อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 3 วันที่ 15 เม.ย. 58

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 3 วันที่ 15 เม.ย. 58

“ถ้าเธอไม่ได้คิดแบบนั้นฉันก็ต้องขอโทษด้วย เพราะยังไงฉันก็เป็นแค่ผู้อยู่อาศัย ส่วนเธอเป็นผู้นำของตระกูล” โฮชิยิ้มก้มหัวนิดๆ

อาคิระรีบก้มหัวรับ บอกไม่ต้องขอโทษ สายตาของเขายังมีแต่ความสงสัยไม่ได้รับความกระจ่างใดๆ พอดีมีชายใส่สูทเข้ามาไหว้ศาลเทพเจ้า ชายคนนั้นมองมาที่อาคิระอย่างคนรู้จัก อาคิระหันมาขอตัวกับโฮชิว่าเขามีนัดคุยกับลูกค้า โฮชิยิ้มให้แต่ก็มองตามนิ่งๆ...พอกลับออกมาจากศาลเทพเจ้า มิกิเดินรี่เข้ามาบอกว่า ตนปลดล็อกทางเดินหน้าห้องเขาแล้ว

“ขอบใจนะมิกิ ทำไมสีหน้ากังวลอย่างนั้นล่ะ”



“ดิฉันเริ่มไม่แน่ใจค่ะ ถึงท่านชายจะมั่นใจเรื่องลางสังหรณ์ แต่ข้างบนนั้นมีความลับของกิโมโนโฮชิ ถ้าเกิดเธอไม่ใช่คนที่ท่านชายรอคอย แล้วเอาความลับเรื่องกิโมโนของท่านชายไปพูดข้างนอก ดิฉันกลัวว่า...”

โฮชิแทรก ถ้ามัวแต่กลัวแล้วจะรู้ความจริงเมื่อไหร่ ที่พารินดารามาก็เพราะอยากรู้...เขาย้ำ ความลับไม่มีในโลก มันมีแต่ว่าจะรู้ช้าหรือรู้เร็วแค่นั้น มิกิถอนใจไม่คลายความกังวล

ในขณะที่รินดาราเดินมาถึงทางเดินหน้าห้องบนหอคอย รู้สึกประหม่า ส่งเสียงเรียกท่านชายเบาๆไม่มีเสียงตอบ เธอไม่รู้ว่าจะเข้าห้องไหน พลันเหมือนมีลมมาปะทะหน้า เธอแปลกใจเพราะไม่มีหน้าต่าง ทันใดประตูห้องหนึ่งเลื่อนเปิด แสงสีทองเรืองรองออกมา เธอตกตะลึงรู้ในสำนึกว่าไม่ใช่ที่ที่ตนควรเข้าไปจึงหันกลับ แต่แล้วเกิดอาการปวดแสบปวดร้อนที่ปานบนไหล่

พาลให้คิดถึงอดีต ที่มักจะปวดแสบปวดร้อนทุกครั้งที่เป็นวันเกิด...ในวัย 20 เกิดมีดาวตกพาดผ่าน รินดารารีบยกมือไหว้อธิษฐานขออย่าให้เกิดอาการอีก ไม่ทันไร ก็รู้สึกปวดแสบปวดร้อนมากจนน้ำตาเล็ด แม่ช่วยเอาน้ำแข็งประคบ เธอถามแม่ ทำไมต้องเจ็บมากทุกครั้งที่เป็นวันเกิดและเวลาที่...ได้ยินเสียงสัตว์

“โธ่...แม่ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเวรกรรมอะไรนักหนา ทำไมลูกของแม่ถึงต้องแตกต่างจากคนอื่นแบบนี้ด้วย”

“แม่จ๋า...หนูอยากรู้จัง หนูจะหาคำตอบได้จากที่ไหน”

“ไม่ต้องห่วงนะลูก แม่เชื่อว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันต้องมีเหตุมีผลของมัน สักวัน...เมื่อถึงเวลาที่ถูกที่ควร ลูกอาจจะได้คำตอบ”...

รินดารายังนิ่วหน้าปวดแสบปวดร้อนที่ปานรูปดาว เธอจ้องไปที่แสงเรืองรองด้วยความแปลกใจทำไมถึงทำให้เจ็บ หรือว่านี่คือคำตอบที่ค้นหามานาน ตัดสินใจขยับจะเข้าไปในห้อง แสงสีทองยิ่งเจิดจ้าจนมองอะไรไม่เห็น และมีลมปะทะหน้าวูบใหญ่ หญิงสาวตัวแข็งทื่อ ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีเขียวเหมือนดวงตาเทพเจ้า ไม่เป็นตัวของตัวเองอีก เธอเดินมาหยุดมองชุดกิโมโนที่ทอขึ้นจากไหมย้อมสีน้ำเงินเข้มอมดำ ราวท้องฟ้ายามราตรีกาล ลวดลายที่ปักด้วยไหมสีทองกลางผืนเป็นรูปนกกระเรียนกางปีกเตรียมเหินบิน แต่ปีกข้างหนึ่งยังปักไม่สมบูรณ์

หญิงสาวยืนเพ่งมอง โฮชิก้าวเข้ามาด้านหลังเรียก...

ฮิคาริ เธอยืนนิ่งไม่ตอบสนอง แต่พอเขาเปลี่ยนเรียก...

เมียวโจ เธอค่อยๆหันมองด้วยดวงตาสีเขียวเข้ม โฮชิดีใจมากถึงกับน้ำตาไหล

“เมียวโจ...เธอ...เธอนั่นเอง...ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน ในที่สุดเธอก็ได้ยินเพลงของฉันจริงๆ เมียวโจ...ฉันยังจำคำสัญญาของเราได้นะ เมื่อไหร่ที่เราอยู่ห่างกันและไม่ได้สัมผัสกัน เธอจะฟังเพลงของเราอยู่ข้างฉันเสมอ” โฮชิขยับเข้าใกล้ เอื้อมมือออกไปจะสัมผัสใบหน้าเธอ

ทันใด รินดารากรีดร้องดังลั่น ดวงตากลับเป็นสีดำตามเดิมแล้วล้มหมดสติ โฮชิตกใจประคองร่างเธอไว้ในอ้อมกอด มิกิวิ่งตามเข้ามาถามเกิดอะไรขึ้น โฮชิละล่ำละลัก

“เธอคือเมียวโจ...ฮิคาริคือเมียวโจของฉัน...”

ooooooo

มิกิมองรินดาราที่นอนสลบอยู่บนฟูกในห้องโฮชิอย่างไม่แน่ใจว่าเธอคือเทพธิดาดาวเดือนเจ็ดจริง แต่โฮชิมั่นใจเพราะได้เห็นส่วนหนึ่งของเมียวโจในตัวเธอ มิกิไม่เข้าใจ

“อวตาร...เมียวโจได้ยินเสียงเพลงของฉันแต่เธอไม่สามารถลงมาจากสวรรค์เพื่อช่วยปลดปล่อยฉันได้ด้วยตัวเอง เธอจึงอวตารมาเป็นได้แค่ส่วนหนึ่งของรินดาราเพื่อช่วยหาทางทำให้กิโมโนโฮชิเสร็จสมบูรณ์”

มิกิดีใจคิดว่าเมื่อรินดาราฟื้นคงจะช่วยทำให้โฮชิได้กลับสวรรค์ แต่เขายังเครียดเพราะไม่รู้ว่าเธอฟื้นแล้วจะจำได้ไหมว่าตัวเองเป็นเมียวโจ...รินดาราเริ่มมีอาการกระสับกระส่าย เหงื่อแตกเต็มหน้า มิกิเอามืออังที่หน้าผากแล้วต้องชักมือกลับด้วยความตกใจที่ตัวเธอร้อนเป็นไฟ

“ฮิคาริเธอเป็นมนุษย์ แต่ส่วนหนึ่งที่เมียวโจ อวตารลงมานั้นเป็นเทพเจ้า ร่างมนุษย์เป็นเพียงกายหยาบมีกิเลส เธอจึงไม่สามารถทนรับพลังอันบริสุทธิ์ของเทพเจ้ามาอยู่ในตัวได้”

“แล้วจะทำยังไงดีล่ะคะ”

โฮชิไม่รอช้า ช้อนอุ้มรินดาราพาไปหาหมอเพื่อรักษาชีวิตของเธอไว้ก่อน...

ในขณะเดียวกัน คนที่มาพบอาคิระที่ศาลเทพเจ้า คือนักสืบที่เขาว่าจ้างให้สืบประวัติรินดารา นักสืบรายงาน ว่าเธอเป็นลูกเกษตรกรธรรมดาที่เมืองไทยและสอบชิงทุนมาเรียนต่อได้ แต่ที่ผิดปกติคือเธอถูกพักทุนเพราะแอบพาสัตว์ทดลองของมหาวิทยาลัยไปรักษากับสัตวแพทย์ นอกนั้นไม่มีข้อมูลอะไรที่ดูจะเกี่ยวข้องกับตระกูลเรียวอิจิและท่านชายโฮชิเลย

“แต่ผมเห็นสายตาที่พวกเขามองกันมันมีบางอย่าง ยิ่งกับท่านชายที่ผมเห็นเขามองเธอ มันเหมือนกับว่ารู้จักเธอมานาน”

“เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สืบยากเหมือนกันครับ เพราะที่คุณให้ผมไปสืบเรื่องท่านชาย ผมบอกตรงๆ ข้อมูลของเขาไม่มีเลยจริงๆ”

อาคิระไม่อยากเชื่อ นักสืบจึงบอกว่าจะพยายามหาดูอีกครั้ง...อาคิระมาถึงโรงงานทอผ้า ไอรีบเอาแฟ้มเอกสารที่เป็นออเดอร์ใหม่ให้เขาเช็กดู แล้วเปรยว่าน่าแปลกที่วันนี้ริเอะไม่มาเกะกะ อาคิระบอกว่าตนบอกให้เธอมาวันหลัง ไอถือโอกาสถามว่าเขาเชื่อจริงๆหรือว่าริเอะอยากศึกษาการทอผ้า เขานิ่งรู้แก่ใจว่านั่นคือข้ออ้าง ไอตอกย้ำไม่เข็ดอีกหรือ ที่คบกันมาเป็นปีๆแล้วถูกทิ้งไม่เห็นหัวเมื่อริเอะไปเจอฝรั่งหล่อรวย อาคิระยืนยันว่าตอนนี้ริเอะเป็นได้แค่เพื่อน

“จ้าพ่อสุภาพบุรุษ แต่ฉันจะบอกให้นะ เท่าที่ฉันได้ยินเพื่อนๆพูดกัน ริเอะน่ะไม่ได้เลิกกับนายแบบหล่อรวยคนนั้นแบบธรรมดาๆหรอกนะ” ไอพยายามเตือนและจะสืบต่อให้

แต่อาคิระไม่สนใจ เพราะมั่นใจว่าจากนี้ไปเขาให้ได้แค่ความเป็นเพื่อนแก่เธอ เขาไม่อยากยุ่งเรื่องอื่นนอกจากเรื่องอายูมิ และไม่ค่อยไว้ใจรินดาราเท่าไหร่ ไอนึกได้บอกเรื่องรินดาราป่วย ท่านชายพาไปโรงพยาบาล อาคิระยิ่งแปลกใจ

ooooooo

ยูกิมาหามาโกโตะถึงบ้าน อ้อนวอนขออยู่ปรนนิบัติเขา อ้างที่เขาเคยบอกว่ารัก มาโกโตะสวน ถ้าผู้หญิงทุกคนที่ตนบอกรักแห่มาขอเป็นเมียอย่างเธอ ป่านนี้คงเต็มบ้านเหมือนดอกซากุระ

ยูกิน้ำตาไหลพราก เพราะตนเป็นแค่เกอิชาเขาถึงรังเกียจ มาโกโตะปฏิเสธแถมชมเธอเป็นคนสวย เป็นคนเก่งและมีคุณสมบัติของกุลสตรีทุกอย่าง ยูกิดีใจโผกอด เขาผลักเธอออกบอกให้ไปหาผู้ชายคนใหม่ที่พร้อมรับเธอเป็นเมีย หญิงสาวร่ำไห้ว่ารักและขาดเขาไม่ได้ ริเอะโผล่เข้ามาฉุดกระชาก “พ่อฉันสั่งให้ออกไปก็รีบออกไปสิ ที่นี่ไม่มีเวทีให้เธอแสดงบทโศกหรอก ไปสิ!”

ยูกิจนตรอกคว้ากรรไกรมาป้องกันตัวแต่พลาดบาดมือริเอะเลือดซึม ยูกิตกใจลนลานขอโทษ มาโกโตะเอาผ้าเช็ดหน้าพันมือให้ลูกสาวและบอกเธอว่าตนมีวิธีจัดการไม่ต้องแจ้งตำรวจ ริเอะยอมกลับออกไป มาโกโตะหันมาโอ้โลมให้ยูกิอ่อนลงและยอมวางกรรไกร...

ด้านอายูมิแปลกใจที่รินดาราป่วยกะทันหัน อยากไปเยี่ยม อาคิระบอกว่าเธออาจจะป่วยมาก่อนแล้วเกิดช็อกขึ้นมา จะไปเยี่ยมให้ อายูมิดีใจ...ระหว่างเข็นรถอายูมิเดินเล่นมาใกล้ศาลเทพเจ้านกกระเรียน โทรศัพท์อาคิระดังขึ้น เขาจึงให้เธอรอตรงนี้ก่อน แล้วเดินเลี่ยงไปคุยงาน

ทันใดก็มีเสียงเรียกอายูมิให้มาเล่นกัน เธอหันมองหาบังคับรถเข็นไปตามทาง จนมาถึงบ่อน้ำเก่า เห็นฮิโตชิโผล่หน้าเศร้าๆออกมาจากหลังบ่อ เธอดีใจที่ได้เจอเขาอีก

“ฮิโตชิอยากเล่นกับอายูมิ...”

“ฉันก็อยากเล่นกับเธอเหมือนกัน เมื่อคืนนี้ยังเก็บเอาไปฝันเลยว่าเธอไปหาฉันที่บ้าน ชวนฉันไปเล่น แล้วฉันก็เอาของเล่นให้เธอด้วย”

อ่านละคร กลกิโมโน ตอนที่ 3 วันที่ 15 เม.ย. 58

ละครเรื่อง กลกิโมโน บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กลกิโมโน บทโทรทัศน์โดย ณัชภีม - สุธิสา
ละครเรื่อง กลกิโมโน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง กลกิโมโน โดยผู้จัด หน่อง-อรุโณชา ภาณุพันธ์
ละครเรื่อง กลกิโมโน ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กลกิโมโน ละครแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี ลึกลับ
ละครเรื่อง กลกิโมโน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 16 เม.ย.58 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 วัน
ละครเรื่อง กลกิโมโน ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น
ที่มา ไทยรัฐ