู่บ้านชนบทและหุบเขาที่เหมือนในหนังสือนิทานอย่างตื่นตาตื่นใจ อาคิระไม่พอใจต้องอยู่เมืองนี้อีกนาน จะมาเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้ โฮชิแก้ตัวแทนว่านั่งรถมาหลายชั่วโมง หยุดเดินเล่นยืดเส้นยืดสายบ้างก็ดี แล้วโฮชิก็พารินดาราชมทั่วบริเวณอย่างรู้ใจ อาคิระเดินตามอย่างหงุดหงิด แถมโดนใช้ให้ถ่ายรูปให้เธอกับถุงส้มที่ซื้อจากชาวบ้านอีก

รินดารายังเพลิดเพลินกับสถานที่แถวนั้น ให้โฮชิช่วยถ่ายรูปให้ เขาเงอะงะเพราะไม่รู้จักการใช้กล้องดิจิตอลสมัยใหม่ อาคิระจึงต้องมารับไปถ่ายให้แทน รินดาราจึงได้ถ่ายรูปคู่กับโฮชิมากมาย และสอนให้เขาทำท่าคิกขุ อาคิระไม่คิดว่าโฮชิจะยอมทำตาม

มิกิโทร.เข้ามาถาม อาคิระจึงบ่นอุบให้ฟัง มิกิอมยิ้มบอกหลานชายปล่อยให้ทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัวกันน่ะดีแล้ว อาคิระยิ่งแปลกใจ...รินดาราเดินเลียบทางน้ำมาจนถึงศาลาที่พัก ที่ด้านบนเป็นสุสานเมือง เธอชื่นชมความงาม เอาหนังสือนิทานมากางเทียบ โฮชิเห็นนึกถึงนักเขียนคนที่เขาเล่าตำนานเทพเจ้านกกระเรียนให้ฟังและขอให้เขาเผยแพร่ตำนานนี้ออกไปเมื่อร้อยปีก่อน

รินดาราบอกโฮชิว่า ตนอ่านนิทานนี้เป็นร้อยๆรอบ ถึงอยากเห็นเมืองสึกิด้วยตาตัวเอง ตนสงสารเมียวโจมากที่เฝ้ารอคนรัก หญิงสาวน้ำตาซึม โฮชิมองอึ้งๆเผลอเรียกเธอว่า...ฮิคาริ ซึ่งเป็นชื่อที่เขาเรียกเมียวโจ รินดาราชอบชื่อนี้ ไม่รังเกียจที่จะให้เขาเรียกเช่นนั้น และรู้ความหมาย แปลว่าดวงดาวทอแสง เหมือนกับชื่อรินดาราของตน...

ณ ศาลเทพเจ้าสุนัขจิ้งจอก ขณะที่ไดซูเกะกำลังนั่งสวดมนต์อยู่ เกิดลมพัดเข้ามาเหมือนพายุเล็กๆ

ฮิเดโนริแปลกใจเพราะไม่มีพยากรณ์เลยว่าวันนี้จะมีพายุ ไดซูเกะรู้ว่านี่เป็นสัญญาณเตือนบางอย่าง ว่ามีบางสิ่งกำลังมาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง เป็นอะไรยังบอกไม่ได้

ฮิเดโนริกลับเข้าห้อง เรียกหาฮิโตชิลั่น ฮิโตชิมาช้าท่าทางหวาดกลัว สารภาพว่าไปหาเพื่อนเล่นมา ฮิเดโนริเอ็ด เป็นผีห้ามออกไปเพ่นพ่านให้ใครเห็น ฮิโตชิรับคำอย่างกลัวๆ จากนั้นฮิเดโนริก็โทรศัพท์หาใครบางคน พอได้เรื่องก็มาถามไดซูเกะว่าได้รับคำตอบหรือยัง

“มีหลายเรื่องที่บรรพบุรุษของเราบันทึกไว้ ค้นไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็คงจะเจอ ว่าแต่แกมีอะไร”

ฮิเดโนริบอกว่ามีความเคลื่อนไหวบางอย่างเกิดขึ้นในตระกูลมิยาคาวะ ไดซูเกะหันมองอย่างสงสัย ว่าได้ข่าวมาอย่างไร

“เอ่อ...คือ มีคนที่ผมไว้ใจได้อาศัยอยู่ในตระกูลของพวกมันครับ เขาจะคอยเป็นหูเป็นตาส่งข่าวคราวความเคลื่อนไหวที่เป็นประโยชน์กับเรามาให้ผม”

“ไม่รู้กฎของตระกูลเราเหรอไง มิยาคาวะกับเรียวอิจิจะคบหากันไม่ได้เด็ดขาด”

ฮิเดโนริก้มหัวรับทราบ รู้ว่าหน้าที่คนในตระกูลเรียวอิจิต้องทำลายตระกูลมิยาคาวะ ตนจะทำให้สำเร็จ แต่ที่ตนทำผิดกฎก็เพื่อเป้าหมายใหญ่ ตนยอมให้ปู่ลงโทษ ไดซูเกะนิ่งคิดก่อนจะถามถึงเรื่องที่ไปรู้มา...ฮิเดโนริเล่าว่า ชายลึกลับที่อยู่บนหอคอยบ้านมิยาคาวะ ลงจากหอคอยเพื่อไปรับคนดูแลคนใหม่ให้กับอายูมิ ไดซูเกะแปลกใจ

“เรื่องผู้ชายคนนั้น ฉันเคยสงสัยมาก่อนและก็เคยให้คนตามสืบดูแล้ว แต่ไม่ได้อะไรกลับมามากนัก นอกจากรู้แค่ว่าเป็นผู้มีบุญคุณที่เกื้อหนุนมิยาคาวะมาตลอด ชอบทำตัวเงียบๆไม่สุงสิงกับใคร พอเห็นมันไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรกับเรามากนักก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก ว่าแต่คนดูแลอายูมิคนใหม่นั่นล่ะ เป็นใคร...”

ฮิเดโนริเล่าว่าเป็นแค่นักกายภาพบำบัดที่เคยช่วยอายูมิในสวนสนุก จึงถูกใจกัน ไดซูเกะแปลกใจแล้วทำไมชายลึกลับต้องไปรับด้วยตัวเอง ฮิเดโนริจึงบอกว่าจะให้คนสืบต่อให้ละเอียด

หลังจากที่อาคิระคุยโทรศัพท์กับมิกิจบ เดินตามมา เห็นมีคนสวมหมวกใส่แว่นดำแอบส่องกล้องไปที่โฮชิกับรินดารา จึงโวยวายถามทำอะไร ชายคนนั้นวิ่งหนีไป เขาวิ่งตามมาถึงทางแยก มองไปรอบตัวไม่เห็นใคร พลัน รู้สึกมีคนเดินมาข้างหลัง จึงหันกลับไปล็อกตัว เสียงรินดาราร้องลั่น เขารีบกล่าวขอโทษและปล่อยเธอ รินดาราบอกว่าโฮชิให้มาตาม และตนซื้อน้ำมาฝาก ว่าแล้วก็ยื่นกระป๋องน้ำให้ อาคิระไม่สนใจเดินไป รินดาราเบ้หน้าจะเปิดน้ำกินเอง แต่แล้วอาคิระกลับมาคว้าน้ำในมือเธอไปหน้าตาเฉย รินดาราตะโกนไล่หลัง มารยาทน่ะสะกดเป็นไหม

ระหว่างนั้น ในคฤหาสน์มิยาคาวะ ไอถือสมุดบัญชีเดินหามิกิ นานะบอกว่าเห็นอยู่กับอายูมิในสวน หรือไม่ก็บนหอคอย ด้วยความที่ไออยากรู้เรื่องบนหอคอยจึงเดินขึ้นไป...ก็พอดีริเอะมาที่บ้าน เห็นมิกิคุยกับอายูมิในสวนจึงเข้ามาทักทาย มิกิบอกริเอะว่าอาคิระคงกลับค่ำๆ ทันใดได้ยินเสียงกระดิ่งบนหอคอย มิกิรีบบอกทุกคนห้ามตามขึ้นไปเด็ดขาด เคโกะจึงคอยกันไม่ให้ริเอะตามไป

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 2 วันที่ 13 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ